Кіріспе
Құралған сыртқы галерея, бір жағы ашық. Архитектурада лоджия (LOHj(ee)ə, немесе LOJ(ee)ə, ˈlɔddʒa) – жабық сыртқы галерея немесе дәліз, әдетте ғимараттың жоғарғы қабатында, бірақ кейде еден деңгейінде орналасқан. Бұл дәліз сыртқы ортаға ашық, себебі оның сыртқы қабырғасы толыққанды емес, жоғарғы бөлігі көбінесе бағандар немесе аркалармен тіреліп тұрады. Көтеріңкі лоджия балдерескамен де қолдауға болады. Орта ғасырдың басынан бастап, дерлік барлық итальян коммуналарының басты алаңдарында ашық аркалы лоджиялар болған, олар "коммуналдық әділдік пен үкімет символы және азаматтық салтанаттар өткізілетін алаң" қызметін атқарған. Итальян архитектурасында лоджия – тұрғын үйдің шатырына салынған, салқын жел мен көрініс үшін бір немесе бірнеше жағы ашық шағын бақша құрылымы немесе үй. Олар әсіресе XVII ғасырда танымал болды және Италияның Рим және Болонья қалаларында кең таралған.
In architecture, a loggia ('/l//oʊ//dʒ//(//i//)//ə/ LOHj(ee)ə, usually /uk/'/l//ɒ//dʒ//(//i//)//ə/// LOJ(ee)ə, ˈlɔddʒa) is a covered exterior gallery or corridor, usually on an upper level, but sometimes on the ground level of a building. The corridor is open to the elements because its outer wall is only partial, with the upper part usually supported by a series of columns or arches. An overhanging loggia may be supported by a baldresca. From the early Middle Ages, nearly every Italian comune had an open arched loggia in its main square, which served as a "symbol of communal justice and government and as a stage for civic ceremony". In Italian architecture, a loggia is also a small garden structure or house built on the roof of a residence, open on one or more sides, to enjoy cooling winds and the view. They were especially popular in the 17th century and are prominent in Rome and Bologna, Italy.
Римдік лоджияның анықтамасы
Лоджия мен портиктің басты айырмашылығы ғимараттың функционалдық жоспарындағы рөлінде. Портик сырттан ішке кіруге мүмкіндік береді және оны қарапайым және шағын ғимараттарда кездестіруге болады. Сондықтан, ол көбінесе мәртебелі үйлерде және қоғамдық ғимараттарда таралған. Екеуінің де классикалық мысалы – Корольдік сарайдың Сант-Аполлинаре-Нуово базиликасының мозаикаларында бейнеленген. Лоджиялар верандалардан архитектуралық шешімдерімен ерекшеленеді және формасы бойынша орналасқан негізгі ғимараттың бір бөлігі болып табылады, ал верандалар негізгі ғимараттың сыртына қосылған шатырлы құрылыстар. Егер лоджия төменгі қабаттағы лоджияның үстіндегі жоғарғы қабатта орналасса, онда ол "қос лоджия" деп аталады.
Мысалдар
Айова штатының Гриннелл қаласындағы Гриннелл колледжінде үш түрлі жатақхана кешені бар, олар лоджиялармен байланысқан. Калифорния штатының Стэнфорд қаласындағы Стэнфорд университетінің басты алаңында лоджиялар кеңінен қолданылған, сондай-ақ Карнеги Меллон университетіндегі Университет орталығы мен Пурнелл өнер орталығында да лоджиялар бар, олар "Кот" деп аталатын алаңды құрайды. Англиядағы Честер қаласының орталығында ортағасырлықтан Виктория дәуіріне дейінгі ағаштан жасалған бірнеше ғимараттардың бірінші қабаттарында "Честер қатарлары" деп аталатын лоджиялар орналасқан. Ресейде және Швейцарияда лоджия тұрғын үйлердегі терезесі бар ішкі балкон түрінде кездеседі. 2006 жылы Сидней опера театрына лоджия қосылды. Грек Крит аралындағы Агия Триада археологиялық қазбасында б.з.б. 1400 жылға дейін салынған бірнеше лоджиялар табылды, олардың бағаналарының негіздері бүгінге дейін сақталған.