Коллет Баркер: Британдық әскери шенеунік және саяхатшы
Collet Barker
Коллет Баркер: британдық әскери шенеунік, саяхатшы. Оңтүстік, Батыс Аустралия және Кобург түбегін зерттеді. Биографиясы, әскери қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери шенеунік және саяхатшы
British military officer and explorer
Коллет Баркер (31 желтоқсан 1784 – 30 сәуір 1831) – британдық әскери шенеунік және саяхатшы. Ол Оңтүстік Австралия, Батыс Австралия және Солтүстік территорияның Кобург түбегі аймақтарын зерттеді.
Collet Barker (31 December 1784 – 30 April 1831) was a British military officer and explorer. He explored areas of South Australia, Western Australia and Cobourg Peninsula, Northern Territory.
Тарих
Баркер Англияның Хакни қаласында дүниеге келді және балалық шағында Ньюбериде өмір сүрді. Ол 23 қаңтар 1806 жылы британдық армияға 39-шы жаяу полкіне ақы төлеп прапорщик болып қабылданып, 1809 жылы лейтенант, ал 1825 жылы капитан болды. Баркер Пенисула соғыстарының қатысушысы, Сицилия, Португалия, Испания және Францияда қызмет етті. Ол сондай-ақ Канада мен Ирландияда қызметтен кейін, 39-шы жаяу полкінің 1-ші батальонымен бірге Phoenix түрме кемесімен Австралияға аттанды. Ол 18 шілде 1828 жылы Сиднейге жетті.
Barker was born in Hackney, England, and lived in Newbury as a child. He joined the British Army on 23 January 1806, as an ensign by purchase in the 39th Regiment of Foot; he became a lieutenant in 1809 and a captain in 1825. Barker was a veteran of the Peninsular Wars, serving in Sicily, Portugal, Spain, and France. He also served in Canada and Ireland before embarking with his regiment, the 39th Regiment of Foot 1st Battalion, on the prison hulk Phoenix for Australia; he arrived in Sydney on 18 July 1828.
Солтүстік территория
1828 жылдың 13 қыркүйегінде ол Солтүстік территориядағы Раффлс шығанағындағы Форт Веллингтон бекінісінің жаңа коменданты ретінде келді. Баркер Форт Веллингтонға басшылыққа келген кезде, капитан Генри Смит басқарған кезеңде аборигендер мен қоныс аударушылар арасындағы қарым-қатынас өзара қорқыныш пен ашық жаушылыққа дейін нашарлаған еді. Губернатор Дарлингке бірінші хабарламасында Баркер: «Ұзақ уақыттан бері аборигендерден хабар жоқ; олар жақын маңдағы жерлерді тастап кеткен сияқты» деп хабарлады. Аборигендердің ұрлық жасауы мен сөңке салуына байланысты, бұрынғы комендант «әлгі адамды қоныста ұстап, осылайша одан әрі жанжалдардың алдын алуға болады деген үмітпен» әрбір абориген үшін бес фунт сыйлық ұсынды. Бұл, Дарлингтің айтуынша, «өте ауыр құқық бұзушылыққа» әкеп соқты. Жеке Чарльз Миллер тергеу барысында берген куәлігінде мынаны мәлімдеді. Осы жағдайлардың нәтижесінде Коллет Баркер 1828 жылдың 13 қыркүйегінде өзінің қызметін бастады. Осыдан кейін аборигендер қонысқа жақындады және Баркердің малай тілмашының қызы Норриді жіберіп, Веллингтонның қолын ұстатып, бекініске кіргізді. Келесі айларда Баркер қарым-қатынасты жақсартты, соның арқасында ол жергілікті тұрғындармен бірнеше күнге қауіпсіз сапарға шыға алды. Осы қоныстың құрылу себептерінің бірі – Малай немесе Макассан балықшыларымен сауда байланысын орнатуға тырысу еді. Олар терекпан (теңіз құрттары) іздеп, Австралияның солтүстік жағалауына үнемі кемелерін тікелей қытайларға сату үшін жеткізіп жүрді. Жыл бойы 1000-нан астам теңізші Раффлс шығанағының жағалауына келіп, Баркердің бекінісімен сауда жасауға үлкен қызығушылық танытты. Баркер өзінің күнделіктерінде көптеген аборигендердің есімдерін, сөздерін және жергілікті тұрғындармен үнемі байланыс арқылы білген аборигендер мәдениетінің ерекшеліктерін жазды. Екі мәдениет арасындағы келіспеушіліктердің себебі, әсіресе қоныстың каноэлерін ұрлау болды. Баркер бұл мәселені каноэлерді уақытша беру арқылы шешті және шілде айына қарай олар балық пен тасбақа панцирімен қайтарылып жатқанын көрді. Баркердің Макассан балықшыларымен байланысын жақсарту және аборигендермен қарым-қатынастың оңға бағдалуы туралы хабарламалары губернатор Дарлингтің шешіміне әсер ете алатыны белгілі болғаннан кейін, қонысты тастау туралы бұйрық келіп түсті. Баркер кейіннен Британдықтардың Король Джордж шығанағындағы қонысының коменданты болды, жол бойында Перттегі Суан өзенінің жаңа қонысында тоқтады.
On 13 September 1828 he arrived as the new commandant of Fort Wellington, the settlement at Raffles Bay in the Northern Territory. When Barker arrived to take up command at Fort Wellington, relations between the Aboriginal people and the settlers under the previous command of Captain Henry Smyth had deteriorated to the point of mutual fear and hostility. In his first dispatch to Governor Darling, Barker reported, "Nothing has been seen of the Natives for a considerable time; they appear to have deserted the immediate neighbourhood". A series of thefts and spearings by the Aborigines led to the former commandant offering a reward of five pounds for "any native who could be brought in, hoping that, by keeping such individual at the settlement, it might have the effect of preventing any further hostility". The result of this, to further quote Darling, was a "very gross outrage". Private Charles Miller, in evidence sworn to an enquiry, stated the following. It was with this background that Collet Barker began his command, on 13 September 1828. It was soon after this that the aborigines approached the settlement and were induced to enter by Barker's sending Norrie, their Malay interpreter's daughter, to take Wellington's hand and lead him into the fort. Over the following months, Barker had restored relations to the point where he was able to go off alone with the locals on trips for days at a time with complete safety. One of the reasons for the establishment of the settlement was to try to establish commercial contacts with the Malay or Macassan fishers who regularly sailed their proas to the Northern shores of Australia in search of the trepang, or sea slugs, which they traded with the Chinese. Over the course of the year over 1000 seafarers visited the shores of Raffles Bay and showed keen interest in establishing trade with Barker's outpost. Barker in his journals, records many Aboriginal names, words and aspects of Aboriginal culture gleaned through the regular contact that was developed with the local inhabitants. There continued to be sources of friction between the two cultures, especially the theft of the settlement's canoes. Barker solved this by negotiating to lend the canoes and found that by the July, they were being returned with fish and tortoise shell in them as thanks. Orders to abandon the settlement had been received before Barker's dispatches reporting the success of his contacts with the Macassan fishers and the improvements in their relations with the Aboriginal inhabitants could affect the outcome of Governor Darling's decision. Barker then moved on to become commandant of the British settlement at King George Sound, stopping off at the new settlement of Swan River, Perth, on the way.
Батыс Австралия
Келесі жылы Баркер Батыс Австралиядағы Король Джордж шығанағының командирі болды. Баркер тамаша әкімшілік қабілеттеріне ие болды және екі бағынышты жерде де жергілікті халыққа мейірімді дос болды. Ол аборигендердің жер-су атауларын, адамдарын, дәстүрлерін және сенімдерін жазып алып, сақтап қалды, әйтпесе олардың құны жоғалып кетуі мүмкін еді.
The following year Barker was commander at King George Sound in Western Australia. Barker was an excellent administrator and proved to be a humane friend to the Indigenous people at both commands. He recorded Aboriginal place names, people, traditions and beliefs which otherwise might have been lost.
Оңтүстік Австралия
1831 жылы Чарльз Стюрттың ұсынысымен, ол өткен жылы Мюррей өзенінің саңылаулы аузына барғаннан кейін, Баркер Оңтүстік Австралиядағы Сент-Винсент шығанағының шығыс жағалауын зерттеу үшін жіберілді. Мақсаты – Мюррей өзенінің тағы бір арнасы осы жерде теңізге құя ма екенін анылау еді. 1831 жылдың 13 сәуірінде Баркер мен оның серіктері Изабелла кемесімен Джервис мүйісіне жетті. Ол жағалауды зерттеп, арнаның жоқ екенін анықтады. Баркер 15 сәуірде Онкапаринга өзенімен кездесті. Одан кейін ол қазіргі Аделаида қаласының солтүстігіндегі таулы аймақтарды зерттеді және Лофти тауына көтерілді, онда Порт өзенінің құйылысын, Баркер шығанағын және болашақ Порт-Аделаиданы көрді – оның ең маңызды жаңалығы осы болды. Содан кейін ол Изабелла кемесін қазіргі Янкалилла шығанасының жанында тоқтатып, Александрина көлі мен Энкоунтер шығанасының айналасын зерттеу үшін құрлықпен жүрді.
In 1831, on the recommendation of Charles Sturt, who had visited the shoaled mouth of the Murray River the previous year, Barker was sent to explore the east coast of Gulf St Vincent in South Australia to see if another channel from the Murray entered the sea there. On 13 April 1831, Barker and his party arrived at Cape Jervis on the Isabella. He examined the coast and found that there was no channel. Barker encountered the Onkaparinga River on 15 April. He then explored the ranges inland, north of the present site of Adelaide, and climbed Mount Lofty where he sighted the Port River inlet, Barker Inlet and the future Port Adelaide, his most important sighting. He then moored Isabella near present Yankalilla Bay and went overland to explore the area around Lake Alexandrina and Encounter Bay.
Өлім
1831 жылы 29 сәуірде олар Мюррей аузына жетті. Баркер келесі күні таңертең тар арнадан жүзіп өтіп, құм төбесінен өтті де, одан кейін қайтадан көрінбеді. Бірнеше күннен кейін экспедиция мүшелері Баркерді жергілікті халықтың өлтіргенін білді. Олар оны киіт немесе теңіз аңшысы деп қателесіп, олардың көптегені жергілікті әйелдерді зорлап алып кеткен еді. Кінәлілер анықталды, бірақ оларға қарсы ешқандай жазалау шарасы қолданылмады. Бір сарапшының пікірінше, бұл оларды еуропалықтарға, әсіресе "Мария" кемесінен аман қалғандарға шабуыл жасауға жігерлендірді. Баркер тірі қалғанда, губернатор Дарлинг оны маорилердің наразылығынан қауіптеніп, Жаңа Зеландияның Солтүстік аралына алғашқы резидент ретінде жібермек еді. Оның міндеті – тараптарды татуластыру болған.
On 29 April 1831, they reached the Murray Mouth. Barker swam across the narrow channel the next morning, went over a sandhill, and was never seen again. A few days later the party learned that Barker had been killed by the local Indigenous people who may have taken him for a whaler or sealer, many of whom had abducted Indigenous women. The men responsible had been identified, but no retaliation or punitive action against those believed responsible was undertaken, which one commentator believed emboldened those people to commit further attacks on Europeans, notably the Maria survivors. Had he lived, Barker was to have been sent by Governor Darling to New Zealand's North Island as first resident because of the feared Māori unrest; his role was to conciliate.
Тану
Баркер тауына капитан Стюрт оның құрметіне ат қойған, бірақ оны қателікпен Лофти тауы деп ойлаған, ал осы таудың атымен қала аталған. Батыс Австралиядағы Маунт-Баркер қаласы және Оңтүстік Австралияның оңтүстік-шығысындағы Баркер сайлау округі де оның есімімен байланыстырылған.
Mount Barker was named for him by Captain Sturt, who erroneously thought it was Mount Lofty, and the eponymous town is named for the mountain. The town of Mount Barker, Western Australia and the electoral division of Division of Barker in south eastern South Australia are also named for him.
Жеке өмір
Баркер ешқашан үйленбеген. Оның ең жақын туыстары Коллет Добсон Коллет, жүрегі жақын туысы; Клара Коллет, шөбересі; Эдвард Добсон, Жаңа Зеландия инженері, жүрегі жақын туысы; және шөберелері, сэр Артур Дадли Добсон, Жаңа Зеландия инженер-геодезист, және Джордж Добсон, Жаңа Зеландия геодезисі, 1866 жылы Берджесс тобының қолынан қаза тапты.
Barker never married. His nearest relations were Collet Dobson Collet, nephew; Clara Collet, great niece; Edward Dobson, New Zealand engineer, nephew; and great nephews, Sir Arthur Dudley Dobson, New Zealand survey engineer, and George Dobson, New Zealand surveyor, who was murdered in 1866 by the Burgess gang.