Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық авиатор (1897–1935)
Australian aviator (1897–1935)
Сэр Чарльз Эдвард Кингсфорд Смит (9 ақпан 1897 – 8 қараша 1935), «Смити» лақап атымен танымал, австралиялық авиацияның пионері болды. Ол тұңғыш рет Тынық мұхиты арқылы және Австралия мен Жаңа Зеландия арасындағы ұшуды жүзеге асырды. Кингсфорд Смит Брисбенде дүниеге келген. Ол Сиднейде өсіп, 16 жасында мектепті тастап, инженерлік оқушы болып жұмыс істеді. 1915 жылы Австралия армиясына қосылып, Галлиполи шайқасында мотоциклмен хабар жеткізуші болды. Кейіннен Корольдік әуе күштеріне ауысып, 1917 жылы атып түсірілгені үшін Әскери крестпен марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Кингсфорд Смит 1921 жылы Австралияға оралғанға дейін Англияда және АҚШ-та әуе акробаты болып жұмыс істеді. Одан кейін ол Батыс Австралия әуе компаниясына елдің алғашқы коммерциялық ұшқыштарының бірі ретінде қосылды. 1928 жылы Кингсфорд Смит тұңғыш Тынық мұхиты арқылы ұшуды аяқтады – Калифорниядан Гавайи және Фиджи аралдары арқылы Брисбенге жасалған үш кезеңдік сапар. Ол және оның серігі Чарльз Ульм, сондай-ақ экипаж мүшелері Джеймс Уорнер мен Гарри Лайон елге танымал болды. Сол жылы ол және Ульм Мельбурннен Пертке дейінгі және Австралиядан Жаңа Зеландияға дейінгі алғашқы тоқталмайтын ұшуды сәтті аяқтады. Олар кейіннен Австралия Ұлттық әуе компаниясын құрды, бірақ бұл әуе компаниясы және Кингсфорд Смиттың басқа да бизнес жобалары коммерциялық сәттілікке жете алмады. Ол әуе жарыстарына қатысып, авиациядағы жаңа жетістіктерге ұмтылды. 1935 жылы Кингсфорд Смит және оның серігі Томми Петибридж Австралия мен Англия арасындағы жылдамдық рекордын жаңаруға тырысқанда Андаман теңізінде жоғалып кетті. Ұлы депрессия кезінде ол ұлттық батыр ретінде құрметке ие болды және өмірінде көптеген наградалар алды. Оның өлімінен кейін Сиднейдегі басты әуежай оның құрметіне аталды және ол көп жыл бойы Австралияның жиырма долларлық банкнотасында бейнеленді.
Sir Charles Edward Kingsford Smith (9 February 18978 November 1935), nicknamed Smithy, was an Australian aviation pioneer. He piloted the first transpacific flight and the first flight between Australia and New Zealand. Kingsford Smith was born in Brisbane. He grew up in Sydney, leaving school at the age of 16 and becoming an engineering apprentice. He joined the Australian Army in 1915 and was a motorcycle despatch rider on the Gallipoli campaign. He later transferred to the Royal Flying Corps and was awarded the Military Cross in 1917 after being shot down. After the war's end, Kingsford Smith worked as a barnstormer in England and the United States before returning to Australia in 1921. He subsequently joined West Australian Airways as one of the country's first commercial pilots. In 1928, Kingsford Smith completed the first transpacific flight, a three leg journey from California to Brisbane via Hawaii and Fiji. He and his co pilot Charles Ulm became celebrities, together with crew members James Warner and Harry Lyon. In the same year he and Ulm completed the first non stop flight across Australia from Melbourne to Perth and the first non stop flight from Australia to New Zealand. They subsequently established Australian National Airways, but the airline and Kingsford Smith's other business ventures failed to achieve commercial success. He continued to participate on air races and attempt other aviation feats. In 1935, Kingsford Smith and his co pilot Tommy Pethybridge disappeared over the Andaman Sea while attempting to break the Australia–England speed record. He was fêted as a national hero during the Great Depression and received numerous honours during his lifetime. After his death Sydney's primary airport was named in his memory and he was featured on the Australian twenty dollar note for several decades.
Ерте және жеке өмір
Чарльз Эдвард Кингсфорд Смит 1897 жылдың 9 ақпанында Брисбендегі Гамильтон қаласындағы Ривервью Террасасында, Квинсленд колониясында Уильям Чарльз Смит пен оның әйелі Кэтрин Мэридің (Ричард Эш Кингсфордтың қызы, Квинсленд заң шығарушы ассамблеясының мүшесі және Брисбен мен Кернс қалалық кеңестерінің мэрі болған) ұлы ретінде дүниеге келді. Оның тууы ресми түрде тіркеліп, сол кезде оның отбасы қолданған Смит тегімен газеттерде жарияланды. Кингсфорд Смит тегінің алғашқы пайдаланылуы оның үлкен ағасы Ричард Харольд Кингсфорд Смиттен 1901 жылдан бастап, кем дегенде бейресми түрде кездеседі, бірақ ол 1903 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльсте Смит тегімен үйленді. 1903 жылы оның ата-анасы Канадаға көшіп, Кингсфорд Смит тегін қабылдады. Олар 1907 жылы Сиднейге қайтып келді. Кингсфорд Смит алғаш рет Канаданың Ванкувер қаласындағы мектепке барып оқыды. 1909 жылдан 1911 жылға дейін ол Сиднейдегі Сент-Эндрюс собор мектебінде білім алды, онда мектеп соборының хорында хоршы болды, содан кейін Сидней техникалық орта мектебінде оқыды, ал 16 жасында Колониалдық қант өңдеу компаниясында инженерлік оқушы болып жұмыс істеді.
Charles Edward Kingsford Smith was born on 9 February 1897 at Riverview Terrace, Hamilton in Brisbane, Colony of Queensland, the son of William Charles Smith and his wife Catherine Mary (née Kingsford, daughter of Richard Ash Kingsford, a Member of the Queensland Legislative Assembly and mayor in both Brisbane and Cairns municipal councils). His birth was officially registered and announced in the newspapers under the surname Smith, which his family used at that time. The earliest use of the surname Kingsford Smith appears to be by his older brother Richard Harold Kingsford Smith, who used the name at least informally from 1901, although he married in New South Wales under the surname Smith in 1903. In 1903, his parents moved to Canada where they adopted the surname Kingsford Smith. They returned to Sydney in 1907. Kingsford Smith first attended school in Vancouver, Canada. From 1909 to 1911, he was enrolled at St Andrew's Cathedral School, Sydney, where he was a chorister in the school's cathedral choir, and then at Sydney Technical High School, before becoming an engineering apprentice with the Colonial Sugar Refining Company at 16.
1928 жылы Тынық мұхит аралық рейс
1928 жылы Кингсфорд Смит пен Чарльз Ульм АҚШ-қа келіп, ұшақ іздеуді бастады. Атақты австралиялық полярлық зерттеуші сэр Хьюберт Уилкинс оларға Fokker F. VII/3m монопланын сатты, оны олар «Оңтүстік крест» деп атады. 1928 жылғы 31 мамырда сағат 8:54-те ұшып, 27 сағат 25 минут (87,54 миль/сағ) бойы ешқандай қиындықсыз сапар жасады. Олар Мана, Кауаидегі Баркинг Сэндстен ұшып кетті, себебі Уилердегі ұшу-қону жолағы жеткіліксіз болды. Олар Фиджидегі Суваға қарай 34 сағат 30 минут (91,45 миль/сағ) ұшты. Бұл сапардың ең қиын бөлігі болды, өйткені олар экваторға жақын жердегі үлкен найзағайлы дауылдан өтті. Үшінші кезең ең қысқа болды – 20 сағат (84,15 миль/сағ), және олар 9 маусымда сағат 10:50-де Брисбенге ұшып бару үшін солтүстікке бұрылмас бұрын Баллина маңындағы Австралия жағалауын кесіп өтті. Ұшудың жалпы қашықтығы шамамен болды. Кингсфорд Смитти Eagle Farm әуежайында 26 000 адам қарсы алды және оны батыр ретінде құрметтеді. Австралиялық ұшқыш Чарльз Ульм резервтік ұшқыш болды. Ұшақ экипажында американдықтар да болды: радио операторы Джеймс Уорнер және навигатор-инженер капитан Гарри Лайон. Австралияның Ұлттық кино және дыбыс архивінде Кингсфорд Смит туралы «Авиатор еске алады» деген деректі фильмі мен Кингсфорд Смит пен Ульмнің сапар туралы әңгімелері сақталған. 1978 жылы Австралия почтасы ұшудың 50 жылдығына арналған Кингсфорд Смит пен Ульмнің суреті бар маркалар шығарды. Транс-Тынық мұхитынан кейін Австралияда өткен кеште Кингсфорд Смитпен кездескен жас жаңазеландиялық Жан Баттен оған: «Мен ұшуды үйренемін» деді. Кейін ол оны «Оңтүстік крест» ұшағымен ұшуға көндірді және оның кеңесіне емес, мысалына еліктеп, рекордтарды жаңартатын авиатор болды («Ерлердің рекордтарын бұзуға тырыспа және түнде ұшпа», – деді ол 1928 жылы, кейін әзілмен еске алды).
In 1928, Kingsford Smith and Charles Ulm arrived in the United States and began to search for an aircraft. Famed Australian polar explorer Sir Hubert Wilkins sold them a Fokker F. VII/3m monoplane, which they named the Southern Cross. At 8:54 a. m. on 31 May 1928, was , taking an uneventful 27 hours 25 minutes (87.54 mph). They took off from Barking Sands on Mana, Kauai, since the runway at Wheeler was not long enough. They headed for Suva, Fiji, away, taking 34 hours 30 minutes (91.45 mph). This was the most demanding portion of the journey, as they flew through a massive lightning storm near the equator. The third leg was the shortest, in 20 hours (84.15 mph), and crossed the Australian coastline near Ballina before turning north to fly to Brisbane, where they landed at 10.50 a. m. on 9 June. The total flight distance was approximately Kingsford Smith was met by a huge crowd of 26,000 at Eagle Farm Airport, and was welcomed as a hero. Australian aviator Charles Ulm was the relief pilot. The other crewmen were Americans, they were James Warner, the radio operator, and Captain Harry Lyon, the navigator and engineer. The National Film and Sound Archive of Australia has a film biography of Kingsford Smith, called An Airman Remembers, and recordings of Kingsford Smith and Ulm talking about the journey. A stamp sheet and stamps, featuring the Australian aviators Kingsford Smith and Ulm, were released by Australia Post in 1978, commemorating the 50th anniversary of the flight. A young New Zealander named Jean Batten attended a dinner in Australia featuring Kingsford Smith after the trans Pacific flight and told him "I'm going to learn to fly." She later convinced him to take her for a flight in the Southern Cross and went on to become a record setting aviator, following his example instead of his advice ("Don't attempt to break men's records – and don't fly at night", he told her in 1928 and remembered wryly later).
1928 жылы Транс-Тасман рейсі
1928 жылы тамызда Мельбурн қаласына жақын Пойнт Куктан Австралияның батысындағы Пертке алғашқы тоқтамай ұшуды жасағаннан кейін Кингсфорд Смит пен Ульм өздерін Австралия ұлттық әуе жолдары ретінде тіркеді (төменде қараңыз). Олар Тасман теңізінен Жаңа Зеландияға ұшуды әлі ешкім жасаған жоқ болғандықтан және Австралия үкіметі Australian National Airways компаниясына тұрақты почта тасымалдауға субсидия бермек деген үмітпен бастауға шешім қабылдады. 1928 жылғы қаңтарда жаңа зеландиялықтар Джон Монкрифф пен Джордж Худ із-түзсіз жоғалып кеткендіктен, Тасман теңізінен бұрынғы әрекет сәтсіз аяқталған соң, ол ұшпай қалды. Кингсфорд Смит рейсі 1928 жылдың 2 қыркүйегінде Сиднейге жақын Ричмондтан ұшуға жоспарланған, ал 3 қыркүйекте сағат 9:00 шамасында Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының бас қаласы Крайстчерч маңындағы Вигрэм әуежайына қону көзделген. Бұл жоспар Жаңа Зеландия шіркеу өкілдерінен наразылық тудырды, олар "сенбі күнінің қасиеттілігіне нұқсан келтірілді" деп мәлімдеді. Крайстчерч мэрі шіркеу өкілдерін қолдап, Кингсфорд Смитқа наразылық телеграммасын жіберді. Ақырында, Тасман теңізінде қолайсыз ауа райы орнады және ұшу кейінге шегерілді, сондықтан Кингсфорд Смит телеграмманы қалай ескеретіні белгісіз. Крайстчерчте зор қарсы алу болды, онда "Оңтүстік крест" 14 сағат 25 минуттан кейін 09:22-де қонды. Вигрэмге шамамен 30 000 адам келді, оның ішінде мемлекеттік мектептердің көптеген оқушылары да болды, оларға демалыс берілді, ал мемлекеттік қызметкерлерге сағат 11-ге дейін рұхсат берілді. Жаңа Зеландия әуе күштері "Оңтүстік крестті" тегін жөндеп берген кезде, Кингсфорд Смит пен Ульмді Жаңа Зеландия бойынша құрметті турға алып шықты, олар Бристоль истребительдерінде ұшты.
After making the first non stop flight across Australia from Point Cook near Melbourne to Perth in Western Australia in August 1928, Kingsford Smith and Ulm registered themselves as Australian National Airways (see below). They then decided to attempt the Tasman Sea crossing to New Zealand not only because it had not yet been done, but also in the hope the Australian Government would grant Australian National Airways a subsidised contract to carry scheduled mail regularly. The Tasman had remained unflown after the failure of the first attempt in January 1928, when New Zealanders John Moncrieff and George Hood had vanished without a trace. Kingsford Smith's flight was planned for take off from Richmond, near Sydney, on Sunday 2 September 1928, with a scheduled landing around 9:00 a. m. on 3 September at Wigram Aerodrome, near Christchurch, the principal city in the South Island of New Zealand. This plan drew a storm of protest from New Zealand churchmen about the "sanctity of the Sabbath being set at naught." The mayor of Christchurch supported the churchmen and cabled a protest to Kingsford Smith. As it happened, unfavourable weather developed over the Tasman and the flight was deferred, so it is not known whether or how Kingsford Smith would have heeded the cable. There was a tremendous welcome in Christchurch, where the Southern Cross landed at 0922 after a flight of 14 hours and 25 minutes. About 30,000 people made their way to Wigram, including many students from state schools, who were given the day off, and public servants, who were granted leave until 11 a. m.
While the New Zealand Air Force overhauled the Southern Cross free of charge, Kingsford Smith and Ulm were taken on a triumphant tour of New Zealand, flying in Bristol Fighters.
Кейінгі ұшулар, Макробертсон әуе жарысы, 1934 жылы Тынық мұхиты рейсі
Ол өзінің "Ескі автобусын" (Southern Cross) Голландиядағы Fokker авиакомпаниясынан алып, күрделі жөндеуден өткізгеннен кейін, 1930 жылы маусым айында Дублиннің солтүстігіндегі Портмарнок жағасынан (The Velvet Strand) ұшып, 31 1/2 сағат ішінде Атлантика мұхитын Ирландиядан Ньюфаундлендке дейін батыс-шығыс бағытында кесіп өтті. Нью-Йорк оны құлшыныспен қарсы алды. 1928 жылы басталған әлемді айналып өтуді аяқтап, Southern Cross Оуклендке (Калифорния) қарай жалғасты. 1930 жылы Англиядан Австралияға дейінгі әуе жарысына қатысып, жеке ұшып, 13 күнде жарысты жеңіп алды. Ол 1930 жылы 22 қазанда Сиднейге келді. 1931 жылы ол Австралиядан Англияға ұшуға тырысу үшін Avro Avian ұшағын сатып алды. Кейін ол ұшақты капитан В.Н. "Билл" Ланкастерге сатты, ол 1933 жылы 11 сәуірде Сахара шөлінің үстінен жоғалып кетті; Ланкастердің дене қалдықтары 1962 жылға дейін табылған жоқ. Southern Cross Minor ұшағының қирандысы қазір Квинсленд мұражайында сақталуда. 1930 жылдардың басында Смит қосымша жоба ретінде Southern Cross автомобильін жасауды бастады. 1933 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Севен Майл Бич Кингсфорд Смит үшін Австралия мен Жаңа Зеландия арасындағы алғашқы коммерциялық рейстің ұшу-қону жолағы ретінде пайдаланылды. 1934 жылы ол Макробертсон әуе жарысына қатысу үшін Lockheed Altair ұшағын, Lady Southern Cross деп атап, сатып алды.
After collecting his 'old bus', Southern Cross, from the Fokker aircraft company in the Netherlands where it had been overhauled, in June 1930 he achieved an east–west crossing of the Atlantic from Ireland to Newfoundland in 31 1/2 hours, having taken off from Portmarnock Beach (The Velvet Strand), just north of Dublin. New York gave him a tumultuous welcome. The Southern Cross continued on to Oakland, California, completing a circumnavigation of the world, begun in 1928. In 1930, he competed in an England to Australia air race, and, flying solo, won the event taking 13 days. He arrived in Sydney on 22 October 1930. In 1931, he purchased an Avro Avian he named the Southern Cross Minor, to attempt an Australia to England flight. He later sold the aircraft to Captain W. N. "Bill" Lancaster who vanished on 11 April 1933 over the Sahara Desert; Lancaster's remains were not found until 1962. The wreck of the Southern Cross Minor is now in the Queensland Museum. In the early 1930s, Smith began developing the Southern Cross automobile as a side project. In 1933, Seven Mile Beach, New South Wales, was used by Kingsford Smith as the runway for the first commercial flight between Australia and New Zealand. In 1934, he purchased a Lockheed Altair, the Lady Southern Cross, with the intention of competing in the MacRobertson Air Race.
Жоғалу және өлім
Кингсфорд Смит және оның көмекші ұшқышы Джон Томпсон "Томми" Петибридж "Леди Саузерн Кросс" ұшағымен Аллахабадтан (қазіргі Праяградж), Үндістаннан Сингапурға түнде ұшып бара жатқанда, 8 қарашаның таңертеңгі сағаттарында Андаман теңізінде жоғалып кетті. Олар Англия-Австралия жылдамдық рекордын, оны С.У.А. Скотт пен Том Кэмпбелл Блэк ұстап тұрған, бұзуға тырысқан кезде бұл оқиға болды. Ұшқыш Джимми Мелроуз "Леди Саузерн Кросс" жағалаудан 150 миль (241 км) қашықтықта, теңізден 200 фут (61 м) биіктікте дауылмен күресіп, қозғалтқышынан от шыққандарын көргенін айтты. Бенгал шығанағында британдық ұшқыш Эрик Стэнли Гринвуд, OBE, 74 сағат іздегеніне қарамастан, олардың денелері табылған жоқ. Шассиге жабысқан шөптерді зерттеген ботаниктер ұшақтың аралдан көп алыс емес жерде, шамамен 6 метр тереңдікте жатқанын болжады. 2009 жылы кинорежиссер және зерттеуші Дэмиен Лей "Леди Саузерн Кросс" ұшағын тапқанына сенімді екенін мәлімдеді. Табылған жердің "Бенгал шығанағында" орналасқандығы туралы қате ақпарат таратылды. Бірақ 2009 жылғы іздеу 1937 жылы шасси табылған Андаман теңізіндегі Ай аралындағы сол жерде жүргізілді. Кингсфорд Смиттің артында әйелі Мэри, леди Кингсфорд Смит және үш жасар ұлы Чарльз кіші қалды. Кингсфорд Смиттің "Менің ұшқан өмірім" атты автобиографиясы 1937 жылы жарық көрді және бестселлерге айналды. 2009 жылы Австралия-Мьянма бірлескен "Леди Саузерн Кросс" іздеу экспедициясы II (LSCSEII) аяқталғаннан кейін Лей Мьянмаға апат орнынан қалдықтарды алу үшін тағы он экспедиция ұйымдастырды. 2011 жылы Лей апат қалдықтарын тапқанын мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдемеге көптеген қарсылықтар туды және оны растайтын ешқандай дәлел табылмады. Апат орнының орналасқан жері, Мьянма жағалауынан шамамен 1,8 миль қашықтықта, әлі күнге дейін жарияланған жоқ. Лей 2005 жылдан бері Кингсфорд Смит және Петибридж отбасыларымен тығыз байланыста болып келеді. Жеке қаржыландырылған жобаға Мьянма үкіметі мен халқы қолдау көрсетті. 2017 жылдың желтоқсанында Лей әлі де "Леди Саузерн Кросс" ұшағының бөліктерін іздеп жүрді.
Kingsford Smith and co pilot John Thompson 'Tommy' Pethybridge were flying the Lady Southern Cross overnight from Allahabad (modern Prayagraj), India, to Singapore, as part of their attempt to break the England Australia speed record held by C. W. A. Scott and Tom Campbell Black, when they disappeared over the Andaman Sea in the early hours of 8 November 1935. Aviator Jimmy Melrose claimed to have seen the Lady Southern Cross fighting a storm 150 mile (241 km) from shore and 200 feet (61 m) over the sea with fire coming from its exhaust. Despite a search for 74 hours over the Bay of Bengal by one person, British pilot Eric Stanley Greenwood, OBE, their bodies were never recovered. Botanists who examined the weeds clinging to the undercarriage leg estimated that the aircraft lies not far from the island at a depth of approximately The undercarriage leg is now on public display at the Powerhouse Museum in Sydney, Australia. In 2009, filmmaker and explorer Damien Lay stated he was certain he had found the Lady Southern Cross. The location of the claimed find was widely misreported as "in the Bay of Bengal". However, the 2009 search, was in fact, at the same location where the landing gear had been found in 1937, at Aye Island in the Andaman Sea. Kingsford Smith was survived by his wife, Mary, Lady Kingsford Smith, and their three year old son Charles Jnr. Kingsford Smith's autobiography, My Flying Life, was published posthumously in 1937 and became a best seller. Following The Joint Australian Myanmar Lady Southern Cross Search Expedition II (LSCSEII) in 2009, Lay conducted a total of ten further expeditions to Myanmar to recover wreckage from the site. In 2011, Lay claimed to have found the wreckage, but that claim has been widely disputed, and no evidence confirming the claim has been forthcoming. The location of the site, approximately 1.8 miles off the coast of Myanmar, has never been publicly released. Lay has worked closely with both the Kingsford Smith and Pethybridge families since 2005. The privately funded project was supported by the government and people of Myanmar. In December 2017 Lay was still searching for parts of the Lady Southern Cross.
Құрметтер мен мұра
1930 жылы Кингсфорд Смит "Жерде, суда [немесе] әуеде ерекше шеберлік, батылдық және бастамашылық" көрсеткені үшін Segrave Trophy сыйлығының алғашқы иегері атанды. 1932 жылы Кингсфорд Смит Корольдің туған күні құрметіне жарияланған тізімде Бакалавр рыцарь дәрежесіне ие болды. Ол 3 маусым 1932 жылы Австралияның генерал-губернаторы Сэр Исаак Исаакстан авиация саласына қосқан үлесі үшін марапат алды, содан кейін Австралия Корольдік әуе күштерінің құрметті әуе коммодоры болып тағайындалды. 1986 жылы Кингсфорд Смит Сан-Диего әуе және ғарыш мұражайындағы Халықаралық әуе және ғарыш даңқы залына енгізілді. Оның құрметіне Сиднейдегі маңызды әуежай, Маскот қалашығында орналасқан, Кингсфорд Смит халықаралық әуежайы деп аталды. Әуежайға жақын федералды сайлау округі Кингсфорд Смит округі деп аталады және Кингсфорд қалашығын қамтиды. Оның ең танымал ұшағы – "Оңтүстік крест" қазір сақталып, Брисбен әуежайының халықаралық терминалының жанындағы Кингсфорд Смитке арналған ескерткіште көрсетілуде. Кингсфорд Смит 1935 жылы ұшақты Австралия үкіметіне 3000 фунт стерлингке сатты, осылайша оны тұрақты түрде қоюға мүмкіндік берді. Ұшақ қазіргі ескерткіш салынғанша көп жыл бойы сақтаулы болды. Брисбендегі Кингсфорд Смит даңғылы оның туған жері – Гамильтон қаласынан өтеді. Кенберраның Белконнен ауданындағы тағы бір Кингсфорд Смит даңғылы "Оңтүстік крест" даңғылымен қиылысады. 2009 жылы ашылған Кингсфорд Смит мектебі атақты авиатордың құрметіне аталды, сондай-ақ Ванкувердегі (Британдық Колумбия, Канада) Сэр Чарльз Кингсфорд Смит бастауыш мектебі де оның есімімен аталады. Оның суреті Австралияның 20 долларлық қағаз банкнотасында (1966 жылдан 1994 жылға дейін қолданыста болды, содан кейін оны алмастыру үшін 20 долларлық полимерлік банкнота енгізілді) бейнеленген, оның авиацияға қосқан үлесі мен өміріндегі жетістіктері үшін құрмет көрсетілді. Оның суреті сондай-ақ 1997 жылы, оның туғанына 100 жыл толуына орай, Австралияның бір долларлық монетасында бейнеленді. Сувадағы Альберт паркі, ол мұхиттық рейсінде қонған жер, қазір Кингсфорд Смит павильонына ие. Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Севен Майл Бичінде Жаңа Зеландияға алғашқы коммерциялық рейс жасалғанын еске алу үшін ескерткіш орнатылған. Qantas өзінің алтыншы Airbus A380 (VH OQF) ұшағын Кингсфорд Смиттің құрметіне атады. KLM өзінің бір Boeing 747 (PH BUM) ұшағын Кингсфорд Смиттің есімімен атады. Сатурнның транс-Энке винтілі айшары, оның есімімен аталған. Австралиялық авиация әуесқойышы Остин Бёрн 1928 жылдың маусым айында Сиднейдегі Маскот әуежайында "Оңтүстік крест" және оның экипажының сәтті мұхиттық рейсінен кейін қарсы алуға жиналған көпшілік қатарында болды. Осы оқиғаға куә болған Бёрн Кингсфорд Смитке сыйлау үшін "Оңтүстік крест" ұшағының масштабты моделін жасауға шабыланды. Авиатордың жоғалуынан кейін Бёрн өзінің құрметін суреттермен, фотосуреттермен, құжаттармен және өзі жасаған, жобалаған немесе тапсырыс берген өнер туындыларымен кеңейтуді және жақсартуды жалғастырды. 1930 жылдан 1993 жылы қайтыс болғанға дейін Бёрн өмірін "Оңтүстік крест" ескерткіштерін жасауға және көрсетуге арнады.
In 1930, Kingsford Smith was the inaugural recipient of the Segrave Trophy, awarded for "Outstanding Skill, Courage and Initiative on Land, Water [or] in the Air". Kingsford Smith was knighted in the 1932 King's Birthday Honours List as a Knight Bachelor. He received the accolade on 3 June 1932 from His Excellency Sir Isaac Isaacs, the Governor General of Australia, for services to aviation and later was appointed honorary Air Commodore of the Royal Australian Air Force. In 1986, Kingsford Smith was inducted into the International Air & Space Hall of Fame at the San Diego Air & Space Museum. The major airport of Sydney, located in the suburb of Mascot, was named Kingsford Smith International Airport in his honour. The federal electorate surrounding the airport is named the Division of Kingsford Smith, and includes the suburb of Kingsford. His most famous aircraft, the Southern Cross, is now preserved and displayed in a purpose built memorial to Kingsford Smith near the International Terminal at Brisbane Airport. Kingsford Smith sold the plane to the Australian Government in 1935 for £3000 so it could be put on permanent display for the public. The plane was carefully stored for many years before the current memorial was built. Kingsford Smith Drive in Brisbane passes through the suburb of his birth, Hamilton. Another Kingsford Smith Drive, which is located in the Canberra district of Belconnen, intersects with Southern Cross Drive. Opened in 2009, Kingsford Smith School in the Canberra suburb of Holt was named after the famous aviator, as was Sir Charles Kingsford Smith Elementary School in Vancouver, British Columbia, Canada. He was pictured on the Australian $20 paper note (in circulation from 1966 until 1994, when the $20 polymer note was introduced to replace it), to honour his contribution to aviation and his accomplishments during his life. He was also depicted on the Australian one dollar coin of 1997, the centenary of his birth. Albert Park in Suva, where he landed on the trans Pacific flight, now contains the Kingsford Smith Pavilion. A memorial stands at Seven Mile Beach in New South Wales commemorating the first commercial flight to New Zealand. Qantas named its sixth Airbus A380 (VH OQF) after Kingsford Smith. KLM named one of its Boeing 747s (PH BUM) after Kingsford Smith. A trans Encke propeller moonlet, an inferred minor body, of Saturn is named after him. Australian aviation enthusiast Austin Byrne was part of the large crowd at Sydney's Mascot Aerodrome in June 1928 to welcome the Southern Cross and its crew following their successful trans Pacific flight. Witnessing this event inspired Byrne to make a scale model of the Southern Cross to give to Kingsford Smith. After the aviator's disappearance, Byrne continued to expand and enhance his tribute with paintings, photographs, documents, and artworks he created, designed or commissioned. Between 1930 and his death in 1993, Byrne devoted his life to creating and touring his Southern Cross Memorial.