Кіріспе

Жартылай автоматты тапанша
АҚШ стандарты емес қолданыста: plainlist|
Финляндия азамат соғысы
Чако соғысы
Конституциялық революция
Қытай азамат соғысы
Бірінші Индоқытай соғысы
Индонезия Ұлттық революциясы
Алжир соғысы
Лаос азамат соғысы
Куба революциясы
Шошқалар шығанағының шабуылы 1938 жылы 26,38 долларға тең болған сома қазіргі жылдары шамамен <есептелген сомаға> баламалы.
| өндіріс мерзімі = 1911–қазіргі уақытқа дейін
| түрлері = plainlist|
M1911A1
| бөлігінің ұзындығы = plainlist|
Үкіметтік модель: 5.03 дюйм (127 мм)
| механизмі = Қысқа кері иіліс принципі
| ұзындығы = 8.5 дюйм (216 мм) 1940 жылдан бастап АҚШ әскери бейіндемесі бастапқы модель үшін, 1911 жылдың наурыз айында қабылданған «Автоматты тапанша, .45 калибрлі, M1911» және 1926 жылы қолданысқа енген жақсартылған M1911A1 моделі үшін «Автоматты тапанша, .45 калибрлі, M1911A1» болды. Вьетнам соғысы кезінде бейіндеме «Тапанша, .45 калибрлі, Автоматты, M1911A1» деп өзгертілді. АҚШ әскері қызмет ету кезеңінде шамамен 2,7 миллион M1911 және M1911A1 тапаншасын сатып алды. Тапанша 1911 жылдан 1985 жылға дейін АҚШ Қарулы күштерінің стандартты жеке қаруы болды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста, Екінші дүниежүзілік соғыста, Корея соғысында және Вьетнам соғысында кеңінен қолданылды. M1911A1 1985 жылы 9 мм Beretta M9 тапаншасын стандартты АҚШ әскери жеке қаруы ретінде қабылдаумен алмастырылды. Алайда, АҚШ армиясы M1911A1-ді Beretta M9-бен ресми түрде 1986 жылдың қазан айына дейін алмастырмады, бірақ өндіріс және сатып алудағы тапшылық 1911A1-ді кейбір бөлімшелерде 1989 жылдан кейін де қолданыста ұстады. 1911A1 толығымен қолданыстан шығарылмады. M1911-дің жаңартылған түрлері әлі де АҚШ Армиясының Арнайы күштері, АҚШ Теңіз жаяу әскерлері және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кейбір бөлімшелерінде қолданылуда.

Ерте тарихы және бейімделулері

M1911 пішіні 1890 жылдардың соңында сол кездегі қолданыстағы түрлі револверлерді алмастыру үшін қолайлы, өзін-өзі зарядтайтын (немесе жартылай автоматты) пішін іздеу нәтижесінде пайда болды. АҚШ жаңа атыс қаруларын үлкен жылдамдықпен қабылдады; бірнеше жаңа пистолеттер мен екі жаңа қызметтік мылтық (M1892/96/98 Krag және M1895 Navy Lee), сондай-ақ армия және флот үшін Colt және Smith & Wesson компанияларының револверлер сериясы – барлығы сол онжылдықта қабылданды. Келесі онжылдық та осы қарқынмен өтті, онда бірнеше револверлер қабылданып, онжылдықтың соңында M1911-дің ресми түрде қабылдануына әкелетін өзін-өзі зарядтайтын пистолетті іздеу жұмыстары жүргізілді. Хирам С. Максим 1880 жылдары өзін-өзі зарядтайтын мылтықты жасаған болатын, бірақ ол көбінесе пулеметтермен айналысты. Дегенмен, оның патрон энергиясын қайта зарядтау принципін қолдану 1896 жылы бірнеше өзін-өзі зарядтайтын пистолеттердің жасалуына әкелді. Бұл үлгілер түрлі елдердің әскерлерінің назарын аударды, олар өз әскерлеріне қолайлы үлгіні табу үшін іздестіруді бастады. АҚШ-та мұндай бағдарлама 20 ғасырдың басында ресми сынақтарға жол ашты. 1899 жылдың соңында және 1900 жылы Маузер (C96 "Broomhandle"), Манлихер (Mannlicher M1894) және Colt (Colt M1900) пистолеттерінің өзін-өзі зарядтайтын сынақтары өткізілді. АҚШ армиясы қысқа мерзімге .45 Colt калибрлі M1873 бір әрекетті револверін қайта қолдануға көшті, ол 19 ғасырдың соңында стандартты қару болып саналды; оқ ауыр болғандықтан, қарсыласатын тайпа мүшелеріне қарсы тиімдірек деп танылды. Бұл мәселелер қару-жарақ басшысы, генерал Уильям Кройзерді жаңа қызметтік пистолетті сынауға рұхсат беруге мәжбүр етті. Бірақ бұл 1900 жылы Colt және Steyr үлгілерінен гөрі DWM үлгісін сатып алумен толық сәйкес келмейді. Дегенмен, 1907 жылдан 1911 жылға дейін Savage және Colt үлгілерін таңдау үшін бірқатар далалық сынақтар жүргізілді. M1911 пистолеті 1913 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері мен теңіз жаяу әскерлері қабылдады. 1916 жылы Панчо Виллаға қарсы Мексикаға жасалған жазалау экспедициясы кезінде .45 ACP "1911 жылғы АҚШ армиясының үлгісі" АҚШ армиясының атты әскерлері мен жаяу әскерлері қолданды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1917 жылдың басына қарай Colt’s Patent Firearms Manufacturing Company және АҚШ үкіметінің Springfield қару-жарақ қоймасы АҚШ қарулы күштеріне барлығы 68 533 М1911 тапаншасын жеткізді. Дегенмен, АҚШ әскери күштерін күрт кеңейту қажеттілігі және Бірінші дүниежүзілік соғыста осы қаруға деген сұраныстың өсуі Colt және Springfield қару-жарақ қоймасынан басқа да мердігерлерге, соның ішінде Remington UMC және Квебектегі North American Arms Co. компанияларына өндірісті кеңейтуге әкелді. М1911 тапаншасын өндіруге National Cash Register Company, Savage Arms Company, Монреальдегі Caron Brothers Manufacturing, Burroughs Adding Machine Co., Winchester Repeating Arms Company және Lanston Monotype Company сияқты бірнеше өндірушілерге де келісімшарттар берілді, бірақ келісім шартына қол қойылғаннан кейін бұл келісімшарттар тапаншалар өндірілгенге дейін күштен шығарылды.

Соғыс аралығындағы өзгерістер

Бірінші дүниежүзілік соғыстағы майдан тәжірибесі 1924 жылы аяқталған бірнеше шағын сыртқы өзгерістерге әкелді. Жаңа үлгі 1926 жылы өзгертілген типтік жіктеме алды, M1911A1, M1911A1 пистолеттерінің сериялық нөмірлері 700,000-нан жоғары болуы тиіс, ал төменгі сериялық нөмірлері M1911 деп белгіленді. M1911A1 дизайнына енгізілген өзгерістерге қысқартылған доңғалақ, доңғалақтың артындағы рамадағы ойыстар, иісті серіппелік корпус, шекектің тістеуін болдырмау үшін ұзартылған тұтқа қауіпсіздігі, кең алдыңғы нысана, қысқартылған шекек тістеуі және қарапайым тұтқа тексеруі ( "Қос ромб" бедерлерін жою) кірді. M1911A1 пистолеті соғыс кезінде өте көп мөлшерде өндірілді. Жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін үкімет одан әрі өндіріс бойынша барлық келісімшарттарды тоқтатты және персоналды қаруландыру үшін қолда бар қару-жарақ қорын пайдаланды. Бұл қарулардың көпшілігі қолданылған, оларды қайта құру және қайта бояу қажет болды. 1920-жылдардың ортасынан 1950-жылдардың ортасына дейін АҚШ арсеналдарында және қызмет көрсету орталықтарында мыңдаған 1911 және 1911A1 пистолеттері жөнделді. Бұл жөндеулерге шағын тексерулерден бастап күрделі жөндеулерге дейін әртүрлі жұмыстар кірді. Үкіметтік арсеналдарда жөнделген пистолеттер әдетте рама/қабылдағышта арсеналдың әріптерімен, мысалы, Рок-Айленд арсеналы үшін RIA немесе Спрингфилд арсеналы үшін SA деп белгіленеді. Бүгінгі таңда коллекционерлер арасында, әсіресе Сингер өндірген пистолеттерге жоғары баға беріледі, тіпті нашар жағдайда да олардың құны жоғары.

Бас офицердің үлгісі

1943 жылдан 1945 жылға дейін АҚШ армиясының кейбір генералдарына жоғары сапалы қызғылт былғарыдан жасалған M1916 пістолет белбеу жинағы берілді. Ол былғары белбеуден, былғары қақпағы бар, былғарыдан тігілген аяққа байланатын баудан, екі қалталы журнал сөмкесінен және арқан баудан тұрды. Металл тоқасы мен фурнитура алтын жалатылған мыстан жасалған. Тоқаның орталық (немесе "еркек") бөлігінде АҚШ мөрі, ал дөңгелек (немесе "әйел") бөлігінде лавр гүлшоғыры бейнеленген. Пистолет стандартты M1911A1 үлгісі болды және тазалау жинағымен, үш журналмен бірге келді. 1972 жылдан 1981 жылға дейін АҚШ армиясы мен АҚШ әуе күштерінің генералдарына RIA M15 General Officer's Model деп аталатын M1911A1 пистолетінің модификацияланған нұсқасы берілді. 1982 жылдан 1986 жылға дейін стандартты M1911A1 пистолеті берілді. Екеуі де қара былғары белбеумен, ашық қаптамасы бар, ұстап тұратын бауы бар және екі қалталы журнал сөмкесімен бірге келді. Металл тоқасы мен фурнитура M1916 General Officer's Model-ге ұқсас болды, бірақ армия үшін алтын түсті металлдан, ал әуе күштері үшін күміс түсті металлдан жасалған.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қолданыс

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін M1911 Корей соғысы мен Вьетнам соғысында АҚШ Қарулы Күштерінің негізгі тірегі болды, онда оны туннельді тышқандар кеңінен қолданды. Ол Desert Storm кезінде АҚШ Армиясының мамандандырылған бөлімшелерінде және АҚШ Әскери-теңіз флотының Мобильді құрылыс батальондарында (Seabees) қолданылған. 1970 жылдардың аяғына қарай M1911A1 өзінің ескіргенін көрсетті. Конгрестің бір ғана заманауи тапанша дизайнын стандарттау бойынша саяси қысымының нәтижесінде АҚШ Әскери-әуе күштері НАТО стандартындағы 9 мм Parabellum патроны қолданатын жаңа жартылай автоматты тапаншаны таңдау үшін бірлескен қызмет кіші қару бағдарламасын жүргізді. Сынақтардан кейін Beretta 92S 1 таңдалды. Армия бұл нәтижеге қарсы шығып, 1981 жылы XM9 сынақтарын өткізді, соның нәтижесінде 1985 жылдың 14 қаңтарында Beretta 92F ресми түрде қабылданды. 1980 жылдардың аяғында өндіріс күшейді, бұл даулы XM9 қайта сынағына және бастапқы сынақтардың кейбір қатысушылары бойкот еткен жеке XM10 растауына қарамастан, сондай-ақ кейбір M9 Beretta тапаншаларының алдыңғы бөліктеріндегі жарықтарға және жоғары қысымды патрондарды қолданғанда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің арнайы операцияларының қызметкерлеріне жарақаттар келтірген сырғақтардың бөлінуіне байланысты мәселеге қарамастан болды. Соңғы мәселе пайдаланушыны қосымша қорғайтын және қолданылатын оқ-дәрілерді жаңартатын жаңартылған 92FS үлгісіне әкелді. 1990-1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысы кезінде M1911A1 резервтік құрамындағы АҚШ армиясының бөлімдері Desert Shield және Desert Storm операцияларына қатысу үшін жіберілді. 1990 жылдардың басында көптеген M1911A1 тапаншалары Beretta M9-ға алмастырылды, бірақ олардың шектеулі саны арнайы бөлімшелерде қолданылуда. Атап айтқанда, АҚШ Теңіз корпусы (USMC) M1911 тапаншаларын MEU(SOC) және барлау бөлімшелерінің таңдалған қызметкерлері үшін пайдалануды жалғастырды (USMC 50,000-нан астам M9 тапаншасын сатып алған болатын). Өз кезегінде, АҚШ Арнайы операциялар бас қолбасшылығы (USSOCOM) шабуылдық қолға арналған қару жүйесі (OHWS) сынақтарында .45 ACP тапаншасын қажет етті. Нәтижесінде Heckler & Koch OHWS MK23 Mod 0 шабуылдық қолға арналған қару жүйесіне айналды (өзі 1911-дің негізгі далалық жинағына негізделген), ол көп өзгертілген M1911 болған Colt OHWS-ті жеңді. Beretta M9-да қолданылатын 9 мм Parabellum патронының тоқтату күшіне қанағаттанбаушылық соңғы жылдары USSOCOM бөлімшелерінде M1911 дизайны сияқты .45 ACP патронына негізделген тапаншаларды, сондай-ақ басқа тапаншаларды қайта қабылдауға ықпал етті, бірақ M9 SOCOM-де де, жалпы АҚШ әскерінде де басым болып қала береді.

Дизайн

Браунингтің негізгі M1911 дизайны өндіріс кезеңі бойында өте аз өзгеріске ұшырады. Екінші саусақпен доңғалақты тартуға қатысты ескертулер алғашқы M1911 нұсқаулығына және 1940 жылдарға дейінгі келесі нұсқаулықтарға енгізілген. Осы негізгі дизайн коммерциялық мақсатта да ұсынылды және басқа елдердің әскерлері де қолданды. .45 ACP (Automatic Colt Pistol) қаруынан өзге, .38 Super, 9×19 мм Parabellum, 7.65 мм Parabellum, 9 мм Steyr, .400 Corbon және басқа да оқ-дәрілерге арналған үлгілер де ұсынылды. M1911 бұрынғы Colt жартылай автоматты үлгілерінен жасалған, .38 ACP сияқты оқтарды атқан. Бұл үлгі 1890 жылдардың соңы мен 1900 жылдардың басында, пистолет қабылдануға дейін өткен үкіметтік іріктеу кезеңінде көптеген басқа үміткерлерді жеңіп шықты. M1911 АҚШ қарулы күштерінің түрлі салаларында қолданылған револьверлер мен пистолеттердің орнын ресми түрде басты, бірақ кейбір арнайы жағдайларда басқа да үлгілер қолданылды. Glock 21, SIG Sauer P220, Springfield XD және Heckler & Koch USP сияқты .45 калибрлі, жаңа және жеңіл пистолеттерге қарамастан, M1911 танымалдығын жоғалтпайды және USPSA, IDPA, IPSC және Bullseye сияқты түрлі жарыстарда кеңінен қолданыла береді.

M45 MEU ((SOC)

1986 жылы Куантикодағы Теңіз корпусының Дәлдікті қару бөлімі (PWS) барлау бөлімшелері үшін M1911A1 тапаншаларын жаңартуды бастады. Бұл бөлімдер Теңіз экспедициялық бірлігінің (арнайы операцияларға қабілетті) (MEU(SOC)) жаңа Теңіз корпусы бағдарламасында қызмет етті. Тапанша M45 MEU(SOC) деп аталды. Бұл қолмен жасалған тапаншалар соңғы пайдаланушылардың талаптары мен тілектеріне сәйкес реттелді. 1980-жылдардың соңында Теңіз корпусы Браунингтің дизайнын 21 ғасырдағы шайқасқа дайын ету үшін бірқатар талаптар мен жақсартулар жасады, олардың көпшілігі MEU(SOC) тапаншаларының жобаларына енгізілді, бірақ жобалау және жеткізу уақыты шектеулі болды. Көп ұзамай, «Жақын аралықтағы ұрыс тапаншасы» (ICQB) деп кейіннен аталған, шектеулі санда тапаншаларды шығаруды Кимбер бастады. Қарапайым кері серіппелі механизмді, 5 дюймдік стволды (тот баспайтын болаттан жасалған, бірақ) және ішкі экстракторды сақтай отырып, ICQB Браунингтің бастапқы дизайнынан көп ерекшеленбеді. Теңіз корпусы M45A1 тапаншасын күштік барлау роталарына, Теңіз корпусының арнайы операциялар командованиесіне (MARSOC) және Провост Маршал кеңсесінің арнайы реакциялық топтарына берді. Жаңа 1911 тапаншасы M45A1 немесе «Жақын аралықтағы ұрыс тапаншасы» (CQBP) деп аталды. M45A1 екі серіппелі механизмге, Пикатинни рельстеріне және керакотпен жабылған қоңыр түске ие. 2019 жылы USMC M45A1-ді ауыстыру үшін SIG Sauer M18 таңдады. 2020 жылы Теңіз корпусы M18 тапаншасын енгізуді бастады. Ауыстыру 2022 жылдың қазанында аяқталды.

Азаматтық үлгілер

Colt Commander: 1949 жылы Colt Colt Commander өндірісін бастады, ол алюминийден жасалған 1911 үлгісі, 4 1/4 дюймдік ұңғысы және дөңгелек балғасы бар. Ол 1949 жылы офицерлерге арналған M1911 тапаншасына жеңіл ауыстыру үшін шығарылған Армия талабына жауап ретінде жасалды. 1970 жылы Colt толығымен болаттан жасалған "Colt Combat Commander" үлгісін ұсынды, сатин никельді үлгі де қосымша болды. Екі үлгінің арасындағы айырмашылықты анықтау үшін алюминийден жасалған үлгі "Жеңіл салмақты командир" деп аталды. Colt Government Mk. IV серия 70 (1970–1983): Дәлдігі жоғарылатылған бөлінген ұңғылы бұранда (коллет бұрандасы) енгізілді. 35800NM–37025NM сериялық нөмірлеріндегі алғашқы 1000 прототиптер ұңғысы мен сырға BB деп белгіленді. "Командир" өлшемді тапаншалар қатты бұранданы сақтап қалды. Colt Government Mk. IV серия 80 (1983 жылдан қазіргі уақытқа дейін): Ішкі оқ ату қауіпсіздігі және сеардағы жаңа жартылай құйрық тілігі енгізілді; осы үлгілерде жартылай құйрықта тұрғанда доңғалақты тарту балғаның түсуіне себеп болады. 1988 жылдан кейінгі үлгілер коллет бұрандаларының сынуына байланысты қатты ұңғылы бұрандаларға қайта оралды. Colt Gold Cup Ұлттық Матч 1911/Mk. IV серия 70/Mk. IV серия 80 MKIV/70 сериясы Алтын Кубок 75 жылдығы Ұлттық Матч/Кэмп Перри 1978. 200 тапаншамен шектелді. (1983–1996) Алтын Кубок MKIV серия 80 Ұлттық Матч: .45 ACP, Colt Elliason реттелетін артқы көзделгі, толық реттелетін Bomar Style артқы көзделгі, нысаналық алдыңғы көзделгі, шұңқырлы балға, кең нысаналық доңғалақ, төмендетілген және кеңейтілген патрон шығару порты, Ұлттық Матч ұңғысы, бедерлі жоғарғы сырғы, никель медальоны бар резеңке тұтқалар. Colt 1991 сериясы (1991–2001 ORM; 2001–қазіргі NRM): Mk. IV серия 80 негізінде қайта жасалған M1911A1 әскери үлгісінің гибриді; бұл үлгілер Спрингфилд Армори және Норинко сияқты өндірушілердің импорттық тапаншаларымен бәсекелесу үшін Colt-тің басқа 1911 үлгілерінен арзан бағада сатылатын "әскери стандарттағы" тапаншаны ұсынуға бағытталған. 1991–2001 үлгісінде сырға ойылған үлкен "M1991A1" белгісі қолданылған. 2001 жылғы үлгіде "Colt's Government Model" жаңа белгісі енгізілді. 1991 сериясы .45 ACP немесе .38 Super, сондай-ақ .45 ACP-де көк және тот баспайтын "Командир" үлгілерін қамтиды.

Өзіндік үлгілер

M1911-дің алғашқы нұсқасынан бері оны оңай бейімдеуге болады. Ауыстырылатын бағыттағыштар, тұтқалар және басқа да қосымша жабдықтар – ең көп таралған бөлшектер. 1950 жылдардан бастап және бәсекелі тапанша ату спортының дамуымен бірге көптеген компаниялар M1911-ді кеңейтілген бейімдеуге арналған негізгі модель ретінде ұсынды. Бұл өзгерістер сыртқы жабынын өзгертуден бастап, қаңқаны тегістеуден, сосын қолмен жасалған балғаларды, триггерлерді және құлыптарды орнатуға дейін жетеді. Кейбір өзгерістерге компенсаторларды орнату және тактикалық шамдар мен тіпті оптикалық прицелдер сияқты аксессуарларды қосу кіреді. Джон Браунингтің дизайнында жиі кездесетін өзгеріс – кері серіппесінің бойымен созылатын толық ұзындығындағы жетекші таяқты пайдалану. Бұл тапаншаның алғы бөлігіне салмақ қосады, бірақ ату дәлдігін арттырмайды және тапаншаны ажыратуды сәл қиындатады. 2002 жылдан бастап, тапсырыс бойынша жасалған тапаншалардың құны жоғарылайды және олар жаңадан немесе қолданыстағы базалық модельдерден құрастырылады. Dan Wesson Firearms, Les Baer, Nighthawk Custom, Springfield Custom Shop және Wilson Combat сияқты танымал компаниялар өздігінен жасалған M1911 тапаншаларын ұсынады. IPSC үлгілерін BUL Armory және Strayer Voigt Inc (Infinity Firearms) ұсынады.

АҚШ-тағы қазіргі пайдаланушылар

АҚШ және басқа елдердегі көптеген әскери және құқық қорғау ұйымдары (көбінесе өзгертілген) M1911A1 тапаншаларын пайдалануды жалғастыруда, оның ішінде Лос-Анджелес полиция департаментінің SWAT және S.I.S., ФБР-дің кешірілгендерді құтқару тобы, ФБР аймақтық SWAT командалары және 1-ші арнайы күштердің операциялық бөлімшесі – Delta (Delta Force). M1911A1 АҚШ-та практикалық және ойын-сауық мақсаттары үшін кеңінен танымал. Тапанша, іші бір қатарлы дүрыл (бұл оны жасыру оңайырақ ететін жұқа пистолетті қамтамасыз етеді) арқасында жасырын алып жүруге, жеке қорғануға, нысанаға атуға, жарыстарға қатысуға және коллекция жинауға жиі қолданылады. Сан алуан қосымша аксессуарлар пайдаланушыларға тапаншаны қалауынша бейімдеуге мүмкіндік береді. M1911 стиліндегі тапаншаларды өндіретін компаниялардың саны артып келеді және бұл модель сенімділігі, қарапайымдығы және патриоттық сезімдерге ұйымдастыратындығы үшін әлі де өте танымал. Әртүрлі тактикалық, нысаналық және ықшам модельдер қол жетімді. Бағасы Түркиядан (TİSAŞ және GİRSAN) және Филиппинден (Armscor, Metro Arms және SAM Inc.) импортталған қарапайым модельдер үшін шамамен 400 доллардан басталып, ең жақсы жарыс немесе тактикалық нұсқалар үшін (Wilson Combat, Ed Brown, Les Baer, Nighthawk Custom және Staccato) 4000 доллардан асып түседі. Армияның арнайы операциялар бөлімдері арасында M1911 тапаншаларына деген сұраныстың өсуіне байланысты, АҚШ армиясының мергендік бөлімдері M1911 тапаншаларының жаңа буынын жасауды бастады және 2004 жылдың соңында M1911 A2 жобасын іске қосты. Бұл тапанша Спрингфилд Custom Shop-та үнемі партиялар бойынша шығарылады, ал әр партиядан бірнеше данасы жалпы жұртшылыққа шамамен 2700 АҚШ долларына сатылады.