«Теңіз оларды алмайды» (1954) фильмі – 2-ші дүйн. соғысы кезіндегі құтқару операциясы. Льюис Гилберт режиссерлік жұмысын жасаған, Майкл Редгрейв, Дирк Богард және Энтони Стил бас рөлдерде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1954 жылы Льюис Гилберт түсірген фильм
1954 film by Lewis Gilbert
"Теңіз оларды алмайды" – 1954 жылғы британдық соғыс фильмі. Басты рөлдерді Майкл Редгрейв, Дирк Богард және Энтони Стил сомдады. Фильмді Льюис Гилберт режиссерлік етті, ал сюжеті Джон Харристің 1953 жылғы романына негізделген. Роман Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік теңіздегі құтқару операциясы туралы айтады. Музыкалық саундтректі композитор Малкольм Арнольд жазған. Фильмнің атауы – Корольдік әуе күштерінің Әуе-теңіз құтқару қызметінің ұраны. Гилберт оны "қалыпты фильм" деп атады, бірақ ол "жақсы қабылданып, табысты болды".
The Sea Shall Not Have Them is a 1954 British war film starring Michael Redgrave, Dirk Bogarde and Anthony Steel. It was directed by Lewis Gilbert and is based on the 1953 novel by John Harris, about a North Sea rescue during the Second World War. The musical soundtrack is by composer Malcolm Arnold. The film title is the motto of the Royal Air Force's Air Sea Rescue Service. Gilbert called it "standard fare" but it "did very well."
Сюжет
1944 жылдың күзі. Одақтас әскерлер Германияға қарай Францияны басып өтіп жатыр. Британдық "Локхид Хадсон" ұшағы неміс "Мессершмитт" ұшағымен болған әуе шайқасында зақымданып, екі ұшақ та Голландия жағалауынан жиырма шақырым қашықтықта Солтүстік теңізге құлады. Британдық ұшақтың төрт экипаж мүшесі толыққанды SOS сигналын жібере алмайды, бірақ сигналдың бір бөлігі Англияға жетеді. Олардың арасында V1 және V2-нің жаңа үлгілері туралы құпия неміс жоспарлары бар портфельді алып жүрген әуе коммодоры Уолтби де бар. Ұшқыш сержанты Маккей құтқару салғышында жетекшілік рөл атқарады, ешкім суға түсіп кетпеуі үшін барлығын байланыстырып, суық болса да, өз батинкін ұшқышпен бөліседі. Ауа райы нашарлап, суық түндік қараңғылық түскенде, ұшақтар іздеуді тоқтатады, ал суға толы сал теңізде жалғыз қалады. Уолтби өзгелеріне егер ол қайтыс болса, портфельді Лондонға жеткізуді немесе ұсталған жағдайда оны теңізге тастауды бұйырады. Әуе-теңіз құтқару тобы іздеуге қосылады. Ұшқыш офицері Трехерннің басқаруымен, 2561 нөміріндегі (радиода "Алпыс Бір" деп белгіленген) құтқару кемесі нашар ауа райымен, техникалық бұзылулармен және камбуздағы өртпен күреседі. Екінші командир, ұшқыш сержанты Сингсби экипажға үстемдік етеді, кіші офицерлердің теңізшілік дағдыларына күмәнді қараса да, мейірімді бірақ талапшыл болып әрекет етеді. Екінші күні, RAF құтқарып алған неміс "Мессершмитт" ұшқышынан салдың болуы мүмкін орны туралы жаңа ақпарат келіп түседі. Әуе-теңіз құтқару тобы енді салдың құлау орнынан алыс, жағалауға қарай итерілгенін біледі. Ауа райы ашық болғанда, "Алпыс Бір" салдың орнын көріп, жаудың жағалаудағы артиллериясының және мина даласының астында оған жақындасады. 2561 нөміріндегі құтқару кемесі Англияға қауіпсіз оралады, онда құпия құжаттар салынған портфель тапсырылады. Жарақат алған ұшқыш офицері Трехерн мен ұшқыш сержанты Маккейді жоғары шенді офицерлер мақтап қарсы алады.
It is the autumn of 1944. Allied armies are sweeping through France towards Germany. A British Lockheed Hudson has been damaged in aerial combat with a German Messerschmitt, with both aircraft ditching in the North Sea, twenty miles off the Dutch coast. The four crew from the British aircraft are unable to send a complete mayday alert, although a signal fragment reaches England. Among them is Air Commodore Waltby who has a briefcase containing secret German plans for the successor to the V1 and V2. Flight Sergeant Mackay assumes a leading role in the rescue dinghy, tying everyone together to prevent anyone falling overboard, and sharing his boots with the pilot despite the cold. As the weather closes in and a freezing cold night descends, aircraft suspend their search, leaving the now waterlogged dinghy to face the sea alone. Waltby orders the others that if he dies, they must get the briefcase to London or throw it overboard should they face capture. An RAF Air Sea Rescue sea launch joins the search. Commanded by Flying Officer Treherne, Launch 2561, or "Sixty One" in radio signals, struggles against the bad weather, mechanical problems and a fire in the galley. Second in command, Flight Sergeant Singsby dominates the crew, playing a benevolent but demanding hand with the questionable seamanship of the junior ranks. On the second day, updated intelligence about the dinghy's likely location is received from the downed German Messerschmitt pilot, whom the RAF has rescued. RAF Air Sea Rescue is now aware the dinghy has drifted inshore, far from its ditching point. As the weather clears, "Sixty One" sights the dinghy and approaches it under fire from enemy shore batteries and through a mine field. Launch 2561 safely returns to England where the briefcase with secret documents is delivered. An injured Flying Officer Treherne and Flight Sergeant Mackay are applauded by senior officers.
Өндіріс
Фильм Джон Харристің 1953 жылы жарық көрген, бестселлер болған кітабы негізінде түсірілген. 1953 жылдың тамызында Ранк және ABPC фильмнің құқықтары үшін бәсекелесіп жатқаны жарияланды, олардың шамамен 20 000 долларға сатылуы күтілді. Продюсер Дэн Энгел сол дәуірдегі ең күшті актерлер тобының бірін жинады. Бұл фильм "Қырағай теңіз" фильмінің сәттілігінен кейін Ұлыбританияда теңіз тақырыбында түсірілген көптеген фильмдердің бірі болды. Бұл Энтони Стил түсірген, ол ересек британдық актерлерге көмектескен соғыс фильмдерінің бірі еді. Феликсстоуде алты апта бойы түсірілімдер жүргізілді, содан кейін Риверсайд студиясында жұмыс жалғасты. Фильмнің атауына сілтеме жасай отырып, Ноэль Ковард фильмнің екі еркек актер туралы: "Неге екенін түсінбеймін. Басқаларының барлығы да солай істеген" деді. Редгрейвтің бисексуал, ал Богардтың гомосексуал болғаны хабарланды. Фильм Хаммерсмиттегі Риверсайд студиясында және Саффолк қаласындағы Феликсстоуде түсірілді. 1954 жылдың маусым айында түсірілімдер аяқталды.
The film was based on a 1953 book by John Harris, which became a best seller. In August 1953, it was announced that both Rank and ABPC were competing for the film rights, which were expected to go for $20,000. Producer Dan Angel arranged one of the strongest male casts of the era. It was one of a number of sea related themes made in Britain following the success of The Cruel Sea. It was one of a number of war movies Anthony Steel made in which he was supporting of an older British star. There were six weeks filming on location in Felixstowe, followed by studio work at Riverside. Referring to the film's title, Noël Coward said of the film's two male stars, "I don't see why not. Everyone else has." Redgrave was reportedly bisexual, while Bogarde was homosexual. The film was shot at the Riverside Studios in Hammersmith and Felixstowe in Suffolk. Filming had finished by June 1954.
Кассалық жинақ
Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, ол 1955 жылы британдық прокатта "кіріс әкелді". Фильм АҚШ прокатында, осы кезеңдегі көптеген британдық соғыс фильмдері сияқты, жақсы нәтиже көрсетпеді. Гилберт Дэнни Энджелмен бірге түсірген барлық алты фильмі қаржылық тұрғыдан табысты болғанын айтады.
According to Kinematograph Weekly it was a "money maker" at the British box office in 1955. The film performed poorly at the US box office, like most British war movies of this era. Gilbert says every one of the films he made with Danny Angel six in all were successful financially.