Кіріспе
Ағылшын жазушысы, американдық опералық тенор Уильям Эрл Джонс (5 ақпан 1893 – 21 маусым 1968) – Бірінші дүниежүзілік соғыста ұшқыш болған ағылшын жазушысы, көбінесе Капитан В. Э. Джонс псевдонимімен шығармалар жазған. Ол әсіресе ойдан шығарылған әуешіл Бигглс кейіпкерін жасауымен танымал.
the American operatic tenor
William Earl Johns (5 February 189321 June 1968) was an English First World War pilot, and writer of adventure stories, usually written under the pen name Capt. W. E. Johns: best known for creating the fictional air adventurer Biggles.
Ерте өмір
Джонс Англияның Гертфорд қаласындағы Бенгеода туған. Ол Ричард Истман Джонстың, мата тігушінің, және Элизабет Джонстың (қыздығы Эрл), бас шаруаның қызының ұлы. Кіші ағасы Рассел Эрнест Джонс 1895 жылдың 24 қазанында дүниеге келді. Джонс ерте жасынан әскери мамандыққа ұмтылған, мылтықпен шебер атып, дәл тигізген. 1905 жылдың қаңтарынан бастап Гертфорд грамматикалық мектебінде оқыды. Сонымен қатар, ол жергілікті өнер мектебінде кешкі сабақтарға қатысты. Джонс табиғатынан ғалым емес еді. Ол өзінің «Бигглс мектепке барады» (1951) кітабында осы мектептегі кейбір оқиғаларын қамтыды. 1907 жылдың жазында ол төрт жылға округтік муниципалды инженерге шәкірт болып, 1912 жылы Норфолк графтығындағы Суаффамда санитарлық инспектор болып тағайындалды. Біраз уақыттан кейін оның әкесі 47 жасында туберкулезден қайтыс болды. 1914 жылдың 6 қазанында Джонс Мауд Пенелопа Хантқа (1882–1961) үйленді, ол Норфолк графтығындағы Кіші Дунхамның викари, Джон Ханттың қызы еді, және Англияға ұшуға дайындық үшін қайтарылды. Джонс өзінің алғашқы ұшу дайындығын Редингтегі Коли Парктегі, қысқа ғұмырлы әуежайда өткізді, онда Farman MF.11 Shorthorn ұшағын ұшырды. Содан кейін ол әйелі Мод пен ұлы Джек тұрған жерге жақын Норфолк графтығындағы Тетфордтағы №25 ұшу оқу мектебіне жіберілді. 1918 жылдың 1 сәуірінде Джонс Йоркширдегі Марске әуежайында ұшу нұсқаушысы болып тағайындалды. Ол кездегі ұшақтар өте сенімсіз болды, ол үш күннің ішінде үш ұшақты қозғалтқыштың істен шығуынан жазды – теңізге, содан кейін құмға құлап, содан кейін әріптесінің артқы есігінен өтіп кетті. Кейін ол Тиз өзені үстінде тұманға түсіп, Хартлпулді жіберіп алды және жартасқа соқтығып кетпеуден мүжілді. Алдыңғы жағына орнатылған, синхронизациясы бұзылған автоматты мылтықпен өз винтін атып түсіру осы кезде жиі кездесетін жағдай еді, және Джонсқа екі рет осындай оқиға болды. Марскедегі командир майор Чемпион есімді, кейінірек Джонс әңгімелерінің кейіпкері үшін қолданған «Гимлет» деген лақап атымен танымал болды. Осы уақыт ішінде Джонстың сынақ мерзімі расталды. 1918 жылдың тамызына дейін ұшқыштарға нұсқаушы болып қызмет етті, содан кейін Корольдік әуе күштерінің тәуелсіз әуе күштерінің бөлігі болған №55 эскадрильясына ауыстырылды, бұл бөлім Германияның тереңіне нысаналарды бомбалау мақсатында құрылған еді. Тәуелсіз әуе күштеріндегі қазалар көп болды және Джонстың стратегиялық бомбалау миссияларын ұшу мансабы ерекше қысқа болды, ол бар болғаны алты аптаға созылды. 1918 жылдың 16 қыркүйегінде ол Мангеймді бомбалауға бағытталған алты DH.4 ұшағының бірін ұшырып бара жатқанда, оның ұшағына зениттік оқ тиіп, ол формациядан шығуға мәжбүр болды. Ол жалғыз бомбасын тастап, үйіне қайтты, бірақ бірнеше Fokker D. VII истребительдері шабуыл жасады. Ұзаққа созылған, бірақ теңсіз шайқас кезінде Джонстың бақылаушысы және артқы пулеметшісі, екінші лейтенант Альфред Эдвард Амей ауыр жарақат алды және ұшақ атып түсірілді. Жеңіс 3-жауынгерлік эскадрильяның командирі Георг Вайнерге тиесілі болды. Джонс 1918 жылдың 11 қарашасындағы қарулы келісімге дейін тұтқын болып қалды. Соғыстан кейін Джонс Корольдік әуе күштерінде қалды, әрине, ұшқыш офицерінің нақты шенімен. 1920 жылдың 23 қарашасында оның ұшқыштар офицері шеніне көтерілуі жарияланды. Джонс Лондонның орталығында рекрут офицері болып жұмыс істеді және Т. Е. Лоуренсті (Арабиялықты) Джон Хьюм Росс ретінде өтініш бергені және сол арқылы жалған есім бергені үшін RAF рекруты ретінде қабылдамады, бірақ кейіннен оны қабылдауға бұйрық берілді. 1923 жылы Джонс әйелінен ажырасып кетті. Оның RAF комиссиясы тағы төрт жылға ұзартылды және ол Бирмингемге көшіп барды, қайтадан рекрут офицері болып жұмыс істеді. Бирмингемде ол Дорис 'Дол' Мей Лиге кездесті. Төрт жылдан кейін, 1931 жылдың 15 қазанында ол өз қызметінен кетті.
Жеке өмір
Ғимараттағы бейресми көк тақташаға сәйкес, ол 1927 жылдан 1937 жылға дейін Суррейдегі Лингфилд қаласындағы "Татчед Коттедж" деген шатырлы үйінде тұрған. 1953 жылдан 1968 жылы қайтыс болғанға дейін Джонс Миддлсекстегі Хэмптон-Кортқа жақын, Хэмптон-Корт жолындағы Парк-хаус тұрған.
Өлім
1968 жылы 21 маусымда 75 жасында дүние салды. Өмірінің соңғы күндерінде ол соңғы Бигглс әңгімесін – «Бигглс үй жұмысын жасайды» деген атпен жазып жатқан, онда Бигглс зейнетке шығуға дайындалып, ізбасарымен танысады. Жазылған он екі тарау 1997 жылы жеке таралымда жарық көрді. Джонстың денесі Кингстон-апон-Темза крематорийінде, Боннер Хилл көшесінде кремацияланды.
Өмірбаян
1981 жылы Питер Берресфорд Эллис пен Пирс Уильямс жазған «By Jove, Biggles!» атты Джонстың өмірбаяны жарық көрді. Кейіннен ол «Бигглс! Капитан У.Е. Джонстың өмірбаяны» (Veloce Publishing, 1993) деген атпен қайта басылды.