Кіріспе
Гүлді өсімдіктер туысы автоматты таксобокс
|кескін = African boxthorn.jpg
|кескін сипаттамасы = Африкалық қос бұтақша (Lycium ferocissimum)
|таксон = Lycium
|авторитеті = L. (1753)
|бөлініс дәрежесі = Түрлер
|бөлініс = 101; мәтінді қараңыз
|бөлініс сілтемесі =
|ауқым картасы = Carte lycium.jpg
|синонимдер = Ascleia
Cantalea
Evoista Raf. (1838)
Grabowskia
Jasminoides Duhamel (1755)
Oplukion Raf. (1838)
Panzeria J. F. Gmel. (1791)
Phrodus
Pukanthus
Rhopalostigma
Teremis Raf. (1838)
Triliena
|синонимдер сілтемесі = Бұл туыс бүкіл әлемде шашыраңқы таралуға ие, түрлері көптеген континенттерде, қоңыржай және субтропиктік аймақтарда кездеседі. Оңтүстік Америкада ең көп түрлер бар, одан кейін Солтүстік Америка және Оңтүстік Африка. Еуропа мен Азияда бірнеше түрі таралған, ал біреуі Австралияға тән. Бұл туысқа жататын өсімдіктердің ағылшын тіліндегі жалпы атаулары: қос бұтақша тікені, қасқыр жидесі және шөл тікені. "Дүниежүзілік өсімдіктер" онлайн базасы қазіргі таңда 101 түрді мойындайды. түрлер.
automatic taxobox
|image = African boxthorn. jpg
|image caption = African boxthorn (Lycium ferocissimum)
|taxon = Lycium
|authority = L. (1753)
|subdivision ranks = Species
|subdivision = 101; see text
|subdivision ref =
|range map = Carte lycium. jpg
|synonyms =
Ascleia
Cantalea
Evoista Raf. (1838)
Grabowskia
Jasminoides Duhamel (1755)
Oplukion Raf. (1838)
Panzeria J. F. Gmel. (1791)
Phrodus
Pukanthus
Rhopalostigma
Teremis Raf. (1838)
Triliena
|synonyms ref = The genus has a disjunct distribution around the globe, with species occurring on most continents in temperate and subtropical regions. South America has the most species, followed by North America and southern Africa. There are several scattered across Europe and Asia, and one is native to Australia. Common English names for plants of this genus include box thorn, wolfberry, and desert thorn. Plants of the World Online currently accepts 101 species. species.
Этимология
Lycium жалпы атауы грек сөзі λυκιον (lykion) -нан шыққан, оны Плиний Үлкен (23-79 жж.) және Педаний Диоскорид (шамамен б.з.б. 40-90 жж.) бояуға қолданылатын қараторғай деп аталатын өсімдікке қолданған. Бұл, әдетте, Рамнус (Rhamnus) туысына жататын өсімдік болған және Ликия (Λυκία) айманының құрметіне аталған, ол ежелгі Оңтүстік Анатолиядағы өңір. Ескі латын фармакологиялық мәтіндерде бұл жидекті lycii fructus ("лиций жемісі") деп атайды.
Сипаттама
Лициум – көбінесе тікенді болатын, 1-ден 4 метрге дейін өсетін бұталар. Жапырақтары кішкентай, тар, етті және кезектесіп орналасқан, кейде шоғырланған. Гүлдері жалғыз немесе топтама болып өседі. Түтік немесе қоңырау пішіндес гүл шоғыры ақ, жасыл немесе күлгін түсті. Жемісі – екі бөлімді, әдетте етті және шырынды жидек, қызыл, қызғылт сары, сары немесе қара түсті болуы мүмкін. Оның ішінде аз немесе көп тұқымдар кездеседі.
Қолданылуы
Лиций еуропалық шөпшілерге ежелгі заманнан бері белгілі, ал түрлері римдіктер арқылы Қиыр Шығыстан Еуропаға саудаланып келді, мысалы, Арияка және қазіргі Карачи қаласының жанындағы Барбарикон порты арқылы, Эритрея теңізінің саяхатнамасында айтылғандай. Плиний Егде өзінің "Naturalis historia" еңбегінде, ал Педаний Диоскорид "P. Dioscoridae pharmacorum simplicium reique medicae" еңбегінде қосқынды емдік өсімдік ретінде сипаттаған. Лиций, әсіресе L. barbarum, дәстүрлі қытай медицинасында ұзақ жылдар бойы қолданылып келеді. Лициумның басқа түрлерінің, мысалы L. europaeum, жапырақтары мен тамырлары сумен қосылып, халық медицинасында қолданылған. L. barbatum және L. chinense түрлерінің жемісі, "годжи жидегі" деп белгілі, көбінесе құрғатылған жеміс ретінде тұтынылады.
Бұрын осы жерде орналастырылған
Buchozia japonica (Тунб.) Калм. (L. foetidum L. f. немесе L. japonicum Thunb. деп те аталады)