Кіріспе

Аустралиялық зоолог, палеонтолог және музей кураторы Иоганн Людвиг (Луи) Жерард Крефт (17 ақпан 1830 – 18 ақпан 1881) – австралиялық суретші, сызбашы, ғалым және табиғат тарихшысы, 13 жыл бойы Австралия музейінің кураторы қызметін атқарған (1861–1874). Ол Австралияның алғашқы және ең ықпалды зоологтары мен палеонтологтарының бірі болды. [Крефттің] жануарлар туралы кейбір байқаулары одан асып түспейді және елді мекендердің кеңеюіне байланысты қайтару мүмкін емес. «Nature» журналындағы некролог бойынша, Крефт Австралияның жорғалаушыларын жан-жақты зерттеген алғашқы адам болғандығы күдік тудырмайды (21 сәуір 1881). Ол сонымен қатар Квинсленд өкпе балығын ғылыми тұрғыдан сипаттағаны үшін ихтиолог ретінде де танымал (қазір Дарвиннің «тірі қазбалар» классикалық мысалы ретінде танылған); оның көптеген ғылыми еңбектерінен және табиғат тарихына арналған апталық газет мақалаларының кең сериясынан басқа, оның жарияланымдарына «Австралияның жыландары» (1869), «Австралия музейіндегі Австралия қазбаларына нұсқаулық» (1870), «Австралияның сүтқоректілері» (1871), «Австралияның энтозоалары» (1872a) және «Австралия музейіндегі минералдар мен тау жыныстарының каталогы» (1873a) кіреді. Крефт 1860 және 1870 жылдары Дарвиннің табиғи іріктеу арқылы түрлердің пайда болуы туралы ұстанымын қолдаған өте сирек австралиялық ғалымдардың бірі болды. Macdonald және басқалардың (2007) мәліметінше, ол инвазивті түрлердің (қойлар, мысықтар және т.б.) жергілікті түрлерге тигізетін зиянды әсерлері туралы ескерту жасаған алғашқылардың бірі болды. Сонымен қатар, Чарльз Дарвин сияқты бірнеше маңызды тұлғалармен бірге, 1836 жылы Көк тауларға сапары барысында «Мельбурн Аргус» газетінің иесі Эдвард Уилсон және Австралия музейінің сенімділерінің бірі Джордж Беннетт Крефт еуропалық елді мекендердің кеңеюінің жергілікті халыққа тигізетін әсеріне қатысты үлкен алаңдаушылық білдірді.

Отбасы

Крэффт 1830 жылдың 17 ақпанында Брансвик герцогтығында (қазір Германияның құрамында) кондитер Уильям Крэфттің және оның әйелі Йоханнаның (Бишхофф есімді) ұлы болып дүниеге келді.

Білім

1834 жылдан 1845 жылға дейін ол Брауншвейгтегі Сент-Мартин колледжінде оқыды.

Неке

Ол 1869 жылдың 6 ақпанында Энни МакФайлға (1847–1926) үйленді, кейіннен (1893) Роберт Макинтошқа әйел болды. Олардың төрт баласы болды, олардың тек екеуі ересекке дейін жетті: Рудольф Джерард Крефт (1869–1951) және Герман Джерард Крефт (1879–1911). Бесінші бала, аты-жөні белгісіз, өлі туған қыз 1874 жылдың 2 шілдесінде дүниеге келді.

Неміс мұрасы

Неміс тілінде сөйлейтін Крефт 1800 жылдары Австралиядағы ағылшын тілінде сөйлейтін ең ірі ұлттық топқа жатты; осыған байланысты, Крефт Барретт және басқалардың (2018, 2-бет) пікірінше, өздерінің "эпистемиялық дәстүрлерін" Австралияға әкелген, сонымен қатар "австралиялық отаршылдық жобамен тығыз байланысты" болды және "отаршылдық Австралияны ойлау, білу және қалыптастыруға" қатысты. Крэффтің (ғалымның) ғылыми бағыттарын және британдық ғылыми элитаның күшті билігіне көрсеткен шектеулі құрметін ескере отырып, Австралия мұражайының ағылшын-австралиялық қамқорларынан және "Австралияда жұмыс істейтін көптеген [неміс] ғалымдар сияқты, Крефт үшін Англия отарлаушылардың көпшілігі үшін болғандай "үй" емес еді" және, әдетте, Англия "Крефттің зерттеулеріне жалғыз ғылыми ықпал етпеді".

"Дарвиндік ілім" және содан туындаған "Дарвиндік дау"

1859 жылы ағылшын табиғаттанушысы Чарльз Дарвин түрлердің шығу тегі туралы өз пікірлерін жариялады. "Жаратылыстық таңдау арқылы түрлердің шығу тегі" атты маңызды кітабында ол Құдайдың өсімдіктер мен жануарлардың бастапқы түрлерін жоқтан жаратты деген қалыпты түсінікке қарсы шығып, олардың ұзақ мерзім ішінде, негізінен, бірақ толығымен емес, кездейсоқ өзгерістер мен жаратылыстық таңдау арқылы табиғи жолмен дамыған деген идеяны қолдады. Крейфттың кәсіби мансабы, оның музей кураторы қызметі, Австралия мұражайының ағылшын-австралиялық қамқорларымен байланысы және 1800 жылдардың ортасында Жаңа Оңтүстік Уэльс халқына соңғы ғылыми білімдерді таратуға бағытталған кәсіби әрекеттері, ғылыми жетістіктердің, технологиялық инновациялардың, геологиялық ашылулардың, колониялық зерттеулердің көптігінен туындаған әлем туралы жаңа түсінікпен бірге жүрді, сонымен қатар нақты христиан жазбаларының объективті шындығына қатысты рационалды күмәндік пен бұрын қабылданған діни сенімдерге, негіздерге және діни тәжірибелерге тудырған шақырулармен де байланысты болды.

Киелі кітаптың беделін түсіндіру

Дарвиннің діни консерваторлардың түрлер өзгермейтін деген көзқарасына қарсы шығуы, көптеген бағыттардан келген Киелі кітаптың авторитетіне қатысты даулардың мүлдем басқа (және байланыссыз) жиынтығымен бірге болды; бұл тек Киелі кітаптың қатесіздігі, қатесіздігі және тура мағынада түсіндірілуі (аллегориялық емес) туралы теологиялық/доктриналық мәселелерге ғана қатысты емес, сонымен қатар оның ғылыми, тарихи, географиялық және хронологиялық дәлдігінің нашарлығы, осыған байланысты Жердің жасы туралы даулар, сондай-ақ түпнұсқа мәтіндердің аудармаларының дәлдігі және Киелі кітаптың өзі қалай дамыған, оның қай бөліктері (қашан, кім жазған және қандай тәртіппен) оған енгізілуі керек деген жекелеген сұрақтарды қамтыды. Ағымдағы жағдайға ең маңызды және қоздырғыш сын-қатерлердің бірі – математик, Киелі кітапты зерттеуші және Наталь епископы Джон Коленсоның жеті бөлімді трактаты «Пятикнига тарихи әңгіме ретінде қарастырылды» (1862–1879) (1862 жылдың қазанында) жарияланған ең алғашқы (және ең даулы) бөлімі болды. Коленсо өз зерттеулері мен мәтіндік талдаулары нәтижесінде «Ескі өсиеттегі жазбаларда адамдар, уақыт және қашықтық туралы мифтік және аңыздық мәлімдемелер көптеп кездесетініне көз жеткізді» (Мозли, 1967, 427-бет); сонымен қатар мәтіндегі статистикалық және практикалық аномалиялардың кең ауқымына назар аударды (мысалы, Нұхтың кемесі, Күн тоқырауы, Қызыл теңізден өту, Қиыр шығу және т.б.), Коленсоның кітабы «өте көп сатылды» (Вэнс, 2013, 86-бет) және кітаптың өзі, «бірінші басылымы жарық көрген бойда сатылып кетті, үлкен сенсация тудырды». 1862 жылдың соңында «English Churchman» газетінде жарияланған редакциялық мақала Австралияда кеңінен таралды, онда Коленсоның Киелі кітаптың авторитетіне қатысты даулы сын-қатерлерінің әсері Чарльз Дарвин мен Джон Кроуфордтың бұрынғы сын-пікірлерімен салыстырылды. «Sydney Morning Herald» газетінің кең көлемді редакциялық мақаласы Киелі кітаптағы оқиғаларды қорғады және Коленсо мен оның басылымына тікелей шабуыл жасады, мықтап мәлімдеді: «Мозайкалық жазбалар адамзат құрған ең құнды кітаптардың бірі болып табылады. Бұл кітап адамзаттың пайда болуы мен қазіргі жағдайы туралы жалғыз ақылға қонымды мәліметтерді қамтиды». Коленсоның Киелі кітаптың авторитетіне, авторлығына және тарихи дәлдігіне қатысты сын-қатерлері Австралияда талқыланып жатты. Он жыл өткен соң, 1873 жылдың 7 шілдесінде Мельбурндағы иезуит Джозеф О’Мэлли, «Нұхтың кемесінің қорғалғаны және түсіндірілгені: Доктор Коленсоның қиындықтарына жауап» (1871) кітабының авторы (оның ішінде О’Мэллидің «[1080 орындық] Кеменің қияли жоспары») Сиднейге сапар шегіп, «Нұхтың кемесі» тақырыбында лекция оқыды, Нұхтың кемесі мен Күн тоқырауы туралы Рим-католик шіркеуінің стандартты ұстанымын жеткізіп, Коленсоның көптеген сын-қатерлерін жоюға тырысты. Лекцияны, жақын арада (1875 жылы) Креффтің мұражай кураторы қызметінен босатылуының заңдылығын айтқан, Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы сотының судьясы, діншіл ирландтық католик Питер Фаусетт басқарды, және лекцияға көптеген адам қатысты.

Эволюция

Дарвин "эволюция" туралы алғаш айтқан адам емес, ал Дарвин өзінің "Түп-басқару" еңбегінің алтыншы (1872) басылымына дейін "эволюция" терминін қолданбады (осы еңбектің алғашқы бес басылымында ол "өзгерістер арқылы тектілік" туралы айтқан). Роберт Чемберс өзінің танымал еңбектерінде – "Жаратылыстану тарихының іздері" (1844/1884) және "Түсіндірмелер" (1845) – "эволюция" ұғымын қоғамдық талқылау нысанына айналдырған еді. Сонымен қатар, Эдинбург университетінің табиғи тарих профессоры Роберт Джеймсонға жатқызылатын (Tanghe & Kestemont, 2018-ге қараңыз) екі ертерек (авторсыз) мақала да болды: "Журналдың табиғаты мен геологияның маңыздылығы туралы байқаулар" (Anon, 1826; әсіресе 297–299 беттер) және "Жер бетіндегі өмірдің өзгерістері" (Anon, 1827), олар Дарвин Эдинбург университетінде медицина оқып жүрген кезде Эдинбургтің жаңа философиялық журналында жарияланған. Джеймсонның мақалалары Дарвин үшін одан да ықпалды болды, себебі 1826/1827 оқу жылында Дарвин, қосымша оқу ретінде, Джеймсонның Эдинбург университетіндегі танымал табиғи тарих лекцияларына "жайдарлылықпен" қатысқан, ол "бес ай бойы аптасына бес күн лекция оқуды" қамтыды (Secord, 1991, 134–135 беттер), олардың кем дегенде біреуі "Жануар түрлерінің пайда болуы туралы" деп аталды (Tanghe & Kestemont, 2018, 586 бет).

Табиғи іріктеу

Оның [1839] жылғы «Бигл» журналы, төрт жыл бойы саяхаттаушы натуралист ретіндегі тәжірибесі және одан кейінгі эксперименттері мен зерттеулерінің нәтижесінде жазылған «Түп-бас» (The Origin) кітабы, бүкіл әлемнен алынған жаңа биологиялық деректерге толы болды. Оның кең ауқымы түрлердің прогрессивті дамуына қатысты егжей-тегжейлі ұсыныстар жасады және адамның табиғи әлемді түсінуі үшін позитивистік биологиялық база құрды. |Moyal & Marks, 2019, 5-бет.

1858 жылдың 1 шілдесінде Лондонның Линней қоғамында оқылған, бірақ Альфред Рассел Уоллеспен бірлесіп ұсынылған (яғни, Дарвин мен Уоллес, 1858) және екі онжылдыққа жуық далалық байқаулардың кең ауқымды және әртүрлі дәлелдеріне негізделген мақалада Дарвин алғаш рет «табиғи іріктеу» (мал шаруашылығындағы немесе өсімдік өсірудегі «жасанды іріктеуден» айырмашылығы) ұсынды, осылайша «материалды органикалық әлемді табиғаттан тыс түсіндірудің орнына табиғи түсіндіруге» (Abbott, 1912, 18-бет) жауапты процесс ретінде қарастырды. Сиднейлік ботаник Роберт Д. Фицджеральд және Мельбурндық экономист профессор Уильям Эдвард Хернмен бірге Крефт 1860 және 1870 жылдары Дарвиннің табиғи іріктеу арқылы түрлердің пайда болуы туралы ұстанымын қолдаған австралиялық ғалымдардың санатында болды. Австралиядағы кураторлар мен музей директорларының, сондай-ақ музейдегі ғалымдардың эволюцияға қарсы көзқарастары Дарвиннің идеяларының Австралияда кең тарауына халықаралық байланыстар, мысалы, халық институттарының еңбек қозғалысымен байланысы ықпал етті, бұл социалистік және секулярлық қағидаларға негізделгендіктен колониялық әкімшілік пен музей басқармаларындағы «жер иеленушілердің» арасында қолдау таппады. |Bennett, 2004, 139-бет.

Дарвиндік дау-дамайда ғалымдар ұстаған Эллегардтың бес "позициясы"

Кейінгі дәуірдегі [олар үшін] таңғаларлық жайт, XIX ғасырдың ортасында ғалымдар табиғаттан тыс түсінікті ғылыми түсінікке дұрыс балама ретінде қарастыра алды. |Ellegård, 1990, 15-бет
Чарльз Дарвиннің "Түрлердің шығу тегі" еңбегі Ұлыбританияда жарық көргеннен кейін төрт ай өткен соң ғана Сиднейде сатылымға шықты. |Butcher, 1999, 39-бет
Альвар Элегардтың 1859-1872 жылдар аралығында Ұлыбритания баспасөзінде "Дарвин ілімін" жариялау туралы кеңінен зерттеуі (1958) үш аспектіді бөліп көрсетті: "біріншіден, эволюция идеясы бүкіл органикалық әлемге қатысты; екіншісі, табиғи іріктеу теориясы; үшіншісі, адамның төменгі жануарлардан шығу тегі теориясы" (Элегард, 1990, 24-бет) және сол он жарым жылда жеке қатысушылардың қабылдаған бес идеологиялық "позицияларын" (немесе идеологиялық "қарастарын") анықтады, олар едәуір дәрежеде олардың білім деңгейіне ғана емес, сонымен қатар олардың әлеуметтік, саяси, философиялық және/немесе діни бағытына байланысты болды. Бұл бес позиция (жалпы алғанда) қарапайым тізбекті көрсетті, олар "Дарвин теориясына деген жағымдылықтың артып келе жатқанын көрсетеді, толықтай қабылдамаудан толық қабылдауға дейін" (30-бет): және, Элегардтың тізбегі бойынша төменгі (А) деңгейден жоғары (Е) деңгейге көтерілген сайын, "түрлердің пайда болу процестерінің саны азайып барады [осы позицияны ұстағандар] табиғаттан тыс немесе әдеттегі ғылыми түсіндірменің шегінен тыс [соған байланысты] жоғары деңгейлі позицияны қабылдаған кез келген адам төменгі позицияны ұстағандар берген барлық ғылыми түсіндірмені ipso facto қабылдады" (31-бет):
(А): Абсолютті жаратылыс (30-бет): "Әрбір түрдің сөздің тура және нағыз мағынасында бірден және бірден пайда болғаны туралы діни фундаменталистік позиция";
(Б): Прогрессивті жаратылыс (30-бет): "Түрлердің ең қарапайым органикалық формадан табиғаттан тыс жолмен дамуы";
(В): Туындылық (30-бет): "Эволюцияның прогрессивті даму принципін мойындаған, бірақ осы механизм Жаратқан Иенің қолданған қосымша процестерінің бірі ғана екенін мойындаған"; және
(Е): Табиғи іріктеу (31-бет): "бүкіл органикалық әлемнің эволюциясының ғылыми, телеологиялық емес, табиғаттан тыс емес түсіндірмесі". Алайда Австралияда жағдай мүлдем басқаша болды. Фицджеральд, Херн және Креффт сияқты тәртіптік "аутсайдерлерді" (әрқайсысы (E) позициясын ұстаған) және (перифериялық) фактіге назар аудармай, Чарльз Дарвиннің 1879 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Корольдік қоғамының құрметті мүшесі болып сайланғанын, ал Дарвиншілдер, табиғатты зерттеуші Томас Хаксли мен ботаник сэр Джозеф Дальтон Хукерге 1880 және 1885 жылдары қоғамның беделді Кларк медалі табысталғанын ескерсек, 1890 жылдардың соңына дейін, Уильям Айтчесон Хасвеллдің Сидней университетіне, Болдуин Спенсердің Мельбурн университетіне, Ральф Тейттің Аделаида университетіне және Джеймс Томас Уилсонның Сидней университетіне тағайындалуының, сондай-ақ Роберт Этердің Сиднейдегі Австралия мұражайына, Болдуин Спенсердің Мельбурндағы Ұлттық мұражайына және Герберт Скотттың Лаунсестондағы Королева Виктория мұражайына тағайындалуының нәтижесінде ғана көптеген австралиялық ғалымдар (А) немесе (Б) позицияларынан алшақтады және "Дарвин мен оның ізбасарларының еңбектері Австралиялық ойлауға елеулі әсер ете бастады және оны ғылыми ойлаудың бағытына енгізді" (Mozley, 430-бет).

Суретші

Әскери шақырудан қашу үшін Крэфф 1850 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп барды, онда ол кеңсе қызметкері және суретші болып жұмыс істеді, көбінесе теңіз көріністерін және кемелерді бейнелеумен айналысты. Нью-Йоркте жүргенде ол Нью-Йорк коммерциялық кітапханасында Джон Джеймс Одубонның туындыларымен танысты. Рұқсат алғаннан кейін, Крэфф Одубонның кейбір гравюраларының көшірмелерін жасады, оларды Австралияға жол ақысын төлеу үшін сатты. Крэфф 1852 жылдың 15 қазанында «Revenue» кемесімен Нью-Йорктен Мельбурнге келді және шамамен бес жыл бойы Виктория алтын кендерінде "сәтті" жұмыс істеді.

Мельбурн

Викторияның қоғамдық кітапханасында Гулдтың «Австралияның сүтқоректілері» еңбегіндегі жергілікті жануарлардың суреттерін көшіру кезінде Уильям Бландовскимен танысқан, талантты суретші және сызба салушы Бландовски тарапынан «Крефттің табиғи тарих үлгілерін егжей-тегжейлі суреттеуге қабілеттілігіне орай» 1856-1857 жылдары Мюррей және Дарлинг өзендерінің қосылған жеріндегі салыстырмалы түрде аз зерттелген, жартылай шөлейтті аймақты зерттеуде Виктория Ұлттық мұражайы үшін үлгілерді сызбалауға және жинауға жұмысқа алынды. Экспедиция барысында Крефт үлгілерді дайындауды, биологиялық материалдарды тіркеуді және есепке алуды қадағалауға жауапты болды. Крефт сонымен қатар лагерьте күнделікті атқарылатын көптеген жұмыстарды, соның ішінде тамақ дайындау және жылқылар мен бұқаларға күтім жасауды да орындады. Ол Бландовскинің аманаты ретінде де жұмыс істеді, кешкі астан кейін шам жарығымен Бландовскиден диктант алды. Крефт жабайы табиғатты мұқият және зерделі бақылайтын, сондай-ақ жаратылыстану саласында шебер суретші екенін көрсетті. Экспедиция кезінде ол көптеген сүтқоректілерді тұтқында ұстап, олардың мінез-құлқы туралы көбірек білу үшін, диета және көбею туралы ақпаратты, оның ішінде маусымдық және бала саны туралы мәліметтерді жинады. |Menkhorst, 2009, p. 65
1856/1857 жылғы экспедиция кезінде [Крефт] Бландовскинің жақын көмекшісі, табиғи тарих суретшісі және Бландовскидің ерекшеліктерінің, әсіресе кемшіліктерінің куәсі болды.|Humphries, 2003, p. 163

1857 жылдың тамыз айының басында Виктория үкіметі Бландовскиді Мельбурнге қайтарғанда, ол өзімен жинаған барлық материалды Мельбурнге алып қайтты. Крефт экспедиция басшылығын қолға алды және ол 1857 жылдың қараша айының соңында толығымен қайтып келгенше сақтап тұрды. 1858 жылы Крефт Виктория Ұлттық мұражайына тағайындалды, ол (яғни Крефт) өзімен Мельбурнге әкелген үлгілер коллекциясын каталогтауға бекітілді, ол 3389 каталог нөмірімен тізімделді.

Табиғи тарихшы, мұражайдың мұрағатшысы және әкімшісі

Крефт Германияда болғаннан кейін Австралияға оралды, ол 1860 жылы 6 мамырда Сиднейге келіп, Үміт мүйісі мен Аделаидада қысқа уақыт тоқтады. 1860 жылы маусымда губернатор сэр Уильям Денисонның ұсынысы бойынша ол Австралия мұражайында Саймон Руд Питтардтың (1821–1861) көмекші кураторы болып тағайындалды, «мұражай сенімділерінің наразылығына орай, олар ресми білімі бар адамды артық көріп еді». Питтард өзінің англо-католик, Пусейит көзқарастарымен және Филадельфиядағы Пил мұражайында Чарльз Уилсон Пилдің дәстүріне сәйкес, мұражай қабырғаларын библиялық мәтіндермен безендірді. Питтардтың қайтысынан кейін үш аптадан аспаған соң (1861 жылдың тамызында) Сенімділер бұл жазуларды «алып тастау керек, және болашақта Сенімділердің келісімінсіз Кеңес залының қабырғаларына ешқандай сөз жазылмауы тиіс» деп шешті. Питтардтың 1861 жылдың тамызындағы қайтысынан бері лауазымның барлық міндеттерін орындаған Крефт, 1864 жылдың мамырында мұражай кураторы болып тағайындалды. Австралия мұражайында жұмыс істеген кезінде Крефт Мельбурн мұражайымен байланыс күйінде болды, оның директоры Фредерик Маккоймен хат алмасып, үлгілермен алмасты. Ол өзінің мансабын және жалпы Австралия колонияларында ғылымды дамыту үшін қолданыстағы хат алмасу желілерін пайдаланды. Ол жаңа идеяларды қолдаудан тайынбады. Осының нәтижесінде ол Австралиядан тыс жерлерде халықаралық беделге ие болды, бірақ ақырында қарсыласқандардың бекінген мүдделерімен құлдырады. (Butcher, 1992, 57-бет)

Сонымен қатар, ол мұражайдың сыйға берілген қазбаларды, сондай-ақ өзінің өрістегі зерттеулерінде тапқан қазбаларды жинаумен және тізімдеумен де айналысты, мысалы, 1866 және 1869 жылдары Веллингтон үңгірлерінде жүргізген сүтқоректілердің, құстардың және бауырымен жорғалаушылардың қазба қалдықтарын қазу жұмыстары.

Дарвинизм

Австралия мұражайының қамқорлары, көпшілігі англикан немесе балама діндерді ұстанғандар, түрлердің эволюциялық пайда болу теориясын қабылдамады. [Крефт] кейін Дарвинге жазған хатында, оның эволюционизмі сенімді қызметкерлерімен қарым-қатынасының нашарлауына, шешілмейтін, жеке басын әлсірететін дауларға себеп болғанын айтты, бұл 1874 жылы оның жұмыстан босатылуымен аяқталды. |Turnbull, 2017, p. 220
Крефттың ғылыми мансабы, әсіресе Австралия мұражайындағы кәсіби өмірінің барлығы "дарвиндік дау" мен оның кең тараған салдарымен бірге жүрді және оған үлкен әсер етті; оның ең маңызды мәселесі мұражайда қай жеке үлгілерді көрсету (немесе көрсетпеу) керек, және егер көрсетілсе, қандай тәртіппен және қандай жолмен көрсету керек болды.

"Жаңа мұражай идеясы"

1860 жылы Австралияға оралған Крэфт "Еуропада мұражайлардың рөлі мен мақсатына қатысты жаңа тәсілдерді толыққанды білген" және "Австралия мұражайының коллекцияларын белсенді түрде зерттеп, жазып, насихаттаған күшті тұлға" болды. Ол ғылымның қоғамдағы орны мен ғылыми стандарттардың, сондай-ақ ғылымның негізгі болжамдары, қағидалары және тәжірибелік стратегиялары тұрғысынан маңызды мәдени өзгерістер кезеңінде куратор болып қызмет етті. Крэфт куратор ретінде, оның қамқоршыларының қарсылығына қарамастан, мұражай "британдық ғылым мекемелерінің отарлық бөлімшесі болғандықтан, оны джентльмендерден құралған табиғатты зерттеушілер тобы басқарды, [бірақ] ғалымдардың өсіп келе жатқан тәуелсіз және кәсіби тобының қажеттіліктерін қамтамасыз ететін мекемеге айнала бастады".

Қызық заттар шкафтары

Кем дегенде екі ғасыр бойы британдық (және отарлық) мұражайлар, Wunderkämmer / Cabinets of Curiosities дәстүлін анық көрсететін, "әдіс немесе жүйесіз жинақталған қызығушылықтар мен бұйымдардың мақсатсыз жинағынан" артық іс тындырмады; мысалы, "ескі замандағы" ең танымал жинақтардың бірі, он жетінші ғасырдың Musæum Tradescantianum жинағы (кейіннен Оксфорд университетінің Эшмолеан мұражайының ядросын құраған жинақ), "оқулық құндылығы жоқ, әртүрлі жинақ" болды, "оның орналасуы ғылыми емес еді, және халық оның болуынан көбінесе ешқандай пайда көре алмады" (Линдсей, 1911, 60-бет). 1846 жылдың тамызында Смитсониан институтын құру туралы заңда бұрын АҚШ патент бюросының ғимаратында сақталған АҚШ-тың ресми Ұлттық қызығушылықтар кабинетінің қамқорлығы Смитсонианға берілуі туралы қағида қарастырылды.

Қоғамдық мұражайлар

Музейдің ғылыми-зерттеу және қоғамдық білім беру функциялары арасындағы айырмашылықты мойындап, әріптестерінің «Британдық мұражай мен басқа да мекемелерді халықтың білімін, бақытын және тұрмысын жақсарту үшін бар күшімізбен жұмыс істеуге дайынбыз» деген пікірге келетініне үміт білдірген Джон Эдвард Грей, Британдық мұражайдың кураторы қызметіндегі ұзақ жылдардың соңында, «қоғамдық мұражайлардың» екі мақсатқа қызмет етуі керек екенін айтты: «халықтың білімін тарату және оларды ақылға қонымды ойын-сауықпен қамтамасыз ету, сондай-ақ мұражайдағы экспонаттарды зерттеу және оларды талдау үшін ғылыми зерттеушілерге барлық мүмкіндік беру». 1860 жылдары, «колониялық мұражайлар көбінесе экспонаттарды қатар-қатар тізіп көрсеткен, ал түсіндірме жазулар мен экспонаттардың табиғи ортасын көрсету сияқты қазіргі заманғы техникаларды пайдалануға көңіл бөлмеген» (Шитс Пайенсон, 1988, 123 б.) кезінде, Грейдің ғылыми көзқарасы, кураторлық ұстанымы және басқару тәсілі Крефтпен нығайтылды. Крефт, мұражайдың мүддесіне, қорғаншылардың мүддесіне емес, адал болды.

"Жаңа мұражай"

1893 жылы сэр Уильям Генри Флауэр Грейдің (1864) көзқарасын «Жаңа мұражай идеясы» деп атап, оны «соңғы жылдардағы мұражай реформасының басты қағидасы» деп сипаттады (Flower, 1893, 29–30 беттер). Бұл көзқарастар Грейге ғана тән болмаса да, Грейдің (1864) аксиомасы келесі жылдары ең көп тараған, ең көп сілтеме жасалған және, демек, әлемдік деңгейде көптеген адамдарға, соның ішінде Креффтқа, Ұлыбританиядағы Британ мұражайындағы Флауэрға (Flower, 1898), АҚШ-тағы Смитсониан институтындағы Г. Браун Гудқа (Goode, 1895) және Америка табиғи тарих мұражайындағы Генри Фэрфилд Осборнға (Osborn, 1912) және т.б. үлкен әсер еткенін айтуға болады. 1917 жылы американдық мұражай директоры Джон Коттон Дана сол кездегі мұражайларда емес, дүкендерде жақсы экспонаттарды табуға болатындығын айтып, жақсартуға әлі де көп мүмкіндік бар екеніне қайғы білдірді.

Квинслендтік өкпелі балық (Neoceratodus forsteri)

Қызықты жаратылыс болған бұл аңның, Вайд-Бей және Квинслендтің басқа да аймақтарындағы алғашқы қоныс аударушыларға жақсы белгілі болғанына қарамастан, табиғатты зерттеушілердің назарынан осы уақытқа дейін қашып келуі өте таңғажайып. | Жерар Крефт (28 сәуір 1870 ж.).

Луи Агассиз және химера

1835 жылы Оңтүстік-Батыс Англиядағы Глостерширдің Ост-Клиф аймағындағы ретиандық (триас кезеңінің соңғы сатысы) қазба жатақтарынан алынған тістерді зерттегеннен кейін, швейцариялық табиғаттанушы Луи Агассиз он түрлі холотипті (немесе "типтік үлгіні") анықтап, сипаттады, оны ceratodus latissimus ("мүйізді тіс" + "ең кең") деп атады. Олардың тіс пластиналары Порт-Джексон акуласының тістерінің құрылысына ұқсас болғандықтан, олар акула немесе шағаланың бір түрі деп есептеді, содан кейін олар кеміршекті балықтар (Chondrichthyes) класының Chimaera деп аталатын бір тобына жатады деп болжады.

Герард Крефт, Уильям Форстер және кераморозы барнетттік ласось немесе баррамунда

1860 жылдары Крефттің тұрақты кешкі ас серігі, мал өсіруші сквоттер және Жаңа Оңтүстік Уэльстің бұрынғы премьері Уильям Форстер Квинслендтің хрящты омыртқалы тұщы су ласосы туралы жиі айтқан, бұл ласос Квинслендтің сквоттерлеріне Бернетт ласосы деп белгілі, оның қызғылт, ласось түстес еті және дәмді болуы себепті "ласось" деп аталған, немесе "баррамунда" (Ескерту: баррамунди емес). Крефт әр мүмкіндікте Форстердің мұндай ласостың бар екендігі туралы айтқанына қарсы шығып, бұл қателік деп саққан.

Крефттің "The Sydney Mail" газетіндегі "Табиғи тарих" мақалалары

Крэффтің "табиғи тарихқа" қосқан маңызды үлесіне және мұражай кураторы қызметін атқару кезеңінде, Дарвиннің түрлердің прогрессивті дамуы туралы пікірлеріне немқұрайлы болғандығына (немесе толық сенбегендігіне) қарағанда, Австралиядағы көптеген ықпалды тұлғалар Дарвинге, оның теорияларына және жалпы "дарвинизмге" қатысты келіспеушілік танытты.

Джордж Б. Мейсон және "Австралиялық үй серігі және үміт тобы" журналы

«Австралиялық үй серігі және үміт жолағы журналы» – екі апта сайын шығатын, шектеулі таралымы бар (әсіресе жастарға бағытталған) және үш жыл ғана (1859–1861) жарық көрген, қанағаттылыққа бағытталған журнал болатын. Журнал өміршең болған үш жыл ішінде ағашқа ою жасаушы Джордж Бёркбек Мейсон «Австралияның табиғи тарихы» деген тақырып астында 49 ағашқа оюлы суреттерді («Г. Б. Мейсон» деген атпен) және қысқаша мақалалар («Г. Б. М.» деген атпен) тұрақты түрде ұсынды, олар журналдың жас оқырмандарына түрлі австралиялық жануарлар мен құстарды таныстырды. Мейсонның алғашқы мақаласы (2 шілде 1859 жылы) «Орниторинх немесе Австралияның су тышқаны» (яғни, платипус) туралы болды, ал соңғы мақаласы (18 мамыр 1861 жылы) Австралияға жақында әкелінген жануар – лама туралы болды.

Крефт пен Сидней поштасы

Крэфттің басты мақсаттарының бірі, куратор ретінде, Австралия мұражайын «халық ғылымының форумы» ретінде қайта позициялау болды (Moyal, 1986, 99 б.). Крэфт жаңадан құрылып келе жатқан колония мен оның дамитын қоғамына ғылыми мәселелер (әсіресе Австралияның табиғи тарихы) туралы нақты, жаңарып отыратын білім мен түсінікті кеңінен таратудың экономикалық, әлеуметтік және білім берудегі маңыздылығын түсінді. Мұражай басылымдарын қаржыландыру мүмкін болмағандықтан және осы ғылыми мәселелерді кеңінен таратуды көздеп, 1871 жылдың наурыз айынан 1874 жылдың маусымына дейін Крэфт «Сидней почтасында» жүз елуден астам, ұзақ, апта сайын жарияланатын «Табиғи тарих» мақалаларын шығарғаны маңызды. Бұл мақалалар «Сидней Морнинг Геральд» басылымы арқылы әр сенбі сайын өте кең тақырыптарды қамтыды, олар білімді австралиялық оқырман қауымына арналған, ал емес, өз салаларындағы білгір ғалымдармен әрекеттесуге бағытталған.

Крэфтің Энтерпрайзі

Оның алғашқы мақаласында (Креффт, 1871а) ботаник Джозеф Дальтон Хукер он жыл бұрын білдірген пікірге сәйкес, Креффт «Австралия сияқты табиғатты зерттеушіге кең мүмкіндік беретін елдердің саны аз» болғанымен, Сиднейде «жаңа бастағандарға арналған қолжетімді кітаптар» өте сирек екенін, бұл «адамдардың табиғи өнімдерді зерттеуге деген ықыласының азаюына белгілі бір дәрежеде себеп болды» деп көрсетті. Сонымен қатар, ол «ең пайдалы кітаптар» көпшілікке жақсы танылмағандықтан және олардың көпшілігі «байлардың ғана шамасына келетіндей қымбатқа түскендіктен», Австралияның табиғи тарихына арналған мақалалар сериясын жариялауды ұсынды, осы мақалалардың жиынтығы аяғында толыққанды еңбек ретінде жарық көретін болады деп үміттенеді.

Заң шығару процесі

1876 жылы Джон Робертсон (Генри Паркс емес) премьер-министр болғанда, Жаңа Оңтүстік Уэльс парламенті Крефттің талаптарын өтеу үшін 1000 фунт стерлингтік қаражатты бекітті. Үкімет Крефт өзге барлық талаптарынан бас тартса ғана төлеуге келісті, бірақ Крефт бас тартты. 1876 жылдың желтоқсанында Крефт Жоғарғы Соттың толық құрамына (In Banco) Колониялық қазынашыны заңмен бекітілген төлемді жасауға мәжбүрлеу әрекеті сәтсіз аяқталды.

Төлемсіздік

1880 жылы ол жарамсыз деп жарияланды.

Өлім

Мұражай ісі Крэфттің рухын түсіріп, оның күнкөрісін қиратты. Оның көптеген ғылыми еңбектері жарияланбады, ал коллекциялары зардап шегіп, араласып кетті. |Rutledge & Whitley, 1974
Крэфт жұмыстан шығарылғаннан кейін жаңа жұмыс таба алмады, ал қаржылық қиындықтары Австралиядан кетуіне мүмкіндік бермеді. Ол 1881 жылдың 18 ақпанында Сиднейде 51 жасында өкпесінің қабынуынан қайтыс болды, "кейбір айлар бойы ісіну мен Брайт ауруынан зардап шеккеннен кейін", және Рэндвиктегі Англия шіркеуінің Сент-Джуд шіркеуінің маңына жерленді.

Өлім туралы хабарлар

"The Lounger", The (Melbourne) Herald, 1881 жылдың 21 ақпаны. Сиднейдің Daily Telegraph газеті, 1881 жылдың 21 ақпаны. "Сиднейдің кешкі жаңалықтары", 1881 жылдың 22 ақпаны. Сидней таңғы хабаршысы, 1881 жылдың 24 ақпаны. Австралия қала және ауыл журналы, Сидней, 1881 жылдың 26 ақпаны. Сидней почтасы, 1881 жылдың 26 ақпаны. "Табиғат" журналы, 1881 жылдың 21 сәуірі. Крэфт және оның басылымдары 1870 жылғы Сиднейдегі өңіраралық көрмеде жоғары бағаланды, ал Скотт әпкелері – Хелена Скотт (әрі Хелена Форд) және Харриет Скотт (әрі Харриет Морган) Крэфттің мәтініне қоса берілген көрнекті суреттері үшін ең жоғары мақтау алды. 1870: Квинсленд өкпе балығының алғашқы ғылыми сипаттамасын жариялады (Крефт, 1870a, 1870b, 1870c, 1870d, 1870e). 1871: Скотт әпкелерінің суреттері қоса бар Австралия сүтқоректілері жарияланды. 1872: Крэфт 1870-ші жылдарда Австралияда дарвинизмді қолдаған азанау ғалымдардың бірі болды; және 1872 жылдың мамыр айынан бастап Чарльз Дарвиннің корреспонденті болды – мысалы, Дарвиннің "Құрттардың әрекеті арқылы көкөністің қалыптасуы" (Дарвин, 1881, 122-бет) еңбегінде Крефттің зерттеулеріне қосқан үлесін атап көрсеткеніне қараңыз. 1872: 1872 жылдың 30 желтоқсанында Крэфт Чарльз Дарвинге (1872c) хат жазды; және антропологиялық тіл білімі саласындағы далалық тәжірибесіне сүйене отырып, Дарвинге "Австралиялық аборигендер" төрттен асып кеткен санды санауға қабіл екенін хабарлады, осылайша Дарвиннің олар санауға шамасы жетпейді деген қате пікірін түзеді (Descent (1871a, 62-бет), Дарвиннің Людвиг Бюхнерді ұстанғаны сезіледі). 1873: Австралия мұражайының коллекциясындағы минералдар мен тау жыныстарының каталогы жарық көрді. Франкфурт-на-Майндағы Тегін неміс қорының (Freies Deutsches Hochstift) магистрі және құрметті мүшесі. Франкфурт-на-Майндағы Сенкенберг табиғатты зерттеу қоғамы.

Марапаттар

1869 жылы Виктор Эммануэль II Креффтке Италия Корольдік орденінің кресін табыс етті, "ғылым жолындағы мистер Креффттің еңбегіне Оның Ұлылықтың алғысын білдіру белгісі ретінде". Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметінен "қызметтері үшін" алтын медаль алды.

Крефттің басылымдары (көп кітаптар, монографиялар, брошюралар, хронологиялық тәртіппен)

02-серия: Герард Крефттың суреттер альбомы, шамамен 1857–1858, 1861, 1866 жылдар, Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік кітапханасының қоры. Крефт, Г. (1858а), 1857 жылы М. Бландовски экспедициясы төменгі Мюррей өзенінде жинаған табиғи тарихтың барлық үлгілерінің каталогы, Мельбурн: Виктория Ұлттық мұражайы. Крефт, Жерар (1864), Австралия мұражайының қорындағы сүтқоректілер каталогы, Сидней: Австралия мұражайы. Крефт, Жерар (1864), «Үлгілерді сақтау жөніндегі нұсқаулар», 134–135 беттер, Герард Крефт, Австралия мұражайының қорындағы сүтқоректілер каталогы, Сидней: Австралия мұражайы. Крефт, Г. (1865а), Төменгі Мюррей және Дарлинг өзендерінің омыртқалы жануарлары туралы екі мақала; және Сиднейдің жыландары туралы, Жаңа Оңтүстік Уэльс философиялық қоғамында оқылған, 10 қыркүйек, 1862 жыл, Сидней: Жаңа Оңтүстік Уэльс философиялық қоғамы. Крефт, Г. (1866), (Г-н Крефттың Веллингтон аңғарындағы үңгірлерде табылған қазба қалдықтары туралы есеп, Жаңа Оңтүстік Уэльс заңнамалық кеңесінің төрағасы, құрметті Т. А. Мюррейге ұсынылған), The Sydney Mail, (22 желтоқсан 1866), 2-бет. Крефт, Г. (1868c), Тасмания фаунасы туралы жазбалар, Сидней: Ф. Уайт. 1868 жылғы Тасмания Корольдік қоғамының еңбектері мен хаттамаларына қосымша ретінде (89–105 беттер). Крефт, Г. (1869), Австралияның жыландары: белгілі барлық түрлердің суреттелген және сипаттамалық каталогы, Сидней: Үкіметтік баспахана. Крефт, Г. (1870f), Австралияның қазба қалдықтарына арналған нұсқаулық, Австралия мұражайының қамқоршылары көрсеткен және Герард Крефт, Ф. Л. С., куратор және хатшы, Сидней: Ф. Уайт, Үкіметтік баспашы. Крефт, Жерард, Форд, Хелена және Скотт, Харриетт (1871f), Австралияның сүтқоректілері: Герард Крефт жазған, осы уақытқа дейін сипатталған барлық түрлердің қысқаша есебімен; Харриетт Скотт пен Хелена Форд суреттемесі, Білім кеңесі үшін, Т. Ричардс, Үкіметтік баспашы. Крефт, Г. (1872а), Австралия энтозоалары туралы, оның ішінде осы уақытқа дейін тіркелген түрлердің тізімі және жаңа таспа құрт колонияларының сипаттамалары: әрқайсысының жаңа үлгілерінен салынған суреттерімен, Сидней: J. Reading and Company: Крефттың (1871б) қайта басылымы. Крефт, Г. (1873a), Австралия мұражайының қорындағы минералдар мен тау жыныстарының каталогы, Сидней: Томас Ричардс. Крефт, Г. (1876), Австралия мұражайының кураторы және хатшысы, г-н Джерард Крефтқа 1858–1874 жылдар аралығында жолданған атақты ғалымдардың бірнеше хаттары мен куәліктері, Сидней: Г. Крефт. SLNSW, 105–108 беттер. Krefft (1877), Krefft v. The Australian Museum Corporation: Г-н Крефттың осы істі үкімет атынан қорғаған Корольдік адвокатына соңғы жауабы, Сидней: J. А. Энгель. SLNSW, 122–124 беттер.

Крэфттің академиялық журналдарға, газеттерге және т.б.

Крэфт көптеген ғылыми қоғамдардың мүшесі болды және Лондон зоологиялық қоғамының басылымдарына, сондай-ақ басқа да ғылыми және көпшілік журналдарға мақалалар жариялады, олардың кейбіреулері жеке брошюралар түрінде жарық көрді. Оның 150-ден астам жұмысының толық хронологиялық тізімін Whitley (1958, 25–34 бб.) кітабынан, ал кейінірек Whitley (1969, 39–42 бб.) және Mahoney & Ride (1975, 197–215 бб.) кітаптарынан табуға болады. Krefft, G. (1858b), "Қоңыр қақпақты Pomatorhinus (P. ruficeps, Hartlaub) түрiнiң мінез-құлқы мен тіршілік етуi туралы бірнеше ескертулер", Лондон зоологиялық қоғамының басылымдары, 26-том, (22 маусым 1858), 352–353 бб. Krefft, G. (10 қыркүйек 1862), "Төменгі Мюррей және Дарлинг өзендерінің омыртқалы жануарлары, олардың мінез-құлқы, тіршілік етуі және географиялық таралуы", Жаңа Оңтүстік Уэльс философиялық қоғамының мәмілелері, 1862–1865 жж., 1–33 бб. Krefft, Johann Ludwig Gerard (1865b), "Төменгі Мюррей және Дарлинг өзендерінің аборигендерінің әдет-ғұрыптары мен салты туралы", Жаңа Оңтүстік Уэльс философиялық қоғамының мәмілелері, 1862–1865 жж., 357–374 бб. Krefft, G. (1868a), "Тылациннің (Thylacinus breviceps) жаңа түрінің сипаттамасы", Annals and Magazine of Natural History, 2-том, 10-нөмір, 296–297 бб. Krefft, G. (1868b), "Еуропа мен Австралиядағы заманауи мұражайларда жасалған жақсартулар", Жаңа Оңтүстік Уэльс Корольдік қоғамының 1868 жылғы мәмілелері, (5 тамыз 1868), 15–25 бб. Krefft, G. (1870a), "Геральд редакторына", The Sydney Morning Herald, (18 қаңтар 1870), 5-бет. Krefft, G. (1870b), "Геральд редакторына", The Sydney Morning Herald, (28 қаңтар 1870), 3-бет. Krefft, G. (1870c), "Квинсленд штатының Уайд-Бэй ауданынан табылған Lepidosiren тұқымдасына жататын алып қосмекендінің сипаттамасы", Лондон зоологиялық қоғамының басылымдары, 16-нөмір, (28 сәуір 1870), 221–224 бб. Krefft, G. (1870d), "Ceratodus Forsteri (Редакторға хат)", The Sydney Morning Herald, (9 маусым 1870), 3-бет. Krefft, G. (1870e), "Ceratodus Forsteri (Редакторға хат)", Лондон зоологиялық қоғамының басылымдары, 3-том, 58-нөмір, (8 желтоқсан 1870), 107–108 бб. Krefft, G. (1871a), "Табиғат тарихы: Жаңа Оңтүстік Уэльстің табиғи тарихы", The Sydney Mail, (4 наурыз 1871), 22-бет. Krefft, G. (1871b), "Австралиялық энтозоалар туралы, жаңа түрлердің сипаттамаларымен", Жаңа Оңтүстік Уэльс энтомологиялық қоғамының мәмілелері, 2-том, (3 шілде 1871), 206–232 бб. Krefft, G. (1871c), "Табиғат тарихы: Жаңа Оңтүстік Уэльстің табиғи тарихы", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (29 шілде 1871), 697-бет. Krefft, G. (1871d), "Табиғат тарихы: Жаңа Оңтүстік Уэльстің табиғи тарихы", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (9 қыркүйек 1871), 871-бет. Krefft, G. (1871e), "Табиғат тарихы: Жаңа Оңтүстік Уэльстің табиғи тарихы", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (18 қараша 1871), 1211-бет. Krefft, G. (1872b), "Сидней поштасы редакторына ('Австралияның қияли жануарлары' туралы)", The Sydney Mail, (5 қазан 1872), 422-бет. Krefft, G. (1872c), (Чарльз Дарвинге жолданған хат, 30 желтоқсан 1872 ж.), Darwin Correspondence Project. Krefft, G. (1873b), "Табиғат тарихы", The Sydney Mail, (15 наурыз 1873), 343-бет. Krefft, G. (1873c), "Табиғат тарихы", The Sydney Mail, (17 мамыр 1873), 618-бет. Krefft, G. (1873d), "Табиғат тарихы: Жаңа жаратылыстар туралы ескертулер", The Sydney Mail, (5 шілде 1873), 20-бет. Krefft, G. (1873e), "Табиғат тарихы: Жаңа гипотезалар туралы ескертулер", The Sydney Mail, (12 шілде 1873), 46-бет. Krefft, G. (1874a), "Табиғат тарихы", The Sydney Mail, (31 қаңтар 1874), 146-бет. Krefft, G. (1874b), "Сары қанатты сатин құсы (Редакторға хат)", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (28 ақпан 1874), 272-бет. Krefft, G. (1874c), "Табиғат тарихы: Сары қанатты сатин құсы және профессор С. Уайвиллдің эволюция теориясы туралы ескертулер", The Sydney Mail, (11 сәуір 1874), 474-бет. Krefft, G. (1874d), "Жануарлардың үлкен топтарының жойылу себептері туралы", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (12 желтоқсан 1874), 756-бет. Krefft, G. (1875a), "Табиғат тарихы: Организмдердің өзгеруі туралы ескертулер", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (3 сәуір 1875), 425-бет. Krefft, G. (1875b), "Табиғат тарихы: Организмдердің өзгеруі туралы ескертулер", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (1 мамыр 1875), 558-бет. Krefft, G. (1875c), "Табиғат тарихы: Организмдердің өзгеруі туралы ескертулер", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (22 мамыр 1875), 663-бет. Krefft, G. (1875d), "Табиғат тарихы: Организмдердің өзгеруі туралы ескертулер", The Sydney Mail and New South Wales Advertiser, (29 мамыр 1875), 686-бет.

Басқа дереккөздер

Эбботт, Джеймс Фрэнсис (1912), «Эволюциялық ойдағы прогресс: «Дарвинизмнің» кейбір соңғы аспектілері», Америка микроскопиялық қоғамының мәмілелері, 31-том, №1, (1912 жылғы қаңтар), 17–33 бб. Адлер, К. және Коггер, Х. Г. (1998), «Рептилиялар фотосуретінің бастапқы кезеңі – Жаңа жазба», Herpetological Review, 29-том, №4, (1998 жылғы желтоқсан), 204 б.: Сиднейде Уильям Гетцер (сондай-ақ Вильгельм Франц Фридрих Гётцер) (1822–1891) түсірген Крэфттың 1864 жылғы фотосуреті қамтылған. Аллен, Х. (2006), «Бландовскидің «Австралиялық» суреттерінде авторлық құқық және меншік», Австралия тарихи археологиясы, 24-том, 31–37 бб. Аллен, Х. (2009а), «Кіріспе: Уильям Бландовскиге қайта қарау», Виктория Корольдік қоғамының мәмілелері, 121-том, №1, (2009 жылғы қыркүйек), 1–10 бб. Аллен, Х. (2009б), «Жергілікті серіктер: Бландовски, Крэфт және Мюррей өзені экспедициясындағы аборигендер», Виктория Корольдік қоғамының мәмілелері, 121-том, №1, (2009 жылғы қыркүйек), 129–145 бб.: Крэфттың үш суреттері қамтылған. Андерсон, Чарльз (1939), «Тірі қазбалар», Австралия мұражайы журналы, 7-том, №1, (1939 жылғы 1 маусым), 21–24 бб. Андерсон, Эрин Лорейн (2020), Көрмедегі табиғат: Вагнердің ғылым институты, 1855–1900, М.А. диссертациясы, Делавэр университеті. Аноним (Джеймсон, Роберт) (1826), «Геологияның табиғаты мен маңыздылығы туралы байқаулар», Эдинбург жаңа философиялық журналы, 1-том, №2, (1826 жылғы шілде-қазан), 293–302 бб. Аноним (Джеймсон, Роберт) (1827), «Жанның Жер шарында бастан өткерген өзгерістері», Эдинбург жаңа философиялық журналы, 3-том, №2, (1827 жылғы шілде-қыркүйек), 298–301 бб. Аноним (Чемберс, Роберт) (1844), Жаратылыстың табиғи тарихының іздері, Лондон: Джон Черчилль. Аноним (Чемберс, Роберт) (1845), Түсіндірмелер: Жаратылыстың табиғи тарихының іздеріне қосымша, Лондон: Джон Черчилль. Аноним (1858), «Өнеркәсіптік көрмелер», Австралияның суреттелген журналы, 4-том, №21, (1858 жылғы наурыз), 102–106 бб. Аноним (1861), «Түрлердің шығу тегі», The Argus, (1861 жылғы 12 шілде), 5 б. Аноним (1868a), «Эдинбург герцогы Жаңа Оңтүстік Уэльсте: Мұражайға сапар», The Sydney Morning Herald, (1868 жылғы 15 ақпан), 7 б. Аноним (1868б), «Австралия мұражайы (I)», The Sydney Mail, (1868 жылғы 3 қазан), 10 б. Аноним (1868c), «Австралия мұражайы (II)», The Sydney Mail, (1868 жылғы 10 қазан), 6 б. Аноним (1869), «Ғылым және Киелі кітап: Мельбурн епископының лекциясы», The Leader, (1869 жылғы 25 қыркүйек), 21, 22, 23 бб. Аноним (1870), «Веллингтон үңгірлері», The Sydney Mail, (1870 жылғы 26 қараша), 15 б. Аноним (1871), Крэфттың Австралияның сүтқоректілері туралы шолу, Австралия қала және ел журналы, (1871 жылғы 23 желтоқсан), 13 б. Аноним (1872), «Соңғы жиырма бес жылда жаратылыстану ғылымының прогресі», Nature, 7-том, №165, (1872 жылғы 26 желтоқсан), 137–138 бб. Аноним (1873а), «Соңғы жиырма бес жылда жаратылыстану ғылымының прогресі», Nature, 7-том, №166, (1873 жылғы 2 қаңтар), 158–160 бб. Аноним (1873б), «Жаратылыстану ғылымының соңғы жетістіктері», The Popular Science Monthly, 2-том, №5, (1873 жылғы наурыз), 597–605 бб.: Аноним (1872) және Аноним (1873a) толық мәтінінің біріктірілген басылымы. Аноним (1874), «Заң: Жоғарғы сот, 3 желтоқсан: Банкодағы отырыстар: Харгрейв, Чик және Фоссет судьяларының алдында: Крэфт Хиллге қарсы», The Sydney Morning Herald, (1874 жылғы 4 желтоқсан), 7 б. Аноним (1881), «Ескертулер», Nature, 23-том, №599, (1881 жылғы 21 сәуір), 588–591 бб. Аноним (1895), «Кератодус: неміс ғалымының жұмысы», The Queenslander, (1895 жылғы 30 наурыз), 597 б. Аноним (2019), «Жаңа көрме ертедегі ғылыми фотосуреттердің «кәдімгі қылмыскерлер галереясын» ашады», australianphotography.com, 2019 жылғы 13 ақпан. Арчер, Уильям (Стенли, Р. Л. ред.) (1997), Антиподаларға турист: Уильям Арчердің Австралия сапары, 1876–77, Сент-Люсия: Квинсленд университетінің баспасы. Артингтон, Анжела Х. (2009), «Австралиялық өкпелі балық, Neoceratodus forsteri, жаңа бөгеттің қатерінде», Балықтардың экологиялық биологиясы, 84-том, №2, (2009 жылғы қаңтар), 211–221 бб. Аяла, Франсиско Дж. (2009), «Табиғи іріктеу арқылы эволюция: Дарвиннің ғылым мен дінге сыйлығы», Теология және ғылым, 7-том, №4, (2009 жылғы қараша), 323–335 бб. Барретт, Л., Экштейн, Л., Хёрли, А. В. және Шварц А. (2018), «Германиялық австралиялық отарлаушылық байланысты есте сақтау: кіріспе», Postcolonial Studies, 21-том, №1, (2018 жылғы қаңтар), 1–5 бб. Баском, В. Р. (1954), «Фолклордың төрт функциясы», The Journal of American Folklore, 67-том, №266, (1954 жылғы қазан-желтоқсан), 333–349 бб. Баском, В. Р. (1965), «Фолклордың формалары: прозалық баяндамалар», The Journal of American Folklore, 78-том, №307, (1965 жылғы қаңтар-наурыз), 3–20 бб. Бивис, Амбер С. (2011), «Антиподалар эволюциясы: Чарльз Дарвин және Австралия (Кітап шолуы)», Pacific Affairs, 84-том, №2, (2011 жылғы маусым), e41–e42 бб. Беннетт, Джордж (1834), Жаңа Оңтүстік Уэльстегі, Батавиядағы, Педир жағалауындағы, Сингапурдағы және Қытайдағы саяхат: 1832, 1833 және 1834 жылдардағы сол елдерде табиғаттанушының журналы; I том, Лондон: Ричард Бентли. Беннетт, Тони (2004), Жадынан тыс жады: эволюция, мұражайлар, отаршылдық, Абингдон: Рутледж. Беоленс, Б., Уоткинс, М. және Грейсон, М. (2011), «Крефт»,...