Солтүстік Уэльс Тарық Жолдары: 1877-1916 Жылдардағы Тарихы

Кіріспе

Уэльстегі жойылған теміржол компаниясы (1877–1916)

бұрынғы теміржол компаниясы

Солтүстік Уэльстің тар телімді темір жолдары (NWNGR) Солтүстік Уэльсте бір-бірімен байланысты 1 фут 11,5 дюймдік тар телімді темір жолдар салуды жоспарлаған теміржол компаниясы болды. Осы желілердің алғашқы екеуі, бірлесіп "Моэль Трифан жобасы" деп белгіленген, 1872 жылғы Парламент актісімен мақұлданды және 1870-ші жылдары салынды және ашылды. Алғашқы басты желі 1877 жылы Динас Джанкшеннен Брингвинге дейін ашылды. Екінші желі – Tryfan Джанкшеннен Саус Сноудонға дейінгі тармақ болды, бірақ ашылғаннан кейін көп ұзамай компания Tryfan Джанкшеннен Брингвинге дейінгі бөлікті тармақ деп, ал Динас Джанкшеннен Саус Сноудонға дейінгі бөлікті басты желі деп белгіледі.

Құрылған бағыттар

Компания екі желінің құрылысын аяқтады. Біріншісі 1877 жылы ашылды, оның ұзындығы шамамен 3 миль (5 км) құрады, Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының Кэрнарфоннан Динас қаласындағы Афон Вэн тармағымен тоғысқан жерден оңтүстік-шығысқа қарай салынды. Аралық станциялар Tryfan Junction және Rhostryfan болды. Bryngwyn станциясынан Моэль Трифанның солтүстік беткейіне көтерілетін көлбеу еңіс салынды. Еңістің жоғарғы бөлігінен Александра карьеріне, Моэль Трифан карьеріне, Fron карьеріне, Braich карьеріне және Cilgwyn карьеріне қосылатын бірнеше карьерлік трамвай жолдары тартылды. Екінші желі кезең-кезеңмен ашылып, 1881 жылы толыққанды аяқталды. Ол Tryfan Junction станциясын Rhyd Ddu станциясына дейін, шамамен 5 миль (8 км) қашықтыққа жалғастырды. Аралық станциялар Waunfawr, Bettws Garmon және Snowdon Ranger болды. 1878 жылдан бастап Динас тоғысынан Оңтүстік Сноудонға дейінгі желі негізгі желі болып есептелді, ал Tryfan Junction-нан Bryngwyn-ге дейінгі бөлік тармақ желісі ретінде қарастырылды. Оңтүстік Сноудон станциясы кейін Rhyd Ddu деп атау өзгертті.

Жоспарланған бағыттар

Динас тұйықтамасынан Рхид Ддуға дейінгі желі, сондай-ақ Трифан тұйықтамасынан Брингвинге дейінгі қысқа тармақ салынды және пайдалануға берілді, бірақ бұл Солтүстік Уэльстің көп бөлігін қамтитын тар темір жол желісінің жоспарының шағын бөлігі ғана болды. Солтүстік Уэльстің тар темір жолы Каернарвоннан Бедгелерт арқылы Портмадокқа (онда Фестиниогпен байланысатын еді) дейін салынбақ болған, ал екінші, ұзақ желі Бедгелерттен Беттс-и-Койдке және ашық даланың үлкен бөлігі арқылы Корвенге дейін жалғасатын, барлығы шамамен 60 мильді құрап, егер осы желілер салынған болса. Барлық желілердің ені 2 футтан 2 фут 9 дюймға дейін болуы тиіс болған, бірақ ұсынылған темір жолдардың барлығы бір-бірімен байланысты емес еді. Солтүстік-батыс Уэльстегі ірі елді мекендердің көпшілігін тар темір жолмен байланыстыруды көздеген жоспарда мына желілер қарастырылды: 1. Портмадок, Кроссор және Бедгелерт трамвай теміржолы компаниясы ұсынған желіге қосылып, Бедгелертке дейін, содан кейін Нант-Гвинант арқылы Пен-и-Гвирдке дейін, 2 шынжыр радиусы бар кері спиральдармен жалғасатын желі. Одан әрі Капель-Кюриг және Беттс-и-Койдке дейін. 2. Беттс-и-Койдтен, Холихед-Лондон жолының бойымен, Корвеннің батысына қарай 5 шақырым жердегі нүктеге дейін. 3. №2 темір жолдың соңынан Корвенге дейін, Great Western Railway стандартты темір жол станциясының артында аяқталады. Парламент актісі, Солтүстік Уэльстің тар темір жолдары (кеңейту және т.б.) туралы 1885 жылғы заң (48 және 49 Vict. c. cxxxiv) солтүстікке қарай Каернарфонға дейін кеңейтуге рұқсат берді, ал 1900 жылғы Жеңіл темір жол бұйрығы оңтүстікке қарай Бедгелертке дейін кеңейтуге рұқсат берді. Жоспардың тағы бір бөлігі – Солтүстік Уэльстің тар темір жолдары (жалпы кәсіпорын), ол Портмадогтан Бедгелертке дейінгі бағытты жоспарлады, онда ол Rhyd Ddu – Бедгелерт тармағымен кездеседі. Одан әрі желі Капель-Кюриг арқылы Беттс-и-Койдке дейін жүретін. Тағы бір тармақ Беттс-и-Койдтен Cerrig y Drudion арқылы Корвенге дейін созылуы керек еді, онда темір жол жоспарланған Рутин және Cerrig y Drudion темір жолымен кездеседі. Pwllheli-ден (сол кездегі Камбриан темір жолының аялдамасымен іргелес) Porthdinllaen-ге дейінгі қысқа, жеке желі де ұсынылды. Жалпы кәсіпорынға 1872 жылы Парламент актісімен рұқсат берілді, бірақ 1876 жылы ресми түрде тоқтатылды. Портмадогтан Бедгелертке дейінгі бөлігі Уэльстің жоғарғы жерлері темір жолының құрылысының бөлігі ретінде аяқталды және Крусор трамвай жолының, сондай-ақ тоқтатылған Портмадок, Бедгелерт және Оңтүстік Сноудон темір жолының (PBSSR) жұмыстары пайдаланылды.

The line from Dinas Junction to Rhyd Ddu was built, with a short branch from Tryfan Junction to Bryngwyn, and operated, but this was just a small part of the grand scheme for a network of narrow gauge railways spanning much of northern Wales. The North Wales Narrow Gauge Railway was intended to run from Caernarvon via Beddgelert to Portmadoc (where it would link with the Festiniog), with a second and very long line from Beddgelert to Bettws y Coed and across a long stretch of open country to Corwen, totaling some 60 miles had these lines been built. All lines were specified to be of a gauge between 2 ft. and 2 ft. 9 in., though the railways proposed were not all connected. The master plan to link almost all the larger places in north west Wales by narrow gauge railway included the following proposed lines:

1. To extend from a Junction with the Portmadoc, Croesor & Beddgelert Tram Railway Company's proposed line to Beddgelert, thence to Pen y gwryd via Nant Gwynant involving reversing spirals of 2 chains radius. Thence to Capel Curig and Bettws y Coed. 2. From Bettws y Coed, following alongside the route of Holyhead London road to a point three miles west of Corwen. 3. From end of Railway No. 2 into Corwen, terminating behind the standard gauge railway station of the Great Western Railway. An act of Parliament, the North Wales Narrow Gauge Railways (Extensions, &c.) Act 1885 (48 & 49 Vict. c. cxxxiv) authorised an extension northwards to Caernarfon and a Light Railway Order of 1900 authorised an extension southwards to Beddgelert. A further part of the scheme was the North Wales Narrow Gauge Railways (General Undertaking) which planned a route from Porthmadog to Beddgelert, where it would meet the Rhyd Ddu Beddgelert extension. From there the line would travel via Capel Curig to Betws y Coed. A further branch would have extended the line from Betws y Coed to Corwen via Cerrig y Drudion where the railway would meet the planned Ruthin and Cerrig y Drudion Railway. A short, separate line from Pwllheli (adjacent to the Cambrian Railways' terminus of that period) to Porthdinllaen was also proposed. The General Undertaking was authorised by Act of Parliament in 1872 but officially abandoned in 1876. The section from Porthmadog to Beddgelert was eventually completed by the Welsh Highland Railway as part of its construction, and utilised parts of the Croesor Tramway and the aborted Portmadoc, Beddgelert and South Snowdon Railway (PBSSR) works.

Оңтүстік Сноудон

Оңтүстік Сноудон деп аталатын екі орналасқан жер бар. Бірі - Rhyd Ddu, екіншісі - Nant Gwynant Pass-тегі South Snowdon Quarry, және осы жер Portmadoc, Beddgelert және South Snowdon темір жолының бастапқы көзделінген бағыты болды. Кейіннен бұл компания Beddgelert-тен Rhyd Ddu-ға дейін жеңіл темір жол құрылысын жүргізу үшін рұқсат алып, 1906 жыл шамасында осы учаскеде құрылыс жұмыстарын бастады. 1914 жылға дейін түсірілген Rhyd Ddu станциясының барлық белгілі суреттерінде "СНОУДОН" станциялық тақтасы көрсетілген.

Тарих

Компания 1871 жылы құрылды және 1872 жылғы Солтүстік Уэльстің тар теміржолдары заңымен "Карнарвон және Мерионет округтеріндегі белгілі бір теміржолдарды" салуға және 216 000 фунт стерлинг капитал жинауға уәкілдік берілді. 1871 жылы компания бас инженер ретінде Чарльз Истон Спунерді тағайындады. Спунер сол кезде Фестиниог теміржолының басқарушысы болды және 1860 жылдары олардың бу локомотивтерін жобалауда маңызды рөл атқарды. 1876 жылға қарай "Moeltryfan жобасы" үшін төлеуге рұқсат етілген 66 000 фунт капитал жиналды, бірақ компанияға қосымша капитал қажет болды және сол жылдың сәуір айында Парламентке екінші актіні беру үшін үсыныс жасады. Бұл екінші акт компанияға "Жалпы жобадан" бас тартуға мүмкіндік берді, ол Bettws y Coed және одан әрі желіні кеңейтуге бағытталған еді. Сол жылдың желтоқсан айында Спунер желінің 5 шақырымнан басқа барлық бөлігі салынғанын және "қозғалысқа ашуға дайын" екенін, ал минералды тасымалдау дереу басталатынын хабарлады. Динас тоғысынан Трифан тоғысына және Брингвинге дейінгі жол 1877 жылы ашылды. 1878 жылы Tryfan Junction-нан Snowdon Ranger-ге дейін тармақ салынды және ол 1881 жылы Оңтүстік Сноудонға дейін (кейін Rhyd Ddu деп аталды) ұзартылды. 1884 жылы компания теміржолдың рельстерін ауыстыру процесін бастады, 35 фунт салмақтағы темір рельстерден 41,5 фунт салмақтағы болат рельстерге көшті. 1887 жылғы қазан айында компанияның директорлар кеңесінің отырысында Динас-Джанкшеннен Карнарвонға дейін желіні ұзарту туралы ұсыныс бірауыздан қабылданды. Бұл кеңейту ешқашан салынбады. 1900 жылы теміржол компаниясына Оңтүстік Сноудоннан Бедгельертке дейінгі негізгі желіні кеңейтуге рұқсат берілді. Бұл Солтүстік Уэльстің тар теміржолдары (Бедгельерт жеңіл теміржолының кеңейтуі) бұйрығы болды, ол 1896 жылғы Жеңіл теміржолдар заңына сәйкес кеңейтуге рұқсат берді. Бұл кеңейту салынбады. 1905 жылы Сауда кеңесі 1896 жылғы Заңға сәйкес бүкіл теміржолды Жеңіл теміржолға айналдыруға рұқсат берді. 1906 жылы сэр Джеймс Шлампер директорлар кеңесіне қосылды және 1910 жылы ол кеңестің төрағасы болып сайланды. 1910 жылғы есептемеде 6 айлық таза кіріс елдегі жалпы депрессияға байланысты 200 фунтқа дейін төмендегені көрсетілді. Қиын қаржылық жағдай компанияны сатып алушы табуға итермеледі. 1910 жылы олар Карнарвоннан Афон Вэнге дейінгі тармағына иелік ететін Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолымен келіссөздер жүргізді, келіссөздер сатып алу туралы хабарлауға жетті, бірақ аяқталмады. 1914 жылы бірнеше жергілікті биліктің біріккен комитеті Крусор трамвайына иелік ететін Портмадок, Бедгельерт және Оңтүстік Сноудон теміржолымен NWNGR-ді біріктіру үшін Жеңіл теміржол бұйрығын беруге өтініш білдірді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың күшеюі бұл әрекетті тоқтатты. NWNGR 1916 жылы жолаушылар тасымалын тоқтатты және содан кейін минималды жүк тасымалын жүзеге асырды. 1918 жылы өтінішті Портмадок, Бедгельерт және Оңтүстік Сноудон теміржолын сатып алған және NWNGR-ді сатып алуға тырысқан Долгаррогтың Алюминий корпорациясының иелері қайта жаңғыртты. Бұл күш-жігер ақырында Алюминий корпорациясының NWNGR-ді сатып алуына және 1922 жылы оны Уэльстің Жоғарғы теміржолына біріктіруіне әкелді.

The company was formed in 1871, and authorised by the North Wales Narrow Gauge Railways Act 1872, to build "certain railways in the counties of Carnarvon and Merioneth" and to raise £216,000 in capital. In 1871, the company appointed Charles Easton Spooner, as their chief engineer. Spooner was then the manager of the Festiniog Railway and had been instrumental in the design of their steam locomotives in the 1860s. By 1876, £66,000 had been raised in capital, the whole amount authorised to pay for the "Moeltryfan Undertaking", but the company needed further capital and applied to Parliament for a second act in April that year. This second Act allowed the company to abandon its "General Undertaking", which would have extended the line to Bettws y Coed and beyond. By December of that year, Spooner reported that all but 3 mile (5 km) of the line had been built and was "nearly ready to open to traffic" and that mineral traffic would commence immediately. The line from Dinas Junction to Tryfan Junction and on to Bryngwyn was opened in 1877. In 1878, a branch was built from Tryfan Junction to Snowdon Ranger and this was extended to South Snowdon (later renamed Rhyd Ddu) in 1881. In 1884, the company began the process of relaying the track, upgrading from iron rails weighing 35 lbs per yard, to steel rails weighing 41.5 lbs per yard. At the October 1887 board meeting of the company, a proposal to extend the line from Dinas Junction to Carnarvon was passed unanimously. This extension was never built. In 1900, the railway company was granted permission for an extension of the main line from South Snowdon to Beddgelert. This was the North Wales Narrow Gauge Railways (Beddgelert Light Railway Extension) Order, which allowed the extension to be built under the Light Railways Act 1896. This extension was not built. In 1905, the Board of Trade granted permission for the whole railway to convert to a Light Railway under the 1896 Act. In 1906, Sir James Szlumper joined the board of directors, and by 1910 he had been elected chairman of the board. The 1910 report showed that 6 month net revenues had fallen to £200 amidst a general depression in the country. The difficult financial situation caused the company caused to attempt to find a buyer. In 1910, they approached the London and North Western Railway who owned the Carnarvon to Afon Wen branch and negotiations proceeded far enough that the acquisition was announced, but it was not completed. In 1914, a combined committee of several local authorities applied for a Light Railway Order to combine the NWNGRs with the Portmadoc, Beddgelert & South Snowdon Railway which owned the Croesor Tramway. The accelerating conflict of the First World War stopped this effort. The NWNGRs shut down their passenger services in 1916, and from then on ran a shoestring goods service. In 1918, the application was revived by the owners of the Aluminium Corporation of Dolgarrog which had acquired the Portmadoc, Beddgelert & South Snowdon Railway and was seeking to acquire the NWNGRs. This effort eventually led to the acquisition of the NWNGRs by the Aluminium Corporation and its incorporation into the Welsh Highland Railway in 1922.

Локомотивтер

Атауы Құрылысшы Түрі Күні Жұмыс нөмірі Ескертулер Сноудон Рейнджер Вулкан құю 1875739 Жалғыз Фэрли локомотиві. 1919 жылға дейін бұзылған; негізгі бөліктері Моел Трифанды жөндеуге пайдаланылды. Моел Трифан Вулкан құю фабрикасы 1875738 Жалғыз Фэрли локомотиві. 1922 жылы Уэльс тау теңіз жолына берілді; 1954 жылы Ффестиниог темір жолымен жойылды. Бедгелерт Хунслет 1878206 Көбінесе Брингвин тармағында жұмыс істеді. 1906 жылы жойылды. Рассел Хунслет 1906901 Портмадок, Бедгелерт және Оңтүстік Сноудон темір жолы тапсырыс берді, төлемін Солтүстік Уэльс Энергия және Көліктік компаниясы жасады, ол NWNGR үшін, кейін Уэльс тау теңіз темір жолының құрамына кірді. Гоури Хунслет 1908979 Жалғыз Фэрли локомотиві; 1918 жылы Үкіметке, мүмкін Қару-жарақ министрлігіне сатылды. Кейін 1918 жылы теміржол мердігері Дж. Ф. Уэйкке сатылды, онда Гоури қайта құрылды. 1924 жылы қосалқы бөлшектермен жабдықталды, 1928 жылдан кейін бұзылды. Палмерстон Джордж Инглиш 1867 белгісіз 1876 жылдың мамырынан 1877 жылдың шілдесіне дейін NWNGR құрылысына көмектесу үшін Ффестиниог темір жолынан уақытша алынды.