Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекияда туған американдық философ (1946 жылы туған)
Greek born American philosopher (born 1946)
Александр Нехамас (Αλέξανδρος Νεχαμάς; 22 наурыз 1946 жылы туған) – Грекияда туған американдық философ. Ол философия және салыстырмалы әдебиет профессоры, сондай-ақ Принстон университетіндегі гуманитарлық ғылымдар саласының Эдмунд Н. Карпентер II, 1943 жылғы түлектерінің профессоры, 1990 жылдан бері оқытып келеді. Ол Америка өнер және ғылым академиясының және 2016 жылдан бері Америка философиялық қоғамының мүшесі, ал 2018 жылдан бастап Афина академиясының мүшесі. Ол грек философиясы, эстетика, Фридрих Ницше, Мишель Фуко және әдебиет теориясы салаларында зерттеу жұмыстарын жүргізеді.
Alexander Nehamas (Αλέξανδρος Νεχαμάς; born 22 March 1946) is a Greek born American philosopher. He is a professor of philosophy and comparative literature and the Edmund N. Carpenter II Class of 1943 Professor in the Humanities at Princeton University, where he has taught since 1990. He is a member of the American Academy of Arts & Sciences and Member of the American Philosophical Society (since 2016), the Academy of Athens since 2018. He works on Greek philosophy, aesthetics, Friedrich Nietzsche, Michel Foucault, and literary theory.
Өмірбаян
Нехамас 1946 жылы Грекияның Афина қаласында дүниеге келген. 1967 жылы Суортмор колледжін бітіріп, 1971 жылы Принстон университетінде Грегори Властостың жетекшілігімен «Фаэдодағы болжам және формалар теориясы» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. 1990 жылы Принстон университетінің профессоры болар алдында Питтсбург және Пенсильвания университеттерінде оқытушы болып жұмыс істеді.
Nehamas was born in Athens, Greece in 1946. He graduated from Swarthmore College in 1967 and completed his doctorate (titled Predication and the Theory of Forms in the Phaedo) under the direction of Gregory Vlastos at Princeton University in 1971. He taught at the University of Pittsburgh and the University of Pennsylvania before joining the Princeton faculty in 1990.
Философиялық еңбектері
Оның алғашқы еңбектері Платон метафизикасы мен эстетикасы, сондай-ақ Сократ философиясы бойынша болды, бірақ ол 1985 жылы жарық көрген «Ницше: Өмір – әдебиет ретінде» (Гарвард университетінің баспасы) кітабымен кең аудиторияның назарына ілікті. Онда Нехамас Ницше өмірді және әлемді әдеби мәтін үлгісінде қарастырғанын айтты. Нехамас: «Өмірдің құндылықтары жақсы жазудың құндылықтарымен салыстыруға болады – стиль, байланыс, әдемілік, сәнділік, және, әрине, кейде дұрыс жасау да маңызды», – деген пікір білдірген. Соңғы кезде ол философияның өмір салтын ұсынуы керек деген көзқарасымен, сондай-ақ теледидардың көркемдік құндылығын қолдауымен танылды. Бұл көзқарас оның «Тек бақыттың уәдесі» атты кітабында да айқын көрінеді. Кітап атауының өзі осы еңбекте Стендальға сілтеме жасап, сұлулықтың бір анықтамасы ретінде қолданылады. Осы тұрғыдан алғанда, сұлулықты барлық медиада табуға болады. Нехамас осы еңбекте былай дейді: «Эстетикалық ерекшеліктер барлық жерде кездеседі, бірақ бұл өнердің қайда орналасқанымен байланысты емес. Өнер туындылары әдемі болуы мүмкін, себебі барлық нәрсе әдемі болуы мүмкін, бірақ бұл кез келген нәрсенің өнер туындысы бола алатынын білдірмейді». 2016 жылы Нехамас 2008 жылғы Гиффорд лекциялары негізінде «Достық туралы» кітабын жариялады. Онда ол Аристотельге қарсы пікірде, достықтың эстетикалық, бірақ әрдайым моральдық немесе жақсы емес екенін дәлелдейді. Нехамас бұрынғы «Тек бақыттың уәдесі» еңбегіне ұқсас, жеке адамның достарымен қарым-қатынасын, жеке адамның өнер туындыларымен қарым-қатынасына ұқсас деп санайды. «Метафоралар мен өнер туындылары сияқты, бізге маңызды адамдар, біз үшін бәрі де шексіз. Олар әрқашан біздің біліміміздің ең алыс шегінен бір қадам асып түседі – бірақ олар әлі де бізге маңызды болса ғана».
His early work was on Platonic metaphysics and aesthetics as well as the philosophy of Socrates, but he gained a wider audience with his 1985 book Nietzsche: Life as Literature (Harvard University Press), in which he argued that Nietzsche thought of life and the world on the model of a literary text. Nehamas has said, "The virtues of life are comparable to the virtues of good writing—style, connectedness, grace, elegance—and also, we must not forget, sometimes getting it right." More recently, he has become well known for his view that philosophy should provide a form of life, as well as for his endorsement of the artistic value of television. This view also becomes evident in his book Only a Promise of Happiness. The title itself is later in this work used as one definition of beauty with reference to Stendhal. In that sense, beauty can be found in all media; as Nehamas claims in the same work: "Aesthetic features are everywhere, but that has nothing to do with where the arts can be found. Works of art can be beautiful because everything can be beautiful, but that doesn't mean that anything can be a work of art." In 2016, Nehamas published a book, On Friendship, based on his 2008 Gifford Lectures. In it, he argues, contra Aristotle, that friendship is an aesthetic, but not always moral or good. In a manner similar to his earlier work, Only a Promise of Happiness, Nehamas compares the relationship of an individual to friends as having similarities to the relationship which an individual can have to artworks. “Like metaphors and works of art, the people who matter to us are all, so far as we are concerned, inexhaustible. They always remain a step beyond the furthest point our knowledge of them has reached—though only if, and as long as, they still matter to us.”