Кіріспе
Космос 21 (Космос 21 - Космос 21) – советтік ғарыш кемесі. NASA бұл миссияны Венера сериялы ғарыш зондтарының технологиялық сынағы ретінде болжамды түрде анықтады. Бұл Венераға соқтығысу әрекеті болуы мүмкін, бұл ретте кейінірек аталған Космос 27 миссиясына ұқсас, немесе ол бастапқыда Жерге жақын орбитада қалу үшін жоспарланған болуы мүмкін. Дегенмен, ғарыш кемесі Молния зымыран арқылы орбитаға шығарылғаннан кейін Жер орбитасын ешқашан тастамады. Орбита 1963 жылдың 14 қарашасында, ұшырылғаннан үш күн өткен соң жойылды.
Kosmos 21 (Космос 21 meaning Cosmos 21) was a Soviet spacecraft. This mission has been tentatively identified by NASA as a technology test of the Venera series space probes. It may have been an attempted Venus impact, presumably similar to the later Kosmos 27 mission, or it may have been intended from the beginning to remain in geocentric orbit. In any case, the spacecraft never left Earth orbit after insertion by the Molniya launcher. The orbit decayed on 14 November 1963, three days after launch.
Іске қосу
Космос-21 1963 жылдың 11 қарашасында 06:23:34 GMT уақыты бойынша Байқоңыр ғарыш айлағының 1/5 стартынан "Молния 8К78 s/n G103 18" тасымалдау зымыранымен ұшырылды.
Ғарыш кемесі атауы
1963 жылдан бастап, Космос деген атау Жер орбитасында қалып қойған кеңестік ғарыш кемелеріне берілді, тіпті ол олардың жоспарланған соңғы мақсаты болмаған жағдайда да. Бұл миссияның жоспарланған планеталық зонд ретінде танылуы кеңестік және кеңес емес дереккөздер мен тарихи құжаттардағы мәліметтерге негізделген. Әдетте, кеңестік планеталық миссиялар бастапқыда Жердің тұрақтандыру орбитасына зымыран қозғалтқышымен және жалғанған зондпен бірге ұшыру платформасы ретінде шығарылатын. Содан кейін зондтар шамамен 4 минутқа созылатын қозғалтқыш жұмысы арқылы өз мақсаттарына қарай ұшырылатын. Егер қозғалтқыш қате жұмыс істесе немесе жұмыс толыққанды болмаса, зондтар Жер орбитасында қалады және Космос атауын алатын. Ғарыш аппаратының орбитаға шыққаннан кейін Космос 21 деген атау алғанға дейінгі бастапқы әзірлеме атауы 3MV 1 No.1 болды. Бұл кеңестік Одақтың 3MV сериясының алғашқы «үшінші буыны» болып табылатын терең ғарыш планеталық зондтары еді. Екінші буын сияқты, кеңестік инженерлер 3MV-нің төрт түрін жоспарлады: 3MV 1 (Венераға соқтығысу үшін), 3MV 2 (Венерадан өту үшін), 3MV 3 (Марсқа соқтығысу үшін) және 3MV 4 (Марстан өту үшін). Екінші буынмен салыстырғанда басты айырмашылық – бағдарлау жүйесінің элементтерінің айтарлықтай жақсаруы (көп жағдайда екі есеге ұлғайды), сондай-ақ кемедегі итергіш жүйелердің жетілдірілуі болды. Бұл төрт нұсқа Марс пен Венераны зерттеуге арналған болса, кеңестіктер серияның 3MV 1 және 3MV 4 нұсқаларына ұқсас, бірақ толықтай сәйкес келмейтін, 3MV 1A және 3MV 4A белгілерімен екі қосымша нұсқасын ойластырды. Бұл «Объект зондтары» (объект зондтары) қарапайым миссиялар кезінде терең ғарышқа және Жерге оралып қайту кезінде негізгі технологиялық жүйелерді тексеру үшін жасалған. 1963 жылдың 21 наурызындағы үкімет шешімі осындай екі-үш «объект зонд» миссиясын мақұлдады, олардың бірі (3MV 1A) Жердің эклиптикасынан (Жердің Күнді айналатын орбиталық жазықтығы) Жерден 12-16 миллион километрге дейін шығып, содан кейін шамамен алты айдан кейін Жерге қайта оралуға арналған, оның орбитасы Жер орбитасымен қайта қиылысқанда, S5.45 негізгі қозғалтқышының көмегімен екі орталық бағытты түзетулер жасау арқылы. Соңғысы екі рет іске қосыла алатын, 2MV үлгісінде қолданылатын, бірақ жоғары меншікті импульс пен ұзақ жану уақыты бар жеңілдетілген нұсқасы болды.
identical to the 3MV 1 and 3MV 4 versions, with the designations 3MV 1A and 3MV 4A. These "Object Probes" (ob'yekt zond) were designed to verify key technological systems during simpler missions into deep space and back to Earth. A government decree on 21 March 1963 had approved two to three such "object probe" missions, one of which (a 3MV 1A) was designed to depart from Earth's ecliptic (the orbital plane of Earth around the Sun) out to 12–16 million kilometers from Earth and then return to Earth after about six months when its orbit intersected with that of Earth again, aided by two mid course corrections using its S5.45 main engine. The latter, capable of two firings, was a lighter version of that used on the 2MV model with higher specific impulse and longer burn time.
Миссия
Бұл миссия кезінде үшінші және төртінші сатылар қалыптан тыс бөлініп кетті, ал Жер орбитасына жеткеннен кейін, Жер бақылау орталығы Айға жол беруге арналған L блогының жоғарғы сатысынан телеметриялық мәліметтерді (06:45:44 GMT бойынша) жоғалтты. Нәтижесінде, ғарыш кемесі Жер орбитасында қалды. Сатының негізгі қозғалтқышының турбосорабы тұтанғанда жарылып, ғарыш кемесін қиратқан болуы мүмкін. 1963 жылдың 11 қарашасында оның перигеі және апогеі болды, орбиталық периоды 88,5 минутты құрады және 64,8° бұрылысқа ие болды. Ғарыш кемесі 1963 жылдың 14 қарашасында орбитадан түсті. Осы миссиямен бірге, Кеңес Одағы Жер орбитасында қалған Ай және планеталық зондтардың сәтсіздіктерін жасыру үшін "Космос" деген атау беру тәжірибесін бастады. Егер ғарыш кемесі Жер орбитасынан сәтті шығып кеткен болса, оған "Зонд-1" деген ат берілген болар еді.