Кіріспе
Росс аралындағы жанартау, Антарктида. Эребус тауы – Антарктидадағы екінші биік жанартау (Сидли тауынан кейін), Антарктидадағы ең биік белсенді жанартау және Жер бетіндегі ең оңтүстік белсенді жанартау. Бұл аралдың алтыншы ең биік шыңы және Антарктидадағы Винсон тауынан кейінгі екінші көзге түсетін тау. Ол Росс тәуелділігінде, Росс аралында орналасқан, мұнда үш сөнген жанартау да бар: Террор тауы, Берд тауы және Терра-Нова тауы. Тауды 1841 жылы капитан Джеймс Кларк Росс өзінің «Эребус» кемесінің құрметіне атаған. Жанартау шамамен 1,3 миллион жылдан бері белсенді және оның ішкі кратерінде кем дегенде 1970 жылдардың басынан бері лава көлі бар. 1979 жылғы 28 қарашада Air New Zealand рейсі 901 Эребус тауына құлап, борттағы 257 адам қаза тапты.
Mount Erebus ('/ɛr//ɪ//b//ə//s/) is the second highest volcano in Antarctica (after Mount Sidley), the highest active volcano in Antarctica, and the southernmost active volcano on Earth. It is the sixth highest peak of an island and the second most prominent mountain in Antarctica after Mount Vinson. It has a summit elevation of It is located in the Ross Dependency on Ross Island, which is also home to three inactive volcanoes: Mount Terror, Mount Bird, and Mount Terra Nova. The mountain was named by Captain James Clark Ross in 1841 for his ship, the Erebus. The volcano has been active for around 1.3 million years and has a long lived lava lake in its inner summit crater that has been present since at least the early 1970s. On 28 November, 1979, Air New Zealand Flight 901 crashed on Mount Erebus killing all 257 people on board.
Геология және вулканология
Эребус тауы – әлемдегі ең оңтүстік белсенді жанартау. Ол Эребус ыстық нүктесінің қазіргі атқылау орталығы. Басында тұрақты конвекциялық фонолиттік лава көлі бар, ол Жер бетіндегі бес ұзақ сақталатын лава көлінің бірі. Типик атқылау белсенділігі – вулканның ішкі кратеріндегі лава көлінен немесе бірнеше қосалқы тесіктерінен болатын стромболиандық атқылаулар. Бұл жанартау ғылыми тұрғыдан ерекше, себебі оның салыстырмалы түрде төмен деңгейі және тұрақты атқылау белсенділігі, белсенді тесікке өте жақын (жүздеген метр) стромболиандық атқылау жүйесін ұзақ мерзімді вулканологиялық зерттеуге мүмкіндік береді – мұндай сипаттаманы Жер бетіндегі тек бірнеше жанартау ғана бөліседі, мысалы, Италиядағы Стромболи. Жанартауды зерттеуге оның МакМердо станциясына (АҚШ) және Скотт базасына (Жаңа Зеландия) жақын орналасқандығы да ыңғайлы, екеуі де шамамен 35 км қашықтықтағы бірдей аралда орналасқан. Эребус тауы полигендік стратовулкан болып саналады. Жанартаудың төменгі жартысы – қалқан, ал жоғарғы жартысы – стратокон. Эребус жанартауының қазіргі атқылау өнімдерінің құрамы – анортоклаздық порфиритті тефриттік фонолит және фонолит, олар жанартаудың лава ағынының көп бөлігін құрайды. Ең көне атқылау өнімдері салыстырмалы түрде дифференциацияланбаған және тұтқыр емес бассаниттік лавалардан тұрады, олар Эребус төменгі кең платформалық қалқанын құрайды. Сәл жасырақ бассанит және фонотефрит лавалары Фанг Ридждегі ертедегі Эребус жанартауының эрозияға ұшыраған қалдықтарында және Эребус қабырғаларындағы басқа да оқшауланған жерлерде кездеседі. Эребус – әлемдегі қазіргі уақытта атқылаудағы жалғыз фонолитті жанартау. Бассаниттен кейін тұтқырлығы жоғары фонотефрит және трахит лава ағындары пайда болды. Эребус тауының жоғарғы беткейлерінде тефриттік фонолиттік лава ағындары және ірі масштабты ағыс бөгеттері басым. 3200 м ASL биіктігіндегі еңістегі айқын үзіліс кальдераны көрсететін саммит платосына назар аударады. Басты кальдера 18 000 ± 7 000 жыл бұрын болған VEI 6 атқылауынан пайда болды. Ол аз көлемді тефриттік фонолит және фонолит лава ағындарымен толтырылған. Жоғарғы кальдераның ортасында негізінен ыдыраған лава бомбаларынан және Эребус кристалдары деп аталатын анортоклаз кристалдарының үлкен жиынтығынан тұратын кішкентай, тік қабырғалы конус орналасқан. Осы таудың үстіндегі лава көлі үздіріссіз газ шығаруға ұшырайды. 1990 жылдардың басында жүргізілген зерттеулерде Эребус тауының газдарында аз мөлшерде алтын кристалдары бар екені анықталды; бұл кристалдардың мөлшері 20-дан 60 микрометрге дейін. Бұл тәсілмен күн сайын шамамен 80 грамм алтын шығарылады деп есептеледі. Зерттеушілер 2007–2008 жылдарғы дала маусымында үш айдан астам уақыт бойы Эребус тауының айналасына сейсмометрлердің тығыз тізбегін орнатып, оның қабырғаларына және периметріне көмілген жарылғыш заттардан туындаған шағын, бақыланатын жарылыстардан пайда болған энергия толқындарын тыңдады, сондай-ақ лава көлінің атқылаулары мен жергілікті мұз сілкіністерінен туындаған шашыраңқы сейсмикалық сигналдарды тіркеді. Сейсмикалық толқындардың сынуын және шашырауын зерттеу арқылы ғалымдар жанартаудың "құбырларының" геометриясын және магманың лава көліне қалай көтерілетінін түсіну үшін оның ең жоғарғы бөлігінің (жоғарғы бірнеше километр) суретін жасады. Бұл нәтижелер лава көлінен солтүстік-батысқа қарай жүздеген метр тереңдікте орналасқан жоғары жанартау магмасының қоры бар күрделі жоғарғы жанартау құбыр жүйесін көрсетті.
Мұз түтіндері
Эребус тауы көптеген мұзды фумарольдерімен – беттен шығатын газдардың айналасында мұз мұнараларының пайда болуымен ерекшеленеді. Фумарольдермен байланысты мұз үңгірлері қараңғы, полярлық альпілік ортада органикалық заттарға бай емес, ал жартастың құрамында оттегі бар гидротермальдық айналыммен сипатталады. Мұнда өмір аз, негізінен бактериялар мен саңырауқұлақтар кездеседі. Бұл оны минимальды мөлшерде ресурстарда тіршілік ете алатын организмдерді – олиготрофтарды зерттеу үшін ерекше қызығушылық тудырады. Эребустағы үңгірлер астробиология үшін де маңызды, себебі көптеген жер үсті үңгірлері адам қызметіне немесе жануарлар (мысалы, жартастар мен құстар) немесе жер асты сулары арқылы әкелінген органикалық заттарға ұшырайды. Эребус үңгірлері биік орналасқан, бірақ зерттеуге қолжетімді. Кейбір үңгірлердің температурасы 25 градус Цельсийге (77 градус Фаренгейт) жетеді, ал үңгір аузына жақын жарық бар, кейбір жұқа мұзбен жабылған үңгірлерде жарық одан да тереңге жетеді, бұл мүк, балдыр, бунақденелілер мен нематодалардан тұратын флора мен фаунаның экожүйесін сақтауға жеткілікті. Бұл құлап, қайта құрылатын, бірақ ондаған жылдар бойы сақталатын динамикалық жүйелер. Үңгірлердегі ауаның ылғалдылығы 80-ден 100% дейін, көмірқышқыл газы (CO2) 3% дейін, сондай-ақ көміртек оксиді (CO) және сутегі (H2) бар, бірақ метан (CH4) немесе күкірттегі (H2S) жоқ. Олардың көпшілігі толығымен қараңғы болғандықтан, фотосинтезді қолдамайды. Органикалық заттар атмосферадан немесе жазда бетте өсетін мұз балдырларынан ғана түсуі мүмкін, олар көміліп, еру арқылы үңгірлерге енуі мүмкін. Нәтижесінде, көптеген микроорганизмдер химиялық автотрофты, яғни олар энергияның барлық көзін тау жыныстарымен химиялық реакциялардан алады және тіршілік ету үшін басқа тірі организмдерге тәуелді емес. Организмдер CO2 бекіту арқылы тіршілік етеді, ал кейбіреулері метаболизм үшін CO тотығуынан пайдаланады. Онда табылған микроорганизмдердің негізгі түрлері – Хлорофлексота және Ацидобактериота. 2019 жылы Марсден қоры Вайкато университеті мен Кентербери университетіне геотермальдық фумарольдердегі микроорганизмдерді зерттеу үшін шамамен 1 миллион жаңа Зеландия доллары бөлді.
Ашылуы және атауы
Эребус тауы 1841 жылдың 27 қаңтарында полярлық саяхатшы сэр Джеймс Кларк Росс Антарктида экспедициясы кезінде ашқан (және жанар толыққан күйінде екенін байқаған). Ол оны және оның серігі Террор тауы деп, өзінің HMS Эребус және HMS Террор кемелерінің құрметіне атады (кейіннен бұл кемелер сэр Джон Франклиннің апатты Арктика экспедициясында қолданылып, жоғалған). Росспен бірге HMS Эребус кемесінде болашақ Патшалық қоғамның президенті және Чарльз Дарвиннің жақын досы, жас Джозеф Хукер де болды. Эребус – грек мифологиясындағы Аидтағы қараңғы аймақ, хаос ұлы, ежелгі грек қараңғылық құдайы ретінде бейнеленген.
Тарихи орындар
Тауды 1912 жылғы желтоқсанда Роберт Фалькон Скотттың «Terra Nova» экспедициясының ғылыми тобы зерттеді және геологиялық үлгілер жинады. Олар қолданған екі лагерь тарихи маңызымен ерекшеленеді: Жоғарғы «Summit Camp» лагері (HSM 89) – шатырдың шеттерін бекіту үшін қолданылған тастардан құралған шеңбердің бір бөлігі. Төменгі «Camp E» лагері (HSM 90) – биіктеу кесек тасты алаң және шатырдың шеттерін бекітуге пайдаланылған болуы мүмкін тізбектелген тастардан тұрады. Бұл орындар Ұлыбритания, Жаңа Зеландия және Америка Құрама Штаттарының Антарктика шарты консультативтік жиналысына ұсынған ұсынысы бойынша тарихи орындар немесе ескерткіштер деп жарияланды.
Upper “Summit Camp” site (HSM 89) consists of part of a circle of rocks, which were probably used to weight the tent valances. Lower “Camp E” site (HSM 90) consists of a slightly elevated area of gravel, as well as some aligned rocks, which may have been used to weight the tent valances. They have been designated historic sites or monuments following a proposal by the United Kingdom, New Zealand, and the United States to the Antarctic Treaty Consultative Meeting.
Үстірту
Эребус тауының кратерінің шетіне алғаш рет сэр Эрнест Шеклтонның экспедициясынан профессор Эджворт Дэвид, сэр Дуглас Маусон, доктор Алистер Маккей, Джеймсон Адамс, доктор Эрик Маршалл және Филипп Броклхерст (саммитқа жетпеген) 1908 жылы көтерілді. Оның алғашқы жеке және қысқы бағындыруын британдық альпинист Роджер Мир 1985 жылдың 7 маусымында "Скотттың ізімен" экспедициясының құрамында жасады. 1991 жылдың 19-20 қаңтарында МакМердо стансасында және Оңтүстік полюсте көп жылдар бойы темір жұмысшысы болған Чарльз Блэкмер 17 сағаттың ішінде, ешқандай қолдаусыз, қар машинасымен және жаяу жүріп жеке бағындырды.
Роботтық зерттеу
1992 жылы сегіз аяқты, байланыс кабелімен байланған робот-барлаушы Данте І жанартаудың ішкі жағын зерттеді. Данте Эребус тауының ішкі кратеріндегі магма көлінен газ үлгілерін алып, борттағы газ хроматографы арқылы химиялық құрамын жақсырақ түсіну, сондай-ақ жанартау ішіндегі температураны және ондай жанартауларда кездесетін материалдардың радиоактивтілігін өлшеу үшін құрылған. Данте кратердің маңызды бөлігіне сәтті өрмеледі, бірақ робот пен базалық станция арасындағы байланыс үшін қолданылатын оптикалық талшық кабелінде техникалық қиындықтар туындады. Данте кратердің түбіне жетпегендіктен, жанартауға қатысты ешқандай дерек тіркелмеді. Экспедиция робот техникасы және компьютерлік ғылым саласында жоғары нәтижелі болды және Антарктидаға роботтық платформамен жасалған алғашқы экспедиция болуы мүмкін.
Air New Zealand 901 рейсі
Air New Zealand Flight 901 – Жаңа Зеландиядағы Окленд әуежайынан Антарктидаға және қайта оралуға жоспарланған экскурсиялық рейсі болды, Оклендке оралу алдында Крайстчерч әуежайында жанармай құю үшін тоқтау қарастырылған. Антарктиканы көру мақсатындағы Air New Zealand әуе рейстері 1977 жылдың ақпанында McDonnell Douglas DC 10 30 ұшақтарымен басталды. 1979 жылдың 28 қарашасында ұшақ Эребус тауына құлап, борттағы 257 адамның барлығы қаза тапты. Соқтығысуға бірнеше секунд бұрын жолаушылар түсірген суреттер «бұлттың ішінде ұшу» теориясын жоққа шығарды, олар бұлттың төменгі жағынан тамаша көрінуді көрсетті, ұшақтың сол және оң жағындағы жер белгілері анық көрінді. Алдындағы тау тікелей ұшақтың артынан келетін күн сәулесімен жарықтандырылды, бұл жоғарыдағы бұлт қабаты арқылы сәуле түсуіне әкеп соқты, нәтижесінде көлеңкелердің болмауы Эребус тауын аспандағы бұлттарға қарсы көрінбейтін етті (классикалық аппақ құбылыс, дәлірек айтқанда, «жарық тұрақтылығы»). Апатты терең зерттеу нәтижесінде Air New Zealand ұшу құжаттарындағы навигациялық қателік және шамамен 100 миллион долларлық сот талаптарына әкелген жағдайды жасыру фактілері анықталды. Air New Zealand Антарктикаға экскурсиялық рейстерін тоқтатты. Соңғы рейсі 1980 жылдың 17 ақпанында орындалды. Антарктика жазында Эребус тауының беткейіндегі қардың еруі апаттан қалған қалдықтарды үнемі ашып, оларды әуеден көруге болады.
Негізгі кратер
Эребус тауының басты кратерін құрайтын, шамамен биіктігіне жететін жер бедерінің ерекшелігі. Басты кратердің ішінде орналасқан Ішкі кратерде анортоклаз фонолитті лава көлі бар.
Ішкі кратер
Эребус тауының ең жоғарғы нүктесіндегі Бас кратердің ішінде орналасқан кратерді қамтитын жер бедерінің ерекшелігі. Ішкі кратерде белсенді анортоклаз фонолит лава көлі бар. Аты осы кратердің Эребус тауының Бас кратерінің ішінде орналасқандығынан туындаған.
Бүйірлік кратер
Дөңгелек пішінді, шамамен биіктігі бар кратер, Эребус тауының оңтүстік-батыс жиегінде, таудың ең жоғарғы нүктесінде орналасқан. Аталған кратер Эребус тауының негізгі конусының беткейінде орналасқандығына байланысты осылай аталады.
Батыс кратері
Эребус тауының шыңының батыс беткейінде биік орналасқан кішкентай дөңгелек кратер. Атауы оның орналасқан жерімен байланысты.
Хело жарлары
Эребус тауының шыңдық кратерінің солтүстік жиегінде, шамамен биіктіктегі көрнекті жартастар. Атауы, 1971 жылдың 9 қаңтары күні Макмердо стансасынан Кейп-Бёрдке ұшып бара жатқанда қуатын жоғалтып құлаған, АҚШ жағалау күзетінің (USCG) HH 52A тікұшағынан (CG 1404) шыққан. Төрт экипаж мүшесі мен жолаушылары жарақат алмады, бірақ тікұшақ орналасқан жеріне байланысты тастап кетілді.
Сейсмикалық блеф
Эребус тауының шыңындағы кальдераның оңтүстік-батыс жиегінде, шамамен биік тік жар. Атауы жақын жердегі сейсмикалық станцияның құрметіне берілген.
Тауэр қырқасы
Эребус тауының кратерінің оңтүстік-батыс беткейінен төмен қарай созылатын, шамамен биік жота. Бұл жота көптеген булану тесігінен пайда болған мұз мұнараларымен ерекшеленеді.
Лагерьдің беткейі
Кристалл көлбеуінен оңтүстікке қарай, Эребус тауының шыңына қарай бағытталған батыс беткейіндегі, шамамен биіктігі бар, ішкі қуыс көлбеу. Бұл жер кратер жиегінен сырғып түскен құлдыраудың орны. Бұрын шыңға шығуға дайындалған топтар мұнда лагерь құрған. Көлбеудің жоғарғы бөлігінде шағын үйшік орналасқан.
Робот-құлақтар
Эребус тауының кратерінің солтүстік-батыс беткейінде, шамамен биіктікте орналасқан шағыр. 1993 жылдың 1 қаңтарында кратер жиегіне жеткізілген НАСА-ның «Данте» атты роботы осы шағырды пайдаланып кратерге кірген.
Кристаллдық еңіс
Еребус тауының кратер жиегінен төмен қарай созылатын, Камп Слоп пен Робот Гулли арасындағы биік батыс беткейі. Бұл беткейде ірі анортоклаз дала шпаты кристалдарынан құралған құмдақтың болуына байланысты осылай аталған.
Іш қату
Эребус тауының белсенді конусының солтүстік-батыс жоғарғы беткейінде лава ағынынан пайдалған, қиыршық тас-қияқтың биік тіктеуі. Бұл нысан, негізінен 1970 жылдары жанартаудың шыңында жұмыс істеген топтар қолданған лагерьге жақын орналасқан. Лагерьде жұмыс істегендердің көптегені биік тау ауруынан құсып, ауруға шалдыққандықтан осылай аталған.
Кралл жартастары
Эребус тауының солтүстік-батыс беткейіндегі биіктігінен асатын екі тау шыңы. Бұл нысан Аббот шыңының батыс-солтүстігінде орналасқан. П.Р. Кайлдың ұсынысы бойынша Антарктика атаулары жөніндегі консультативтік комитеті (АҚШ ACAN) (2000) Антарктидадағы ғылымды қолдау үшін 10 жылдан астам жұмыс істеген Сара Краллдың құрметіне аталды. Ол 1992-93 жылдары NSF NASA-ның Эребус тауындағы Данте роботы эксперименті кезіндегі төменгі Эребус үйінде аспазшы және лагерь менеджері қызметін атқарды. Ол сондай-ақ МакМердо станциясындағы азық-түлік бөлмесін басқарды, аэроглиссер ұшқышы болды және тікұшақ техникі болып жұмыс істеді.
Тар Нұнатак
Эребус тауының солтүстік-батыс беткейінде шамамен биіктігіне жететін нұнатак. Бұл нысан Аббот шыңынан оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Жаңа Зеландия Географиялық кеңесі (NZGB) (2000) оны 1956-58 жылдарғы Ұлтастық Антарктикалық экспедициясының (CTAE) Жаңа Зеландия контингентіндегі әуе кемесінің механігі, Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштері сержант Л. В. (Уолли) Таррдың есімімен атады.
Фанг жотасы
Эребус тауының солтүстік-шығыс беткейіндегі айқын қырлы жота. Бұл – қақпан жарылыстан қалған кальдераның бастапқы шетінің көп бөлігі тозығына ұшыраған бөлігі. Аты, болжам бойынша, оның иісті пішініне байланысты, 1910-13 жылдарғы Британдық Антарктика экспедициясының мүшесі Фрэнк Дебенхам 1912 жылы жасаған планшеттік топографиялық зерттеулер нәтижесінде берілген.
Түйе
Фанг қырқасының ең биік нүктесін құрайтын, тіс тәрізді ерекше биік шың. 1910-13 жылдарғы Британдық Антарктика экспедициясының мүшесі Франк Дебенхам бұл жерді 1912 жылы жазық кестелік зерттеулер жүргізе келе сипаттамалық түрде атаған.
Мыңжылдықтың шыңы
Эребус тауының солтүстік-шығыс беткейінде, Эребус шыңынан солтүстік-шығысқа қарай көтерілетін, шамамен биіктігі бар шың. Антарктика атаулары жөніндегі консультативтік комитеті (АҚШ ACAN) осыны 2000 жылы атады.
Кольман шыңы
Фанг қырқасының шығысында, Эребус тауының солтүстік-шығыс беткейінде шамамен биікке көтерілген шың. Жаңа Зеландия Географиялық кеңесі (NZGB) (2000) бұл шыңды АҚШ Антарктидалық бағдарламасымен Антарктидаға көп рет саяхат жасаған, Жаңа Зеландиялық дін қызметкері Кольман әкесінің құрметіне атады.
Те Пуна Роймата шыңы
Терра-Нова мұздығынан батысқа қарай және Льюис шығанағының оңтүстігінде, Эребус тауының төменгі солтүстік-шығыс беткейінде орналасқан шамамен биік шың. 1979 жылғы 28 қарашада Оклендтен саяхалық рейске ұшқан Жаңа Зеландияның DC10 ұшағы осы шыңға жақын жерде құлап, сегіз елден келген 237 жолаушы мен 20 экипаж мүшесі қаза болды. 1987 жылы шыңның батысында тот баспайтын болаттан жасалған ескерткіш крест орнатылды. Те Пуна Роймата шыңы (көз жасының бұлағы деген мағынаны білдіреді) 2000 жылы Жаңа Зеландия Географиялық кеңесі (NZGB) тарапынан аталды.
Құрбының иығы
Эребус тауының батыс беткейіндегі жоғары биіктіктегі жеке конус. Макмердо бұғазынан қара тас жыныстарынан тұрған мінсіз пирамида сияқты көрінеді, мұздың фондық аясында керемет белгі болып көзге түседі және Кейп Ройдстен Эребус тауының кратеріне дейінгі түзу сызықта орналасқан. Конус өзі шамамен биік және оны қатты желдің күшінен пайда болған терең ор немесе канавка айналып жатыр. Оны Ф. Дебенхам 1910-13 жылдарғы Британдық Антарктика экспедициясының стюарды Ф. Дж. Хупердің құрметіне Эребус тауына екінші рет шағылғанда атады. Хупер осы екінші шағылысқа қатысқан топтың мүшесі болды.
Кашман жартастары
Эребус тауының батыс беткейінде шамамен бірдей биіктіктегі екі тау шыңы. Бұл нысан Хуперс-Шолдерден оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. П. Р. Кайлдың ұсынысы бойынша, Антарктика атаулары жөніндегі АҚШ консультативтік комитеті (US ACAN) (2000) осыны 1978-79 жылдары Эребус тауында Америка Құрама Штаттарының Антарктика зерттеу бағдарламасы (USARP) құрамында болған Кэтрин В. Кэшманның құрметіне атады. Ол Веллингтондағы Виктория университетінде Фулбрайт стипендиаты болған, 1988-89 жылдары Эребус тауында қайта жұмыс істеді, ал кейін Орегон университетінде геология профессоры болды.
Уильямс жарлығы
Барн мүйісінің шығысында орналасқан Эребус тауының мұзбен жабылған оңтүстік-батыс беткейінен ерекше көзге түсетін жартасты жар. Бұл жартасты Британдық Антарктика экспедициясы, 1910-1913 жылдары Скотт басшылығымен, картаға түсірді және сол экспедицияның нәтижесінде жасалған карталарда "Қарабатыр жар" деп белгіленді. 1964 жылы АҚШ-тың ACAN оны Ричард Т. Уильямстың құрметіне Уильямс жартасы деп атады, ол 1956 жылғы қаңтарда МакМердо бұғазындағы мұздан тракторының өтіп кетуі салдарынан қаза тапты.
Техникалық жартастар
Росс аралындағы Уильямс жарлығының оңтүстігіндегі тар, қираған жота. Бұл нысан шамамен биікке дейін көтеріледі және кең Түркіс Бас қырқасының солтүстік беткейімен төмендейтін еңісті көрсетеді, сол қырқадан мұз Пукару мұз құламаларына қарай жылжиды. АҚШ ACAN (2000) бұл жерді Нью-Мексико тау-кен және технология институтының құрметіне атады, ол Нью-Мексико Тех деп белгілі. 1981 жылдан бері Филип Р. Кайлдың жетекшілігімен көптеген институт студенттері Эребус тауында аспирантуралық зерттеу жобаларын (дипломдық жұмыстар мен диссертациялар) жүргізіп келеді.
Үш ағамды түйіршіктер
Үш қатар тізілген конус Еребу тауының оңтүстік-батыс беткейінде, шамамен биік жерде орналасқан. 1910-13 жылдарғы британдық Антарктика экспедициясының мүшелері Скотт басшылығымен атаған.
Түркі бас жотасы
Түрік басқышынан бірнеше шақырымға созылып, Эребус тауының етегіне дейін жалғасқан, көбінесе мұзбен жабылған қырат. 1910-13 жылдарғы Скотт басқарған Британдық Антарктика экспедициясымен картаға түсірілген және Түрік баспен байланысты болғандықтан осылай аталған.
Эсердің блефі
Түркіс бас қырқасының оңтүстік-шығыс жиегінде шамамен биікке көтерілген жартасты тік беткей. Бұл тік беткей Гражина тік беткейінен шығыс-солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. П. Р. Кайлдың ұсынысымен, US ACAN (2000) оны Ричард Эссердің құрметіне атады, ол 1993-94 және 1994-95 жылғы маусымдарда Эребус тауындағы Нью-Мексико Технологиялық институтының далалық экспедицияларының қатысушысы болды; кейіннен NM Технологиялық институтының Нью-Мексико Геохронологиялық зертханасында техник болып жұмыс істеді, онда ол Антарктидадан көптеген тау жыныстарын жас анықтаудан өтті.
Гражина Блеф
Түркіс бас қырқасының оңтүстік бөлігінде шамамен биікке көтерілген жартасты тік жар. Бұл жар Түркіс бас қырқасының солтүстік-солтүстік-шығысында орналасқан. П. Р. Кайлдың ұсынысы бойынша, АҚШ ACAN (2000) осы жартасқа 1989-90 жылдары Нью-Мексико тау-кен және технология институтының командасы құрамында Эребус тауында жұмыс істеген Гражина Зреда Гостинскаяның есімін берді. Ол NMIMT-дегі Ph.D. студенті болып, Эребус тауынан шығатын газдар туралы докторлық диссертациясын қорғады.
Мұздық жотасы
Еребус тауының оңтүстік беткейіндегі кең, ұзын және енді солтүстік-оңтүстікке бағытталған жота. Толығымен мұзбен жабылған бұл қырқа, Тири Кедтің солтүстік-батысынан басталып, шамамен биіктіктен биіктікке дейін төмендейді. Аралдағы экспедициялық кемелердің аттарымен байланысты, АҚШ Жағалау күзетінің (USCGC) Glacier мұзқұйғышының атынан берілген. Glacier үш онжылдық – 1955-56 жылдардан 1986-87 жылдарға дейін Антарктида мен Росс теңізіндегі ғылыми жұмыстарды дерлік жыл сайын қолдады. 1955-56 жылдары Glacier АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі болып жұмыс істеді. Басқа да теңіздік мұзқұйғыштармен бірге Glacier 1966 жылдың маусымында АҚШ Жағалау күзетінің флотына берілді және 1987 жылдың маусымында қызметтен шығарылғанға дейін сонда жұмыс істеді.
Фанг мұздық
Фанг қырқасының батыс беткейіндегі мұздық, Эребус тауының ескі және жаңа кратерлерін ажыратады. 1910–13 жылдары Британ Антарктика экспедициясының (БРАЭ) Фрэнк Дебенхам салған картасында көрсетілген және осы экспедициямен байланысты оған осы ат қойылған.
Эребус мұздық
Эребус тауының төменгі оңтүстік беткейін құрғататын мұздық, Росс аралында орналасқан. Батысқа қарай ағып, Эребус шығанағына жетіп, онда жүзетін Эребус мұздық тілін қалыптастырады. Бұл мұздыққа ат беру 1901-04 жылдар аралығында Скотт басшылығымен өткен Британдық Ұлттық Антарктика экспедициясы (BrNAE) тарапынан Эребус тауымен байланысты берілген.
Эребус мұздық тілі
Эребус мұздығының Росс аралынан теңізге қарай созылуы, оның бір бөлігі Эребус шығанағында су бетінде қалықтап жүр. 1901-04 жылдары Скотт басқаратын Британдық Антарктика экспедициясы (БНАЭ) тарапынан картаға түсіріліп, аталды.
Барн мұздық
Эребус тауының батыс беткейінен басталып, Росс аралының батыс жағында, Барн мүйісі мен Эванс мүйісі арасында тік мұзды қапаққа дейін жететін крутой мұздық. 1901–04 жылдары Скотт басқарған БрНАЭ экспедициясымен ашылған. 1907–09 жылдары Шеклтон басқарған Британдық Антарктика экспедициясы оны жақын орналасқан Барн мүйісінің құрметіне атады.