Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мемлекеттік қызметкер
British civil servant
Өзінің өмірбаясын жазған Джон Ф. Нейлордың пікірінше, Хэнки "кейінгі Виктория дәуірінің империалисінің нақты сенімдерін сақтады, оның саясаты британдықтардың шетелдегі басымдығын сақтауға және, мүмкіндігінше, Еуропадағы британдық араласудан қашуға бағытталған. Оның патриотизмі күдіксіз, бірақ тарихи өзгерістерге сезімталдығы шектеулі болды". Нейлор былай деді: "Хэнки фашизмнің қауіптілігін, тек Британияға әскери қауіп ретінде ғана емес, сонымен қатар Лейбористік партияның үкіметтік партия ретінде пайда болуымен байланысты ішкі саясаттың өзгеруін толыққанды түсінбеді. Бұл кемшіліктерде Хэнки өзінің буыны мен өскен ортасының өкілі болды; оның жауапкершілігі артуының себебі, ол өзінің замандастарының көпшілігінен жақсы хабардар болғандығында еді".
In the estimation of his biographer John F. Naylor, Hankey held to the "certainties of a late Victorian imperialist, whose policies sought to maintain British domination abroad and to avoid as far as possible British entanglement within Europe. His patriotism stands inviolable, but his sensitivity to processes of historical change proved limited". Naylor found, "Hankey did not altogether grasp the virulence of fascism except as a military threat to Britain; nor did he ever quite comprehend the changing face of domestic politics which Labour's emergence as a party of government entailed In these shortcomings Hankey was typical of his generation and background; that his responsibility was greater lay in the fact that he was better informed than nearly any of his contemporaries".
Жеке өмір
Р. А. Ханкидің үшінші ұлы Морис Ханки 1877 жылы Биаррицте дүниеге келді және Регби мектебінде білім алды. Ол Корольдік теңіз артиллериясына қосылып, капитан шеніне көтерілді және Теңіздік барлау бөлімінің Соғыс бөлімінде жағалау қорғанысы сарапшысы ретінде қызмет етті (1902–1906). Оның кіші інісі Дональд Хэнки Бірінші дүниежүзілік соғыста Батыс майданында қызмет еткен кезінде жазған эсселерімен танымал болды. Дональд Сомма шайқасында қаза тапты. 1902 жылғы Рождество маңында Хэнки Аделина де Смидтпен танысты. Олар 1903 жылдың қыркүйегінде үйленді. Олардың арақатынасы берік және қолдауға толы болды, Аделина оны көрнекті тұлғалармен әлеуметтік жиындарға және Париж бейбітшілік конференциясы мен Генуя конференциясы сияқты маңызды шараларға жиі сүйреп жүрді. Олардың төрт баласы болды: Роберт (1905 жылы туған), Урсула (1909 жылы туған), Кристофер (1911 жылы туған) және Генри (1914 жылы туған). 1916 жылы тағы бір бала дүниеге келмей қалды. Ханки отбасы балалары өсіп келе жатып бірнеше рет көшті, 1907 жылы бір жыл Мальтада тұрды, содан кейін Суррейдегі Лимпсфилд маңындағы Хайстедке қоныстанды. Лорд Хэнки 1963 жылы 85 жасында қайтыс болды, ал оның барондық атағы ең үлкен ұлы Робертке өтті.
The third son of R. A. Hankey, Maurice Hankey was born at Biarritz in 1877 and educated at Rugby School. He joined the Royal Marine Artillery, was promoted to captain and served in successive roles, including as coastal defence analyst in the War Division of the Naval Intelligence Department (1902–1906). His youngest brother, Donald Hankey, was a soldier best known for a series of essays that he wrote while he served on the Western Front in World War I. Donald died in action at Battle of the Somme. Around Christmas 1902, Hankey met Adeline de Smidt. They married in September 1903. The couple had a strong and supportive relationship, with Adeline frequently accompanying him to social engagements with prominent figures, and to significant events such as the Paris Peace Conference and the Genoa Conference. They had four children: Robert (born 1905), Ursula (born 1909), Christopher (born 1911) and Henry (born 1914). A fifth child was stillborn in 1916. The Hankey family moved several times while their children were young, living in Malta for a year in 1907 before eventually settling in Highstead near Limpsfield, Surrey. Lord Hankey died in 1963, aged 85, and was succeeded in his barony by his eldest son, Robert.
Үкіметтегі мансап
1908 жылы Хэнки Империялық қорғаныс комитетінің Әскери-теңіз хатшысы болып тағайындалды. 1912 жылы ол Комитет хатшысы болды және бұл лауазымды 26 жыл бойы атқарып тұрды. 1914 жылдың қараша айында ол Соғыс кеңесінің хатшысы міндетін қосымша алды. Осы қызметінде ол майор Эрнест Свинтонның гусеницалық бронетранспорт құрастыру туралы идеяларын байқап, 1914 жылдың 25 желтоқсанында Уинстон Черчилльдің назарына жеткізді. Бұл нәтижеде Лендшип комитеті құрылды. 1916 жылдың желтоқсанында Дэвид Ллойд Джордж премьер-министр болды және үкіметтің жұмыс істеу тәсілін күрт өзгертті. Кішкентай Соғыс кабинеті құрылды, ал Хэнки оның хатшысы болып тағайындалды және колониялар мен доминион үкіметтерінің өкілдерін де қамтитын Империялық соғыс кабинетінің хатшысы қызметін атқарды. Ол өте қабілетті екендігі үшін жақсы танылды, сондықтан 1919 жылы толық кабинет қайта құрылғанда хатшылық сақталды және Хэнки 19 жыл бойы Кабинет хатшысы болып қызмет етті. 1923 жылы ол Тай кеңесінің хатшысы лауазымын иеленді. Ұзақ жылдар бойы қызмет еткен кезеңде ол көптеген халықаралық конференцияларда Ұлыбританияның хатшысы және көптеген Империялық конференциялардың бас хатшысы болып тағайындалды. 1938 жылдың тамызында Хэнки үкіметтік қызметтен зейнетке шығып, Суэц каналы компаниясының Ұлыбритания үкіметі директоры болды, бұл лауазымды бір жыл ғана атқарды. Хэнки құрметті тұлға болып сақталды және министрлер мен мемлекеттік қызметкерлер одан жиі кеңес сұрады. 1939 жылдың тамызында ол Невилл Чемберленге жаңа Соғыс кабинетін құру туралы кеңес берді және келесі айда Чемберленнің көптеген партиялық емес саяси тағайындамаларының бірі болды, ол портфелі жоқ министр және Соғыс кабинетінің мүшесі болды. Хэнки бұл міндетті қабылдауға құлшынбады, бірақ келісті. 1940 жылдың мамырында Чемберленнің орнын Уинстон Черчилль басқарған кезде ол Ланкастер герцогтігінің канцлері болды, бірақ Черчилльдің Соғыс кабинетіне кірмеді. 1941 жылдың шілдесінде лорд Хэнки бас төлем шебері лауазымына ауыстырылды, бірақ келесі жылы ол үкіметтен толығымен шеттесті. Ол өмірінің соңына дейін мемлекеттік және жеке секторларда басқа да лауазымдарды атқара берді.
In 1908, Hankey was appointed Naval Assistant Secretary to the Committee of Imperial Defence. He became Secretary to the Committee in 1912, a position that he would hold for 26 years. In November 1914, he took on the additional duty of Secretary of the War Council. In that function, he took notice of the ideas of Major Ernest Swinton to build a tracked armoured vehicle and brought them to the attention of Winston Churchill on 25 December 1914. This led to the eventual creation of the Landship Committee. In December 1916, David Lloyd George became Prime Minister and greatly changed how the government was run. A small War Cabinet was instigated, and Hankey was appointed as its Secretary and served as Secretary of the Imperial War Cabinet, which also incorporated representatives of the Colonies and Dominion governments. He gained such a reputation for strong competency that when the full Cabinet was restored in 1919, the secretariat was retained, and Hankey then served as Secretary to the Cabinet for 19 years. In 1923, he acquired the further position of Clerk of the Privy Council. During his long tenure, he would also often serve as British Secretary to many international conferences and Secretary General of many Imperial Conferences. In August 1938, Hankey retired from government and became a British Government Director of the Suez Canal Company, a post that he would hold for only one year. Hankey remained a respected figure and was often consulted by ministers and civil servants for advice. In August 1939, he advised Neville Chamberlain about the formation of a new War Cabinet and, the following month, became another of Chamberlain's many non party political appointments when he was made Minister without Portfolio and a member of the War Cabinet. Hankey was reluctant to take on the task but agreed to do so. He became Chancellor of the Duchy of Lancaster when Chamberlain was succeeded by Winston Churchill in May 1940 but was left out of Churchill's War Cabinet. In July 1941, Lord Hankey was moved to the position of Paymaster General, but the following year, he was dropped from the government altogether. He continued to hold other positions in both the public and private sectors until his death.
Соғыстан кейінгі жазбалар
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Хэнки соғыс қылмыстары соттарының белді сыншысы ретінде көзге түсті және 1950 жылы жарияланған "Саясат, сынақтар және қателіктер" атты кітабында одақтастардың неміс және жапон басшыларын соғыс қылмыстары үшін соттауға құқығы жоқ екенін айтты. Хэнки үкіметте қызмет еткен жылдарының көп бөлігінде, оның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кеңесі мен Императорлық соғыс кабинетінің хатшысы болған кезінде, кейде өте егжей-тегжейлі қолмен жазылған күнделіктерді жүргізіп отырды. Күнделіктер қазір Англияның Кембридж қаласындағы Черчилль мұрағат орталығында сақтаулы және оларды кез келген адам оқи алады.
After World War II, Hankey emerged as a leading critic of the war crimes trials, and in his 1950 book Politics, Trials and Errors, he argued that the Allies had no right to convict German and Japanese leaders of war crimes. Hankey kept a series of at times startlingly detailed handwritten diaries throughout most of his years in government, including during his time as Secretary to the War Council and Imperial War Cabinet of the First World War. The diaries are currently held at the Churchill Archives Centre in Cambridge, England, and can be read by the public.
Құрметтер
1912 жылы туған күніне орай Ханки Бат орденінің серігі болып тағайындалды. Одан кейін ол 1916 жылы сол ордендегі кавалер-командор дәрежесіне, ал 1919 жылы Ұлы крест кавалері атағына көтерілді. 1929 жылы туған күніне орай сэр Морис Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің Ұлы крест кавалері атанды. 1934 жылғы жаңа жылдық наградалармен Сер Морис Корольдік Викториан орденінің Ұлы крест атағына ие болды. 1939 жылғы жаңа жылдық наградалармен ол Суррей графтығындағы The Chart жеріндегі Хенки бароны титулымен теңдестірілді. Сол жылы ол сондай-ақ Ұлы кеңеске мүше болып тағайындалды. 1942 жылы ол Корольдік қоғамға 12-ші жарғы бойынша мүше болып сайланды, бұл жарғы «ғылымға ерекше үлес қосып, немесе қоғам үшін маңызды пайда әкелерлік сайлауға лайық» адамдарға арналған.
In the 1912 Birthday Honours, Hankey was appointed to the Order of the Bath as a Companion. He was then promoted within the same order as a Knight Commander in 1916 and as a Knight Grand Cross in 1919. In the 1929 Birthday Honours, Sir Maurice was appointed to the Order of St Michael and St George as a Knight Grand Cross. In the 1934 New Year Honours, Sir Maurice was appointed to the Royal Victorian Order as a Knight Grand Cross. In the 1939 New Year Honours, he was raised to the peerage as Baron Hankey, of The Chart in the County of Surrey. The same year, he was also appointed to the Privy Council. In 1942, he was elected to the Royal Society as a Fellow under Statute 12 for those "who have rendered conspicuous service to the cause of science, or are such that election would be of signal benefit to the Society".