Перты қаласының «Swan Districts» футбол клубы тарихы

Кіріспе

Swan Districts Football Club, «Swans» деген лақап атымен белгілі, Батыс Австралия футбол лигасында (WAFL) және WAFL әйелдер лигасы (WAFLW) құрамында ойнайтын австралиялық футбол клубы. Клуб Батыс Австралиядағы Перт қаласының шығыс жақ бөлігіндегі Бассендеанда орналасқан Bassendean Oval стадионында негізделген. Клуб 1933 жылы құрылған, ал 1934 жылы сол кездегі Батыс Австралия Ұлттық футбол лигасына (WANFL) қосылды. Бұл клуб Перт-Хиллс аймағында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде таратылған Midland Junction Football Club клубының жалғасы болып табылады.

Тарих

Суон округтері 1934 жылы дебюттік маусымда 21 ойынның жетісінде жеңіске жетіп, WANFL сатысында жетінші орынды иеленді. Шығыс Фримантлден "Джуда" Би және Батыс Перттен Фред Свиттапл сияқты WANFL-дің белгілі ойыншыларының қатысуы жаңадан құрылған клубтың бәсекеге қабілеттілігі үшін маңызды болды. 1935 жылы Суанс WANFL сатысында алты жеңіске және он екі жеңіліске ие болды, ал Джордж Крепп Сэндовер медалін жеңіп алды. 1936 жылғы маусымда "Лебеділер" тоғыз жеңіске және он бір жеңіліске жетті, бірақ Лига сатысында жетінші орынды иеленді. 1937 жылғы маусымда Swan Districts жаңа жаттықтырушы Джим Дичберннің басшылығымен Лига сатысында 14 жеңіске және 7 жеңіліске жетіп, үшінші орынға ие болды және алғашқы финал сериясында ойнады. Тед Холдсворт алғашқы 14 ойында 109 гол соқты, бірақ жарақаттан кейін маусым аяқталды. Шығыс Перт 13.9 (87) – 11.7 (73) есебімен жартылай финалда жеңіске жетті. Суон округтері 1938 жылы тағы да жақсы маусым өткізді, 11 жеңіс және тоғыз жеңіліспен үшінші орынды иеленді, бірақ бірінші жартылай финалда Шығыс Пертке қайтадан ұтылды (8.18 (66) – 9.11 (65)). 1939 жылы чемпион-шабуылшы Холдсвортты Калгурлиге жоғалтуымен Суанс жиырма ойыннан жеті жеңіспен сатыдағы алтыншы орынға түсіп қалды. Келесі екі маусымда Холдсворттың оралуына қарамастан, клуб 1940 жылы екі рет, 1941 жылы үш рет жеңіске жетіп, соңғы орынға шықты. Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты WANFL аға жастағы жарысын тоқтатты және оны ауыстыру үшін кіші жастағы жарысты іске қосты. 1942 жылы "Лебеділер" ойнауға жағдай жасай алмады және мүлдем бәсекеге түспеді. Джим Дэвис 1944 жылы 33 дауыспен Сванс медалін жеңген екінші Swan Districts ойыншысы болды, бірақ бұл ұмытылмас маусым болды. Суанс сатыда алтыншы орынды иеленді, бірақ 1945 жылы жаңадан ашылған ашық жастағы жарыста жағдайы жақсарды, бірақ жартылай финалда Оңтүстік Фримантлден жеңілді. Алайда, "Суан округтері" келесі он бес маусымда күрт төмендеді. Осы кезеңде олар сегіз команданың ішінде алтыншы орыннан жоғары көтерілген жоқ, жалпы алғанда 61 жеңіске жетті және 301 матчтың біреуінде тең түсті, себебі Бассендеанның айналасындағы аумақтың көп бөлігі "бөлінбеген" болды, сондықтан Кит және Рой Харпер, сондай-ақ Фрэнк Коулсон сияқты ойыншылар сәтті клубтарға көшті. Дегенмен, олар WANFL-дің "Келісімшарт қорын" енгізуге ықпал етті, бұл лига табысын клубтар арасында бөлісуге мүмкіндік берді. 1957 жылы Суан округтері өзінің алғашқы Колтс премьер-лигасын жеңіп алды, 1958 жылы қайталады, ал бұл командалар 1960 жылдардың басында және ортасында өз жетістіктерінің ядросын құрады. 1960 жылы соңғы орын алғаннан кейін, Swan Districts 1961 жылдың басында Хайдн Бунтон кішісін аға капитаны жаттықтырушысы етіп тағайындады және жақсару дереу болды. Суан округтері 21 матчтың 12-сінде жеңіске жетіп, 2-інде тең түсті, бұл оларды анық екінші орынға шығарды. Бунтонның чемпион Ист-Перт клубының ойыншысы "Полли" Фармерге қарсы тапқырлықпен ойнаған тактикасы оларды Ұлы финалда үлкен жеңіске жеткізді, ал 1962 және 1963 жылдары тағы екі премьер-лига жеңіске жетті. Алайда, "Лебеділердің" 1960-1961 жылдардағы өсуімен салыстырғанда төмендеуі де соншалықты жылдам болды. 1964 жылы Суанс алғашқы тоғыз матчтың жетісінде жеңіске жетті, бірақ содан кейін мемлекеттік өкілдердің шақырулары мен форманың бұзылуы командаға соншалықты әсер етті, олар соңғы он екі кездесудің тек екеуінде ғана жеңіске жетті. 1965 жылғы Ұлы финалда ортақ Шығыс Фримантель командасына ұтылғанға дейін жаңа капитаны жаттықтырушы Фред Кастелидиннің басшылығымен үйде және саяхатта ең табысты маусымға қол жеткізгеннен кейін, олар келесі сегіз маусымда толығымен құлдырады. Бұл дәуірдегі "Лебеділерге" толық уақытты жаттықтырушы немесе хатшының болмауы кедергі келтірді, бұл оларға басқа WANFL клубтарына қарағанда адамдарды тартуды қиындатты. 1968 жылы Суан округтері 1918 және 1998 жылдар аралығында WA(N)FL жарысындағы ең жоғарғы деңгейде жеңіске жетпеген маусымға жақындады: Шығыс Фримантелге қарсы бір ұпаймен жеңіске жетті және Шығыс Пертке қарсы ең төменгі ұпай жинады. Суан округтері 1970 және 1971 жылдары соңғы орынды иеленді, ал 1974 жылға дейін олар қайтадан финалға шықты, оны Джек Энсор жаттықтырды, ол жоғары деңгейдегі футбол лигасында ешқашан ойнамаған. Алайда, олар қайтадан күрт төмендеп, 1977 және 1978 жылдары ағаш қасықтарға түсіп қалды. Джон Тодд 1977 жылы Бассендеанда жаттықтырушылық тізгінді алып, ойыншыларды үлкен тазалаумен бастады, ол өзімен бірге жаңа жеңімпаз мәдениетін әкелді, ол Хайдн Бунтон дәуірінің үлгісін ұстанатын болды. 1980 жылдары Суанс WAFL-де басымдыққа ие болды, 1982, 1983 және 1984 жылдары үш рет жеңіске жетті. Суан округтері 1986 және 1988 жылдары күрт төмендеді, бірақ олар да жылдам өрледі. 1988 және 1989 жылдары Уэст Кост Иглз клубын жаттықтырғаннан кейін Тодд клубқа оралды және 1989 жылы 10 жеңіске жеткеннен кейін жетінші премьер-лига жеңіске жетті, Клэрмонтты 16.7 (103) – 10.17 (77) есебімен жеңді. Алайда, 1991 және 1994 жылдар аралығындағы бірнеше сәтсіз финалдық кампаниялардан кейін Тодд Оңтүстік Фримантлге оралды, онда ол футболдық мансабын бастаған, ал Суан округтері жаттықтырушылар Грэм Мелроуз (1995 және 1996), Фил Кронан (1997 және 1998), Питер Уилсон (1999) және 2000 жылдан 2002 жылға дейін Тоддтың басшылығымен жақсы да жаман күндерді бастан өткерді. 1995 және 2002 жылдар аралығында олар финалға шыққан жоқ және жалпы алғанда 158 ойынның 51-інде жеңіске жетті. 2002 жылдың соңында, Суанс барлық үш санатта соңғы орында болған және 1968 жылы болғандай, аға жастағы жарыста жеңіске жете алмайтын маусымнан құтылуға бақытты болған маусымда клубтың қаржылық қиындықтары жұртшылық назарына түсті. Жаңа жаттықтырушы Стив Тернердің басшылығымен қаржылық көтеріліс оларды 2004 және 2005 жылдары финалға қайтарды. Олар Субиако немесе Оңтүстік Фримантлға қарағанда флагқа үміткер бола алмады, ал 2006 жылы тек жеті жеңіске жетті, содан кейін Тернер 2007 жылдың басында бұрынғы Иглз жұлдызы Крис Льюиске жол берді. Брайан Доусон 2008 жылы аға жаттықтырушысы болып тағайындалды және бұрынғы екі жылдың көңіл көншітпеген нәтижелерінен кейін клуб 2008 жылғы Ұлы финалға шықты, бірақ Субиакодан жеңілді. Содан кейін Доусон команданы 2009 жылғы жартылай финалға жеткізді. Доусон 2010 жылдың соңында зейнеткерлік туралы хабарлады, содан кейін команданы Клэрмонттан бір ұпаймен жеңіске жеткізді. Эндрю Кракуэр 2010 жылғы Сэндовер медалін жеңіп алды және Симпсон медалін жеңіп алды, Ұлы финалда 42 мүмкіндік алды және ойынның соңғы голын соқты, бұл Суанның жеңісін қамтамасыз етті. Джош Робертс алғашқы жылғы капитан ретінде премьер-лиганың капитаны ретінде есте қалады. Грег Хардинг 2011 жылғы маусымға аға жаттықтырушысы болып тағайындалды. Клуб нашар маусым өткізді, 20 ойыннан тек алты жеңіске жетті және лига сатысындағы соңғы екінші орынды иеленді, бірақ 2012 жылы Клэрмонт комбинациясына екінші орынға жетіп, екі финалда жеңілді. 2013 жылы Суанс сатыста үшінші орынды иеленді, Тим Геаппен маусымда 49 гол соқты, ал Тони Нотте үздік ойыншы ретінде марапатталды. Суан округтері 2019 жылы WAFL әйелдер жарысының негізін қалаушы мүшесі болды.

Swan Districts finished seventh on the WANFL ladder winning seven out of 21 games in their debut season in 1934. The presence of established WANFL players like inaugural captain coach "Judda" Bee from East Fremantle and Fred Sweetapple from West Perth was critical to the fledgling club's competitiveness. In 1935, Swans finished sixth on the WANFL Ladder with six wins and twelve losses and George Krepp won the Sandover Medal. The 1936 season saw the Swans pick up nine wins and eleven losses but still finish seventh on the League Ladder. The 1937 season saw Swan Districts, under new coach Jim Ditchburn, finish in third place on the League Ladder with 14 wins and 7 losses, and play in their first finals series. Ted Holdsworth kicked 109 goals in the first 14 games before injury ended his season and East Perth beat them in the first semi final 13.9 (87) to 11.7 (73). Swan Districts had another good season in 1938, finishing third with 11 wins and nine losses but were again beaten in the first semi final by East Perth 8.18 (66) – 9.11 (65). In 1939, with the loss of champion spearhead Holdsworth to Kalgoorlie, Swans slid to sixth on the ladder with seven wins from twenty games. In the following two seasons, despite Holdsworth's return, the club slid still further to finish last with only two wins in 1940 and three in 1941. Due to the Second World War the WANFL suspended its senior competition and implemented an under age competition to replace it. In 1942 Swans were unable to raise a side to play and did not compete at all. Jim Davies became the second Swan Districts player to win a Sandover Medal in 1944 with 33 votes in what was otherwise a forgettable season with Swans finishing sixth on the ladder, but in the restored open age competition of 1945 their fortunes improved as they finished fourth on the league ladder only to be defeated in the first semi final by South Fremantle. However, Swan Districts fell off dramatically for the next fifteen seasons. During this period they never finished higher than sixth of eight teams, and overall won only sixty one and drew one of their 301 matches, suffering from the fact that much of the area around Bassendean was "un allotted" so that players such as Keith and Roy Harper, and Frank Coulson moved to more successful clubs. They were nonetheless instrumental in having the WANFL introduce its "Provident Fund" to allow league revenue to be shared amongst the clubs. In 1957 Swan Districts won their first Colts Premiership, repeating the dose in 1958, and these teams provided the nucleus of their successes in the early to middle 1960s. After finishing last in 1960, Swan Districts appointed Haydn Bunton junior as senior captain coach in early 1961, and improvement was immediate. Swan Districts won twelve and drew two of their twenty one regular season matches to be a clear second and an ingenious tactic by Bunton against champion East Perth ruckman "Polly" Farmer won them a huge upset in the Grand Final, and two more premierships followed in 1962 and 1963. Swans' fall afterwards was however just as rapid as their rise from 1960 to 1961. In 1964 Swans won seven of their first nine matches, but then state representative calls and form lapses affected the team so badly that they won only two of their final twelve encounters. After achieving their most successful home and away season under new captain coach Fred Castledine before being overwhelmed by a mediocre East Fremantle team in the 1965 Grand Final, they fell off completely in the following eight seasons. Swans in this era were hindered by the lack of a full time coach or secretary that made it harder for them to recruit than other WANFL clubs. In 1968, Swan Districts came nearer to a winless season than any team in senior WA(N)FL competition between 1918 and 1998: winning only one game after the siren by a point against East Fremantle, and scored their all time lowest score against East Perth. Swan Districts were also last in 1970 and 1971, and not until 1974 did they again make the finals, under the coaching of Jack Ensor, who most unusually never played senior League Football. Again, however, they declined abruptly, falling to wooden spooners in 1977 and 1978. John Todd, who took the coaching reins at Bassendean in 1977 and began with a big clean out of players, brought with him a new winning culture, one which would emulate that of the Haydn Bunton era. By the 1980s, Swans became the dominant side in the WAFL, winning three straight flags in 1982, 1983 and 1984. Swan Districts fell drastically to be last in 1986 and 1988, but rose equally rapidly and after a stint coaching the West Coast Eagles in 1988 and 1989, Todd returned to the club and after being fifth with ten wins in 1989 they won a seventh premiership, beating Claremont 16.7 (103) to 10.17 (77). However, after several unsuccessful finals campaigns between 1991 and 1994 Todd returned to South Fremantle, where he began his football career, and Swan Districts fell rapidly downhill on and off the field under coaches Graham Melrose (1995 and 1996), Phil Cronan (1997 and 1998), Peter Wilson (1999) and Todd again from 2000 to 2002. Between 1995 and 2002 they did not play in the finals and overall won only 51 of 158 games. At the end of 2002, a season where Swans ran last in all three grades and were as lucky as in 1968 to escape a winless season in the seniors, the club's desperate financial trouble came to the public's attention and a concerted financial drive saw them rise to ten wins and a draw under new coach Steve Turner, and back into the finals in 2004 and 2005. They could not challenge Subiaco or South Fremantle for the flag, and in 2006 fell to only seven wins before Turner gave way to former Eagles star Chris Lewis early in 2007. Brian Dawson took over as coach of the seniors in 2008 and the club rebounded from disappointing results in the previous two years to play in the 2008 Grand Final which they lost to Subiaco. Dawson then steered the team to a preliminary final in 2009. Dawson announced his retirement at the end of the 2010 season. then took the team to the Grand Final which they won over Claremont by a single point. Andrew Krakouer won the Simpson Medal on top of winning the Sandover Medal for 2010, he accumulated 42 possessions during the grand final and kicked the last goal of the game ensuring Swan won the flag. Josh Roberts will be remembered as the premiership skipper in his first year as captain. Greg Harding was appointed as senior coach for the 2011 season. The club had a poor season finishing the season with only six wins from twenty games and finishing second from bottom of the league ladder, but rebounded in 2012 to finish second to a powerful Claremont combination only to lose both finals. In 2013 Swans finished 3rd on the ladder with Tim Geappen kicking 49 goals for the season and Tony Notte being awarded the fairest and best. Swan Districts were a foundation member of the WAFL Women's competition in 2019.