Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никарагуадағы белсенді жанартау
Active volcano in Nicaragua
Серро Негро – Никарагуадағы Кордильера де лос Марибиос тау тізбегіндегі белсенді жанартау, Мальпаисильо ауылынан шамамен ... қашықтықта орналасқан. Бұл Орталық Америкадағы ең жас жанартау, ол 1850 жылдың сәуір айында алғаш рет пайда болды. Ол айналадағы жасыл төбелермен күрт контраст қалыптастыратын, ұсақ тасты базальтты конус түрінде, және оның аты "Қара төбе" деген мағынаны білдіреді. Серро Негро алғашқы жарылысынан бері жиі-жиі атқылап тұрады. Жарылыстардың ерекшелігінің бірі – конустың үстінен күлдің шығуы, ал лава конустың табанындағы жарықтардан ағып шығады. Серро Негро – Орталық Америка жанартау доғасының бір бөлігі болып табылатын полигендік конус, ол Кокос плитасының Кариб плитасының астына батып кіруінің нәтижесінде пайда болды, жылдамдығы ... жылға тең. Бұл Кордильера де лос Марибиос тау жотасындағы солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай созылған бағытта қалыптасқан төрт конустың ең үлкені және оңтүстік жағында орналасқаны. Жасына қарамастан, Серро Негро Никарагуадағы ең белсенді жанартаулардың бірі болып табылады, соңғы жарылысы 1999 жылы болған. 1850 жылы пайда болғаннан бері ол шамамен 23 рет атқылаған.
Cerro Negro is an active volcano in the Cordillera de los Maribios mountain range in Nicaragua, about from the village of Malpaisillo. It is a very new volcano, the youngest in Central America, having first appeared in April 1850. It consists of a gravelly basaltic cinder cone, which contrasts greatly with the surrounding verdant hillsides, and gives rise to its name, which means Black Hill. Cerro Negro has erupted frequently since its first eruption. One unusual aspect of several eruptions has been the emission of ash from the top of the cone, while lava erupts from fractures at the base. Cerro Negro is a polygenetic cinder cone that is part of the Central America Volcanic Arc, which formed as a result of the Cocos Plate subducting under the Caribbean Plate, at a rate of per year. It is the largest and southernmost of four cinder cones that have formed along a NW SE trend line in the Cordillera de los Maribios mountain range. Despite its youth, Cerro Negro has been one of the most active volcanoes in Nicaragua, with its latest eruption occurring in 1999. Since its birth in 1850, it has erupted approximately 23 times.
Бұрынғы атылу
Серро-Негроның алғашқы атылуы 1850 жылдың 13 сәуірінде болды, ал жанартаулық белсенділік 27 мамырға дейін жалғасты. Орталық кратерден және жарылғыш жарылыстардан лава ағып, жер мен мүлікке зардап келтірді. Вулканизмнің жарылыстық индексі (ВЖИ) 8 балдық шкала бойынша 2-ге тең болды, бұл атылуды стромболиандық/вулканиандық типке жатқызады. Лаваның көлемі 5,4 x 106 м3, ал тефраның көлемі 6,5 x 105 м3 деп тіркелді. Серро-Негроның екінші атылуы 1867 жылдың 14 қарашасында болды, жанартаулық белсенділік 30 қарашаға дейін сақталды. Радиалды жарықтар мен жарылғыш жарылыстар орын алды, сондай-ақ солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс бағытында лава ағындары байқалды. ВЖИ 2-ге (стромболиандық/вулканиандық) тең болды, ал тефраның көлемі 8,6 x 106 м3 құрады. Үшінші атылу 32 жылдан кейін, 1899 жылдың 22 қарашасынан 29 қарашасына дейін болды. Жарылғыш жарылыстар жерге зардап келтірді, ВЖИ 2-ге тең болды. Тефраның көлемі 1,7 x 106 м3 деп тіркелді. 1914 жылдың 28 қазанынан 3 қарашасына дейін вулкан орталық кратерінен жарылыспен атылды. Топырақтан құралған көшкіндер жерге қосымша зардап келтірді, бірақ адам өлімі болған жоқ, себебі олар елді мекендер арқылы өте қоймады. ВЖИ тағы да 2-ге тең болса да, тефраның көлемі 2,8 x 106 м3 құрады. Бес жыл өткен соң, 1919 жылдың 20-30 маусымында Серро-Негро тағы да атылып, жарылғыш жарылыстар ВЖИ 2-ге жеткізді. Бұл кезде тефра мен лаваның көлемі тіркелмеді. Осыдан кейін төрт жыл өткен соң, 1923 жылдың 23 қазанынан 11 желтоқсанына дейін Серро-Негро таудың шыңында және солтүстік беткейінің жоғарғы бөлігінде атылды. Орталық кратерден және радиалды жарықтардан жарылыстар болды, лава ағындары тіркелді, бұл VEI 3 сублиниялық жарылыс болды. Бұл вулкан тарихындағы ең ірі атылу болды, лаваның көлемі 1,0 x 107 м3, ал тефраның көлемі 3,6 x 107 м3 құрады. 1929 жылдың 10 ақпанында Серро-Негро тағы да атылып, жанартаулық белсенділік наурыз айына дейін жалғасты. Фланктік (экцентрикалық) кратерлер мен радиалды жарықтар да жарылыс жасады, нәтижесінде көп мөлшерде лава ағыны пайда болды. ВЖИ 2 болған жарылыста лаваның көлемі 1,0 x 105 м3 ғана тіркелді.
The first recorded eruption of Cerro Negro occurred on April 13, 1850 and volcanic activity lasted until May 27. Central vent and explosive eruptions transpired, with lava flow and damage to land and property. The Volcanic Explosivity Index (VEI) was recorded at 2 out of 8, classifying the eruption as Strombolian/Vulcanian. Finally, the lava volume was recorded to be 5.4 x 10 and the tephra volume was 6.5 x 105 m3. Cerro Negro's second eruption took place on November 14, 1867 and volcanic activity lasted until November 30. Radial fissure and explosive eruptions occurred, with some lava flows, along the NE SW trend line fissure. The VEI was also recorded at 2 (Strombolian/Vulcanian), and the tephra volume was 8.6 x 106 m3. The third eruption of Cerro Negro occurred 32 years later and lasted from November 22 to November 29, 1899. Explosive eruptions resulted in damaged land, and the VEI was also recorded as a 2. Finally, the tephra volume was documented at 1.7 x 106 m3. From October 28 to November 3, 1914, the volcano erupted explosively at the central vent. Mudslides also resulted in increased damage to the land, but there were no fatalities because they did not flow over any villages or towns. Although the VEI was yet again 2, the tephra volume was a recorded 2.8 x 106 m3. Five years later, Cerro Negro erupted again from June 20–30, 1919, with explosive eruptions resulting in a VEI of 2. No tephra or lava volumes were recorded at this time. Just four years after that, from October 23 until December 11, 1923, Cerro Negro erupted along the summit and upper north flank. Central vent and radial fissure explosions erupted during this time, and lava flows were recorded in this VEI 3 sub plinian eruption. It was the largest eruption in the history of the volcano, with the lava volume being 1.0 x 107 m3 and the tephra volume being 3.6 x 107 m3. Cerro Negro erupted next on February 10, 1929, and volcanic activity lasted until March. Flank (excentric) vent and radial fissures also explosively erupted, resulting in excessive lava flows. The volume of lava erupted was recorded at only 1.0 x 105 m3 in the VEI 2 eruption.
1947, 1948 және 1950 жылдардағы атылулар
Серро-Негро тағы 18 жылдан кейін қайтадан атқылады, бірақ 1947 жылдың 9 шілдесінде вулканға дейін болған ең ірі атылыс болды. VEI 3 деңгейі шыңында және солтүстік-шығыс беткейінде тіркелді, атылу сипаттамаларына орталық кратерден жарылыс, жақтағы шығару және лава ағындары кірді. Малпаисильо ауылынан эвакуация жарияланды, жанартаудың жарылысынан жер мен мүлікке елеулі зиян келді. Тіркелген лава көлемі 3,8 x 106 м3, ал тефра көлемі 3,1 x 107 м3 құрады. Бір жылға жетпейтін уақыттан кейін, 1948 жылдың 31 наурызында Серро-Негро өз орталық кратерінен тағы бір Стромболилік атылысты (VEI 2) тіркеді. Дегенмен, лава мен тефра көлемі тіркелмеді. 1949 жылдың маусымында орталық кратерден жарылыспен бірге VEI 2 деңгейіндегі ұқсас атылыс болды. 1950 жылдың 21 қарашасынан 17 желтоқсанына дейін Серро-Негроның орталық кратерінен тағы бір VEI 3 деңгейіндегі жарылғыш вулкандық атылыс орын алды. Лава ағындары пайда болды, бірақ эвакуация қажет болған жоқ. Осы атылыс үшін лава көлемі 1,0 x 105 м3, ал тефра көлемі 3,8 x 107 м3 құрады.
Another 18 years passed before Cerro Negro erupted again, but on July 9, 1947 the volcano had its largest eruption to date. The VEI was recorded at 3 along the summit and NE flank, with the eruptive characteristics including central vent eruption, flank venting, and lava flows. Evacuations were called for the Malpaisillo village, and major land and property damage resulted from the volcano's explosive eruptions. The recorded lava volume was 3.8 x 106 m3 and the recorded tephra volume was 3.1 x 107 m3. Less than one year later, on March 31, 1948, Cerro Negro recorded another Strombolian eruption (VEI 2) from its central vent. No lava or tephra volumes were recorded, however. A similar eruption occurred in June 1949, with the VEI 2 eruption exploding from the central vent. Another sub plinian VEI 3 explosive vulcanian eruption occurred from Cerro Negro's central vent from November 21 to December 17, 1950. Lava flows resulted, but evacuation was unnecessary. The lava volume was 1.0 x 105 m3 and the tephra volume was 3.8 x 107 m3 for this particular eruption.
1954 жылғы атылу
1954 жылдың ақпан айында тағы бір 2 VEI стромболиандық жарылыс Серро Негроның орталық кратерінен болды, бірақ лава мен тефра көлемі тіркелмеді. Үш жыл өткен соң, 1957 жылдың 4-24 қыркүйегінде Серро Негроның шыңы мен шығыс беткейінде 2 VEI тіркелді. Жарылыс кезінде лава ағындары жерге зиян келтірді, лава көлемі 4,5 x 106 м3, ал тефра көлемі 2,8 x 106 м3 құрады. 1960 жылдың 28 қыркүйегінде таудың шыңы мен оңтүстік беткейі жарылып, вулкандық белсенділік 26 желтоқсанға дейін жалғасты. Бұл жарылыс радиалды жарылыстар мен орталық кратерден болған жарылыстардан кейін 3 VEI деңгейіне жетті. Лава ағындары арқылы айналағы жерлерге зиян келтірілді, лава көлемі 5,2 x 106 м3, тефра көлемі 3,4 x 107 м3 деп тіркелді. 1961 жылдың 25 қазанында Серро Негроның солтүстік-шығыс жарылысы болды. Бұл жарылысқа радиалды жарылыстар мен лава ағындары тән болғанымен, VEI тек 1 ретінде тіркелді, лава немесе тефра көлемі тіркелмеді. Бұл Серро Негродағы ең кішкентай жарылыс болды. 1962 жылдың 21 наурызында орталық кратерден тағы бір жарылыс болды және сәуірдің басына дейін жалғасты. VEI 2 деп тіркелді, лава ағындары байқалды, бірақ жерге зиян келгені анықталмады. Дәл бір жыл өткен соң, 1963 жылдың 21 наурызында Серро Негроның орталық кратерінен 1 VEI жарылысы болды.
In February 1954 another VEI 2 Strombolian eruption exploded out of Cerro Negro's central vent, but lava and tephra volumes were not recorded. Three years later from September 4–24, 1957, a VEI of 2 was recorded via the summit and east flank of Cerro Negro. Lava flows damaged the land from the explosive eruption, with the lava volume reaching 4.5 x 106 m3 and the tephra volume reaching 2.8 x 106 m3. The summit and south flank exploded next on September 28, 1960, and volcanic activity continued until December 26. This particular VEI was determined to be level 3 after radial fissure and central vent eruptions occurred. Land damage was caused to the surrounding land via lava flows, with the volume of the lava recorded at 5.2 x 106 m3 and the tephra volume recorded at 3.4 x 107 m3. Cerro Negro's NE flank fissure erupted next on October 25, 1961. Although radial fissure eruption and lava flow was characteristic of this particular eruption, the VEI was only recorded as a 1, and no lava or tephra volumes were recorded. It was the smallest Cerro Negro eruption to date. Another eruption from the central vent occurred on March 21, 1962 and lasted until early April. The VEI was recorded as 2, and lava flows were observed, although no land damage was witnessed. Exactly one year later, a VEI 1 eruption occurred from the central vent of Cerro Negro on March 21, 1963.
1968 жылғы атылу
1968 жылдың 23 қазанынан 10 желтоқсанына дейінгі вулкандық белсенділік Кристо Рей кратерінің қалыптасуын белгіледі, осы кезде Серро Негроның шыңы мен оңтүстік беткейі 3 VEI деңгейіндегі жарылыс жасады. Жаңа тесік 750 метрлік ұзындығы, 600 метрлік ені және 3 метрлік қалыңдығы бар лава ағынын құрады. 27-сі күні жанартаудың маңында орналасқан 13 ауыл, күлдің көп мөлшерде түсуіне байланысты эвакуацияланды. Никарагуаның екінші ірі қаласы Леонда қосымша кең ауқымды эвакуациялар жүргізілді, онда 1 см-ден астам қалыңдықтағы күл жауылдары тіркелді. Лава ағыны күніне 23 метр жылдамдықпен жылжыды және Серро Негроның үш кратерінен лава құйылып, 30 метр биіктікке көтерілгенде, қосымша жер зақымдануына себеп болды. Жанарлық күлдің тік жолдары 2,3-тен 4,8 шақырымға дейін жетті. Сонымен қатар, тесіктен шыққан қызыл ыстық газдар 120 метрге дейін көтерілді, оларды жанартаудан 50 шақырымнан астам қашықтықта көруге болады. Вулкандық белсенділік тоқтаған кезде лаваның жалпы көлемі 6,9 x 106 м3, ал тефраның көлемі 2,7 x 107 м3 құрады.
The volcanic activity from October 23 until December 10, 1968 marked the formation of the Cristo Rey crater, when the summit and south flank of Cerro Negro erupted with a sub plinian VEI of 3. The new vent formed a lava flow 750m long and 600m wide and a thickness of 3m. Thirteen villages located near the erupting volcano were evacuated on the 27th because of the excessive ash falls. Additional larger scale evacuations Nicaragua's 2nd largest city, León, recorded ash falls of over 1 cm thick. Lava flows advanced at a rate of 23 m/day, and it caused additional land damage as the lava poured from three of Cerro Negro's craters, fountaining to heights of 30m into the air. The eruptive ash columns reached heights of 2.3 to 4.8 km. In addition, incandescent gases from the vents raised to heights of 120 meters, and these could be seen over 50 km away from the volcano. When the volcanic activity ceased, the lava volume totaled 6.9 x 106 m3 and the tephra volume totaled 2.7 x107 m3.
1969 жылғы атылу
1969 жылдың 19-29 желтоқсанында орталық кратер жарылғаннан кейін тағы бір VEI 1 дәрежелі жарылыс болды. Бірақ екі жыл өткен соң, 1971 жылдың 3-14 ақпанында Серро Негро төңірегіндегі қалалар кенеттен VEI 3 дәрежелі, шатқалды емес жарылыс пен жаңа шығыс бөлігінің пайда болуы және атқылауы салдарынан қайтадан эвакуацияланды. Жанартау бомбалары шамамен 600 метр биіктікке ұшырылды, ал жарылыстар аралығында қызған газдар шықты. Күлдің тік жолдары шамамен 10 км биіктікке көтерілді, ал 5,8 x 107 м3 (300 шаршы километрден асатын) тефра көлемі жергілікті егістерге және ғимараттарға ауыр зиян келтірді. Леон қаласында ғана 18 см күл жауды, нәтижесінде көптеген ғимараттар қирады.
Another small scale VEI 1 eruption took place after the central vent exploded from December 19–29, 1969. But two years later from February 3–14, 1971, the towns surrounding Cerro Negro were again evacuated due to the sudden sub plinian VEI 3 eruption of the summit and the formation and eruption of a new eastern flank. Volcanic bombs were shot approximately 600m into the air, and incandescent gases were released during the time in between eruptions. Ash columns were approximately 10 km high, and a tephra volume of 5.8 x107 m3 (over 300 square kilometers) caused major damage to the local crops and buildings. The city of León alone had recorded 18 cm of ash, which resulted in large scale building collapse.
1992 жылғы атылу
20 жылдан астам уақыт өткен соң, Серро-Негро жанартауы 1992 жылдың 9 сәуіріндегі, оның ең ірі жарылыстарының біріне дейін тыныш күйде болды. Вулканизмнің белсенділігі барлығы бес күнге созылды, ал негізгі сублиниялық жарылыс (VEI 3) екі күннің ішінде болды, нәтижесінде шамамен жеті километрлік биіктіктегі күл колоннасы пайда болды. 20 000-нан астам адам дереу эвакуацияланды, негізінен су жүйелерінің істен шығуына байланысты, жарылыс 14 сәуірде тоқтағанға дейін. Бұл жарылыс салдарынан бірнеше адам қаза тауып, жер мен мүлікке кең ауқымды зиян келтірілді, себебі тефраның көлемі 2.6 x 107 м3 құрады. Осы үлкен тефра көлемі Леон қаласының көп бөлігінде шамамен төрт сантиметр күл жаудырды, осының салдарынан көптеген үйлердің шатырлары құлап, көптеген адамдар жарақат алып, қаза болды.
Over 20 years passed, and the Cerro Negro volcano was at peace until one of the volcano's largest eruptions occurred on April 9, 1992. Volcanic activity lasted for a total of five days, with the main sub plinian eruption (VEI 3) occurring over a two day time period, producing an ash column that was roughly seven kilometers high. Over 20,000 people were immediately evacuated, mostly due to failed water systems until eruptions ceased on the 14th of April. This eruption caused several fatalities, and widespread damage to land and property after the tephra volume measured 2.6 x 107 m3. This large tephra volume produced approximately four centimeters of ash across most of León, resulting in many collapsed roofs and additional injuries and fatalities.
1995 жылғы атылу
Үш жылдан кейін, 1995 жылғы 29 мамырда вулкандық белсенділік басталды, бұл осы жарылыстың бірінші фазасының басталуын білдірді. Осы кезеңде шағын, фреатикалық жарылыстар жиі орын алып, күніне шамамен 100-160 рет қайталанды. Бұл стромболиялық жарылыстар 200-1000 метр биіктікке жететін конвективті күл бағаналарын құрады және бұл жарылыстар 79 күнге созылды. 2 маусымда солтүстік-батыс беткейінде аз энергиялы пирокластикалық ағын байқалды. 6 маусымнан кейін жарылыстардың саны күніне 30-40 рет азайды. 19 шілдеге қарай барлық вулкандық белсенділік 95 күнге тоқтады. Қарашаның ортасында үзіліс аяқталып, екінші фаза басталды. Жарылыстар он үш күнге созылып, 1995 жылғы 3 желтоқсанға дейін жалғасты. Осы кезеңде жарылыстардың күші артты, Серро-Негродан диаметрі екі метрге дейінгі жанартау бомбалары мен үлкен тас бұлақтары шықты. Күл бағаналары 2-2,5 метр биіктікке жетті. VEI көрсеткіші 2-ге тең болғанымен, орталық кратердегі жарылыстар, пирокластикалық ағындар, фреатикалық жарылыстар және лава күмбезінің шығуы осы жарылыс кезеңінің ерекшеліктері болды. Жаңа лава 1992 жылғы кратердің шамамен 2/3 бөлігін толтырды, ал қосымша лава ағындары солтүстік негізгі конустан 1,5 км солтүстікке қарай созылып, жерге зақым келтірді. Күлдің жаууы Леон қаласында (жанартаудан шамамен 20 км қашықтықта) күніне орташа есеппен 2 мм жауын түсіріп, мүлікке және егістік жерлерге зиян келтірді, бірақ айналасындағы елді мекендердегі 6000 адам қауіпсіз эвакуацияланып, ешқандай қаза болған жоқ. Жалпы, лава ағынының көлемі 8,0 x 106 м3-ке жетті, ал тефра көлемі осы жарылыс кезеңінде 5,8 x 106 м3-ке жетті, нәтижесінде конусқа шамамен 50 метр биіктік қосылды.
Three years later, volcanic activity started on May 29, 1995, which marked the beginning of the first phase of this eruption. Small, phreatic eruptions occurred frequently during this phase, averaging 100 160 explosions per day. These Strombolian eruptions generated convective ash columns that reached heights of 200–1000 meters, and these explosions lasted for a period of 79 days. A low energy pyroclastic flow was observed on the northwestern flank on June 2. After June 6, the number of eruptions decreased gradually at a rate of 30 40 eruptions per day. By July 19, all volcanic activity ceased for a period of 95 days. By mid November, the hiatus ended and the second phase commenced. Eruptions continued for a period of thirteen days and lasted until December 3, 1995. During this time, the eruptions were larger, and volcanic bombs and blocks up to two meters in diameter were ejected from Cerro Negro. Ash columns achieve heights of 2 to 2.5 meters While the VEI was only measured as a 2, central vent explosions, pyroclastic flows, phreatic explosions, and lava dome extrusion were all characteristic of this eruption period. New lava filled about 2/3 of the 1992 crater, and additional lava flows caused damage to land, extending 1.5 km north of the north base cone. Ash falls caused damage to property and farmland, with an average deposit of two millimeters per day in León (~20 km from volcano), but there were no fatalities during the safe evacuation of 6000 people in the surrounding villages. Overall, the lava flow volume reached 8.0 x 106 m3 and the tephra volume peaked at 5.8 x 106 m3 during this eruption period, resulting in the addition of about 50 meters of height to the cinder cone.
1999 жылғы атылу
Серро-Негродағы соңғы жанартаулық белсенділік 1999 жылдың 5 тамызында болды және жалпы екі күнге созылды. Үш сағат ішінде үш жер сілкінісі (5,2) тіркелді, бұл жанартаудың шағын масштабтағы жарылысына себеп болды. Бұл Серро-Негро тарихында алғаш рет болды, яғни жарылыстан бұрын жер сілкінісі болды. VEI көрсеткіші 1-ге тең болды, себебі оңтүстік беткейінде (Кристо Рей кратері маңында) радиалды жарықтар пайда болды, сондай-ақ жарылғыш және фреатикалық жарылыстармен бірге үш жаңа кратер құрылды. Айналасындағы елді мекендердің халқы шағын көлемде эвакуацияланды, бірақ аз мөлшерде ұшқыш заттар бар, жоғары кристалды базальттық магмадан құралған лаваның көлемі 6 x 105 м3 ғана болды. Тефраның көлемі де шамамен 106 м3 құрады. 1999 жылғы Серро-Негроның жанартаулық белсенділігі тектоникалық процестердің нәтижесі деп қорытындыланды, және егер үш жер сілкінісі болмағанда, жарылыс та болмас еді. Серро-Негродағы соңғы жарылыс 1999 жылдың тамызында болды, алайда 2004 жылдың басында күшті сейсмикалық белсенділік тіркелді. 1998 жылы Мич даулынан кейін жарылыс болды деп есептелген, бірақ кейіннен вулканнан көтерілген көптеген бу 1995 жылғы жарылыстан қалған ыстық лаваға жаңбыр суының сіңуінен пайда болғаны анықталды. 1999 жылғы жарылыстан кейін, кратер және жарықтар қазіргі уақытта вулкандық газ шығарудың негізгі көзі болып табылады. Серро-Негродан шығатын CO2 газының жалпы көлемі тәулігіне 2800 тоннаға бағаланады. Серро-Негро жанартауы 159 жыл ғана өмір сүргенмен, кем дегенде 23 рет жарылған, бұл көптеген жанартаулармен салыстырғанда өте белсенді. Бұл тарихи даму вулканның уақыт өте келе өсуін зерттеуге мүмкіндік берді. Болашақ жарылыстардың уақыты алдыңғы маңызды жарылыстың көлемімен байланысты екені анықталды. 1900 жылдан бері тұрақты жарылыстар болғандықтан, Серро-Негро уақыт-көлемді болжау моделі жасалды. 1999 жылы шағын жарылыс болғанымен, жақын арада үлкен жарылыс болады деп күтілуде. Серро-Негро көптеген жанартаулардан ерекшеленбейді, себебі жанартаулық белсенділікпен байланысты көптеген қауіптер бар. Бұл қауіптерге лава ағындары, балшық құлақтары, пирокластикалық ағындар және жер сілкіністері жатады, бірақ Серро-Негроның ең үлкен қаупі – күл мен тефраның түсуінің салдары. Қазіргі уақытта Серро-Негро Никарагуаның сейсмикалық желісімен бақыланады, ол INETER (Instituto Nicaragüense de Estudios Territoriales) институтына қарасты. Бұл бағдарламалардың Никарагуа бойынша 36 станциясы бар, олардың әрқайсысы Серро-Негрода бақылау станциясымен жабдықталған. Сейсмикалық белсенділік, газ концентрациясы, жер бетінің деформациясы және температура өзгерістері ықтимал жарылыстың салдарынан сақтану үшін мұқият бақыланады. Серро-Негро Никарагуаның халық тығыздығы төмен аймағында орналасқандықтан, әлемдегі көптеген басқа жанартауларға қарағанда адам өміріне төнетін қауіп аз. Серро-Негродан келетін балшық және пирокластикалық ағындар ірі қалалар мен елді мекендердің тікелей бағытында емес. Дегенмен, Серро-Негроның жарылысы күл мен тефраның кең таралуына байланысты ғимараттар мен егістіктерге ауыр зиян келтіруі мүмкін.
The last volcanic activity at Cerro Negro occurred on August 5, 1999 and lasted for a total of two days. Three earthquakes ( 5.2) occurred in three hours, which triggered a small scale eruption of the volcano. It was the first time in the history of Cerro Negro that large magnitude earthquakes preceded the eruption. The VEI was only recorded as a 1, as the south flank (near the Cristo Rey crater) experienced radial fissure eruption, along with explosive and phreatic eruptions, in the formation of three new vents. Small scale evacuations of surrounding villages were carried out, but the low volatile, highly crystalline basaltic magma only had a lava volume of 6 x 105 m3. Additionally, the tephra volume was only in the 106m3 range. It was concluded that the volcanic activity of Cerro Negro in 1999 was tectonically induced, and had three earthquakes not occurred, the eruption would have also not occurred. The most recent eruptions at Cerro Negro occurred in August 1999, although strong seismic activity was registered in early 2004. In 1998, an eruption was thought to have occurred shortly after the passage of Hurricane Mitch, but it later transpired that the copious amounts of steam seen rising from the volcano were caused by rainwater percolating through to hot lava from the 1995 eruption. Following the 1999 eruption, the summit crater and fissures created from this eruption are currently the main source of volcanic gas flux today. It is estimated that the total CO2 output of Cerro Negro is conservatively estimated to be 2,800 t d 1. Although the Cerro Negro volcano has only been around for a period of 159 years, it has erupted at least 23 times, which is highly active compared to most volcanoes. This historical growth of the volcano has allowed for documentation of the growth of this volcano over time. It was discovered that the timing of future eruptions is correlated with the volume of the previous significant eruption. Since there have been steady state eruptions since 1900, a Cerro Negro Time Volume Prediction Model was made. Although a small scale eruption did occur in 1999, another larger scale eruption is expected to occur in the immediate future. Cerro Negro does not differ from most volcanoes, in that numerous hazards are associated with volcanic activity. These hazards include lava flows, mudslides, pyroclastic flows, and earthquakes, but the biggest hazard of Cerro Negro is the effects of the ash and tephra fallouts. Currently, Cerro Negro is being monitored by the Nicaraguan Seismic Network, which is affiliated with INETER (Instituto Nicaragüense de Esdudios Territoriales). These programs have a total of 36 stations throughout Nicaragua, and they each have a monitoring station on Cerro Negro. Seismic activity, gas concentrations, surface deformation, and temperature fluctuations are all carefully watched in order to mitigate the effects of a possible eruption. As Cerro Negro lies in a less populated area of Nicaragua, there is less volcanic risk to human life compared to many of the other volcanoes in the world. Mudslides and pyroclastic flows that come from Cerro Negro are not in the direct path of major cities or towns. Nevertheless, the eruptions of Cerro Negro have been known to cause catastrophic damage to buildings and farmland, due to the widespread ash falls and tephra fallouts.