Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1990 жылдардағы 500-ден астам орындық нарықтағы жаңа квадроцикл ұшағының концепциясы. Боинг NLA, немесе Жаңа Үлкен Ұшақ – 1990 жылдардағы 500-ден астам орындық нарықтағы толығымен жаңа квадроцикл ұшағының жобасы. Бұл ұшақ 747-ден сәл үлкен болды және тұжырымдамасы жағынан McDonnell Douglas MD-12 және кейінірек Airbus A380 ұшақтарына ұқсас еді. 1993 жылы Боинг бұл жобаны дамытудан бас тарды, орнына Боинг 747-500X және 600X, содан кейін 747X және 747X Stretch, ал кейін Боинг 747-8 ұшақтарына көшті. Бұл ұшақтың жобалық атаулары NLA және Boeing 763-246C болды.
1990s concept for an all new quadjet airliner in the 500+ seat market
The Boeing NLA, or New Large Airplane, was a 1990s concept for an all new quadjet airliner in the 500+ seat market. Somewhat larger than the 747, this aircraft was similar in concept to the McDonnell Douglas MD 12 and later Airbus A380. In 1993, Boeing chose not to pursue development of this concept, focusing instead on the Boeing 747 500X and 600X, and then on the 747X and 747X Stretch, and subsequently on the Boeing 747 8. The project names for this aircraft were NLA and Boeing 763 246C.
Тарих
Боингтің жаңа ірі ұшағы – 20-ғасырдың соңында Боингтің Airbus сияқты бәсекелес ұшақ корпорацияларымен бәсекелесу үшін бастаған бірнеше жобаның бірі еді. Airbus A380 жобасы 1990 жылы коммерциялық авиация нарығын сол кезде кең таралған Боинг 747 ұшағынан бұру мақсатымен жариялана бастады. Боинг бұған қарсы тұруға тырысып, 1990 жылдардың басында NLA жобаларын әзірлеуге кірісті, Airbus A380-ді озу үшін 2000 жылға дейін пайдалануға беруді жоспарлады. NLA жобасының мақсаты – негізінен ұзақ қашықтыққа ұшатын және көптеген жолаушылар мен жүк тасымалдай алатын ұшақ құру болатын. Жобалау кезінде ETOPS енгізілмеген еді, және екі қозғалтқышты ұшақтар Тынық мұхиты арқылы ұшуға қолайлы деп есептелмеді, сондықтан NLA 747 немесе A380 сияқты, әр қанатта екі қозғалтқыштан тұратын төрт қозғалтқышты схемамен жобаланды. Ол ұзақ қашықтықтағы, жоғары сұранысқа ие ұшуларға арналған, мысалы, Сиднейден Дубайға немесе Лондоннан Нью-Йоркке 8-ден 14 сағатқа дейін созылатын рейстерге. Жоба жолаушылар көлемі арқылы бәсекелестерді жеңу мақсатымен жобаланғандықтан, NLA толық ұзындығында екі қабатты конфигурациямен жасалды. Бұл әуекомпания мен сыныптарға байланысты 600–1000 жолаушыға (A380-ге қарағанда конфигурация бойынша шамамен 50 жолаушыға артық) мүмкіндік беретін еді.
The Boeing New Large Airplane was one of several projects started by Boeing in the late 20th century as a way to compete with rival aircraft corporations like Airbus. The Airbus A380 project began to be publicized in 1990 in order to try and turn the commercial aviation market away from the then very prevalent Boeing 747. Boeing sought to combat this and began working up designs for the NLA at some point in the early 1990s, with a scheduled service entry date of before 2000 in order to beat the Airbus A380. The goal of the NLA project was to create an airplane capable of traveling primarily long haul routes and carrying vast amounts of passengers or cargo. At the time of design, ETOPS had not been introduced, and twinjet aircraft were not considered suitable for transpacific flights, so the NLA was designed with a four jet layout (two on each wing), much like the 747 or A380. It was designed to fly long haul, high demand flights such as Sydney to Dubai or London to New York can take anywhere from 8 to 14 hours. Because the project was designed with the goal of beating competitors based on sheer passenger volume, the NLA was designed with a full length two deck configuration. This would allow for 600–1000 passengers (depending on airline and class seating configurations), about 50 more passengers than the A380 per configuration.