Атлантиканы алғашқы ұшқан батыр қазақстандық ұшқыш
Arthur Whitten Brown
Артур Уиттен Браун (1886-1948) – британдық әскери офицер, алғашқы Атлант мұхиты арқылы үздірілмейтін ұшудың навигаторы. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ұшқышы (1886–1948)
Scottish pilot (1886–1948)
Подполковник сэр Артур Уиттен Браун (23 шілде 1886 – 4 қазан 1948) – британдық әскери офицер және авиатор. 1919 жылғы маусымда ұшқыш Джон Алкокпен бірге алғашқы сәтті, тоқтаусыз трансатлантикалық рейстің навигаторы болып ұшқан.
Lieutenant Colonel Sir Arthur Whitten Brown, (23 July 1886 – 4 October 1948) was a British military officer and aviator who flew as navigator of the first successful non stop transatlantic flight with pilot John Alcock in June 1919.
Өмірбаян
Артур Уиттен Браун Глазгода американдық ата-аналардан дүниеге келді; оның әкесі Клайдсайдта Вестингхаус фабрикасын салудың ықтималдығын бағалау үшін Шотландияға жіберілген еді. Зауыт ақырында Манчестердегі Стретфордтағы Траффорд Паркіне орналасты, ал отбасы кейіннен сол жерге көшті. Браун Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін инженерлік мансабын бастады және Манчестердегі British Westinghouse компаниясында оқушылықтан өтті. 1914 жылы ол Университет және жеке мектептер бригадасының (UPS) қатарына қосылды, бұл үшін оған британдық азаматтық алу қажет болды. UPS қатарындағылардың көпшілігі болашақ офицерлер болды және Браун Манчестер полкінің 3-ші (ерекше резерв) батальонында екінші лейтенант болуға ниет білдіргендердің бірі болды. Франциядағы қызметтен кейін Браун бақылаушы ретінде Корольдік әуе күштерінің 2-эскадрильясына жіберілді. Браунның ұшағы Францияның Вендин-ле-Вейль қаласының үстінде артиллериялық бақылау міндетін орындап келе жатып, зениттік оқтан құлады. Ол Англияға емделуге жіберілді, бірақ 1915 жылдың 10 қарашасында барлау рейсі кезінде B.E.2c (№2673) ұшағымен Бапом маңында жанармай багы жарылып қайтадан құлады. Браун мен оның ұшқышы, 2-ші лейтенант Х.У. Медликотт немістерге тұтқынға алынды. (1918 жылдың маусымында Медликотт немістер тарапынан он төртінші рет қашуға тырысқанда атып өлтірді). Кейін Швейцарияда интернирленген Браун 1917 жылдың қыркүйегінде елге қайтарылды. Біраз демалыстан кейін ол майор Кеннедимен бірге Оқ-дәрілер министрлігінде RAF-та жұмыс істеді. Бұл Браунды Кеннедидің қыздарымен таныстырды, соның біріне ол кейін үйленді. Соғыстан кейін Браун үйленуге қауіпсіздік беретін қызметтерді іздеді. Ол жүгінген компаниялардың бірі Vickers болды, нәтижесінде оған ұшқыш ретінде таңдалған Джон Алкокпен серіктесіп, ұсынылып отырған трансатлантикалық ұшудың навигаторы болуға келісесіз бе деп сұрады.
Arthur Whitten Brown was born in Glasgow to American parents; his father had been sent to Scotland to evaluate the feasibility of siting a Westinghouse factory on Clydeside. The factory was eventually sited in Trafford Park in Stretford, Manchester, and the family subsequently relocated there. Brown began his career in engineering before the outbreak of World War I and undertook an apprenticeship with British Westinghouse in Manchester. In 1914, he enlisted in the ranks of the University and Public Schools Brigade (UPS) for which he had to take out British citizenship. The ranks of the UPS were full of potential officers and Brown was one of those who sought a commission to become a Second Lieutenant in the 3rd (Special Reserve) Battalion of the Manchester Regiment. After service in France, Brown was seconded to 2 Squadron Royal Flying Corps as an observer. Brown's aircraft was shot down by anti aircraft fire over Vendin le Vieil in France while on artillery observation duties. He was sent back to England to recuperate but returned only to be shot down again, this time with a punctured fuel tank, near Bapaume in B. E.2c (number 2673) on a reconnaissance flight on 10 November 1915. Brown and his pilot, 2nd Lt. H. W. Medlicott, were captured by the Germans. (In June 1918 Medlicott was shot by the Germans while attempting to escape for the fourteenth time). Later interned in Switzerland, Brown was repatriated in September 1917. After a period of leave he went to work with Major Kennedy RAF in the Ministry of Munitions. This led Brown to meet Kennedy's daughters, one of whom he later married. After the war Brown sought various appointments that would give him the security to allow him to marry. One of the firms he approached was Vickers, a consequence of which was that he was asked if he would be the navigator for the proposed transatlantic flight, partnering John Alcock, who had already been chosen as pilot.
Атлантиканы аралай ұшу
Ньюфаундленд штатының Сент-Джонс қаласынан Ирландияның Коннемара аймағындағы Клифден қаласына ұшқан ұшақ 1919 жылғы 14 маусымда орындалды. Олар жергілікті уақыт бойынша сағат 13:45-те Сент-Джонс қаласынан ұшып, 1980 миль (3168 км) қашықтықты 16 сағат 12 минутта шарлап, Дерригимна батпағына қонды. Ұшу модификацияланған Vickers Vimy бомбалаушы ұшағымен жасалды және Атлантика мұхиты арқылы бірінші тоқтаусыз ұшуға арналған Лондонның Daily Mail газеті ұсынған 10 000 фунт стерлинг сыйлығын жеңіп алды. Ұшудан кейін бірнеше күн өткен соң Браун мен Алкок Виндзор сарайында өткен қабылдауға қатысты, онда король Георг V оларды Британ империясы орденінің Командор рыцарлары ретінде марапаттады.
The flight from St. John's, Newfoundland, to Clifden, Connemara, Ireland, took place on 14 June 1919. They departed St John's at 1.45 pm local time, and landed in Derrygimla bog 16 hours and 12 minutes later after flying 1,980 miles (3,168 km). The flight was made in a modified Vickers Vimy bomber, and won a £10,000 prize offered by London's Daily Mail newspaper for the first non stop flight across the Atlantic. A few days after the flight both Brown and Alcock were honoured with a reception at Windsor Castle during which King George V invested them with their insignia as Knights Commanders of the Order of the British Empire.
Ұшудан кейінгі мансап
Кейін ол Metropolitan Vickers (MetroVick) компаниясында жұмыс істеді, бұл компания бұрынғы британдық Westinghouse еді. 1923 жылы ол Суонси аймағындағы Metropolitan Vickers компаниясының бас өкілі болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Браун 1941 жылдың шілдесінде қызметтен кеткенге дейін, Ұлттық қауіпсіздік жасағында (Home Guard) подполковник болып қызмет етті, содан кейін RAF-қа қайта оралып, RAF Оқу командасында навигациямен айналысатын ұшқыш офицер болып жұмыс істеді. Оның денсаулығы нашарлап, 1943 жылдың ортасына қарай RAFVR-ден кетуге және медициналық кеңес бойынша Ұлттық әуе оқу корпусының (Air Training Corps) міндеттемелерінен бас тартуға мәжбүр болды. Браунның жалғыз ұлы Артур (Бастер деп аталды) 1944 жылдың 5/6 маусым түнінде 22 жасында, RAF-тағы ұшқыш лейтенанты болып қызмет етіп жүргенде қаза тапты. Оның ұшағы, 605-эскадрильяның de Havilland Mosquito VI NT122, Нидерландыда құлады. Бастер апат орнына ең жақын Хуорн қаласындағы жалпы зиратқа жерленді. Жалғыз ұлының өлімі Браунға ауыр соққы болды. 1948 жылға қарай Браунның денсаулығы тағы нашарлады, бірақ оған Metropolitan Vickers компаниясының Wind Street кеңсесінде бас менеджер ретінде шектеулі міндеттерді орындауға рұқсат берілді. Браун 1948 жылдың 4 қазанында 62 жасында ұйқыда, Veronal ұйқы таблеткасын шамадан тыс қабылдаудан қайтыс болды. Браун мен оның әйелінің күлі Англияның Букингемшир графтығындағы Тайлерс Гриндегі Сент Маргарет шіркеуінің зиратына жерленді.
Later he worked for Metropolitan Vickers (MetroVick), the company that had once been British Westinghouse. In 1923 he was appointed chief representative for Metropolitan Vickers in the Swansea area. During World War II Brown served in the Home Guard as a Lieutenant Colonel before resigning his commission in July 1941, rejoining the RAF and working in RAF Training Command as a pilot officer dealing with navigation. His health deteriorated and by mid 1943 he had to resign from the RAFVR and give up his Air Training Corps commitments on medical advice. Brown's only son, Arthur (known as Buster), was killed on the night of 5/6 June 1944, aged 22, while serving with the RAF as a Flight Lieutenant. His aircraft, a de Havilland Mosquito VI NT122, of 605 Squadron, crashed in the Netherlands. Buster was buried at the general cemetery in Hoorn, the town closest to the crash. The death of his only son affected Brown badly. By 1948 Brown's health had again deteriorated, although he was allowed to undertake restricted duties as general manager for Metropolitan Vickers at the Wind Street offices. Brown died in his sleep on 4 October 1948 from an accidental overdose of Veronal, a sleeping pill, aged 62. Brown and his wife's ashes are interred at St Margaret Churchyard, Tylers Green, Buckinghamshire, England.