Америкалық моторспорт трегі: Себринг жарық алаңының тарихы

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарындағы моторспорт трегі

Себринг халықаралық жарыс жолы – Флорида штатының Себринг қаласының жанында, АҚШ-тың оңтүстік-шығысында орналасқан автожарыс кешені. Себринг жарыс жолы – АҚШ-тағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне жарыс трассаларының бірі, оның алғашқы жарысы 1950 жылы өткізілді. Себринг Солтүстік Америкадағы спорттық автомобильдер жарысының классикалық тректерінің бірі және 12 сағаттық Себринг жарысына төңкерілді. Жарыс жолы Себринг аймақтық әуежайының бөлігін алып жатыр (алғашқыда Хендрикс армиясының әуеайлағы ретінде салынған, жеке және коммерциялық көліктер үшін қолданыстағы әуежай, ол Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери Әуе Күштерінің оқу базасы болған).

Тарих

Себринг Raceway Хендрикс Армиялық Әуежайының (1941-1946 жылдар аралығында B 17 ұшқыштарын даярлау базасы) орнында орналасқан, Оңтүстік Флориданың ортасында, Орландо мен Тампаның оңтүстігінде және оңтүстік-шығысында, ал Майамидің солтүстік-батысында жатыр. Соғыстан кейін орыс-американдық авиациялық инженер Алек Ульман әскери ұшақтарды азаматтық қолдануға бейімдеу үшін жайлар іздеп жүргенде, Хендрикс әуежайының ұшу-қону жолақтары мен сервистік жолдарында Ле-Манның 24 сағаттық жарысына ұқсас спорттық автомобильдердің төзімділік жарысын өткізуге болатынын анықтады – Ульман осы жарыстан шабыттанып, АҚШ-та осыған ұқсас жарыс ұйымдастыруды көздеді. Себрингтегі алғашқы жарыс 1950 жылдың Жаңа жылдық түнінде өтті, оған Солтүстік Американың түкпір-түкпірінен отыз жарыс машинасы қатысты. Сэм Коллиердің 6 сағаттық Естелік жарысын Фритс Костер мен Ральф Дешон Crosley Hot Shot көлігімен жеңіп алды, ал көлікті Виктор Шарп жарыс трассасына тікелей айдап жеткізген еді. Себрингтің алғашқы 12 сағаттық жарысы 1952 жылдың 15 наурызында өтті, жарыс тез арада маңызды халықаралық жарысқа айналды. 1959 жылы трассада АҚШ-тың алғашқы Формула-1 жарысы (тарихи Еуропалық Гран-при автожарысының мұрагері) өтті, ол сол жылғы тарихи АҚШ Гран-при жарысының бөлігі ретінде ұйымдастырылды. Алайда, қатысушылардың аздығы мен жоғары шығындар келесі АҚШ Гран-приін Оңтүстік Калифорниядағы Риверсайд халықаралық жарыс жолына көшірді. Себринг тарихының көп бөлігінде трасса 8 шақырымдық (5.200 миль) жолмен жүргізілді. 1966 жылғы 12 сағаттық жарыста бес адам қаза болғаннан кейін, трасса кейбір бөліктерінде кеңейтілді, ал 1967 жылы Вебстер бұрылысы алып тасталып, оның орнына жылдамдығы жоғары Грин Парк Шиканы орнатылды. Бұл шашты қаптамаға жақын болды және өте жылдам бұрылыстан трассаның жоғарғы бөлігіне және ұшу-қону жолағына тікелей қадам жасауға мүмкіндік берді. Бұл қадам трассаны қауіпті қоймалық бөлімнен және оны қоршап тұрған қоймалардан, ангарлардан және ұшақтардан алыстату үшін жасалды. 1966 жылғы 12 сағаттық жарыста жеке Porsche көлігі қоймалардың біріне (бұл аймақ трасса қызметкерлеріне жабық болған) және көпшілікке кіріп, төрт көрерменнің қаза табуына себеп болды. 1983 жылы трасса мен ұшу-қону жолақтарын бір мезгілде пайдалануға мүмкіндік беру үшін трасса өзгертілді және қысқартылды, ал 1987 жылы жасалған маңызды өзгерістер тағы бір ұшу-қону жолағын пайдалануға мүмкіндік берді. 1991 жылы әуежайдың құрылымын кеңейту үшін қосымша өзгерістер енгізілді, бұл трассаның барлық бөлігін әуежайдың қалыпты жұмысына кедергі келтірмей пайдалануға мүмкіндік берді және оны қазіргі конфигурациясына жақындатты. Шашты қаптама 1997 жылы қауіпсіздік аймағының жеткіліксіздігіне байланысты алынып тасталды және "қауіпсіздік шпилькасы" деп аталған жаңа бөлікпен ауыстырылды. Gendebien Bend бұрылысы да Ульман түзу сызығына кіретін көліктердің жылдамдығын төмендету үшін қайта жаңартылды. Қазіргі уақытта трасса IMSA Holdings, LLC компаниясына тиесілі, олар 2012 жылдың қыркүйегінде Panoz MSG компаниясын сатып алған, ал еншілес компаниясы Sebring International Raceway, LLC трассаны басқарады. Трасса қазіргі уақытта 1997 жылы Энди Эванстан сатылған Sebring International Raceway, LLC компаниясымен жалға алынған. Трасса өзінің әйгілі, жоғары жылдамдықты "17-бұрышымен" танымал, ол ұзақ, дөңгелек, жылдам оң жақ бұрылыс, ол көліктің жылдамдығын арттыра немесе төмендете алады. Бұрышқа үш көлік бірдей сыя алады. Skip Barber Racing School мекемесінде көптеген бағдарламалар өткізілді, соның ішінде жас жарыскерлерге стипендия беру мүмкіндігі де болды. Әлемдік төзімділік чемпионатында "Себрингтің 1000 милясы" жарысы өтеді, ол әйгілі "12 сағаттық жарыспен" бірге ұйымдастырылады. Бұл жарыс алғаш рет 2019 жылы өткізілді, оның жалпы жеңімпазы Toyota Gazoo Racing болды. 2021 жылдың 30 қазанында Себрингте алғашқы 24 сағаттық жарыс өтті, оны World Racing League, әуесқойлар төзімділік чемпионаты сериясы ұйымдастырды, W2W Racing жалпы жарысты төрт айналыммен жеңіп алды.

Sebring Raceway occupies the site of Hendricks Army Airfield (a training base for B 17 pilots in operation from 1941 to 1946), in the middle of southern Florida, south and southeast respectively of Orlando and Tampa, and northwest of Miami. After the war, Russian American aeronautical engineer Alec Ulmann was seeking sites for converting military aircraft to civilian use when he discovered potential in Hendricks' runways and service roads to stage a sports car endurance race similar to the 24 Hours of Le Mans, a race Ulmann was inspired to somewhat re create in the United States. Sebring's first race was held on New Year's Eve of 1950, attracting thirty race cars from across North America. The Sam Collier 6 Hour Memorial race was won by Frits Koster and Ralph Deshon in a Crosley Hot Shot that had been driven to the track by Victor Sharpe. The first 12 Hours of Sebring was held on March 15, 1952, shortly growing into a major international race. In 1959, the track hosted the U. S.' first Formula One race (the successor to historic European Grand Prix motor racing), held as that year's installment of the historic United States Grand Prix competition. However poor attendance and high costs relocated the next U. S. Grand Prix to Riverside International Raceway in southern California. For much of Sebring's history, the track followed a 5.200 mile (8 km) layout. After a disastrous 1966 12 Hours with five fatalities, the track was widened in parts and also lengthened a total of for 1967 with the removal of the Webster Turn between the hairpin and the top of the track and replacement with the faster Green Park Chicane, further down the track. This was closer to the hairpin and allowed a flat out run through a very fast corner to the top of the track and the runway. This was done to move the track off the dangerous Warehouse Straight and the warehouses, hangars and airplanes flanking it; a crash during that 1966 12 Hours involved a privately entered Porsche that went into one of the warehouses (this area was off limits to non track personnel) and into a crowd, killing four spectators. The circuit was changed and shortened in 1983 to allow simultaneous use of the track and one of the runways, and major changes in 1987 allowed use of another runway. Further changes in 1991 accommodated expansion of the airport's facilities, allowing the entire track to be used without interfering with normal airport operations and bringing it close to its current configuration. The hairpin was removed in 1997 due to a lack of run off, and replaced with what became known as the "safety pin". Gendebien Bend was also re profiled to slow the cars' entry to the Ullman straight. The track is currently owned by IMSA Holdings, LLC through its subsidiary Sebring International Raceway, LLC via its purchase of the Panoz MSG in September 2012. It is currently leased by the Sebring International Raceway, LLC, which acquired the facility from Andy Evans in 1997. The track is often recognized for its famous, high speed "Turn 17", a long, bumpy, fast right hander that can make or break a car's speed down the front straight. The corner can fit up to three cars wide. Skip Barber Racing School held numerous programs at the facility, including a scholarship opportunity for young racers. The World Endurance Championship runs a round called the 1000 Miles of Sebring, run concurrently with the famed 12 Hours. This race was first run in 2019, with Toyota Gazoo Racing winning overall. On October 30, 2021, the first ever 24 hour race at Sebring took place, hosted by the World Racing League, an amateur endurance championship series, with W2W Racing winning the overall race by four laps on the field in their #983 Porsche Motorsports type 981 Cayman GT4 Clubsport MR.

Жолдың конфигурациясы

Себринг халықаралық жарыс жолы үш трассадан тұрады: толық трасса, қысқа трасса және клуб трассасы. Трассаның ұзындығы 6 шақырымды құрайды. Бұл 17 бұрылыстан тұратын жол, ұзын тік жолдармен, бірнеше жоғары жылдамдықты бұрылыстармен және өте техникалық, баяу бұрылыстармен ерекшеленеді. Трассадағы көптеген бұрылыстар мен нүктелер алғашқы командалар мен жүргізушілердің құрметіне аталған. Флориданың тегіс ландшафтының арқасында трассаның биіктігінде елеулі өзгерістер жоқ, ал бетінің қисықтығы аз, бұл жүргізушілер үшін, әсіресе жаңбыр жауғанда, жарысуды қиындатады. Себринг өте дөрекі, бұзылған және өзгермелі жағдайымен танымал. Трасса әлі де екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған, бетоннан жасалған, үлкен тігістері бар ұшу-қону алаңдарының ескі бөліктерінен өтеді. Бөлімдер арасындағы өтулер өте қиын, көбінесе көліктердің астынан ұшқындар шашырайды. Трассаның көп бөлігі қасақана түрде бастапқы бетонды жабынымен қалдырылған. Себрингтің 12 сағаттық жарысы Ле-Маннан да машиналар мен жүргізушілер үшін қиын жарыс ретінде танылады және әйгілі француз жарысына дайындық үшін өте қолайлы деп есептеледі. Трассаның жабыны 5 шақырым асфальттан және 1 шақырым бетоннан тұрады. 12 сағаттық жарыстың үш дүркін жеңімпазы Марио Андретти Себрингтің алғашқы трассасының ең қиын бөлігінің бірі – «трассаны бастап табу» екенін айтқан. Түнде апаттарға байланысты жарыстан шыққан жүргізушілердің көптеген жағдайлары болды, себебі олар ұшу-қону жолағында адасып, трассаны таба алмады. Кейбір жүргізушілер тіпті күндіз де адасып қалатын, себебі трасса ақ сызықтармен және конустармен жеткілікті түрде белгіленбеген.

Оқиғалар

Себринг ең көбінесе FIA және IMSA санкциялаған 12 сағаттық Себринг жарысын қабылдауымен танымал, ол Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионаты, Континенттік Ле-Манс кубогы, ALMS және қазіргі WeatherTech SportsCar чемпионаты сияқты көптеген маңызды төзімділік жарыстарының бөлігі болып табылады. Бұл жарыс Michelin Endurance Cup-тың төрт жарысының екіншісі. 2021 жылы 24 сағаттық серияның финалы да осында өтті. Трассада сонымен қатар "Автоспорт легендалары" және "Тарихи спорттық автомобильдер жарысы" сериялары өткізіледі, сондай-ақ ол Skip Barber Racing School-дың қысқы үйі болып табылады. Көптеген IndyCar, спорттық прототиптер және Grand Touring командалары жылы климатқа байланысты қысқы сынақтар үшін Себрингті пайдаланады. Трасса Америка спорттық автомобиль клубы (SCCA) және Ұлттық автоспорт қауымдастығы (NASA) тарапынан жыл бойына көптеген рет әуесқойлар жарыстары үшін қолданылады, олар елдің түкпір-түкпірінен қатысушыларды тартады. Әр жылдың ақпан айында жарыс трассасында Highlands Pedalers Bicycle Club және Highlands County Rotary Club ұйымдастырған Bike Sebring 12/24 сағат ультра қашықтықты велосипед жарысы өтеді. IndyCar өз күнтізбесіндегі көшелік трассаларды модельдеу үшін нысанның жоғарғы жартысында үнемі сынақтар өткізеді.

Поп-мәдениеттегі Себринг

Себринг Raceway видео ойындарының rFactor 2, Pitstop II, iRacing, The Crew, Forza Motorsport 2, Forza Motorsport 3, Forza Motorsport 4, Forza Motorsport 5, Forza Motorsport 6, Forza Motorsport 7, Le Mans Ultimate, Total Immersion Racing және Sports Car GT ойындарында кездеседі. Сонымен қатар, rFactor, GTR2, GTR Evolution, GT Legends, Grand Prix Legends және NASCAR Racing 2003 Season ойындары үшін пайдаланушылар жасаған нұсқалар да бар. Үстел ойындарының арасында Себринг, Asmodee games компаниясының Formula D ойынының алғашқы кеңейтілімінде де қолданылған. Сондай-ақ, адамдар Gran Turismo 6 ойынындағы трасса жасау құралын пайдаланып, осы трассаны қайта құрды.