Австрия және Стирия герцогі Отто I: Өмір және билік жолы

Кіріспе

1330-1339 жылдар аралығында Австрия және Штирия герцогы Отон, Қуанышты (der Fröhliche; 23 шілде 1301 – 17 ақпан 1339), 1330 жылдан бастап Австрия және Штирия герцогы, ал 1335 жылдан өліміне дейін Каринтия герцогы болды. Габсбургтер әулетінің мүшесі Отон, ағасы герцог Альберт II-мен бірге билік етті.

Өмірбаян

Отто Германия королі Альберт I мен Каринтиялық Елизаветаның кіші ұлы ретінде Австрияның астанасы Венада дүниеге келді. Оның ағалары – 1306 жылы Богемия патшасы болған Рудольф III, 1314 жылы бавариялық Людовикке қарсы Рим патшасы сайланған Фредерик Керемет, Австрия герцогтары Леопольд I және Альберт II, сондай-ақ Генрих Достық. 1308 жылы король Альберт I-нің қазасынан кейін Габсбургтер Германия тағы үшін күресте жеңіліске ұшырады, ал 1322 жылы Мюльдорф шайқасында Фредерик Керемет Виттельсбах әулетінен шыққан Людовикке жеңілді. Екі әулеттің жақындасуы барысында Отто Бавария герцогы Стивен I-нің қызы Елизавета Виттельсбахқа үйленді. 1327 жылы ол өзінің тұңғыш ұлы Фридрих II дүниеге келгеніне орай Штириядағы Нойберг аббаттығын және Венадағы Августин шіркеуіндегі Киелі Георгий капелласын салды. 1330 жылы әйелі Елизавета қайтыс болғаннан кейін, ол Нойберг аббат шіркеуіне жерленді. 1329 жылдан бастап Отто Швабиядағы (Керек Австрия) Габсбургтердің бастапқы иеліктерін басқарды. 1330 жылы ол және оның ағасы Альберт II Австрия герцогтығын иеленді. 1328 жылдан бері Киелі Рим империясының императоры Людовик IV Оттоға императорлық викарий лауазымын да берді. Ақпан айында ол күшті Люксембург әулетімен байланысын нығайтып, Богемия королі Иоанн Соқырдың қызы және болашақ император Карл IV-тің қарындасы Аннаға екінші рет үйленді. Бұл оқиға Моравияның Зноймо қаласында болды. Екі айдан кейін Оттоның анасының туысы, Мейнхарднер герцогы Генрих Каринтиялық еркек мұрагерсіз қайтыс болды. 2 мамыр 1335 жылы император Людовик IV Каринтия герцогтығын, іргелес Карниола маркасын және Тирольдің оңтүстік бөлігін Линцте Отто мен Альбертке императорлық феод ретінде берді. Отто Цолльфельд жазығында өткен ежелгі Карантания салты бойынша герцог болып тағайындалды және сол кезден бастап Австрия герцогтығынан гөрі Каринтияға көбірек мән берді. 1337 жылы ол пруссиялық және литвалық язычник тайпаларына қарсы крест жорығы үшін Societas Templois атты рыцарлық орденін құрды. Оның "Күлкілі" деген лақап аты оның сарайындағы тойлы атмосферамен байланысты. Отто 37 жасында Нойберг аббаттығында қайтыс болды. Оның ұлдары және титулды мұрагерлері Фридрих II мен Леопольд II 1344 жылы көп ұзамай қайтыс болды (деген болжам бар, уланған), нәсіл тоқтап қалды.

Otto was born in the Austrian capital, Vienna, the youngest son of King Albert I of Germany and Elizabeth of Carinthia, a member of the House of Gorizia Tyrol (Meinhardiner). His elder brothers were Rudolf III, who became King of Bohemia in 1306, Frederick the Fair, elected King of the Romans in opposition to Louis the Bavarian in 1314, the Austrian dukes Leopold I and Albert II, as well as Henry the Friendly. After the murder of King Albert I in 1308, the Habsburgs lost out in the struggle for the German throne, when Frederick the Fair was defeated by his Wittelsbach rival Louis in the 1322 Battle of Mühldorf. In the course of a rapprochement of both dynasties, Otto married Elizabeth of Wittelsbach, a daughter of Duke Stephen I of Bavaria. In 1327 he founded Neuberg Abbey in Styria, on the occasion of the birth of his first son Frederick II, and the Chapel of Saint George in the Augustinian Church in Vienna. When his wife Elizabeth died in 1330, she was buried at the Neuberg Abbey church. From 1329 onwards, Otto administered the original Habsburg possessions in Swabia (Further Austria). In 1330, he and his brother Albert II were enfeoffed with the Austrian duchy. Louis IV, Holy Roman Emperor since 1328, also vested Otto with the title of an Imperial vicar. In February he developed close ties with the mighty House of Luxembourg by secondly marrying Anna of Bohemia, daughter of King John the Blind and sister of future emperor Charles IV, in the Moravian royal city of Znojmo. Two months later, Otto's maternal uncle, the Meinhardiner duke Henry of Carinthia, died without male heirs, whereupon Emperor Louis IV on 2 May 1335 ceded the Duchy of Carinthia, the adjacent March of Carniola and the southern part of the Tyrol to Otto and Albert as Imperial fiefs in Linz. Otto was enthroned as duke in accordance with the archaic Carantanian rite on the Zollfeld plain, and, from that time onwards, took care of Carinthia rather than of the Austrian duchy. In 1337 he founded the knightly order Societas Templois for the crusade against the pagan Prussian and Lithuanian tribes. His nickname "the Merry" refers to the festive atmosphere at his court. Otto died at Neuberg Abbey at the age of 37. His sons and titular successors Frederick II and Leopold II died shortly afterwards in 1344 (presumably poisoned), and the line became extinct.