Кіріспе
Америкалық либертариандық журнал The Freeman (бұрын The Freeman: Ideas on Liberty немесе Ideas on Liberty деп жарияланған) – Американың либертариандық журналы, бұрын Экономикалық білім беру қоры (FEE) басып шығарған. Ол 1950 жылы Джон Чемберлен, Генри Хазлитт және Сюзанна Ла Фоллетт тарапынан құрылған. 1954 жылы журналды FEE-ге тиесілі компания сатып алды, ал 1956 жылы FEE журналды тікелей басқаруға көшті. 2016 жылдың қыркүйегінде FEE The Freeman журналын тоқтату туралы хабарлады.
The Freeman (formerly published as The Freeman: Ideas on Liberty or Ideas on Liberty) was an American libertarian magazine, formerly published by the Foundation for Economic Education (FEE). It was founded in 1950 by John Chamberlain, Henry Hazlitt, and Suzanne La Follette. The magazine was purchased by a FEE owned company in 1954, and FEE took over direct control of the magazine in 1956. In September 2016, FEE announced it would permanently end publication of The Freeman.
Өмірбаян
Бұрынғы бірқатар басылымдар Фримен деген атты қолданған, олардың бір бөлігі 1950 жылы құрылған журналдың идеялық тұрғыдан алдыңғылары болды.
"Азаттық" (1920-1924)
1920-1924 жылдары либертариандық автор және әлеуметтік сыншы Альберт Джей Нок "The Freeman" атты апталық журналды басқарды. Нок журналын британдық жазушы және бұрынғы парламент мүшесі Фрэнсис Нилсон мен оның әйелі, ет өнімдерін қаптау ісіндегі байлықтың мұрагері Хелен Свифт Нилсон қаржыландырды. Нилсондар бұрын Нок сол жерде жазушы болып жұмыс істеген кезде "The Nation" журналына қаржылай көмек көрсеткен. Нок "Nation" журналының тағы бір жазушысы Сюзанн Ла Фоллеттті өзінің жаңа жобасына редактордың көмекшісі ретінде шақырды, ал Уолтер Фуллер (Кристалл Истманның күйеуі) бас редактор болды. Басқа да авторлардың қатарында Конрад Эйкен, Чарльз А. Бард, Уильям Генри Чемберлин, Джон Дос Пассос, Томас Манн, Льюис Мамфорд, Бертран Рассел, Карл Сандбург, Линкольн Стеффенс, Луис Унтермейер және Торстейн Веблен болды. Ла Фоллетт 1930 жылғы наурыз айында журналды "Жаңа Фримен" деп қайта жаңғыртты, бірақ ол бір жылдан кейін тоқтатылды.
"Азаттық" (1937-1942)
1937 жылы Фрэнк Ходоров тағы бір журнал бастады, оның аты "The Freeman" болды. Бұл жолы Генри Джорджтың философиясын насихатайтын, Генри Джорджтың әлеуметтік ғылымдар мектебі басылымынан шығатын ай сайынғы журнал еді. Бұл Нок журналын қайта жаңғырту емес еді, бірақ Нок кейде оған үлес қосты. 1942 жылы Ходоров Генри Джордж мектебінен саяси келіспеушіліктерге байланысты жұмыстан шығарылды, негізінен Ходоров соғыс актісін ашық түрде сынады. 1943 жылы журнал "Генри Джордж жаңалықтары" деп қайта аталды. Памфлет жазушылар өздерінің кітап сериясының жалпы атауы ретінде "The Freeman" дегенді пайдаланды.
Алғашқы жылдар
Жаңа журнал, «The Freeman» деп аталатын, 1950 жылы Джон Чемберлен, Генри Хазлитт және Айзек Дон Левиннің күш-жігерімен құрылды. Чемберлен мен Хазлитт Левиннің редакторы болған «Жай сөйлеу» коммунизмге қарсы журналына материалдар жазды. Үшеуі де коммунизмге қарсы күрестің теріс тәсілдеріне наразы болды және оң хабарды таратуға бағытталған жобаны іске асыруды қалады. Олар тоқыма импорттаушы Альфред Кольбергтің (Plain Talk-ті қаржылағандардың бірі), DuPont компаниясының атқарушы директоры Джаспер Крейннің, Sun Oil президенті Дж. Ховард Пьюдің және АҚШ-тың бұрынғы президенті Герберт Гувердің көмегімен 200 000 долларлық қаржы жинады. Левин басылым басталар алдында жобадан бас тартты, сондықтан Чемберлен мен Хазлитт Нок Фрименде және Plain Talk журналында жұмыс істеген Ла Фоллеттті шақыртты. Жаңа басылымның құрамына жарнама шебері Лоренс Фертиг, құқық ғалымы Роско Паунд және экономистер Людвиг фон Мизес пен Лео Вольман кірді. Сондай-ақ, 1946 жылы Экономикалық білім беру қорын құрған Рид та кеңеске қатысты. Журнал 1950 жылдың қазанында 6000 абонентпен жарық көрді, олардың көп бөлігі Plain Talk журналынан келген, ол мамыр айында жабылды. Ол коммерциялық жоба ретінде жоспарланған, және 1952 жылға қарай 22 000 абонентке жетіп, дерлік өзін-өзі қамтамасыз ете алды. Дегенмен, ішкі саяси келіспеушіліктер жағдайды тұрақсыз етті. Чемберлен мен Ла Фоллетт коммунизмге қарсы белсенді күрескен сенатор Джозеф Маккартиді және сол жылы республикалық президенттік сайлауға түскен сенатор Роберт А. Тафтты қолдады. Бұл ұстанымдар Хазлитт пен кеңес мүшелерімен қақтығысқа әкелді. Хазлитт 1952 жылдың қазанында журналдан кетті, бірақ 1953 жылдың ақпанына дейін Чемберлен мен Ла Фоллетт екеуі де кетіп, Хазлитт жалғыз редактор ретінде қайта келді. Ол 1954 жылдың басында тағы да қызметінен кетті.
FEE-ге аудару
1954 жылдың маусым айында журнал 400 000 долларға зиян шегіп, жабылудың алдында тұрды. Оны жабылуға жібермей, Рид журналды сатып алуға бел буды. Ол FEE-нің меншігіндегі Irvington Press атты пайда табуға бағытталған жаңа компания құрды, және Irvington The Freeman журналын сатып алды. Ол 1954 жылдың шілде айындағы санынан бастап, бұрынғы Георгист Фримен журналының редакторы болған Ходоровты жаңа редактор етіп тағайындады. Журналдың ақша жоғалтуын тоқтатуға шамасы келмеген Рид оны коммерциялық емес FEE қорына тапсырды. Журнал қордың негізгі насият құралына айналды. Жаңа формат пен жаңа бағыттың арқасында журнал сәттілікке жетті. Екі жылдың ішінде 42 000 абонентке жетіп, FEE-нің демеушілер саны екі еседен асты.
Атауы
1955 жылы FEE «Бостандық туралы ойлар» атты тоқсан сайын жарық көретін журнал шығарды. FEE «The Freeman» журналын сатып алғанда, екеуі біріктіріліп, «The Freeman: Бостандық туралы ойлар» деп аталды. 2000 жылдың қаңтар айында журнал «Бостандық туралы ойлар» деп қайта аталды, бірақ біріктірілгеннен бергі формат пен мазмұнын сақтап қалды. 2003 жылғы желтоқсан санынан бастап қос атау қайта жаңартылды. 2012 жылғы қазан айындағы санынан бастап журнал тек «The Freeman» деп аталды, тақырыпшасыз. 2015 жылдың күзінде FEE веб-мақалаларынан «Freeman» брендін алып тастады, содан кейін «Freeman» тек сол кездегі тоқсандық баспа журналына қатысты қолданылды.
Ықпал
The Freeman 1955 жылы құрылған консервативті «National Review» журналының маңызды алдасты болды және оның құрылған сәтінен бастап көптеген редакторлары ортақ болды. Жарты ғасырдан астам уақыт бойы «Фримен» журналында экономистер, кәсіпкерлер, профессорлар, оқытушылар, мемлекет қайраткерлері (ішкі және шетелдік), студенттер, үй шаруасындағы әйелдер, тәуелсіз жазушылар және жас либертариан зиялыларының мақалалары жарияланды. Оның көптеген авторлары танымал жазушыларға, оқытушыларға және либертариандық ұйымдардың негізін қалаушыларға айналды.