Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Людовик Римдік (Людвиг VI дер Рёмер) (7 мамыр 1328 – 17 мамыр 1365) – қасиетті Рим императоры Людовик IV Бавариялықтың екінші әйелі, Генуя графы Маргарет II-ден туған үлкен ұлы және Виттельсбах әулетінің мүшесі. Людовик Жоғарғы Бавария герцогы ретінде Людовик VI (1347–1365) және Бранденбург маркграфы ретінде Людовик II (1351–1365) болды. 1356 жылдан бастап ол Бранденбург сайлаушысы қызметін де атқарды.
Louis the Roman (Ludwig VI der Römer) (7 May 1328 – 17 May 1365) was the eldest son of Holy Roman Emperor, Louis IV the Bavarian, by his second wife, Margaret II, Countess of Hainaut, and a member of the House of Wittelsbach. Louis was Duke of Upper Bavaria as Louis VI (1347–1365) and Margrave of Brandenburg (1351–1365) as Louis II. As of 1356, he also served as Prince Elector of Brandenburg.
Өмірбаян
Луи Римде туған, себебі оның ата-анасы әкесінің қасиетті Рим императоры болып тағайындалуы үшін Римге сапар шеккен. Сондықтан оған «Римдік» деген лақап ат қойылған. 1347 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Людовик Бавария герцогы (Людовик VI ретінде) және бес ағасымен бірге Голландия мен Хейнаут графтығына ие болды. 1349 жылы Людовик ағалары Вильгельм I мен Альберт I үшін Голландия мен Хейнаутты босатты, өйткені 1345 жылы Казимир III пен Литваның Альдона Онасының қызы, Польшаның Кунигундасына үйлену арқылы поляк тәжін алуды күткен. Вильгельм мен Альбертке қарсы кейінгі талаптар сәтті болмады. Сондықтан Людовик анасына Вильгельммен соғысқанда қолдау көрсетті. 1351 жылдың желтоқсан айында Людовик VI Баварияның ағасы Людовик V-тен Бранденбургты алды, оның орнына Жоғарғы Баварияны жеке басқару құқығын иеленді. Людовик V-ке қарағанда тәжірибесі аз болғандықтан, ол «Жалған Вальдемардың» қарсылығына тап болды, ол Бранденбургке талапкерлік жасап, бірнеше қалалардан және қасиетті Рим императоры Карл IV-тен қолдау алды, Виттельсбахтар Карлмен келісімге келгенге дейін. Луи Мекленбург пен Помераниядағы феодалдық иеліктерінен бас тартуға мәжбүр болды. 1356 жылғы Алтын бұйрық арқылы Людовик сайлау құқығын қамтамасыз етті. 1358 жылы Людовик папаның анафемасынан босатылды. 1357 жылы Кунигунда қайтыс болғаннан кейін Людовик Мекленбург-Швериннің Ингеборгына үйленді. Ол Мекленбург герцогы Альберт II мен Швецияның Евфемиясының қызы болды. Людовиктің одан да баласы болмады, сондықтан оның інісі Отто V Бранденбургте оның мұрагері болды. Баласыз герцогтар Людовик пен Отто 1364 жылы Карл IV-ке Бранденбургтегі мұрагерлік құқығын, оның ағасы Стефан II-ге бавариялық мұрагерлік мәселесі бойынша наразылық ретінде, немересі Людовик V-тің ұлы Майнхард қайтыс болғаннан кейін уәде берді. Людовик Римдік 1365 жылы Берлинде қайтыс болды.
Louis was born in Rome when his parents travelled there for his father's coronation as Holy Roman Emperor, hence his nickname "the Roman". When his father died in 1347, Louis succeeded him as Duke of Bavaria (as Louis VI) and Count of Holland and Hainaut together with his five brothers. Louis released Holland and Hainaut for his brothers William I and Albert I in 1349, since he expected to acquire the Polish crown by his in 1345 marriage with Cunigunde of Poland, a daughter of Casimir III and Aldona Ona of Lithuania. Later claims against William and Albert were not successful. Hence Louis supported his mother during her war with William. In December 1351 Louis VI received Brandenburg from his older half brother Louis V of Bavaria in exchange for the sole rule of Upper Bavaria. Less experienced than Louis V, he was also challenged by the "False Waldemar", an impostor who claimed Brandenburg and got support from several cities and Holy Roman Emperor Charles IV until the Wittelsbachs came to terms with Charles. Louis also had to abandon claims on fiefdoms in Mecklenburg and Pomerania. With the Golden Bull of 1356, Louis secured the electoral dignity. In 1358 Louis was absolved from the papal excommunication. After Cunigunde's death in 1357, Louis married Ingeborg of Mecklenburg Schwerin. She was a daughter of Albert II, Duke of Mecklenburg, and Euphemia of Sweden. Louis had no children with her, either, thus his younger brother Otto V succeeded him in Brandenburg. The childless dukes Louis and Otto had already promised Charles IV the succession in Brandenburg in 1364 as revenge for a conflict with their brother Stephen II over the Bavarian succession after the death of their nephew Meinhard, the son of Louis V. Louis the Roman died in Berlin in 1365.