Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың неміс автоматтарышмегі
WWII German submachine gun
MP 40 (Maschinenpistole 40) – 9×19 мм Parabellum оғына арналған автоматтарышмек. Ол нацистік Германияда жасалған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Орталық державалар тарапынан кеңінен қолданылды. 1938 жылы Генрих Фолльмер бұрынғы MP 38 үлгісінен шабыт алып, оны жасады. Ол жаяу әскерлері (әсіресе взвод және бөлім командирлері), сондай-ақ десантшылар, шығыс және батыс майдандарында, бронетранспорттық құралдар экипаждары жиі қолданды. Оның жетілген және заманауи мүмкіндіктері оны сарбаздардың сүйікті қаруына айналдырды және соғыстан кейін әлемнің көптеген елдерінде танымал болды. Орталық державалар оны жиі Хьюго Шмейсердің атымен "Шмейсер" деп атады, бірақ ол MP 18-ді жасағанмен, MP 40-тың жасалуына және өндірісіне қатыспады. Осы қарудың басқа түрлері MP 40/I және MP 41 болды. 1940-1945 жылдар аралығында Erma Werke компаниясы шамамен 1,1 миллион дана өндірді.
The MP 40 (Maschinenpistole 40) is a submachine gun chambered for the 9×19mm Parabellum cartridge. It was developed in Nazi Germany and used extensively by the Axis powers during World War II. Designed in 1938 by Heinrich Vollmer with inspiration from its predecessor the MP 38, it was heavily used by infantrymen (particularly platoon and squad leaders), and by paratroopers, on the Eastern and Western Fronts as well as armoured fighting vehicle crews. Its advanced and modern features made it a favorite among soldiers and popular in countries from various parts of the world after the war. It was often called "Schmeisser" by the Allies, after Hugo Schmeisser, who designed the MP 18, although he was not involved in the design or production of the MP 40. The weapon's other variants included the MP 40/I and the MP 41. From 1940 to 1945, an estimated 1.1 million were produced by Erma Werke.
Даму
Maschinenpistole 40 ("40-шы автомат") өзінің алдыңғы үлгісі MP 38-ден таратылды, ол өз кезегінде MP 36-ға негізделген, ол машинамен өңделген болаттан жасалған прототип еді. MP 36-ны Erma Werke компаниясының Berthold Geipel Германия армиясының қаржысымен тәуелсіз түрде әзірледі. Ол Генрих Фолмердің VPM 1930 және EMP дизайнының элементтерін қабылдады. Содан кейін Фолмер Бертольд Гейпелдің MP 36-сы бойынша жұмыс істеді және 1938 жылы Heereswaffenamt (Армиялық қару кеңсесі) жаңа автоматтарыш мылтық туралы сұранысқа жауап ретінде прототип ұсынды, ол MP 38 ретінде қабылданды. MP 38 – MP 36-ның жеңілдетілген нұсқасы болды, ал MP 40 – MP 38-нің одан әрі жеңілдетілген нұсқасы, нақтырақ айтқанда, шығындарды үнемдеуге бағытталған өзгерістермен, ең бастысы – машинамен өңделген бөлшектерге қарағанда штампталған болатты кеңінен пайдалану. Одақтастар қару дизайнымен айналысқан Хьюго Шмейссердің атымен MP 40-ты "Шмейссер" деп атады. Шмейссер MP 18-ді жасаған, ол жаппай өндірілген алғашқы автоматтарыш мылтық болды. Дегенмен, ол MP 40-тың дизайны мен дамуына қатысы болмады, бірақ ол дүңгіршекке патент алған.
The Maschinenpistole 40 ("Machine pistol 40") descended from its predecessor the MP 38, which was in turn based on the MP 36, a prototype made of machined steel. The MP 36 was developed independently by Erma Werke's Berthold Geipel with funding from the German Army. It took design elements from Heinrich Vollmer's VPM 1930 and EMP. Vollmer then worked on Berthold Geipel's MP 36 and in 1938 submitted a prototype to answer a request from the Heereswaffenamt (Army Weapons Office) for a new submachine gun, which was adopted as MP 38. The MP 38 was a simplification of the MP 36, and the MP 40 was a further simplification of the MP 38, with certain cost saving alterations, most notably in the more extensive use of stamped steel rather than machined parts. The MP 40 was often called the "Schmeisser" by the Allies, after the weapon designer Hugo Schmeisser. Schmeisser had designed the MP 18, which was the first mass produced submachine gun. He did not, however, have anything to do with the design or development of the MP 40, although he held a patent on the magazine.
Дизайн
МП 40 автоматтары ашық бұрандалы, кері соққыдан жұмыс ілейтін автоматты қарулар. Атыс режимінің жалғыз түрі – автоматты, бірақ салыстырмалы түрде төмен атыс жылдамдығы бақыланатын басқанда бір рет атуға мүмкіндік береді. Бұрандада пневматикалық серіппе буфері қызметін атқаратын телескопиялық серіппе жетекшісі бар. MP 38 автоматтарының алғашқы үлгілерінде бұранда тұтқасы бұрандаға бекітілген, бірақ MP 38 және MP 40 автоматтарының кейінгі үлгілерінде бұранда тұтқасы жеке бөлек жасалған. Ол сонымен қатар тұтқа басын негізгі тесіктің үстіндегі екі ойықтың біріне итеріп, қауіпсіздік механизмін іске қосады; бұл әрекет бұранданы тоқтатылған (артқа) немесе босатылған (алға) күйде бекітеді. MP 38 автоматтарының алғашқы үлгілерінде бұл мүмкіндік болмағандықтан, бұранданы алдыңғы жағдайда ұстап тұру үшін кішкентай иілмелі баулары бар былғары белдіктер сияқты шешімдер қолданылды. MP 38 қабылдағышы машинамен өңделген болаттан жасалған, бірақ бұл уақытты көп алатын және қымбат процесс болды. Уақытты және материалды үнемдеу үшін, сондай-ақ өндірісті арттыру мақсатында MP 40 қабылдағышының құрылысы мүмкіндігінше штампталған болаттан жасау және электро дәнекерлеу арқылы жеңілдетілді. MP 38 қабылдағышында және бұрандасында бойлық жоғалаулар, сондай-ақ дүкен корпусында дөңгелек тесік бар. Бұл ерекшеліктер MP 40-та жойылды. Көптеген MP 38 және MP 40 автоматтарында оқпан астында алюминийден, болаттан немесе марголиттен (бакелиттің бір түрі) жасалған тіреу таяқшасы бар. Бұл Sd сияқты ашық үстінен брондалған транспорттық құралдардың жанынан ату кезінде қаруды тұрақтандыру үшін қолданылды. КФЗ. 251 жартылай тізгіш машинасы. Дүкен корпусы мен марголиттен жасалған тапанша тұтқасы арасында марголиттен жасалған қол сақшысы орналасқан. Оқпанның қорғаныш қабаты болмағандықтан, қол дұрыс орналаспаса күйіп қалуы мүмкін. MP 40-та алға қарай бүктелетін металл тіреуі де бар, бұл автоматтары арасында алғашқысы болып, бүктеген кезде қарудың ұзындығын қысқартады. Дегенмен, бұл тіреудің дизайны кейде қатаң шайқаста қолдану үшін жеткілікті берік болмады. MP 40 жалпы сенімді болғанымен, оның басты кемшілігі 32 оқтық дүкені болды. Thompson M1921/1928 автоматтарындағы екі қатарлы, тікелей берілетін дүкеннен айырмашылығы, MP 40 екі қатарлы, бір қатарлы берілетін нұсқаны қолданады. Бір қатарлы берілу механизмі қалған оқтардың жоғары қарай жылжуына кедергі келтіріп, үйкелісті күшейтеді, кейде оқтардың істен шығуына себеп болады; бұл проблема лас немесе басқа да бөгде заттардың болуымен күшейеді. Тағы бір мәселе – дүкен кейде қол тіреу ретінде қолданылатын. Бұл дүкенге қол қысымы салдарынан дүкеннің жиектері берілу желісінен шығып, қарудың істен шығуына әкелуі мүмкін, өйткені дүкен ұясы дүкенді сенімді түрде бекітпейді. Неміс әскерлері қолмен ұстау кезінде оқтардың істен шығуына жол бермеу үшін қарудың астыңғы жағындағы қол сақшысын немесе дүкен корпусын ұстауға үйретілді.
The MP 40 submachine guns are open bolt, blowback operated automatic arms. The only mode of fire is automatic, but the relatively low rate of fire permits single shots with controlled trigger pulls. The bolt features a telescoping return spring guide which serves as a pneumatic recoil buffer. The cocking handle was permanently attached to the bolt on early MP 38s, but on late production MP 38s and MP 40s, the bolt handle was made as a separate part. It also serves as a safety by pushing the head of the handle into one of two separate notches above the main opening; this action locks the bolt in either the cocked (rear) or uncocked (forward) position. The absence of this feature on early MP 38s resulted in field expedients such as leather harnesses with a small loop that were used to hold the bolt in the forward position. The MP 38 receiver was made of machined steel, but this was a time consuming and expensive process. To save time and materials, and thus increase production, construction of the MP 40 receiver was simplified by using stamped steel and electro spot welding as much as possible. The MP 38 also features longitudinal grooving on the receiver and bolt, as well as a circular opening on the magazine housing. These features were eliminated on the MP 40. One feature found on most MP 38 and MP 40 submachine guns is an aluminum, steel, or Margolit (a variation of Bakelite) resting bar under the barrel. This was used to steady the weapon when firing over the side of open top armored personnel carriers such as the Sd. Kfz. 251 half track. A handguard, also made of Margolit, is located between the magazine housing and the Margolit pistol grip. The barrel lacked any form of insulation, which often resulted in burns on the supporting hand if it was incorrectly positioned. The MP 40 also has a forward folding metal stock, the first for a submachine gun, resulting in a shorter overall weapon when folded. However, this stock design was at times insufficiently durable for hard combat use. Although the MP 40 was generally reliable, a major weakness was its 32 round magazine. Unlike the double column, staggered feed magazine found on the Thompson M1921/1928 variants, the MP 40 uses a double column, single feed version. The single feed insert resulted in increased friction against the remaining cartridges moving upwards towards the feed lips, occasionally resulting in feed failures; this problem was exacerbated by the presence of dirt or other debris. Another problem was that the magazine was also sometimes misused as a handhold. This could cause the weapon to malfunction when hand pressure on the magazine body caused the magazine lips to move out of the line of feed, since the magazine well did not keep the magazine firmly locked. German soldiers were trained to grasp either the handguard on the underside of the weapon or the magazine housing with the supporting hand to avoid feed malfunctions.
Қолданылуы
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде неміс сарбаздарының көпшілігі Карабонер 98k мылтықтарын немесе MP 40 мылтықтарын алып жүретін, екеуі де жаяу әскері үшін стандартты қару ретінде қарастырылатын. Алайда, Сталинград шайқасы сияқты, кеңес әскерлерімен болған кейінгі қақтығыстарда, жаудың толық бөлімшелері PPSh 41 автоматтарымен қаруланған кезде, немістер жақын қашықтықтағы қалалық шайқаста өзінен кем қаруланғанын сезді, бұл олардың тактикасын өзгертті. Соғыс аяқталған кезде MP 40 және оның түрлері кейде бүкіл шабуыл жасақтарына берілді. 1943 жылдан бастап неміс әскері Карабонер 98k мылтығы мен MP 40 мылтығын жаңа, революциялық StG 44 мылтығымен алмастыруға көшті. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда, барлық түрлері бойынша шамамен 1,1 миллион MP 40 шығарылған.
At the outbreak of World War II, the majority of German soldiers carried either Karabiner 98k rifles or MP 40s, both of which were regarded as the standard weapons of choice for an infantryman. However, later confrontations with Soviet troops such as the Battle of Stalingrad, where entire enemy units were armed with PPSh 41 submachine guns, the Germans found themselves out gunned in short range urban combat which caused a shift in their tactics, and by the end of the war the MP 40 and its derivatives were sometimes issued to entire assault platoons. Starting in 1943, the German military moved to replace both the Karabiner 98k rifle and MP 40 with the new, revolutionary StG 44. By the end of World War II in 1945, an estimated 1.1 million MP 40s had been produced of all variants.
Соғыстан кейінгі пайдалану
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін көптеген MP 40 автоматтары (200 000-нан астам) одақтастар тарапынан тұтқындалды немесе тапсырылды, содан кейін кейбір дамып келе жатқан елдердің жарымәскери және жабдықтамасыз күштеріне қайта бөлінді. Норвегия армиясы 1975 жылы MP 38-ді қолданудан шығарды, бірақ MP 40-ты тағы бірнеше жыл пайдаланды. Атап айтқанда, «Heimevernet» (Территориалдық қорғаныс) оны шамамен 1990 жылға дейін қолданды, содан кейін ол Heckler & Koch MP5 автоматтарымен алмастырылды.
During and after the end of World War II, many MP 40s were captured or surrendered (upwards of 200,000) to the Allies and were then redistributed to the paramilitary and irregular forces of some developing countries. The Norwegian army withdrew the MP 38 from use in 1975 but used the MP 40 for some years more. In particular, the Territorials (Heimevernet) used it until about 1990, when it was replaced by the Heckler & Koch MP5.
MP 40/I
MP 40/I (кейде қате түрде MP 40/II деп аталады) – стандартты MP 40 ның өзгертілген нұсқасы, екі қатарлы (бір-біріне жапсарлас) журнал ұстағышымен (теориялық оқ-дәрілердің жалпы саны 64 оқ) жабдықталған. Бұл Шығыс майданындағы арнайы операциялар жасаушы әскерлер үшін кеңестік PPSh 41 автоматтарының үлкен журнал сыйымдылығын теңестіру мақсатында жасалған. Алайда, конструкциясы салмағы мен сенімділігіне байланысты сәтсіз болды. Шын нұсқаларында, екі журналдық ұядан басқа, кішкентайрақ иық тірегі және қысқартылған шығарып тастағыш (эжектор) та бар.
The MP 40/I (sometimes erroneously called MP 40/II) was a modified version of the standard MP 40 with a dual side by side magazine holder (for a theoretical ammunition total of 64 rounds), designed for special operations troops on the Eastern Front to compensate for the Soviet PPSh 41's larger magazine capacity. However, the design proved unsuccessful due to weight and reliability issues. Authentic versions, in addition to the dual mag magazine well, also have a smaller buttpad and shortened ejector.
MP 41
1941 жылы Хьюго Шмайсер MP 41-ді жобалады, ол іс жүзінде MP 40 жоғарғы қабылдағышы және MP 28 автоматтарының төменгі қабылдағышынан құралған еді. Бірақ, оның қолданылуы шектеулі болды және 1944 жылы тек SS және полиция бөлімшелеріне ғана берілді. MP 41 Германияның Одақтасы Румынияға да жеткізілді. Кейін 1941 жылы, бәсекелес компания Эрма Верке, Шмайссердің бас конструкторы болған Хаенельді патент құқығын бұзды деген айыппен сотқа берді. Содан кейін MP41 өндірісі тоқтатылды.
In 1941, Hugo Schmeisser designed the MP 41, which was, in reality, an MP 40 upper receiver with a lower receiver of an MP 28 submachine gun. It saw limited service, however, and was issued only to SS and police units in 1944. The MP 41 was also supplied to Germany's Axis ally Romania. Later in 1941, rival company Erma Werke sued Haenel, at which Schmeisser was Chief Designer, for patent infringement. Production subsequently ceased on the MP41.
АҚШ-тағы азаматтық меншік
1945 жылы Германияны одақтас әскерлер басып алған кезде, АҚШ әскери қызметшілері мыңдаған тұтқынға алынған қаруды, соның ішінде MP 40-ты соғыс трофейі ретінде елдеріне жіберді. Бұл практика автоматты қаруды импорттау алдында Ұлттық қару заңына сәйкес тиісті тіркеуді талап етті, бірақ оккупация кезінде бұл шектелді, нәтижесінде салыстырмалы түрде аз сандағы азаматтық қолданысқа жарамды түпнұсқа неміс MP 40 қарулары айналымда қалды және 2021 жылғы деректер бойынша шамамен 20 000 – 37 500 долларға бағаланды, ал кейбіреулері 50 000 долларға жуық сатылды. 1968 жылғы Қаруды бақылау заңы толық автоматты қарудың коммерциялық импортын тыйым салғаннан кейін, MP 40 бөліктерінің жиынтығы (қабылдағыш түтігін қоспағанда, бөлшектелген қару бөліктері) импортталып, АҚШ-та Чарльз Эрб, Уилсон Армз және басқалар өндірген қабылдағыштарға қайта құрастырылды. Бұл қайта жасалған, заңды түрде ауыстырылатын автоматтар, көбінесе «түтікшелі қарулар» деп аталады, (сапасына және жағдайына байланысты) әдетте түпнұсқа неміс MP 40-тың бағасының 50-75% құрайды, себебі олардың тарихи маңызы жоқ. Сондықтан олар көбінесе ойын-сауық ату үшін және Екінші дүниежүзілік соғыстың қайта жаңғырту шараларында қолданылады, себебі оларға тиетін тозу (қолдану шегінде) түпнұсқа коллекциялық үлгілердегідей құндылығын едәуір төмендетпейді. 1986 жылы «Қару иелерін қорғау туралы» заң қабылданғаннан кейін жаңа түтікшелі қарулардың өндірісі тоқтатылды. АҚШ-та азаматтық меншікке арналған MP 40-тың жартылай автоматты түрлері мен косметикалық көшірмелері бар. 2014 жылдан бастап American Tactical Imports компаниясы German Sporting Guns GmbH компаниясы өндірген MP 40 көшірмесін .22LR калибрімен импорттауды бастады, ал 2016 жылдан бастап 9 мм калибрімен пістолет нұсқасын импорттады. .22LR нұсқасы металл конструкциясымен, дәуірге сай бакелит жиһазымен, бүгілетін құбырлы қолсаппен және импорт талаптарына сәйкес келетін жалған дыбыс басу құрылғысымен жабдықталған. 9 мм нұсқасы пістолет ретінде жіктеледі, сондықтан оған бүгілетін құбырлы қолсап қосылмайды. Екі нұсқа да жабық ілмекпен, кері соққы арқылы жұмыс істейтін жартылай автоматты қарулар болып табылады және ішкі құрылысы жағынан бастапқы MP 40-тан едәуір өзгешеленеді, оларды нақты көшірме емес, қолжетімді косметикалық көшірме етеді. GSG өндірген екі нұсқа да бастапқы MP 40 бөліктерімен және дүрылдейтін жинақтарымен үйлесімсіз.
During the Allied occupation of Germany starting in 1945, U. S. servicemen shipped home thousands of captured firearms as war trophies, including MP 40s. This practice required proper registration of automatic weapons in accordance with the National Firearms Act before they could be imported, but this was curtailed later in the occupation, meaning a relatively small number of civilian transferable original German MP 40s remain in circulation and are valued at around $20,000 37,500 as of 2021, with some selling for almost $50,000. After the commercial importation of complete machine guns was banned by the Gun Control Act of 1968, MP 40 parts kits (the disassembled parts of the gun excluding the receiver tube) were imported and reassembled onto receivers manufactured in the United States by Charles Erb, Wilson Arms, and others. These remanufactured legally transferable machine guns, colloquially called "tube guns", are (depending on quality of construction and condition) generally valued at 50 75% of the price of original German MP 40s, as they do not have their historical background. As such, they are commonly used for recreational range shooting and WW2 historical reenactments, because the associated wear and tear (within reasonable limits) will not significantly diminish their value, as it would on original collectible examples. Manufacture of new tube guns ceased following the passage of the Firearm Owners Protection Act in 1986. There are several semi automatic variants and cosmetic replicas of the MP 40 available for civilian ownership in the U. S. Beginning in 2014, American Tactical Imports began importing an MP 40 replica manufactured by German Sporting Guns GmbH chambered in .22LR, and since 2016 has also imported a pistol variant chambered in 9mm. The .22LR variant features an all metal construction with period accurate Bakelite furniture, a folding stock, and a faux suppressor to meet barrel length import requirements. The 9mm variant is classified as a pistol and therefore does not ship with a folding stock. Both variants are closed bolt, blowback operated semi automatic firearms that vary substantially from originally manufactured MP 40s in internal operation, making them more of an affordable cosmetic replica than a faithful reproduction. Neither of the GSG manufactured variants are compatible with originally manufactured MP 40 parts and magazines.