1919 жылғы әуе жарысы: Ұлыбританиядан Австралияға ұшу
1919 England to Australia flight
1919 ж. Австралиядан Ұлыбританияға ұшқан алғашқы австралиялықтарға £10,000 сыйлық берілді. Росс Смит бастаған команда Vickers Vimy ұшағымен жеңіске жетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1919 жылғы әуе жарысы
1919 air race
1919 жылы Австралия үкіметі Ұлыбританиядан Австралияға британдық ұшақта ұшып келген алғашқы австралиялықтарға 10 000 фунт стерлинг сыйлық тағайындады. Жарысқа қатысқан алты ұшқыш ішінде ұшқыш Росс Смит, оның інісі Кит Смит екінші ұшқыш ретінде, сондай-ақ механиктер Джеймс Беннетт және Уолли Шиерс өзгертілген Vickers Vimy бомбалаушы ұшағымен жеңіске жетті.
In 1919 the Australian government offered a prize of £A10,000 for the first Australians in a British aircraft to fly from Great Britain to Australia. Of the six entries that started the race, the winners were pilot Ross Smith, his brother Keith Smith as co pilot, and mechanics James Bennett and Wally Shiers, in a modified Vickers Vimy bomber.
Жарысқа қатысу
1919 жылдың басында Австралияның одақтастық үкіметі Ұлыбританиядан Австралияға бірінші ұшуды жасағанға 10 000 фунт стерлинг сыйлық тағайындады, бұл үшін белгілі бір талаптар қойылды. 1919 жылдың мамыр айында Австралияның премьер-министрі Билли Хьюз және Австралияның қорғаныс министрі сенатор Джордж Пирс Корольдік авиация клубымен кеңесіп, ұшу экипажының барлық мүшелері Австралия азаматы болуы керек, ұшақ Британ империясында құрастырылуы керек, ал сапар 720 сағаттың (30 күннің) ішінде және 1920 жылдың 31 желтоқсанына дейін аяқталуы керек екенін мәлімдеді. Ұшудың бастапқы нүктесі Hounslow Heath Aerodrome (құрлықтағы ұшақтар үшін) немесе RNAS Calshot (теңіздегі ұшақтар мен гидроұшақтар үшін) болуы керек еді, Александрия және Сингапур бақылау пункттері болып белгіленді, ал соңғы пункт Дарвин аймағында орналасуы тиіс. Әрбір ұшу Корольдік авиация клубының жарыс ережелеріне сәйкес жүргізілуге тиіс болды, ол жарыстың басталуын қадағалап, жалпы бақылауды жүзеге асыратын еді.
In early 1919, the Commonwealth Government of Australia offered a prize of £A10,000 for the first flight from Great Britain to Australia, under specific conditions. In May 1919, Billy Hughes, Prime Minister of Australia, and Senator George Pearce, Minister for Defence (Australia), in consultation with the Royal Aero Club, stated that valid aircrews must all be Australian nationals, the aircraft must have been constructed in the British Empire, and the journey must be completed within 720 consecutive hours (30 days) and be completed before midnight on 31 December 1920. The departure point must be either Hounslow Heath Aerodrome (for landplanes) or RNAS Calshot (for seaplanes and flying boats), with reporting points at Alexandria and Singapore, and final destination in the region of Darwin. Each flight was to take place under the competition rules of the Royal Aero Club, that would supervise the start, and control the competition generally.
Сопвитт валлабы
1919 жылы 21 қазанда сағат 11.44-те капитан Джордж Кэмпбелл Мэтьюс AFC ұшқыш ретінде және сержант Томас Д. Кей механик ретінде Хоунслоу-Хит әуежайынан Сопвиф Уаллаби (G EAKS) ұшағымен ұшып кетті. Жаман ауа райы Кельн мен Венадағы ұшуды кешіктірді, содан кейін олар Югославияда күдікті болшевиктер ретінде тұтқындалды, ал Белградта қар жауу себепті кешігулер жалғасты. Константинопольде қозғалтқыш цилиндрінің жарылуы және Алепподағы нашар ауа райы тағы да кешіктіруге әкелді. Ақырында, 1920 жылы 17 сәуірде Уаллаби Балидегі Грокгақта қону кезінде апатқа ұшырады. Мэтьюс жеңіл жарақат алды.
At 11.44 a. m. on 21 October 1919, Captain George Campbell Matthews AFC as pilot, and Sergeant Thomas D. Kay as mechanic, took off from Hounslow Heath Aerodrome in a Sopwith Wallaby (G EAKS). Bad weather caused delays at Cologne and Vienna, then they were imprisoned as suspected Bolsheviks in Yugoslavia, with further delays due to snow at Belgrade. A cracked engine cylinder at Constantinople, and bad weather at Aleppo caused more delays. Finally, on 17 April 1920, the Wallaby crashed on landing at Grokgak, on Bali. Matthews was slightly injured.
Викерс Вими
Викерс конверттелген Вими бомбалаушысына (G EAOU) кірді (тіркеуі әзілде "Құдай бәрімізге көмектессін" деп айтылады), экипажында капитан Росс Макферсон Смит, оның інісі лейтенант Кит Макферсон Смит – екінші ұшқыш, және механиктер сержант В. Х. (Уолли) Шиерс және сержант Дж. М. (Джим) Беннетт болды. Вими 1919 жылғы 12 қарашада сағат 8.30-да Хаунслоу-Хиттен ұшып кетті. Ол Лион, Рим, Каир, Дамаск, Басра, Карачи, Дели, Калькутта, Акияб, Рангун жарыс жолы, Сингора (Сонкхла) (Сиамда күрт жаңбыр кезінде жоспарланбаған қонды), Сингапур, Батавия және Сурабая арқылы ұшты. Ұшақ бамбук төсемдерден жасалған уақытша ұшу жолағын пайдалануға мәжбүр болды және 1919 жылғы 10 желтоқсанда сағат 16.10-да Дарвинге жетті. Ұшу қашықтығы 17,911 километр (11,123 миль) деп есептелді, ал жалпы ұшу уақыты 135 сағат 55 минут (131,8 км/сағ немесе 81,9 миль/сағ) құрады. Жүлде ақшасы Смит ағайындары мен екі механик арасында бөлісті. Смит ағайындары осы ерлігі үшін рыцарь атағын алды, ал компания ұшағын Австралия үкіметіне табыс етті. Қазір ол Аделаида әуежайында қойылған. Оқиға Эмили Чарнвудтың 1921 жылы жарық көрген «Парер мен Макинтоштың ұшулары мен оқиғалары» кітабында толық сипатталған. Машинаға оның демеушісі, миллионер және виски өндіруші Питер Доусонның әріптері – PD жазылған. Кейін Рей Парер 1934 жылы MacRobertson Trophy Air Race сияқты саяхатқа қатысты.
Vickers entered a converted Vimy bomber (G EAOU) (the registration being whimsically said to stand for "God 'elp all of us"), crewed by Captain Ross Macpherson Smith with his brother Lieutenant Keith Macpherson Smith as co pilot and mechanics Sergeant W. H. (Wally) Shiers and Sergeant J. M. (Jim) Bennett. The Vimy left Hounslow Heath at 8.30 am on 12 November 1919. It flew via Lyon, Rome, Cairo, Damascus, Basra, Karachi, Delhi, Calcutta, Akyab, Rangoon racecourse, Singora (Songkhla) (in Siam unscheduled in heavy rain), Singapore, Batavia and Surabaya where the aircraft was bogged and had to make use of a temporary airstrip made from bamboo mats, reaching Darwin at 4.10pm on 10 December 1919. The flight distance was estimated as 17,911 kilometres (11,123 mi) and total flying time was 135 hours 55 minutes (131.8 km/h or 81.9 mph). The prize money was shared between the Smith brothers and the two mechanics. The Smith brothers each received a knighthood for this exploit, and the company presented their aircraft to the Australian government. It is now displayed at Adelaide Airport. The story is detailed in the book Flight and Adventures of Parer and McIntosh written by Emily Charnwood and first published in 1921. The machine is labelled PD after its sponsor, millionaire Peter Dawson, a whisky manufacturer, who financed the purchase of the machine and much of the journey. Ray Parer later took part in a similar journey, the MacRobertson Trophy Air Race in 1934.