Кіріспе
Planet Stories – 20 ғасырдағы американдық ғылыми фантастика журналы, 1939 және 1955 жылдар аралығында Fiction House баспасынан шыққан. Журнал ғарыш кеңістігінде және басқа планеталардағы ғарыштық оқиғаларды жариялаған, алғашқыда жас оқырмандарға арналған. Малкольм Рейс оның барлық 71 санының редакторы немесе бас редакторы болды. Planet Stories Planet Comics журналымен бір уақытта жарық көрді, оның табысы Planet Stories-тің алғашқы нөмірлерін қаржыландыруға көмектесті. Planet Stories сол кездегі жетекші ғылыми-фантастика жазушыларын тұрақты түрде тартуға жеткілікті төлем жасаған жоқ, бірақ кейде Исаак Азимов және Клиффорд Д. Симак сияқты белгілі авторлардан туындылар алды. 1952 жылы Planet Stories Филип К. Диктің алғашқы жарияланымын ұсынды және келесі үш жылда оның тағы төрт әңгімесін басып шығарды. Planet Stories журналымен ең байланысты екі жазушы – Ли Брэкетт пен Рэй Брэдбери, екеуі де көптеген әңгімелерін Эдгар Райс Берроуздың туындыларындағы Барсум бейнесіне көп қарыз болған Марстың романтикалық нұсқасында жазды. Брэдберидің Planet журналындағы еңбегі оның «Марс хроникалары» сериясының ерте туындыларын қамтыды. Брэкетттің журнал үшін ең танымал жұмысы – 1949 жылдың жазында басталған Эрик Джон Старк туралы оқиғалар сериясы. Брэкетт пен Брэдбери 1946 жылы жарық көрген «Қызыл тұманның Лорлеи» атты бір әңгімеде бірлесіп жұмыс істеді; ол көбінесе жақсы қабылданды, бірақ журналға келген бір хатта әңгіменің сексуалдық мазмұны, қазіргі стандарттармен салыстырғанда жұмсақ болғанымен, тым ашық екені айтылды. Журналдағы суреттер де әдемі әйелдерге баса назар аударды, әр мұқабасында қиын жағдайдағы немесе шетелдік ханшайымның аздап киінген бейнесі бейнеленген.
Planet Stories was an American pulp science fiction magazine, published by Fiction House between 1939 and 1955. It featured interplanetary adventures, both in space and on some other planets, and was initially focused on a young readership. Malcolm Reiss was editor or editor in chief for all of its 71 issues. Planet Stories was launched at the same time as Planet Comics, the success of which probably helped to fund the early issues of Planet Stories. Planet Stories did not pay well enough to regularly attract the leading science fiction writers of the day, but occasionally obtained work from well known authors, including Isaac Asimov and Clifford D. Simak. In 1952 Planet Stories published Philip K. Dick's first sale, and printed four more of his stories over the next three years. The two writers most identified with Planet Stories are Leigh Brackett and Ray Bradbury, both of whom set many of their stories on a romanticized version of Mars that owed much to the depiction of Barsoom in the works of Edgar Rice Burroughs. Bradbury's work for Planet included an early story in his Martian Chronicles sequence. Brackett's best known work for the magazine was a series of adventures featuring Eric John Stark, which began in the summer of 1949. Brackett and Bradbury collaborated on one story, "Lorelei of the Red Mist", which appeared in 1946; it was generally well received, although one letter to the magazine complained that the story's treatment of sex, though mild by modern standards, was too explicit. The artwork also emphasized attractive women, with a scantily clad damsel in distress or alien princess on almost every cover.
Жариялану тарихы
Ғылыми фантастика 1920 жылдарға дейін жарық көргенімен, 1926 жылы Хьюго Гернсбек жариялаған Amazing Stories журналы шыққанға дейін ол жеке сатылатын жанрға айналдырыла бастаған жоқ. 1930 жылдардың соңында бұл сала алғашқы өсімге ұшырады. Fiction House, ірі пульп баспасы, Ұлы Депрессия кезінде қиындықтарға тап болды, бірақ 1934 жылы қайта іске қосылғаннан кейін детектив және романтика пульптерімен табысқа жетті. Fiction House-тің ғылыми фантастикаға қызығушылық тудырған алғашқы журналы Jungle Stories болды, ол 1939 жылдың басында шығарылды; ол негізінен ғылыми фантастика журналы емес, бірақ көбінесе Атлантидадан аман қалғандар сияқты ғылыми фантастикалық тақырыптармен сюжет желілерін көрсетті. 1939 жылдың соңында Fiction House өзінің құрамына ғылыми фантастика журналын қосуға шешім қабылдады; ол Planet Stories деп аталды және оны Fiction House романтикалық журналдарын жариялау үшін құрылған еншілес компания Love Romances шығарды. Алғашқы саны 1939 жылдың қысымен сәйкес келеді. Сол кезде екі комикс шығарылды: Jungle Comics және Planet Comics; екеуі де ай сайын, ал Planet Stories тоқсан сайын жарық көрді, және комикстердің табысы пульптердің алғашқы нөмірлерін қаржыландырған болуы мүмкін. Малкольм Рейс Planet Stories журналын басынан бастап редакциялады және редакциялық қадағалау мен бақылауды тұрақты түрде сақтап келді, бірақ ол әрқашан маштабта аталған редактор болмады; басқа редакторлар қатысқан кезде оның лауазымы "басқарушы редактор" болды. Бұл редакторлардың біріншісі Уилбур С. Пикок болды, ол 1942 жылдың күзінде бас редакторлық міндетін алды және 1945 жылдың күзіне дейін қызмет етті, содан кейін үш рет Честер Уайтхорн, содан кейін 1946 жылдың күзінен 1950 жылдың көктеміне дейін Пол Л. Пэйн алмастырды. Planet Stories 1954 жылдың жазғы санынан бастап тоқсан сайын шығатын кестеге оралды, бірақ пульп нарығы құлдырады және 1955 жылдың жазғы саны соңғы саны болды. Fiction House Planet Stories журналын шығару туралы шешімді соншалықты жылдам қабылдады, Рейстің жаңа әңгімелер алуға уақыты болмады, сондықтан ол бірінші санын толтыру үшін Джулиус Шварц және басқа авторлардың агенттерімен жұмыс істеді. Нәтижелер ерекше емес еді, бірақ Рейс белсенді болды және кейінгі сандарда көркем әдебиеттің сапасын жақсарта алды, кейде оқырмандардан нашар материалды басып шығарғаны үшін кешірім сұраса да. Редакторлар хаттар бағанын мейірімді және қызықты етуге көп күш жұмсады; сол кездегі жазушы және редактор Роберт Лоундес: "Рейс шыншыл және әдепті адам болды; Уилбур [Пикок] пальтосын шешіп, көпшілікке қосылуды ұнататын" деп еске алады. Мелодрамалық ғарыш оқиғаларына назар аударғанмен, Planet Stories журналындағы көркем әдебиет келесі бірнеше жылда жақсарды, негізінен Брэкет пен Брэдберидің еңбегіне байланысты. Екі жазушы да өздерінің көптеген әңгімелерін Марстың романтикалық нұсқасына негіздеді, ол Эдгар Райс Берроуздың Барсумына көп қарызды. Брэкет 1940 жылдары жазуы өркендеп, формулалық пульп оқиғасынан толысқан стильге көшті және ол өз заманының планеталық романстарының ең жетісті жазушысы болды. Сондай-ақ Planet Stories журналын қолдап, ғылыми-фантастикалық сыншы Джон Клют: "мазмұны мұқабасынан әлдеқайда күрделі" деп түсіндірді. Брэдберидің Planet Stories үшін жасаған жұмысына кейіннен The Martian Chronicles жинағына енгізілген екі әңгіме кірді, соның ішінде "Миллион жылдық пикник"; осыдан бұрын сериядағы тағы бір ғана әңгіме жарық көрген. Ол сондай-ақ Брэкетпен 1946 жылдың жазында жарық көрген оның идеясына негізделген "Қызыл тұманның Лорлейі" атты әңгімесінде жұмыс істеді. Биксби 1952 жылы кеткеннен кейін, Planet Stories жанрына үлкен үлес қосқан Филип К. Диктің ашылуы болды, оның алғашқы сатылымы "Бейонд Лиз Ваб" 1952 жылдың шілдесінде жарық көрді. Дик келесі екі жылда Planet Stories журналына тағы төрт әңгімені сатты, соның ішінде "Джеймс П. Кроу" романы бар, онда адам роботтар әлемінде кемсітушілікке ұшырайды. Planet Stories журналында жарық көрген барлық оқиғаларды ғарыш операсы деп сипаттауға болады, бірақ негізгі тақырыптарға әртүрлі көзқарас болды. Жер кейде қауіпке ұшырады, бірақ көбінесе оқиғалар басқа әлемдерде болды, жер тұрғындарын жергілікті қақтығыстарға тартты. Бұл көбінесе әдемі тума-туыс принцессаларды қамтиды, бірақ романтикалық сюжеттер стереотипті болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Planet Stories журналында оқырман тек қана соғыс үшін емес, күресуге қабілетті әйел кейіпкерге тап болатын. Жыныстық қатынас өзі ұзақ уақыттан бері пульп журналдарда табу болып келді, бірақ Planet Stories журналындағы кейбір әңгімелер бәсекелес журналдарға қарағанда жыныстық қатынасты турарақ бейнеледі. Бірақ 1946 жылы бір хат жазушы "Қызыл тұманның Лорлейі" әңгімесіне қарсы шығып, "аузымнан лас дәмді жуу үшін бір пинте Листерин қажет" деді. Ханнес Бок интерьерлік суреттердің көп бөлігін жасады, ал мұқабалардың көп бөлігін ерте жылдары Аллен Андерсон жасады. Кейінірек Келли Фриас жиі мұқаба суретшісі болды. Planet Stories журналы үшін жұмыс істеген ең жақсы суретшілердің бірі Александр Лейденфрост болды, оның жұмысы, Кларесонның сөзімен айтқанда, "Planet Stories журналының 1940 жылдардағы бейнесін толық бейнелейтін" еді. Суретші және ғылыми фантастика тарихшысы Дэвид Харди Лейденфросттың қара-ақ суреттерін "жарық пен көлеңкені пайдалануда дерлік Рембрандт сияқты" деп сипаттады.