Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері (1759–1818)
United States Navy officer (1759–1818)
Джошуа Барни (6 шілде 1759 – 1 желтоқсан 1818) – Американың Әскери-теңіз күштері офицері, ол Азаттық соғысы кезінде Континентальдік Әскери-теңіз күштерінде, ал Франция революциялық соғысы кезінде Франция Әскери-теңіз күштерінде капитан болып қызмет еткен. Кейін ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде коммодор шеніне жетті және 1812 жылғы соғыста да қызмет етті.
Joshua Barney (6 July 1759 – 1 December 1818) was an American Navy officer who served in the Continental Navy during the Revolutionary War and as a captain in the French Navy during the French Revolutionary Wars. He later achieved the rank of commodore in the United States Navy and also served in the War of 1812.
Жас шағы мен отбасы
Барни 1759 жылдың 6 шілдесінде Балтиморда дүниеге келген. Ол 1771 жылы 12 жасында теңізге шықты. 1775 жылы ол Еуропаға бағытталған сауда кемесінде күйеуінің орынбасары болып қызмет етті. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол кеменің басқаруын өз мойнына алып, Ниццаға жеткізді. Барни бірнеше рет тұтқынға алынып, айырбасталды. 1779 жылы ол тағы тұтқынға алынып, 1781 жылы қашып кеткенше Англияның Плимут қаласындағы Олд Милл түрмесінде қамауда болды. Оған Монк (кейіннен Генерал Вашингтон деп аталды) кемесіне қолбасшылық тапсырылды, ол Бенджамин Франклинге хабарламалар жеткізу үшін Францияға аттанды және бейбітшілік жарияланғаны туралы жаңалықпен оралды. Соғыс аяқталғаннан кейін Барни Пенсильвания штатындағы Цинциннати қоғамының алғашқы мүшесі ретінде қабылданды, кейін Мэриленд қоғамына ауыстырылды. Барни француз теңіз күштеріне қосылып, эскадрилья командирі болды. 1796 жылдың 7 маусымы мен 17 қазаны аралығында ол француз фрегаты "Хармония" фрегатының капитаны болды. Ол оны Рошфордан Кап-Франсуаға қару-жарақ пен оқ-дәрілерді жеткізу үшін жөнелтті. Содан кейін Кариб теңізінде Гавана мен Чесапик шығанағы арасында теңіз саяхаты жасап, 17 қазанда Кап-Франсуаға қайтып келді.
Barney was born in Baltimore on July 6, 1759. He went to sea at the age of 12 in 1771. In 1775, he served as second in command to his brother in law aboard a merchant ship bound for Europe; after his brother in law died, he assumed command and sailed the ship to Nice. Barney was taken prisoner and exchanged several times. In 1779, he was again taken prisoner and imprisoned in Old Mill Prison, Plymouth, England, until his escape in 1781. He was given command of Monk (renamed General Washington) and sailed for France with dispatches for Benjamin Franklin, returning with news that peace had been declared. At the conclusion of the war, Barney was admitted as an original member of the Society of the Cincinnati in the state of Pennsylvania and later transferred to the Maryland Society. Barney then joined the French Navy, where he was made commander of a squadron. Between 7 June and 17 October 1796 he was captain of the French frigate French frigate Harmonie. He sailed her from Rochefort to ferry weapons and ammunition to Cap Français. He then cruised in the Caribbean between Havana and Chesapeake Bay, returning to Cap Français on 17 October.
Чесапик шығанағының флотилиясы
1812 жылғы соғыс басталғанда, Балтимор шхунасы «Россидің» командирі ретінде сәтті, бірақ тиімсіз каперлік саяхаттан кейін, ол «Пошталық пакет қызметі» пакет кемесі «Принцесса Амелияны» жаулап алды. Барни АҚШ Әскери-теңіз күштеріне капитан болып кірді және Чесапик шығанағын қорғаған канонерлік қайықтар флотилиясына басшылық етті. Ол Чесапикті қорғау жоспарының авторы болды, ол Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Уильям Джонсқа ұсынылып, 1813 жылғы 20 тамызда мақұлданды. Жоспарға сәйкес, әрбір қайық үлкен қарумен жабдықталған, көп санымен шабуыл жасап, британдықтарды мазалап, содан кейін Чесапик аймағында көптеп кездесетін шұңғыл сулардың қауіпсіздігіне шегіну керек болды. Барни 1814 жылғы 25 сәуірде АҚШ Флотилиясының қызметінде капитан болып тағайындалды. 1814 жылғы 1 маусымда Барнидің флотилиясы, оның флагманы – 49 футтық (15 м) шлюппен жабдықталған, екі ұзын зеңбірек және екі каронады бар, өздігінен жүретін «Скорпион» батареясымен бірге Чесапик шығанағына қарай келе жатқанда, 12 зеңбірекке ие шхунамен (бұрынғы Балтимор капері «Атлас») және 74 зеңбіректік үшінші рангілі кемелердің қайықтарымен кездесті. Флотилия «Сент-Лоуренс» пен қайықтарды екі үшінші рангілі кемелердің қорғауына жете алғанша қуды. Американдық флотилия содан кейін Патуксент өзеніне шегінді, онда британдықтар оны жылдам блокадалады. Британдықтар Барниді 7:1 есебімен басып озды, 7 маусымда флотилияны Сент-Леонард өзеніне шегінуге мәжбүр етті. Екі британдық фрегаты, 38 зеңбіректік «Лоир» және 32 зеңбіректік «Военный шлюп», сондай-ақ 18 зеңбіректік соғыс шлюпы өзен аузын блокадалады. Өзен британдық соғыс кемелеріне өту үшін тым саяз болды, ал флотилия британдық кемелердің қайықтарына қарсы тұруға жеткілікті қару-жараққа ие болды. Шайқастар 10 маусымға дейін жалғасты. Барниді қауіпсіз тығырлаған жерінен шығара алмағандықтарына ашуланған британдықтар «үркіту науқанына» кірісіп, «қала мен шаруашылықтарды» қиратып, Калвертон, Хантингтаун, Принс Фредерик, Бенедикт және Төменгі Марлбороны тонап, өртеп жіберді. 26 маусымда АҚШ армиясының полковнигі Дециус Уодсворт пен АҚШ теңіз жаяу әскерінің капитаны Сэмюэл Миллер басқаруымен әскерлер келгеннен кейін Барни қашып шығуға тырысты. Сент-Леонард өзенінің аузындағы блокадалық фрегаттарға құрлықтан және теңізден бірдей шабуыл жасау флотилияға өзеннен шығып, Мэриленд штатының Бенедикт қаласына көшуге мүмкіндік берді, бірақ Барни No. 137 және 138 қайықтарын өзенде батырып жіберуге мәжбүр болды. Британдықтар сол кездегі тастап кетілген өзенге кіріп, Мэриленд штатының Сент-Леонард қаласын өртеп жіберді. Барни ауыр жарақат алды, оның жамбасына сіңген оқты ешқашан шығара алмады. Шайқас кезінде президент Джеймс Мэдисон жеке басшылықты Барни бастаған теңізшілерге жүргізді. (Сол шайқастан бұрын Мэдисон тұтқындалудан мүжілді.) Бұл шайқас – президенттің Бас қолбасшы ретінде тікелей майдан билігін жүзеге асырған екі оқиғаның бірі, екіншісі – Джордж Вашингтон Виски көтерілісін жеке басына басып алған кезде.
At the outbreak of the War of 1812, after a successful but unprofitable privateering cruise as commander of the Baltimore schooner Rossie, in which he captured the Post Office Packet Service packet ship Princess Amelia. Barney entered the US Navy as a captain, and commanded the Chesapeake Bay Flotilla, a fleet of gunboats defending Chesapeake Bay. He authored the plan to defend the Chesapeake, which was submitted to Secretary of the Navy, William Jones and accepted on August 20, 1813. The plan consisted of using a flotilla of shallow draft barges, each equipped with a large gun which would be used in large numbers to attack and annoy the invading British, then retreating to the safety of shoal waters abundant in the Chesapeake region. Barney was commissioned as a captain in the United States Flotilla Service on 25 April 1814. On 1 June 1814, Barney's flotilla, led by his flagship, the 49 feet (15 m) sloop rigged, self propelled floating battery Scorpion, mounting two long guns and two carronades, were coming down Chesapeake Bay when they encountered the 12 gun schooner (the former Baltimore privateer Atlas), and boats from the 74 gun third rates and near St. Jerome Creek. The flotilla pursued St Lawrence and the boats until they could reach the protection of the two third rates. The American flotilla then retreated into the Patuxent River where the British quickly blockaded it. The British outnumbered Barney by 7:1, forcing the flotilla on 7 June to retreat into St. Leonard's Creek. Two British frigates, the 38 gun HMS Loire and the 32 gun , plus the 18 gun sloop of war blockaded the mouth of the creek. The creek was too shallow for the British warships to enter, and the flotilla outgunned and hence was able to fend off the boats from the British ships. Battles continued through 10 June. The British, frustrated by their inability to flush Barney out of his safe retreat, instituted a "campaign of terror," laying waste to "town and farm alike" and plundering and burning Calverton, Huntingtown, Prince Frederick, Benedict and Lower Marlboro. On 26 June, after the arrival of troops commanded by United States Army Colonel Decius Wadsworth, and United States Marine Corps Captain Samuel Miller, Barney attempted a breakout. A simultaneous attack from land and sea on the blockading frigates at the mouth of St. Leonard's creek allowed the flotilla to move out of the creek and up river to Benedict, Maryland, though Barney had to scuttle gunboats No. 137 and 138 in the creek. The British entered the then abandoned creek and burned the town of St. Leonard, Maryland. Barney was severely wounded, receiving a bullet deep in his thigh that could never be removed. During the battle, President James Madison personally directed the Marines led by Barney. (Prior to the battle, Madison had narrowly avoided capture.) This battle is one of only two instances of a sitting president exercising direct battlefield authority as Commander in Chief, the other being when George Washington personally crushed the Whiskey Rebellion.
Өлім
Коммодор Барни 1818 жылдың 10 желтоқсанында Кентуккиге жол тартқанда, Бладенсбург шайқасында алған жарақатының салдарынан Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында қайтыс болды.
Commodore Barney died in Pittsburgh, Pennsylvania on 10 December 1818 en route to Kentucky, from complications related to the wound he received at the Battle of Bladensburg.
Көрмелер
Мэриленд тарихи қоғамына 1812 жылғы соғыс туралы күнделік, бүктелетін инелі мылтық, және көзқарағыш, сол соғыстың ұрпағы Энн Хелм Галвин көрмеге, "Толық даңқта көрініс тапқан: Мэриленд 1812 жылғы соғыста" тарту етті.
The Maryland Historical Society was granted an antique pistol with a folding bayonet, a spyglass and the journal of War of 1812 from descendant Anne Helm Galvin for the exhibit "In Full Glory Reflected: Maryland in the War of 1812."