Кіріспе
Джон Конолли (27 мамыр 1794 – 5 наурыз 1866) – ағылшын психиатры. 1830 жылы «Ақыл-естің бұзылу белгілері» атты еңбегін жариялады. 1839 жылы Миддлсекс округінің психиатриялық ауруханасына бас дәрігер болып тағайындалды, онда ол ақыл-есті жоғалғандарды емдеуде шектеусіздік принципін енгізді, нәтижесінде бүкіл Англияда шектеусіздік қабылданған тәжірибеге айналды. Әріптестерімен бірге «Облыстық медициналық және хирургиялық қауымдастығын» құрды, сондай-ақ «Британдық және шетелдік медициналық шолу» немесе «Практикалық медицинаның тоқсандық журналын» құрды.
John Conolly (27 May 1794 – 5 March 1866) was an English psychiatrist. He published the volume Indications of Insanity in 1830. In 1839, he was appointed resident physician to the Middlesex County Asylum where he introduced the principle of non restraint into the treatment of the insane, which led to non restraint became accepted practice throughout England. With colleagues he founded the 'Provincial Medical and Surgical Association', and founded the 'British and Foreign Medical Review, or, A Quarterly Journal of Practical Medicine'.
Өмір
Коноли Линкольнширдің Маркет-Расен қаласында ирландтық отбасында дүниеге келген. Ол төрт жыл Кембриджшир милициясында лейтенант болып қызмет етті және медициналық мансабына кіріспес бұрын бір жыл Францияда тұрды. 1821 жылы Эдинбург университетінде медицина докторы (MD) дәрежесін алды. Леуес, Чичестер және Стратфорд-на-Эвон қалаларында тәжірибе жинағаннан кейін, 1828 жылы Лондон университетінің колледжінде медицина практикасының профессоры болып тағайындалды. 1830 жылы "Ақылдың бұзылуларының көрсеткіштері" атты еңбегін жариялады, жақын арада Уорвикке қоныс аударды. 1832 жылы сэр Чарльз Хейстингс және сэр Джон Форбспен бірлесіп, провинциялық медициналық тәжірибенің деңгейін көтеру мақсатында "Провинциялық медициналық және хирургиялық қауымдастық" атты шағын медициналық қауымдастық құрды. Оның інісі Уильям Брайс Коноли қауымдастықтың "Жесірлер мен жетімдердің қайырымдылық қорының" қазынашысы және хатшысы болды. Кейіннен қауымдастық маңыздылығы мен мүше саны жағынан өсіп, ақырында Британдық медициналық қауымдастыққа айналды. Коноли мен Форбс 1836 жылы жаңа басылымды іске қосты: "Британдық және шетелдік медициналық шолу, немесе Практикалық медицинаның тоқсандық журналы", олар 1836 жылдан 1839 жылға дейін редакторлық қызметін бөлісті. Бұл басылым өз түріндегі алғашқы болып, жаңадан алынған медициналық білімді таратуға бағытталған еді. Журнал Еуропа мен Америкада кеңінен таралды, сонымен қатар қазіргі заманғы емдеу әдістерін насихаттауға және британ медицинасының беделін арттыруға көмектесті. BMA кітапханасында оның толық жинағы әлі де сақтаулы. 1839 жылы Коноли Ханвеллдегі Миддлсекс округінің психиатриялық ауруханасының (қазіргі Батыс Лондон психикалық денсаулық сақтау NHS трастының Сент-Бернард ауруханасы) жетекші дәрігері болып тағайындалды. Осы қызметінде ол психиатриялық науқастарды емдеуде күшпен шектеуді қолданудан бас тарту принципін енгізді. Бұл принцип бұрыннан-ақ екі кішкентай ағылшын ауруханасында қолданылған – Уильям Туктың Йорк пен Линкольн ауруханаларында, бірақ Конолидің үлкен қалалық ауруханадағы барлық механикалық шектеулерді алып тастаудағы батылдығы және күшті қарсылыққа қарамастан, күшпен шектеуді қолданудан бас тарту бүкіл елде қабылданған практикаға айналды. 1844 жылы Коноли Ханвеллдегі жетекші дәрігер қызметінен бас тартты, бірақ 1852 жылға дейін консультант дәрігер болып қалды. 1952 жылдың 21 шілдесінде Конолиге оның екі досы – доктор Джон Форбс және доктор Чарльз Хейстингспен бірге азаматтық құқық докторының құрметті дәрежесі табысталды. Коноли 1866 жылдың 5 наурызында Ханвеллде қайтыс болды, онда өмірінің соңғы жылдарында "Лон-Хаус" атты жеке клиникасын ашты. Оның қабір тасын әлі де Кенсингтон зиратында, Уксбридж жолында, Илингте көруге болады.
Отбасы
Конолли әскери-теңіз капитаны сэр Джон Коллинздің қызы Элизабет Коллинзге үйленді, олардың төрт баласы болды. Олардың жалғыз ұлы Эдвард Теннисон Конли, Конли Сассекс штатындағы Чичестерде жұмыс істеп жүрген кезде дүниеге келді. Эдвард 1852 жылдың 30 қаңтарында адвокаттыққа қабылданды және заңгерлік қызметін бастады. 1865 жылы ол отбасымен бірге Жаңа Зеландияның Пиктон қаласына эмиграциялады. Ол онда заңгерлікпен айналысып, саясатқа белсенді түрде қатысты. Әкесінің психикалық ауруларға гуманистік көзқараспен қарау қабілетіне байланысты, ол Жаңа Зеландияның жаза жүйесіне оңалту ұғымын енгізді. Ол 1908 жылы Оклендте қайтыс болды және Ремуэрада жерленді. Джон Коноллидің екінші қызы София Джейн 1852 жылы Томас Харрингтон Тьюкке үйленді. Тьюк Чизвик, Мидлсекс қаласындағы Мэнор-хауста жеке психиатриялық клиника басқарды (бұл Тьюк Йорк шегінуімен байланысты Тьюктерге жатпайды). Коноллидің кіші қызы Энн, әкесінің өлімінен екі ай бұрын, отыз алты жасында Генри Модслиге тұрмысқа шықты. Конлидің некрологын Модсли жазды, оның әдеттегідей сезімталдықтан мүлдем алыс болған мәнері көптеген адамдарды таң қалдырды. Ол кезде Генри Модсли "Лаун Хаус" басқаруын өз қолына алған болатын. Энн 1911 жылдың 9 ақпанында 81 жасында қайтыс болды.
Еске алу
Доктор Джон Коноли және бұрынғы Ханвелл психиатриялық ауруханасы 2022 жылдың 27 мамырында Англия мұрасының көк тақтасымен еске алынды. Тақта аурухананың сол жақ қанатының қабырғасына орнатылды, ол қазір Санкт-Бернард ауруханасының бір бөлігі. Ол күні оның 228-ші туған күні болар еді. Бұл Ханвеллде орнатылған алғашқы тақта және оның орнату күні Ұлыбританиядағы Психикалық денсаулық апталығын қолдау мақсатында таңдалды.
Жарияланымдар
. Немец тілінен Каспар Макс Брозиус аударған "Ақылсыздық белгілері", Ричард Хантер мен Айда МакАльпиннің кіріспесімен. Психиатриялық монографиялар сериясы, 4-ші том (қайта басылым: Доусонс, Лондон, 1964)
The Indications of Insanity with an introduction by Richard Hunter and Ida MacAlpine. Psychiatric Monograph Series 4 (reprint: Dawsons, London, 1964)