Кіріспе

1947 жылы Италия мен одақтастар арасындағы шарт Италия мен Жеңісші елдер арасындағы Париж шарты 1947 жылдың 10 ақпанында қол қойылды, бұл екі тарап арасындағы соғыс әрекеттерін ресми түрде тоқтатты. Ол 1947 жылдың 15 қыркүйегінде күшіне енді.

Әскери клаузулалар

47 және 48-баптарда Франция-Италия және Югославия-Италия шекараларындағы барлық тұрақты бекіністерді бұзу талап етілді. Италияға атомдық қару, басқарылатын зымырандар, 30 км-ден асатын қашықтықтағы артиллерия, контактісіз теңіз миналары мен торпедалар, сондай-ақ адам басқаратын торпедаларды иеленуге, құрастыруға немесе сынақтан өткізуге тыйым салынды (51-бап). Италия әскерінің мөлшері шектелді. Италияға ең көп 200 ауыр және орта танк рұхсат етілді (54-бап). «Қара көйлектер» мен Ұлттық Республикалық Армиясының бұрынғы офицерлері мен сержанттары Италия әскерінде офицерлік немесе сержанттық шен алуға тыйым салынды (Италия соттарымен ақталынғандардан басқа, 55-бап). Италияның әскери-теңіз күштері қысқартылды. Кейбір соғыс кемелері Кеңес Одағы, АҚШ, Ұлыбритания және Франция үкіметтеріне берілді (56 және 57-баптар). Италияға барлық суасты қайықтарын батыруға бұйрық берілді (58-бап) және жаңа соғыс кемелерін, суасты қайықтары мен авианосецтерді сатып алуға тыйым салынды (59-бап). Әскери-теңіз күштерінің саны ең көп 25 000 адамнан тұруға шектелді (60-бап). Италия армиясының саны 185 000 адамнан, сонымен қатар 65 000 карабинерден, барлығы 250 000 адамнан аспауы керек (61-бап). Италия әуе күштері 200 истребитель және барлау ұшағымен, 150 көліктік, әуедегі құтқару, оқу және байланыс ұшағымен шектелді, сондай-ақ бомба тасуға арналған ұшақтарды иеленуге және пайдалануға тыйым салынды (64-бап). Әуе күштерінің құрамы 25 000 адамнан аспауы керек (65-бап). Италия 1949 жылы НАТО-ның негізін қалаушы мүшесі болғаннан кейін көптеген әскери шектеулер алынып тасталды.

Саяси шарттар

Шарттың 17-бабы Италияда фашистік ұйымдарды ("саяси, әскери немесе жартылай әскери") тыйым салды.

Қосымшалар

Келісімге келесі қосымша Оңтүстік Тирольдегі неміс азшылығының мәдени автономиясын қамтамасыз етті.

Грекия мен Түркия арасындағы қарым-қатынастар

Келісімнің 14-бабы Эгей теңізіндегі Италия аралдарын Грекияға өткізді және олардың "әскериленбеуі тиіс және әскериленбеген күйінде қалуы керек" деп қосты. Түркия заң бойынша әскериленбеу шартының үшінші тарап мүддесін қорғайды (Келісімдер туралы Вена конвенциясы, 36(2) бап). Түркияның Родос аралдарын Грекияға өткізу туралы ешқандай келісімге қол қоюға құқығы болмады, себебі барлық Додеканес аралдары 1912 жылғы Лозанна келісімімен (шатасуды болдырмау үшін көбінесе "Оучи келісімі" деп аталады) Түркиядан Италияға өткен. Бірақ Түркия 1923 жылы Лозаннада өткен бейбіт келіссөздерде осы аралдардың әскериленбеуін талап етті. Бұл ақырында 1947 жылғы Париж бейбіт келісіміне енгізілді, оған Түркия қол қоймады.