Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Дизайн
FP 45 – бұл арзанға және жылдам жаппай өндіруге арналған қарапайым, бір реттік атуға арналған тапанша. Оның құрамында негізінен штамталған және токарланған болаттан жасалған, өндіруге арзан әрі оңай 23 бөлік болды. Ол .45 ACP патронымен, ойықсыз стволдан атылатын. Осы шектеуге байланысты, ол жақын қашықтықта қолдануға көзделген. Оның максималды тиімді ату қашықтығы шамамен 25 фут (8 метр) құрады. Ал қашықтық артқан сайын, оқ құлап, траекториясынан ауыса бастайды. FP 45 тапаншасының бастапқы құны бірлігіне 2,10 АҚШ доллары болды (1942 жылғы 2,1 АҚШ доллары қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), соның салдарынан оған "Вулворт тапаншасы" деген есім берілді. Оқ-дәрілердің бес дозасын тапаншаның тұтқасында сақтауға болады.
The FP 45 was a crude, single shot pistol designed to be cheaply and quickly mass produced. It had just 23 largely stamped and turned steel parts that were cheap and easy to manufacture. It fired the .45 ACP pistol cartridge from an unrifled barrel. Due to this limitation, it was intended for short range use, Its maximum effective range was only about 25 feet (8 m). At longer range, the bullet would begin to tumble and stray off course. The original delivered cost for the FP 45 was USD$2.10/unit (2.1 in 1942 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), lending it the nickname "Woolworth pistol". Five rounds of ammunition could be stored in the pistol grip.
Соғыс уақытында пайдалану
Liberator 10 доңғап .45 ACP патронымен, бос гильзаны алуға арналған ағаш таяқша және қаруды қалай зарядтау және оқ ату керектігін көрсететін комикс түріндегі нұсқаулықпен бірге жеткізілді. Liberator – майданға арналмаған, қарапайым және салмақты қару еді. Ол бастапқыда жау тылындағы қарсылық күресшілеріне жаппай тасталатын бүлікшілік қару ретінде көзделіп, басып алынған аумақтардағы тұрғындарға таратылатын болған. Қарсылық күресшісі қаруды алып, жаудың оккупантына жасырын шабуыл жасап, оны өлтіру немесе жарақаттау және оның қаруын иеленуі керек еді. Ол "FP" белгісімен шығарылды және ресми құжаттарда "Сигнал пистолеті" деп аталды. Пистолет өзінің әсер ету тиімділігімен қатар, психологиялық соғыс құралы ретінде де бағаланды. Егер осы пистолеттердің көп мөлшері жау басып алған аумаққа жеткізілсе, оккупациялық әскерлердің рухына зор зиян келтіретініне сендірілді. Жоспар оларды соншалықты көптеп тастауға бағытталған, осылайша оккупациялық күштер олардың барлығын қолға түсіре алмайды. Басып алынған елдердің азаматтарының қолында мыңдаған қолға түспеген қарулар болуы жаудың рухын құлдыратады деп үміттенілді. Генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрдің штабы Liberator-ды оккупацияланған Еуропаға жаппай тастаудың тиімділігіне көз жеткізбеді және француз қарсыластарына Ұлыбританияға жеткізілген жарты миллион FP 45 пистолетінің 25 мыңынан азын таратуға рұқсат берді. Генералдар Джозеф Стилвелл мен Дуглас Макартур да Тынық мұхитына жіберілетін пистолеттердің қалған бөлігіне енді ынталы болған жоқ. Армия кейін 450 000 Liberator пистолетін Стратегиялық қызметтер кеңсесіне (OSS) тапсырды, ол екі театрдың қарсыластарын мүмкіндігінше тиімді қарумен жабдықтауды жөн көрді. Француздардың FP 45 пистолетін пайдалануы құжатталмаған, бірақ неміс әскери полициясының қызметкері Никлаус Ланге FP 45 пистолетімен жасалған кісі өлтіру туралы бірінші қолданған куәлігі бар. Ол Францияда мыңдаған пистолет айналымда болғанын мәлімдеді. 1944 жылы OSS грек қарсыластарына бірнеше пистолет таратты. Ұлыбританияға жеткізілген пистолеттердің көп бөлігі таратылмады және кейін теңізге тасталды немесе металл сынығына айналдырылды. 1943 жылы Қытайға жүз мың FP 45 пистолеті жеткізілді, бірақ нақты таратылған саны белгісіз. Бірнеше пистолет Филиппин одақтастық армиясына, Филиппин полициясына және қарсыластарға таратылды.
The Liberator was shipped in a cardboard box with 10 rounds of .45 ACP ammunition, a wooden dowel to remove the empty cartridge case, and an instruction sheet in comic strip form showing how to load and fire the weapon. The Liberator was a crude and clumsy weapon, never intended for front line service. It was originally intended as an insurgency weapon to be mass dropped behind enemy lines to resistance fighters in occupied territory. A resistance fighter was to recover the gun, sneak up on an Axis occupier, kill or incapacitate him, and retrieve his weapons. It was manufactured under the "FP" prefix and referred to in official documentation as a "Flare pistol". The pistol was valued as much for its psychological warfare effect as its actual field performance. It was believed that if vast quantities of these handguns could be delivered into Axis occupied territory, it would have a devastating effect on the morale of occupying troops. The plan was to drop them in such great quantities that occupying forces could never capture or recover all of them. It was hoped that the thought of thousands of these unrecovered weapons potentially in the hands of the citizens of occupied countries would have a deleterious effect on enemy morale. General Dwight D. Eisenhower's staff never saw the practicality in mass dropping the Liberator over occupied Europe, and authorized distribution of fewer than 25,000 of the half million FP 45 pistols shipped to Great Britain for the French resistance. Generals Joseph Stilwell and Douglas MacArthur were similarly unenthusiastic about the other half of the pistols scheduled for shipment to the Pacific. The Army then turned 450,000 Liberators over to the Office of Strategic Services (OSS), which preferred to supply Resistance fighters in both theatres with more effective weapons whenever possible. French use of the FP 45 remains undocumented, however, a first hand account of an assassination with an FP 45 exists from German military policeman Niklaus Lange. He claimed that there were thousands in circulation in occupied France. The OSS did distribute a few to Greek resistance forces in 1944. Most of the pistols shipped to Britain were undistributed, and later dumped at sea or melted for scrap metal. One hundred thousand FP 45 pistols were shipped to China in 1943, but the number actually distributed remains unknown. A few were distributed to the Philippine Commonwealth Army, Philippine Constabulary, and resistance fighters.