Кіріспе

Бұрынғы темір жол – 1862 жылы ашылып, 1989 жылы жабылған түпнұсқа Едем аңғары темір жолы (EVR) Англияның Камбрия округінде орналасқан. Ол Пенрит қаласының жанындағы Клифтон Джанкшн мен Уэстморлендтегі Эпплби арқылы Киркби Стивенге дейін созылды. Жолаушылар тасымалы 1962 жылы тоқтатылды, ал желі Эпплби станциясындағы Settle-Carlisle темір жолымен тоғысқан жерден басталып, Киркби Стивенге дейінгі, карьерге қызмет көрсететін учаскеге дейін қысқартылды. 1976 жылға қарай Уэстморлендтегі Эпплби мен Флитольм арасында 10 шақырымдық кезең ғана қалды. Оны 1989 жылға дейін Уоркоп оқу полигонына британдық армия сирек пайдаланды. 1995 жылы Eden Valley Railway Society қоғамы құрылды, мақсаты – қызметтерді қайта жаңғырту және желіні қалпына келтіру. 2006 жылы Уоркоп пен Сэндфорд арасында мұражай темір жолы қызметі қайта басталды, ал 2013 жылы желі кеңейтілді, қазіргі уақыттағы темір жолдың ұзындығы шамамен .

Өмірбаян

Едем аңғары темір жолының құрылысына дейін, 1840 жылдары, Едем аңғарына дейін жүретін бірнеше жобалар ұсынылды. Олардың бірі – Ұлы Солтүстік Англия темір жолының қолдауымен Йорк және Карлайл қосылыс темір жолы, ол Нортхеллертоннан Барнард қасабасына, содан кейін Пеннин таулары арқылы Керкби-Стивенге дейін созылуы тиіс еді. Одан кейін екі тармақ Ланкастер және Карлайл темір жолымен байланысу үшін салынбақ: біреуі Тебейге, екіншісі Клифтонға. Тағы бір ұқсас жоба – Нортумберленд және Ланкашир одағы, ол Ньюкасл-апон-Тайн қаласының жанындағы Гейтсхедтен Барнард қасабасына, содан кейін Йорк және Карлайл желісі сияқты Пеннин таулары арқылы Керкби-Стивенге, ал одан Тейбэйге дейін жүретін еді. Бірақ 1840 жылдардағы темір жол қызуының аяқталуына байланысты, бұл жобалар іске аспады. Едем аңғары арқылы жаңа желі туралы ұсыныстар 1850 жылдардың соңында ғана қайта көтерілді. Алдымен, бұрынғы жобаларды жаңартып, жаңа транс-Пеннин темір жолы ұсынылды. Оңтүстік Дурхам және Ланкашир одағы темір жолы (SD&LUR) Стоктон және Дарлингтон темір жолынан Керкби-Стивенге, содан кейін Тебейге дейін жүретін болды. Екінші желі, Едем аңғары темір жолы, бірінші желіден Керкби-Стивенде бұрылып, жоғарғы Едем аңғары арқылы Клифтонға баратын еді. Бұл желілердің басты мақсаты – жолаушылар емес, жүк тасымалы: Камберленд пен Ланкаширден Солтүстік-Шығысқа жоғары сапалы темір кені, ал Дарем шахталарынан Англияның солтүстік-батысына көмір мен кокс тасымалдау. Бұл маршрут Ланкастер және Карлайл темір жолынан қысқа болды. Оңтүстік Дурхам және Ланкашир одағы темір жолын бекітетін Парламент актісі 1857 жылдың 13 шілдесінде қабылданды, ал Едем аңғары темір жолына арналған акті 1858 жылдың 21 мамырында қабылданды. Акт £180,000 көлемінде капитал жинауға мүмкіндік берді, ал компанияның тағайындалған директорларының қатарында Уэстморленд пен Камберлендтен Уильям Брогам, сэр Ричард Тафтон Исак Уилсон және Генри Пиз сияқты маңызды тұлғалар болды.

Құрылысы мен бағыты

Ньюкасл қаласындағы Лоутон ағайындарына 22 мильдік (35 км) желі құрылысы тапсырылды, ал құрылыс жұмысының басталу салтанаты 1858 жылдың 4 тамызында Лорд Брогамның қатысуымен өтті. Темір жол стансалары үшін тас негізінен Клиберн маңынан қазылып алынды. Құрылыс құны 204 803 фунт стерлингті құрады, оның ішінде 19 метрлік үш тораптық темір арқалықтан тұратын құрылымдар бар. Алдында Ұлы Мусгрейв ауылының батысында орналасқан шағын Мусгрейв станциясы салынды. Содан кейін желі солтүстік-батысқа қарай Уоркопқа бұрылып, Уоркоп станциясына жетті. Уоркоптан желі Эден аңғарының солтүстігімен, Эден өзенін Купленд Бектен өткеннен кейін виадук арқылы жалғасты, содан кейін Уоркоп станциясынан кейін Appleby-ге дейін созылды. Appleby-ден солтүстік-батысқа қарай жүретін темір жол Kirkby Thore станциясына жетті, одан кейін солтүстік-батысқа қарай, сол атымен аталатын ауылдың оңтүстігінде орналасқан Temple Sowerby станциясына дейін созылды. Эдем өзені тағы бір рет Skygarth виадугы арқылы кесілді, онда әрқайсысы 98 футтан (30 м) тұратын төрт тораптық арқалық болды, одан желі шамамен батысқа қарай Клиберн ауылының солтүстігіндегі Клиберн темір жол станциясына дейін созылды. Содан кейін желі батысқа қарай жалғасты, Камбриядағы Клифтон қаласына жақын солтүстікке қарай орналасқан қиылысқа жалғастыратын акорда оңтүстікке қарай бұрылды, бұл желіні Ланкастер мен Карлайл темір жолының Клифтон және Лоутер станцияларымен байланыстырды. Желі бір рельстік жол ретінде салынды және бастапқыда Стоктон және Дарлингтон темір жолымен пайдаланылды. Ол 1862 жылдың 8 сәуірінде минералды пойыздар үшін, ал сол жылдың 9 маусымында жолаушылар үшін ашылды. Келесі жылы Стоктон және Дарлингтон Солтүстік-Шығыс темір жолымен бірікті, соның салдарынан Эдем аңғары желісі де осы үлкен жүйенің бір бөлігіне айналды. Темір жол құрылысы кезінде 1861 жылы Парламент Эдем аңғарының маңыздылығын арттыратын заң қабылдады. Бұл 1865 жылы ашылған Кокермут, Кесвик және Пенрит темір жолын салуға рұқсат берген акт болды. Ол Кокермут және Уоркинтон темір жолымен байланысты, сондықтан Батыс Кумбрия жағалауындағы порттар мен индустрияландырылған, темірге бай аймақтар (Уоркинтон, Уайтхейвен) Ланкастер мен Карлайл желісімен (Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен) Пенрит маңында байланысты. Бұл Эдем аңғарының Англияның солтүстік-шығысы мен солтүстік-батысы арасындағы материалдарды тасымалдау үшін қолайлы бағытына айналды. 1870 жылдары Settle and Carlisle Railway темір жолы салынып жатты, ол да жоғарғы Эдем аңғары арқылы өтті. Вестморлендтегі Эпплби станциясының батысында Эдем аңғары темір жолымен қиылыс салынды, бұл солтүстікке қарай жүретін пойыздарға батысқа қарай Eden Valley желісіне өтуге мүмкіндік берді. Батысқа қарай Settle желісі Эдем аңғары желісін кесіп өтті.

1923 жылдан 1948 жылға дейін: LNER

1923 және 1948 жылдар аралығында бұл желі Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы құрамына кірді.

1948 жылдан 1989 жылға дейін: Британ темір жолдары

1948 жылы Ұлыбритания темір жолдары мемлекеттік меншікке алынып, бұл желі Британ темір жолдарының құрамына енді. Келесі он жылдық ішінде бірнеше станция жабылды: 1952 жылы Маскрейв станциясы, 1953 жылы Киркби Тор, 1953 жылы Темпл Соверби станциясы жолаушылар тасымалы үшін жабылды, ал 1956 жылы Клибурн станциясы. 1958 жылы екі вагонды дизельдік пойыз пайдалануға берілді. Клифтоннан Эпплбиге дейінгі желі де жабылды, және 1963 жылдан бастап Эпплбидің шығысына қарайғы бөліктерге Сетл мен Карлайл темір жолымен Эпплбидегі қосылыс арқылы ғана жетуге болады. Жүк пойыздары Эпплбиден Киркби Стивенге, содан кейін Хартли Карьерге дейін жүріп тұрды. 1974 жылы бұл қызмет тоқтатылып, Эпплби мен Варкоп арасындағы бөлігінен басқа, жол алынып тасталды. 1989 жылға дейін Варкоп ауылының солтүстігіндегі Варкоп оқу полигонына пойыздар қатынайтын. Клифтон Мур, Клибурн, Темпл Соверби, Уоркоп және Маскрейв темір жол станциялары қазір жеке тұрғын үйлерге айналдырылған. Клибурн мен Варкоптағы сигналдық будкалар сияқты басқа да нысандар сақталған. Маскрейв және Скайгарттағы көпірлер бұзылып алынды. Киркби Стивеннің батысындағы Тебейге дейінгі бұрынғы қосылыс орны қазір табиғат қорығы болып табылады.