Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дион түтігі – автомобильдердің тәуелсіз емес аспасының бір түрі. Ол айналмалы ось, Хотчкисс жүйесі немесе тірі оське қарағанда айтарлықтай жақсырақ. Қозғалту дөңгелектеріне қуат беруге қатыспайтындықтан, оны кейде "өлі ось" деп атайды. Қуатты Дион аспасының жетек біліктерінің екі басында (доңғалақ тораптарында және дифференциалда) кардандық қосылыстарды және қарама-қарсы дөңгелектерді параллель ұстау үшін қатты түтік тәрізді арқаны пайдаланады. Антиролл штангадан өзгеше, Дион түтігі шассиге тікелей қосылмайды және иілуге арналмаған. Аспа геометриясы бойынша ол – арқалық осьті аспа.
A de Dion tube is a form of non independent automobile suspension. It is a considerable improvement over the swing axle, Hotchkiss drive, or live axle. Because it plays no part in transmitting power to the drive wheels, it is sometimes called a "dead axle". A powered de Dion suspension uses universal joints on both ends of its driveshafts (at the wheel hubs and at the differential), and a solid tubular beam to hold the opposite wheels in parallel. Unlike an anti roll bar, a de Dion tube is not directly connected to the chassis, and is not intended to flex. In suspension geometry it is a beam axle suspension.
Тарих
Дион түтігі француз автомобильдерін шығаратын "Де Дион Бутон" компаниясының негізін қалаушы граф Жюль Альберт де Дионның атымен аталады. Бірақ, бұл түтікті 1894 жыл шамасында Жорж Бутонның жекжаттысы, компанияның серіктес негізін қалаушысы Чарльз Трепардо компанияның бумен жүретін үш дөңгелекті велосипедтері үшін ойлап тапқан.
The de Dion tube was named after Comte Jules Albert de Dion, founder of French automobile manufacturer De Dion Bouton. The tube, however, was invented around 1894 by co founder Charles Trépardoux, Georges Bouton's brother in law, for use on the company's steam tricycles.
Ескі көліктер
Alfa Romeo бұл технологияны ең көп пайдаланған және танымал өндіруші болып табылады, оны Alfa Romeo Alfetta, GT, GTV, GTV6, Giulietta, Alfa 6, 90, 75/Milano, SZ/RZ модельдерінде қолданды. Бұл серіппелі жүйені пайдаланған басқа өндірістік көліктер: Lancia Aurelia (төртінші сериядан бастап) және Flaminia, бірінші және екінші буын Prince Gloria, түпнұсқа Mazda Cosmo, Volvo 300 сериясы, Rover P6, Chrysler минивэндері (1991 жылдан 2004 жылға дейінгі барлық доңғалақты жетегі бар нұсқалары), DAF 46, DAF 66, барлық Iso автомобильдері (Iso Rivolta IR 300, Iso Grifo, Iso Fidia, Iso Lele) және ерте Bizzarrini 5300 GT Stradas, сондай-ақ ең ірі Opel көліктері, мысалы, 1969 жылғы Opel Diplomat "B", 1967 жылдан 1989 жылға дейінгі барлық Aston Martin, Ferrari 375 және 250TR, бірінші буын Maserati Quattroporte, Bugatti Type 251, Mercedes Benz W125 және W154, сондай-ақ Auto Union Type D.
Alfa Romeo is probably the most famous adopter of this technology, using it on the Alfa Romeo Alfetta, GT, GTV, GTV6, Giulietta, Alfa 6, 90, 75/Milano, SZ/RZ. Other production vehicles using this suspension include the Lancia Aurelia (fourth series onwards) and Flaminia, first and second generation Prince Gloria, the original Mazda Cosmo, Volvo 300 series, Rover P6, Chrysler minivans (all wheel drive versions from 1991 to 2004), DAF 46, DAF 66, all Iso cars (Iso Rivolta IR 300, Iso Grifo, Iso Fidia, Iso Lele) and early Bizzarrini 5300 GT Stradas, some of the largest Opels, such as the Opel Diplomat "B" of 1969, all Aston Martins from 1967 to 1989, Ferrari 375 and 250TR, first generation Maserati Quattroporte, Bugatti Type 251, Mercedes Benz W125 and W154 as well as Auto Union Type D.
Соңғы көліктер
Daimler AG өндірген Smart Fortwo (және одан бұрын Smart Roadster), Mitsubishi Motors өндірген Mitsubishi i kei машинасы және Caterham 7 (Lotus Seven-нің дамуы, Lotus Caterham Cars-қа дизайн құқықтарын сатқаннан кейін) – бұл құрылымды пайдаланған соңғы уақытта өндірістегі жалғыз автомобильдер, сондай-ақ кейбір жинақталмалы автомобиль компанияларының өнімдері. Жақында осы серіппелермен біріктірілген Ford Ranger EV болды. 2010-2016 жылдар аралығында шығарылған американдық MV 1 фургоны VPG компаниясы осы серіппелерді артқы жағында жапырақты серіппелермен қолданған. Honda Fit және Honda HR-V субкомпакт-SUV 4WD нұсқалары de Dion стильіндегі серіппелерді пайдаланады деп хабарланды; алайда, бұл көліктерде шын мәнінде бұрылыс арқалық артқы серіппелер бар, ал көлденең арқалық элемент одан да алға орналасқан (және осылайша тіпті артқы қолға ұқсайды және de Dion артқы осіне ұқсамайды) 2WD нұсқаларына қарағанда. Mitsubishi Fuso eCanter артқы осінде De Dion және жапырақты серіппелер бар. 2024 Mercedes Benz EQG (G580 EQ) де De Dion типті артқы осін пайдаланады, екі есе универсалды буынды жетек біліктері электр қозғалтқыштарынан қуатты беруді қамтамасыз етеді және ұзындығын теңестіру үшін сырғанақ буындарды қамтиды.
The Smart Fortwo (and Smart Roadster before) micro compact cars produced by Daimler AG, Mitsubishi i kei car produced by Mitsubishi Motors and the Caterham 7 (a development of the Lotus Seven after Lotus sold the design rights to Caterham Cars), are the only cars recently in production that utilize this arrangement, as well as the products of some kit car companies. A recent vehicle to use this suspension coupled with leaf springs was the Ford Ranger EV. The American built MV 1 van by VPG, produced from 2010 to 2016, also used this suspension in the rear with leaf springs. 4WD variants of the Honda Fit and Honda HR V subcompact SUV have been reported as using a de Dion style suspension; however, these vehicles actually have a twist beam rear suspension, with the cross beam element located even further forward (and thus even more like a trailing arm and less like the beam axle of a de Dion) than the 2WD variants. The Mitsubishi Fuso eCanter uses a DeDeion rear axle with leaf springs. The 2024 Mercedes Benz EQG (G580 EQ) also utilizes a De Dion type rear axle, with double universal joint driveshafts transferring drive propulsion from the electric motors and incorporating slip joints to equalize the length.
Басқа да елеулі қолданыстар
Kawasaki MULE желісінің көптеген модельдерінде жапырақты серіппелі де Дион артқы аспасы және ерекше иілген түтік тәрізді ось қолданылады. Бұл артқы подрамникке тимей, дөңгелектің 50 мм (2 дюйм) қозғалуын қамтамасыз етеді. Артықшылықтарына қарапайымдық, беріктік, ықшамдық және жүк платформасының салыстырмалы түрде төмен биіктікте орналасуы жатады. 20-ғасырдың ортасында Лонг-Айленд, Нью-Йорк штатындағы Walter Truck Company компаниясы шығарған Walter Snow Fighter қар жинағыш жүк көліктері алдыңғы және артқы аспаларында порталды редукторлы ступицалары бар де Дион осьтерін пайдаланған. Бұл беріктік үшін үлкен дифференциалдарды қолдануға мүмкіндік берді, бірақ серіппелі салмақты арттырмады немесе жерден арақашықтықты кемітпеді. Түтіктердің орнына, соғылған болаттан жасалған осьтер қолданылды. Сонымен қатар Mowag Duro да бар. UC San Diego’s Formula SAE командасы, Triton Racing, 2015 жылдан бері өз көліктерінде де Дион артқы аспасын қолданып келеді. Бұл жарыста осылай істейтін командалардың санаулы бірі. Ferrari 1976 жылғы F1 моделі 312T6-да осы типтегі аспаны қолданды, оның ерекшелігі артқы жағында екі жақта бес дөңгелек орналасқандығы және демек, бір ғана ось болғандығы еді.
Most models of the Kawasaki MULE line of utility vehicles feature a leaf sprung de Dion rear suspension with a distinctively curved tube axle that clears the rear subframe to provide 50mm (2 inches) of wheel travel. Benefits include simplicity, durability, compactness and a relatively low liftover height for the cargo bed. Walter Snow Fighter plow trucks produced by the Walter Truck Company of Long Island, New York throughout the mid 20th century used de Dion axles with portal gear hubs for both the front and the rear suspension, allowing the use of large differentials for durability without increasing unsprung weight or reducing ground clearance. Forged steel axles were used instead of tubes. And Mowag Duro. UC San Diego’s Formula SAE team, Triton Racing, has employed the use of de Dion rear suspension in their vehicles since 2015. They are one of the few teams in the competition to do so. Ferrari also used this type of suspension on its 1976 F1 model 312T6, which had the particularity of having four wheels at the rear, two on each side and therefore only one axle.