Кіріспе

Космос 21 (Космос 21 - Космос 21) – советтік ғарыш кемесі. NASA бұл миссияны Венера сериялы ғарыш зондтарының технологиялық сынағы ретінде болжамды түрде анықтады. Бұл Венераға соқтығысу әрекеті болуы мүмкін, бұл ретте кейінірек аталған Космос 27 миссиясына ұқсас, немесе ол бастапқыда Жерге жақын орбитада қалу үшін жоспарланған болуы мүмкін. Дегенмен, ғарыш кемесі Молния зымыран арқылы орбитаға шығарылғаннан кейін Жер орбитасын ешқашан тастамады. Орбита 1963 жылдың 14 қарашасында, ұшырылғаннан үш күн өткен соң жойылды.

Іске қосу

Космос-21 1963 жылдың 11 қарашасында 06:23:34 GMT уақыты бойынша Байқоңыр ғарыш айлағының 1/5 стартынан "Молния 8К78 s/n G103 18" тасымалдау зымыранымен ұшырылды.

Ғарыш кемесі атауы

1963 жылдан бастап, Космос деген атау Жер орбитасында қалып қойған кеңестік ғарыш кемелеріне берілді, тіпті ол олардың жоспарланған соңғы мақсаты болмаған жағдайда да. Бұл миссияның жоспарланған планеталық зонд ретінде танылуы кеңестік және кеңес емес дереккөздер мен тарихи құжаттардағы мәліметтерге негізделген. Әдетте, кеңестік планеталық миссиялар бастапқыда Жердің тұрақтандыру орбитасына зымыран қозғалтқышымен және жалғанған зондпен бірге ұшыру платформасы ретінде шығарылатын. Содан кейін зондтар шамамен 4 минутқа созылатын қозғалтқыш жұмысы арқылы өз мақсаттарына қарай ұшырылатын. Егер қозғалтқыш қате жұмыс істесе немесе жұмыс толыққанды болмаса, зондтар Жер орбитасында қалады және Космос атауын алатын. Ғарыш аппаратының орбитаға шыққаннан кейін Космос 21 деген атау алғанға дейінгі бастапқы әзірлеме атауы 3MV 1 No.1 болды. Бұл кеңестік Одақтың 3MV сериясының алғашқы «үшінші буыны» болып табылатын терең ғарыш планеталық зондтары еді. Екінші буын сияқты, кеңестік инженерлер 3MV-нің төрт түрін жоспарлады: 3MV 1 (Венераға соқтығысу үшін), 3MV 2 (Венерадан өту үшін), 3MV 3 (Марсқа соқтығысу үшін) және 3MV 4 (Марстан өту үшін). Екінші буынмен салыстырғанда басты айырмашылық – бағдарлау жүйесінің элементтерінің айтарлықтай жақсаруы (көп жағдайда екі есеге ұлғайды), сондай-ақ кемедегі итергіш жүйелердің жетілдірілуі болды. Бұл төрт нұсқа Марс пен Венераны зерттеуге арналған болса, кеңестіктер серияның 3MV 1 және 3MV 4 нұсқаларына ұқсас, бірақ толықтай сәйкес келмейтін, 3MV 1A және 3MV 4A белгілерімен екі қосымша нұсқасын ойластырды. Бұл «Объект зондтары» (объект зондтары) қарапайым миссиялар кезінде терең ғарышқа және Жерге оралып қайту кезінде негізгі технологиялық жүйелерді тексеру үшін жасалған. 1963 жылдың 21 наурызындағы үкімет шешімі осындай екі-үш «объект зонд» миссиясын мақұлдады, олардың бірі (3MV 1A) Жердің эклиптикасынан (Жердің Күнді айналатын орбиталық жазықтығы) Жерден 12-16 миллион километрге дейін шығып, содан кейін шамамен алты айдан кейін Жерге қайта оралуға арналған, оның орбитасы Жер орбитасымен қайта қиылысқанда, S5.45 негізгі қозғалтқышының көмегімен екі орталық бағытты түзетулер жасау арқылы. Соңғысы екі рет іске қосыла алатын, 2MV үлгісінде қолданылатын, бірақ жоғары меншікті импульс пен ұзақ жану уақыты бар жеңілдетілген нұсқасы болды.

Миссия

Бұл миссия кезінде үшінші және төртінші сатылар қалыптан тыс бөлініп кетті, ал Жер орбитасына жеткеннен кейін, Жер бақылау орталығы Айға жол беруге арналған L блогының жоғарғы сатысынан телеметриялық мәліметтерді (06:45:44 GMT бойынша) жоғалтты. Нәтижесінде, ғарыш кемесі Жер орбитасында қалды. Сатының негізгі қозғалтқышының турбосорабы тұтанғанда жарылып, ғарыш кемесін қиратқан болуы мүмкін. 1963 жылдың 11 қарашасында оның перигеі және апогеі болды, орбиталық периоды 88,5 минутты құрады және 64,8° бұрылысқа ие болды. Ғарыш кемесі 1963 жылдың 14 қарашасында орбитадан түсті. Осы миссиямен бірге, Кеңес Одағы Жер орбитасында қалған Ай және планеталық зондтардың сәтсіздіктерін жасыру үшін "Космос" деген атау беру тәжірибесін бастады. Егер ғарыш кемесі Жер орбитасынан сәтті шығып кеткен болса, оған "Зонд-1" деген ат берілген болар еді.