Кіріспе

II дүниежүзілік соғыс қылмысы

Марзаботто қырғыны, немесе дәлірек айтқанда, Монте-Соле қырғыны – II дүниежүзілік соғыс кезіндегі қылмыс, онда нацилік әскерлер кем дегенде 770 бейбіт тұрғынды жаппай өлтірді. Бұл оқиға Болонияның оңтүстігіндегі таулы аймақтағы шағын Марзаботто ауылының маңында болды. Бұл соғыс барысында Батыс Еуропада Waffen SS жасаған ең ірі жаппай қырғын. Сонымен қатар, бұл Италия тарихындағы ең көп адам өлтірген атыс оқиғасы.

Қазалау

1944 жылдың 29 қыркүйегі мен 5 қазаны аралығында партизандар мен қарсыластардың неміс сарбаздарына шабуыл жасағаны үшін, СС штурмбаннфюрері Вальтер Редер 16-шы СС танк-гренадиер дивизиясының сарбаздарын Райхсфюрер СС-ке жетекшілік етіп, Марзаботтода жүздеген адамды жүйелі түрде өлтірді. Олар сонымен қатар көршілес Гриццана Моранди және Монзуно коммуналарының көптеген тұрғындарын өлтірді, бұл Монте Соле массиві (Болон провинциясындағы Апеннин жотасының бөлігі) аймағында болды. Тарихшылар құрбандардың санын анықтауға күш салып бақты. Кейбір дереккөздерде 1,830-ға дейін құрбан болғандар туралы хабарламалар бар; ал басқалары 955 адамның қаза тапқанын есептейді. Монте-Соле бейбітшілік мектебінің қоры 770 адамның қаза тапқанын хабарлады. Бұл сан "728 қарақшыны" өлім жазасына кескенін хабарлаған Штурмбаннфюрер Редердің ресми есебіне жақын. Құрбандардың арасында 155-і 10 жасқа толмаған, 95-і 10-16 жас аралығындағылар, 142-і 60 жастан асқандар, 454-і ерлер, 316-ы әйелдер болды. Бес діни қызметкер де қаза тапты. Джованни Форназини, шіркеудің діни қызметкері және Қарсылық күштерінің мүшесі, қаза кезінде халықты нацистерден қорғау үшін өмірін тәуекелге тікті. Форназини көптеген шіркеушілерінің өмірін сақтап, бірден өлімнен құтылуға тырысқанмен, кейіннен нацистер тыйым салған қаза тапқандардың мәйітін жерлеп жатқанда, оны СС офицері тауып алды. Офицер оны Марзаботто ауданында жасалған қылмыстарда айыптады. Форназини ауыл тұрғындарына өлім жазасынан құтылуға көмектескенін мойындағанда, офицер оны атып өлтірді.

Әділет

Британдықтар СС генералы Макс Саймонды қырғынға қатысқандығы үшін соттады. Ол өлім жазасына кесілді, бірақ кейін мүкімі өмір бойы түрмеде жазалауға өзгертілді. Саймон 1954 жылы босатылып, 1961 жылы қайтыс болды. Америкалықтар австриялық азамат, СС майоры Уолтер Редерді Зальцбург қаласында тұтқындап, британдықтарға тапсырды. 1948 жылдың мамыр айында Редер соғыс қылмыстары бойынша сотқа тартылу үшін Италияға өткізілді. 1951 жылы ол Болоньядағы Италия әскери сотында сотталды. Ол Ғаетадағы әскери түрмеде өмір бойына жазалауға кесілді. 1985 жылы босатылып, алты жылдан кейін 1991 жылы қайтыс болды. 1998 жылы, қырғынның 54 жылдығында, Германия президенті Йоханнес Рау Италиядан ресми түрде кешірім сұрап, Марзаботто трагедиясының құрбандарының отбасыларына "терең қайғы мен ұят" сезімін білдірді. 2007 жылдың қаңтар айында Солтүстік Италияның Ла Специя қаласындағы Италия әскери трибуналы 17 күдікті бұрынғы СС мүшесінің 10-ын қатысусыз кінәлі деп тапты. Олар қырғын үшін өмір бойы түрмеге кесілді. Италиялық БАҚ хабарлағандай, 10 адам құрбандардың туыстары мен аман қалғандарына шамамен 100 миллион еуро төлеуге міндеттелді. Жеті күдікті ақталды.

Танымал мәдениетте

1975 жылы түсірілген "Сало, немесе Содомның 120 күні" фильмі фашизм, тұтынушылық және билікті зәбірлеу туралы философиялық мәселелерді қамтиды. Фильмде наци-фашисттік кортежбен Марзаботтодан өтетін тұтқындардың арасында біреуі қашуға тырысатын эпизод бар. Бұл сахна нағыз Марзаботтода түсірілмеген. "L'uomo Che Verrà" (2009) фильмі жергілікті итальяндықтар, партизандар және Марзаботто қырғыны туралы баяндайды. Ол көптеген сыйлықтарға ие болды. Фильмде Рафаэле Заббан Дон Джованни Форнасини рөлін, ал Герман Маччиони Дон Убальдо Марчиони рөлін сомдайды.