Кіріспе

Ағылшын құрама вагондарының өндірушісі

Hunslet Engine Company – 1864 жылы Англияның Хунслет қаласында құрылған локомотив құрастыру компаниясы. Ол 100 жылдан астам уақыт бойы бу локомотивтерін өндірді және қазір дизельдік маневрлік локомотивтерді шығарады. Компанияда жалдауға қолжетімді өндірістік және деполық маневрлік локомотивтердің үлкен паркі бар. Компания Ed Murray & Sons Ltd-нің құрамына кіреді.

Алғашқы жылдары 1864-1901

Компания 1864 жылы Хонслеттегі Джек Лейн көшесінде Джон Тоулертон Ледермен құрылды. Ол азаматтық инженерлік мердігер болған және Джеймс Кэмпбеллды (Александр Кэмпбеллдің, Лидс қалалық инженерының ұлы) өзінің жұмыс басқарушысы етіп тағайындады. Алғашқы локомотив 1865 жылы аяқталды. Ол – «Линден» стандартты калибрлі локомотиві, «Брасси мен Баллард» компаниясына тапсырылды. Бұл фирманың алғашқы клиенттерінің бірі, сондай-ақ олардың көптеген клиенттері теміржол құрылысымен айналысқан. Басқа клиенттерге көмір шахталары кірді. Бұл қарапайым стандартты калибрлі маневрлік және қысқа қашықтыққа арналған «өнеркәсіптік» локомотиві көп жылдар бойы Хунслет өндірісінің негізгі бөлігі болды. 1871 жылы Джеймс Кэмпбелл компанияны 25 000 фунт стерлингке сатып алды (екі жыл ішінде бес бөліп төлеуге болады) және фирма көп жылдар бойы Кэмпбелл отбасының меншігінде қалды. 1865 және 1870 жылдар аралығында компания жылына орта есеппен оннан кем локомотив шығарды, бірақ 1871 жылы он жеті локомотив салынды, ал келесі 30 жылда ең жоғары көрсеткіш 34 локомотивке жетті. 1870 жылы Хунслет өзінің алғашқы тар калибрлі локомотиві «Динорвик» құрылысын аяқтады, ол Лланберистегі «Динорвик Слейт Куарри» тас карьері үшін 1 фут 10.75 дюймдік кішкентай локомотив болды. Кейіннен «Чарли» деп аталған бұл локомотив осы карьер үшін салынған 20 ұқсас локомотивтің алғашқысы болды және Хунслетті карьерлік локомотивтерді өндіруші ірі компания ретінде бекітуге үлкен үлес қосты. Карьер «Динорвик» портына 4 фут калибрлі желімен байланысты, осы желі үшін Хунслет үш локомотив – «Динорвик», «Падарн» және «Велинхели» салды. Әдеттегі карьерлік локомотивтерден әлдеқайда үлкен «Чарльз», «Бланш» және «Линда» 1 фут 10.75 дюймдік локомотивтері 1882 және 1893 жылдар аралығында Солтүстік Уэльстегі Бетесда мен Порт Пенрин арасындағы «Penrhyn Quarry Railway» тас карьерінің «негізгі желісінде» пайдалануға арналды. 1880 жылдары көптеген қысқа дөңгелек базасы бар локомотивтер Манчестер кеме каналы компаниясына жеткізілді. Экспортқа арналған алғашқы Хунслет локомотиві – No. 10, Халл және Роттердам арқылы Яваға жіберілді. 1902 жылға қарай Хунслет отыздан астам елге локомотивтер жеткізді, көбінесе жаңа нарықтарды ашты. Ирландияда Хунслет жаңа ашылған тар калибрлі теміржолдардың бірнешеуіне локомотивтер жеткізді, сондай-ақ 1887 жылы «Listowel Ballybunion Railway» теміржолы қолданған «Lartigue Monorail» монорельстік жүйесі үшін үш ерекше локомотив салды. 1873 жылдан бастап көптеген Хунслет локомотивтері Австралияға экспортталды, олар негізгі және шағын желілерде пайдаланылды.

19011939 жыл

1901 жылы Джеймс Кэмпбелл әлі де меншік иесі ретінде жауапты болды және оның төрт ұлы компанияда жұмыс істеді, соның ішінде үлкен ұлы Александр III 1890 жылы Джордж ағасының қайтысынан кейін жұмыс менеджері болды. 1902 жылы компания Hunslet Engine Company Ltd. деген атаумен жекеше компания ретінде қайта ұйымдастырылды, бірақ ол әлі де отбасылық бизнес болып қалды. 1905 жылы Джеймс Кэмпбелл қайтыс болғаннан кейін төрағалық Александр III-ге өтті, ал оның ағасы Роберт жұмыс менеджері болды, ал ағасы Уилл хатшы және саяхатшы қызметтерін сақтап, директорлар кеңесіне де кірді. Осы шамада Ханслет Сьерра-Леоне үкіметтік темір жолы үшін бірнеше локомотивтер жасады, олардың дизайн элементтері атақты Рассел локомотивінің құрылысына енгізілді, ол Portmadoc, Beddgelert & South Snowdon темір жолы үшін 1 фут 11,5 дюймдік рельс енімен салынған. Отбасылық даулардың салдарынан Уилл мен кенже ағасы Гордон компанияны тастап кетті, ал Роберт ауыр жарақат алып, мүгедек болып, жұмыс менеджері лауазымын атқара алмады. Жұмыс менеджері лауазымына конкурс жарияланды және 1912 жылы Бейер Пикок компаниясының Гортон құю зауытындағы жұмыс менеджерінің көмекшісі Эдгар Алкок тағайындалды. Алкок Ханслетке индустрия бұрынғыдан гөрі әлдеқайда үлкен және қуатты локомотивтерді қажет ететін өзгерістер кезеңінде келді. Бұл Хунслет үшін де осылай болды, ол шетелдегі клиенттерінен өте үлкен локомотивтерді сұрады. Мысалы, Антофагаста, Чили және Боливия темір жолынан екі 86 тонналық локомотивке тапсырыс келіп түсті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелден келген тапсырыстар азайды. Компания, көптеген басқа компаниялар сияқты, цехта әйелдерді жұмысқа алды және оқ-дәрілерді өндіруге кірісті. Ол сонымен қатар шектеулі мөлшерде локомотивтерді де жасады, олардың маңызды мысалдары Соғыс министрлігінің жеңіл темір жолдары үшін жасалған жеңіл тарамдық локомотивтер болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Хунслет қайтадан шетелден тапсырыстар ала бастады және Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолынан 90 LMS Fowler Class 3F "Jinty" маневрлік локомотивтеріне бірнеше рет тапсырыс алды. 1930 жылдары Хунслет ең үлкен локомотивтерін жасады – Қытайдағы арнайы поезд паромдық жүктеу жұмысына арналған екі локомотив, сол кездегі ең үлкен және ең қуатты танк локомотивтері осылар болды. Бір жылдай уақыттан кейін осы дизайн Үндістанға арналған 0-8-0 тендерлік локомотивтің негізі болды. Соғыс аралық жылдары көптеген басқа "үлкен локомотивтерге" тапсырыс келіп түсті. 1920 және 30-шы жылдардағы депрессиядан басқа тәуелсіз британдық өндірушілер аман қалмады, ал Хунслет басқа құрылысшылардың, соның ішінде Kerr, Stuart & Company және Avonside Engine Company компанияларының үлгілерін, құқықтарын және дизайндарын сатып алды.

19302000 жыл

1958 жылы әкесінің жолын жалғап, Hunslet компаниясының бас директоры болған Джон Алкок, 1920 жылдар шамасында, оқушы кезінде әкесінің компанияның басты мақсаты – ішкі жану қозғалтқышын теміржол локомотивтеріне енгізу екенін айтқанын есіне алды. 1930 жылдары Hunslet дизель локомотивтерді жетілдірумен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания елге қару-жарақ өндіру арқылы үлкен қызмет етті, сонымен қатар соғысқа қажетті бу және дизель қозғалтқыштарын да жасады. Компанияның “Austerity” маневрлік локомотивін өндірудегі рөлі ерекше. Бұл 50550 маневрлік локомотивінің жетілдірілген нұсқасы болды, ол өз кезегінде Hunslet 48150 маневрлік локомотивінің дамуы еді, оның 16 данасы соғысқа дейін салынған. Hunslet соғыс жылдары 149 “Austerity” локомотивін жасап шығарды және тағы шамамен 200 данасын өндіруді басқа компанияларға тапсырды. 1943-1964 жылдар аралығында Hunslet және басқа да өндірушілер барлығы 485 “Austerity” локомотивін жасады, олардың 70-тен астамы қазірге дейін сақталған. Соғыстан кейін локомотивтерді қайта жасау жұмыстары жанданды. Соғыстан кейінгі өндірісте көмір шахталарында пайдалануға арналған Hunslet жалынға төзімді дизель қозғалтқышы, сондай-ақ Ұлттық көмір кеңесі (NCB) және Ұлыбритания армиясы үшін қосымша “Austerity” локомотивтері, ескі локомотивтерді жөндеу жұмыстары маңызды рөл атқарды. Бұл жұмыс 1960 жылдардың басына дейін жалғасты. Соңғы үш “Austerity” локомотиві 1970 жылы сатылды, олардың біреуі тікелей сақтауға, біреуі металл тескісіне, ал үшіншісі Ұлттық көмір кеңесіне (NCB) сатылды. Ұлыбританияда соңғы өнеркәсіптік бу локомотиві 1971 жылы Индонезияның Орталық Явадағы Трангкил қант зауытына экспортталды. “Джек Лэйн, Ханслет, Лидс” зауыты 1995 жылы жабылды, соңғы тапсырыс Лондон метрополитенінің Jubilee желісін кеңейту үшін туннель қазуға арналған тар теміржол дизель локомотивтерінің партиясы болды.

2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2004 жылы Hunslet Engine Company компаниясын LH тобы сатып алды. Өндіріс Нидвудтағы Бартонға көшірілді, ал қалған операциялар Лидсте қалды. 2006 жылы компания Оңтүстік Кореядағы POSCO кокстеу зауытына жіберу үшін John M. Henderson & Co үшін қашықтан басқарылатын дизель-электрлік маневрлік локомотивтер шығарды. Сол жылы жер асты және тау-кен локомотивтеріне бірнеше тапсырыс орындалды. 2007 жылы Hunslet локомотивтердің жаңа отбасын әзірлеуді бастады, олар маневрлік локомотивтерден бастап 100 тоннаға дейін салмағы бар локомотивтерді қамтыды. Жаңа модельдер қатарының алғашқы локомотиві – үш осьті C дизельді-гидравликалық маневрлік локомотиві DH60C 2010 жылдың шілдесінде таныстырылды. Компания локомотивтерді жалға берумен де айналысты (оның ішінде 2006 жылы сатып алынған British Rail Class 08 маневрлік локомотиві), негізінен өнеркәсіптік маневрлік локомотивтерді ұсынады. 2012 жылы LH Group компаниясы Wabtec компаниясына 48 миллион АҚШ долларына сатылды. Компания Andrew Barclay, Avonside Engine Company, North British Locomotive Company, Greenwood & Batley, Hudswell Clarke, John Fowler & Co, Kerr, Stuart & Company, Kitson & Company және Manning Wardle сияқты бірқатар бұрынғы британдық локомотив өндірушілерінің аттары мен дизайнына құқықтарға ие. Сондай-ақ, ол осы брендтерге қосалқы бөлшектерді қамтамасыз етеді және оларды сақтайды. 2021 жылы бизнес Ed Murray & Sons компаниясына сатылды.

Ханслет бу компаниясы

Hunslet Steam Co. компаниясы LH тобының бір бөлігі болып табылады. Компания жаңадан салынатын локомотивтермен (оның ішінде екі Quarry Hunslet локомотиві), қазандықтар жасаумен және локомотивтерді күтіп жөндеумен айналысады.

Hunslet-Barclay Ltd компаниясы

Локомотив өндіруші

Шри-Ланка

Шри-Ланка темір жолы көптеген теміржол станцияларында Хунслет дизельдік маневр локомотивтерін пайдаланады.

Жаңа Зеландия

NZR/PWD Y класының нөмірі 542 (Hunslet No. 1444) Көлік және технология мұражайында сақтаулы.