АҚШ Армиясының «Ескі гвардия» полкі және оның міндеттері

АҚШ армиясының 3-ші жаяу әскер полкі: «Ескі гвардия», Президенттің қауіпсіздігі, тарихы мен MDW-дегі орны. 1784 жылдан бері үздіксіз қызмет етеді.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: 3rd U.S. Infantry Regiment (The Old Guard) — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ армиясының жауынгерлік құрамы

3-ші АҚШ жаяу әскер полкі – АҚШ армиясының полкі. Қазіргі уақытта оның үш белсенді батальоны бар, және ол «Ескі гвардия» және «Президенттің сүйемелдеуші тобы» деген есімдерімен танымал. Полк ұраны – Noli Me Tangere (латын тілінен: «Маған тиіспе»). Полк Вашингтон әскери округінің (MDW) маңызды бөлімшесі болып табылады. 3-ші жаяу әскер полкі – тұрақты армиядағы ең көне, әлі де әрекет ететін полк, ол алғаш рет 1784 жылы Бірінші американдық полк ретінде құрылған. 1948 жылдан бері АҚШ армиясының ресми салтанатты құрамы болып табылады.

Миссия

Полк міндеті – қаза тапқан әріптестерді еске алу іс-шараларын жүргізу, АҚШ Армиясының атынан салтанатты шаралар мен арнайы іс-шараларды өткізу, оның тарихын АҚШ азаматтарына және әлемге жеткізу. «Ескі гвардия» негізінен салтанаттық рөлде жұмыс істесе де, ол жаяу әскер бөлімі болып табылады, сондықтан жауынгерлік міндетін атқару стандартына сай болуы керек. Бөлім сондай-ақ, азаматтық билік органдарына түрлі жағдайларда көмек көрсетуге және шетелдегі төтенше жағдайлардағы операцияларды қолдауға дайындық жүргізеді. Бұйрық бойынша, ол Ұлттық астана аймағында азаматтық билікті қорғауға және шетелдегі төтенше операцияларды қолдау үшін күштерін жібереді.

Еске алу іс-шаралары мен салтанатты миссия

1-ші және 4-ші батальондар түрлі салтанатты және құрметті міндеттерді атқарады. Еске алу шараларына Арлингтон ұлттық зиратында стандартты және толық құрметпен жерлеу, сондай-ақ Довер әуе күштері базасында лайықты түрде тапсыру кіреді. Ескі гвардия сарбаздары АҚШ-қа қайтып келе жатқан қаза тапқан әскерилерді лайықты түрде жеткізіп әкеледі. Ескі гвардияның салтанатты міндеттерінің тізіміне шетелдік қонақтарды толық құрметпен қарсы алу, Беймәлім сарбаздың қабіріне гүл шоқтарын қою рәсімдері және жоғары әскери шенділерді және зейнеткерлікке шыққан сарбаздарды қолдау мақсатындағы толық құрметпен қарап тексерулер кіреді. Арнайы шараларға мамырдан шілдеге дейін әр апта сайын кешкі уақытта Вашингтон аймағында өтетін Twilight Tattoo және қыркүйек айында үш ұлттық аренада көрсетілетін Spirit of America тарихи қойылымы жатады. Ескі гвардия – 1922 жылғы Соғыс департаментінің жарлығымен барлық шерулерде штығы бекітілген күйде жүруге рұқсат етілген АҚШ Қарулы күштерінің жалғыз бөлімшесі. Бұл 1847 жылы Мексикамен соғыстағы Серро-Гордо шайқасында полк жасаған штыкпен шабуылдың құрметіне берілді. Беймәлім сарбаздың қабірін 4-ші батальонның қабір сақшыларының взводы тәулік бойы, күніне 24 сағат, аптасына 7 күн, жылына 365 күн қорғайды.

Арнайы бірліктер

Марш жасақтарына қоса, "Ескі гвардияның" құрамында полк пен АҚШ армиясына тән ерекше міндеттерді атқаратын бөлімшелер де бар. Олардың ішінде белгісіз сарбаздың қабірінің күзетшілері бар, олар елдің ең қасиетті орындарының бірін тәулік бойы күзетіп сақтайды; Капитолий аймағындағы мерекелік шараларда мемлекеттік туды ұсынатын Континенттік түс күзеті; жоғары лауазымды қонақтарды қарсы алу және гүл шоқтарын қою рәсімдерінде, сапты қарап өтулерде және толық құрмет көрсету кезінде салют беретін Президенттік салют батареясы; сондай-ақ, әскери және мемлекеттік жерлеу рәсімдерінде табын (тіреуші көлік) тартуға аттар мен салт аттыларды ұсынатын АҚШ армиясының кассион взводы. Кассион взводы толық құрметпен жерлеу рәсімдерінде қолданылатын атсыз аттарды да қамтамасыз етеді және Терапиялық атпен жүру бағдарламасына қатысатын жарақат алған әскерлерге көмек көрсетеді. "Ескі гвардияның" басқа бөлімшелеріне Бас қолбасшының күзеті (А компаниясы) кіреді, ол генерал Джордж Вашингтонның жеке күзетін қайта жасайды; колониялық көк түсті униформа киіп, шаштарына ұнтақ себілген парик пен үшбұрыш пішкір киеді; салтанатты шаралар мен арнайы іс-шараларда Браун Бесс мылтықтары мен гальбердтерін ұстайды; өзінің шеберлігі мен дәлдігін елдің түкпір-түкпірінде көрсететін АҚШ армиясының жаттығу тобы және Континентальдық армия дәуірінен бастау алатын марш музыкасының дәстүрлі үлгілерін орындайтын "Ескі гвардиялық флейта мен барабан" корпусы. "Ескі гвардиялық флейта мен барабан" корпусы "жауынгерлік түтін ішінде жақсы көріну үшін" колониялық стильдегі қызыл түсті униформа киеді; униформаға үшбұрыш пішкір мен ақ ұнтақталған париктер де кіреді. Флейта мен барабан корпусының бас барабаншысы дәстүрлі түрде оң қолында эспонтон (тарихи сүңгі сияқты қару) ұстап, бөлімшесін басқарады және нұсқау береді (дегенмен, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметкерлеріне белгілі жағдайларда сол қолмен салют жасауға рұқсат етіледі). "Ескі гвардияны" 289-шы әскери полиция ротасы, 947-ші әскери қызметтік иттік бөлімі, 529-шы полктік қолдау ротасы, екі батальондық штаб-компаниясы және полктік штаб-компаниясы толықтырады.

In addition to the marching platoons, there are also elements of The Old Guard that serve special roles unique both to the regiment as well as the U. S. Army. Among these include the sentinels of the Tomb of the Unknown Soldier, maintaining a twenty four hour watch over one of the nation's most sacred sites; the Continental Color Guard, which presents the nation's colors at special events across the Capitol Region; the Presidential Salute Battery, which renders honors to senior dignitaries at arrival and wreath ceremonies, reviews, and full honors funerals; and the US Army Caisson Platoon, which provides horses and riders to pull the caisson (the wagon that bears a casket) in military and state funerals. The Caisson Platoon also provides the riderless horses used in full honors funerals and supports wounded warriors participating in the Therapeutic Riding Program. Other elements of The Old Guard include the Commander in Chief's Guard (Company A), replicating the personal guard of General George Washington; wearing Colonial blue uniforms, powdered wigs, and cocked hats; and bearing Brown Bess muskets and halberds at ceremonies and special events; the US Army Drill Team, which demonstrates its skill and precision around the nation, and Old Guard Fife and Drum Corps, which plays traditional arrangements of marching music, dating back to the time of the Continental Army. The Old Guard Fife and Drum Corps marches in Colonial style red coated uniforms—to be "better seen through the smoke of battle"; the uniforms also include cocked hats and white powdered wigs. The drum major of the Fife and Drum Corps traditionally bears an espontoon (a historic pike like weapon) in his right hand to direct and command his unit. (although U. S. Navy personnel are allowed to salute with the left hand under certain conditions). Rounding out The Old Guard are the 289th Military Police Company, the 947th Military Working Dog Detachment, the 529th Regimental Support Company, two battalion headquarters companies, and the regimental headquarters company.

Қараушы жасақ

Эскорт взводы – АҚШ армиясының 3-ші жаяу әскер полкіндегі әскерилердің взводы, олардың басты салтанаттық міндеті – салтанаттарда немесе әскери жерлеу рәсімдерінде қатысу. Көбінесе, жеке пехоталық роталар эскорт міндетін өздерінің 1-ші взводына жүктейді. Бұл взводқа әдетте, бөлімге тағайындалған ең бойы ұзын сарбаздар кіреді. Полктің Президенттік эскорт взводы, Құрмет сақшылары ротасы Форт Майерде орналасқан. Взвод президенттік жерлеу рәсімдерінде, инаугурацияларда, Пентагон қызметкерлерінің зейнетке шығу салтанаттарында, Ақ үйdeгі мемлекеттік кештер мен мемлекеттік сапарларда, сондай-ақ президенттің Роза бағында сөз сөйлеу кезінде және басқа да міндеттерді атқарады. Сол иығында қара түсті ерекше әшекей, сонымен қатар буф-қайыс деп те аталатын белдік тағылады. Армиялық форма киімнің иығында "ҚҰРМЕТ САҚШЫЛАРЫ" деген жазуы бар көк түсті таспа орналасқан. Біркелкілік сақталуы үшін есімдік тақталар тағылмайды, ал ленталардың орнына медальдар тағылады. Оң жақ төс қалтасына Ескі гвардияға тән, қабірдің пішінінде жасалған және лавр жапырақтарымен шеңберленген белгі бекітіледі.

Алғашқы жылдар

Ескі гвардияның тарихы 1784 жылы американдық революцияның ардагері, подполковник Джозиа Хармар басшылығымен құрылған Бірінші американдық полкінен басталады. 1-ші жаяу әскердің алғашқы шайқасы 1790 жылы қазіргі Форт-Уэйн, Индиана маңында Майами тайпасына қарсы өткен сәтсіз науқанда болды. 1791 жылы Сент-Клэр жеңілісінде де ауыр шығындарға ұшырады. 1792 жылы АҚШ армиясы Америка Құрама Штаттарының легионы ретінде қайта ұйымдастырылды, ал 1-ші жаяу әскер 1-ші суб-легионының ядросын құрады. (Суб-легиондар – бүгінгі бригадалық ұрыс топтарының қашықтан туыстары, олар өз құрамында жаяу әскер, атты әскер және артиллерия бөлімдерін қамтыды.) 1794 жылдың 20 тамызында генерал-майор Энтони Уэйннің басшылығымен легионның көп бөлігімен бірге 1-ші суб-легион Майамиге қарсы өткен Құлаған ағаштар шайқасында легионның шешуші жеңісіне қатысты. 1795 жылы легион дәстүрлі бағытта қайта ұйымдастырылып, АҚШ армиясы деп аталды. Қайта ұйымдастыру барысында 1-ші суб-легион 1-ші жаяу әскер полкі болып қайта аталды. 1805 жылға қарай полктің он ротасының алтауы Миссури штатындағы Сент-Луис қаласында, ал қалған төртеуі Форт-Массак, Форт-Дирборн, Миссисипи штатындағы Форт-Адамс және Детройттегі Форт-Уэйнде орналасқан.

1812 жылғы соғыс және армияны қайта ұйымдастыру

1812 жылғы соғыс кезінде 1-ші жаяу әскер Жоғарғы Канадада қызмет етті және Чиппева және Ланди жолы шайқастарында қатысты. Осы шайқастар полкке 1812 жылғы соғыстағы қатысқандығы үшін құрмет береді. 1815 жылдың басында 1812 жылғы соғыс аяқталғаннан кейін армияда барлығы 44 жаяу әскер полкі болды, олар тек сегіз полкке біріктірілді. Армияның ең көне бөлімшелерінің бұрынғы атауларын сақтаудың орнына, олардың географиялық жақындығына қарай біріктіруге шешім қабылданды. 17 мамыр 1815 жылы 1-ші жаяу әскер тағы бес полкпен біріктіріліп, 3-ші жаяу әскерін құрады. Сондықтан, 3-ші жаяу әскері 1-ші жаяу әскерінен емес, белсенді АҚШ армиясындағы ең көне жаяу әскер бөлімшесі болып табылады.

1815-1861 жылдар аралығында

1819 жылдың 30 қарашасында полк Висконсин штатының Грин-Бэй қаласындағы Форт-Ховардта, солтүстік-батыс шекарасында орналасқан. 1822 жылдың 9 қарашасында полк Грин-Бейде 6 рота, Сарнак қаласында 2 және Чикаго қаласында 2 ротадан тұрды. 1826 жылғы Армияның жылдық есебінде полк Миссури штатындағы Джефферсон казармасына көшірілгені көрсетілген. 1837 жылдың қараша айында полк штабы мен алты рота Луизиана штатындағы Форт-Джесупта, ал қалған төрт рота Оклахома штатындағы Форт-Таусонда орналасқан. 1840 жылдан 1843 жылға дейін 3-ші жаяу әскер Флоридадағы Семинол соғысында күресті. Мексика соғысы кезінде полк соғыстың көптеген маңызды шайқастарында, оның ішінде Пало-Альто, Монтерей, Вера-Крузқа шабуыл және қоршау, Серро-Гордо, Чурубуско және Чапультепекте шайқасты, бұл Мексика қаласын басып алуға және оккупациялауға әкелді. 1856 жылдан 1860 жылға дейін полк Нью-Мексикода қызмет етті, онда Навахо үнді тайпасымен шайқасты. Нью-Мексикодағы қызметтен кейін полк Флоридадан Техасқа дейінгі Мексика шығанағындағы түрлі бекеттерге таратылды.

Америка Азаматтық соғысы

3-ші жаяу әскері АҚШ Азамат соғысы кезінде кең ауқымда қызмет етті және 12 науқанға қатысқандығымен есептеледі. Соғыс 1861 жылдың сәуір айында басталғанда, полктің бөлімдері Флоридадағы Форт Пикенс және Техас шығанағының жағалауындағы Салурияда орналасқан болатын. 25 сәуірде 3-ші жаяу әскердің үш ротасы қарсы тарапқа берілді. Режименттің 10 ротасының бесеуі 1861 жылдың 20 шілдесінде Буль-Ран шайқасына қатысты. Полк соғыстың көп бөлігін Потомак армиясына қарастырылып, көбінесе Вирджинияда қызмет етті. 1862 жылдың мамырынан 1864 жылдың наурызына дейін 5-ші корпустың 2-ші дивизиясының 1-ші бригадасында қызмет етті. 1864 жылдың наурыз айында 5-ші корпустың 1-ші дивизиясының 4-ші бригадасына қайта тағайындалды. Ол Йорктаун қоршауына (Ақтөбе науқанының бөлігі), Малверн төбесіндегі шайқасқа, Буль-Ран шайқасының екінші кезеңіне, Антиэтам шайқасына, Фредериксбург шайқасына, Чанселлерсвилл шайқасына, Геттисбург шайқасына, Колд-Харбор шайқасына және Аппоматтокс шайқасына қатысты.

1865 жылдан 1917 жылға дейін

Азамат соғысынан кейін 3-ші жаяу әскер полкі 1866 жылдан 1874 жылға дейін Канзас, Колорадо және Үндістан территориясында (кейін Оклахома штаты) қызмет етті. Содан кейін 1874 жылдан 1877 жылға дейін Луизиана және Миссисипиде, ал 1877 жылдан 1898 жылға дейін Монтана, Миннесота және Оңтүстік Дакотада қызмет атқарды. Испания-Америка соғысы кезінде полк 1898 жылдың 14 маусымынан 25 тамызына дейін Кубада болды, онда Сантьяго науқанына қатысып, Сан-Хуан төбесі шайқасында күш көрсетті.

Мексика шекарасы және Бірінші дүниежүзілік соғыс

1916 жылы полковник Джулиус Пенннің басшылығымен 3-ші жаяу әскер полкі Панчо Вилла экспедициясы кезінде Техас-Мексика шекарасына жіберілді және болжамды басып кіруден қорғады. Осы кездегі полктің офицерлерінің бірі – 1915 жылы Вест-Пойнтті бітірген және Корея соғысында төрт жұлдызды генерал болған 2-лейтенант Джеймс Ван Флит еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 3-ші жаяу әскер полкінің штабы және 3-ші батальоны Техастағы Игл-Пасс лагерінде орналасты. 1-ші батальон Техас штатының Дель-Рио қаласында, ал 2-ші батальон Форт-Сэм-Хьюстон гарнизонында дислокацияланды. Соғыс бойында полк Мексика шекарасын күзетуге бекітілді және жауынгерлік қимылдарға қатыспады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жақында Вест-Пойнтті бітірген капитан Мэтью Риджвей 3-ші жаяу әскер полкіне тағайындалды. Риджвей 38 жылдық әскери мансабында 82-ші әуе десанттық дивизиясының, XVIII әуе десанттық корпусының, 8-ші АҚШ армиясының, Біріккен Ұлттар Ұйымы Корея командалығының, Еуропадағы Жоғарғы Бас қолбасшы және АҚШ Армиясы Бастығы лауазымдарында қызмет етті.

Соғыс аралығы (1919-1939 жж.)

АҚШ Шекаралық патрулі құрылғаннан кейін, 3-ші жаяу әскер полкі 1920 жылғы 14 қазанда Огайо штатындағы Шерман лагеріне көшірілді. Полк Шерман лагерінен Миннесота штатындағы Снелинг бекінісіне дейін 941 миль қашықтықты жүріп өтіп, 1921 жылғы 17 қарашада жетті. 1921 жылғы 18 қарашада 2-ші және 3-ші батальондар таратылды, ал 1-ші батальон гарнизондық міндеттерді өз мойнына алды. 1922 жылғы 8 маусымда 2-ші және 3-ші батальондар қайта құрылғанда полк жауынгерлік полк ретінде қайта ұйымдастырылды. 1923 жылғы 24 наурызда полк 7-ші дивизияға бекітілді. 1927 жылғы 15 тамызда полк 6-шы дивизияға қайта бекітілді. 1933 жылғы 1 қазанда полк қайтадан 7-ші дивизияға бекітілді. 1939 жылғы 22 сәуірде полк Данияның тәж мұрагері Фредерик және ханшайым Ингрид үшін парад өткізді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 3-ші жаяу әскер полкі соғыстың көп бөлігінде жеке полк ретінде қызмет етті және неміс әскері бас сауғалағанға дейін 50 күн бұрын ғана жауынгерлік дивизияға қосылды. 1939 жылдың 16 қазанында 7-ші дивизиядағы қызметінен босатылып, Оңтүстік Каролина штатының Форт-Джексон қаласындағы 6-шы дивизияға тағайындалды. 1940 жылдың қараша айында 1-ші батальон Небраска штатының Форт-Крук қаласына көшірілді. 1941 жылдың 10 мамырында полк 6-шы дивизиядағы қызметінен босатылды. 3-ші батальон 1941 жылдың 20 қаңтарында Нью-Йорк қаласынан аттанып, Ньюфаундлендтің Сент-Джонс қаласына жіберілді, ал 1941 жылдың қараша айында Ньюфаундленд базалық командасының құрамындағы Форт-Пепперрелге көшірілді. 1-ші батальон 1941 жылдың 1 маусымында Миссури штатының Форт-Леонард-Вуд қаласында демобилизацияланды, ал әскерлері 63-ші жаяу әскерге тағайындалды және 1942 жылдың 14 ақпанында Ньюфаундлендте қайта жандандырылды. Полктің қалған бөлігі 1941 жылдың 13 қыркүйегінде Миннесота штатының Рипли лагеріне жіберілді және 26 қыркүйекте Форт-Снеллингке оралды. 1941 жылдың желтоқсан айында АҚШ Жапонияға соғыс жариялаған кезде полк Форт-Снеллингте орналасқан еді. 2-ші батальон 1942 жылдың 1 қыркүйегінде Форт-Снеллингте демобилизацияланды. Полк 1943 жылдың 17 қыркүйегінде Бостонға келді және 1943 жылдың 22 қыркүйегінде Солтүстік Каролина штатындағы Батнер лагеріне көшірілді, онда XII корпустың құрамына қосылды. 2-ші батальон 1943 жылдың 22 қазанында Батнер лагерінде қайта жандандырылды. 1944 жылдың 8 наурызында полк Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласына көшірілді, онда жаяу әскер мектебі үшін кадрлық құрамды қамтамасыз етті. Соғыстың соңында полк 1945 жылдың 27 ақпанында Массачусетс штатының Таунтон қаласының жанындағы Майлс-Стендиш лагерінде жиналды және 1945 жылдың 8 наурызында Бостоннан Францияға аттанды. Полк 1945 жылдың 18 наурызында Франциядағы Ле-Хавр қаласына келді және қайта құрылған 106-шы жаяу әскер дивизиясына қосылды. Полк 106-шы дивизиямен бірге 1945 жылдың 26 сәуірінде Германияға кірді, Германияның бас сауғалаған күнінен он екі күн бұрын, және соғыс тұтқындарын өңдеді. Содан кейін полк Германияны оккупациялауда міндеттерді орындады және Бабенхаузенде орналасты. 3-ші жаяу әскер полкі 1946 жылдың 20 қарашасында Берлинде демобилизацияланды. 3-ші жаяу әскер полкі Ньюфаундлендті қорғағаны үшін Америка театрының лентасымен марапатталды. Ол сондай-ақ Еуропа театрының Солтүстік Франция кампаниясының лентасымен есептелді, тіпті Солтүстік Франция кампаниясы техникалық тұрғыдан 1944 жылдың 14 қыркүйегінде аяқталса да. Алайда, театр командирлері осы кампанияның техникалық аяқталуынан кейін де таңдалған кампанияларға кампаниялық қатысу кредитін беруге уәкілдік алды, Солтүстік Франция кампаниясы солардың бірі болды, өйткені 3-ші жаяу әскер полкі Сент-Назердегі неміс гарнизонын ұстау миссиясына көмектесті.

During World War II, the 3rd Infantry served most of the war as a separate regiment and was not assigned to a combat division until 50 days before the German surrender. On 16 October 1939, it was relieved from assignment to the 7th Division and assigned to the 6th Division at Fort Jackson, South Carolina. In November 1940, the 1st Battalion was relocated to Fort Crook, Nebraska. The regiment was relieved from assignment to the 6th Division on 10 May 1941. The 3d Battalion departed from New York on 20 January 1941 and was sent to St. John's, Newfoundland before moving to Fort Pepperrell in the Newfoundland Base Command in November 1941. The 1st Battalion was inactivated 1 June 1941 at Fort Leonard Wood, Missouri, with its soldiers being assigned to the 63rd Infantry and was re activated 14 February 1942 in Newfoundland. The remainder of the regiment was sent to Camp Ripley, Minnesota, on 13 September 1941 and returned to Fort Snelling on 26 September. When the United States declared war on Japan in December 1941, the regiment was stationed at Fort Snelling. The 2nd Battalion was inactivated 1 September 1942 at Fort Snelling. The regiment arrived in Boston on 17 September 1943 and moved to Camp Butner, North Carolina, on 22 September 1943 where it was attached to the XII Corps. The 2nd Battalion was re activated on 22 October 1943 at Camp Butner. The regiment was moved to Fort Benning, Georgia, on 8 March 1944, where it provided cadre for the Infantry School. Late in the war, the regiment staged at Camp Myles Standish, near Taunton, Massachusetts, on 27 February 1945, and departed from Boston bound for France on 8 March 1945. The regiment arrived in Le Havre, France on 18 March 1945, and was attached to the reconstituted 106th Infantry Division with the mission of containing the isolated German garrison at St. Nazaire. The regiment moved with the 106th Division into Germany on 26 April 1945 — twelve days before the surrender of Germany — and processed prisoners of war. The regiment was then assigned to duty in the occupation of Germany and was located at Babenhausen. The 3d Infantry was inactivated on 20 November 1946 in Berlin. The 3d Infantry was credited with the American Theater streamer for its defense of Newfoundland. It was also credited with the European Theater Northern France Campaign streamer, even though the Northern France Campaign technically ended on 14 September 1944. However theater commanders were authorized to award Campaign Participation Credit to select campaigns even after the technical end of that campaign, the Northern France Campaign being one of those, since the 3rd Infantry Regiment assisted with the mission of containing the German Garrison at St. Nazaire.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

3-ші жаяу әскер полкі (2-ші батальонды қоспағанда) 1948 жылдың 6 сәуірінде Вирджиния штатындағы Форт-Майерде қайта құрылды. 2-ші батальон сол күні Вашингтондағы Форт Лесли Дж. МакНейрде де қайта құрылды. Осы кезде бөлімше бүгінге дейін АҚШ армиясының ресми салтанатты бөлімшесі ретінде танымал болған рөлін иеленді. Полктің қайта құрылуы армия генералы Джон Дж. Першингтің 1948 жылдың 19 шілдесінде өткен мемлекеттік жерлеу рәсіміне дейін болды, онда 3-ші жаяу әскердің сарбаздары көрнекті рөл атқарды. Бұл Вашингтон, округтік округте салтанатты міндеттерді орындау бойынша 3-ші жаяу әскердің қазіргі миссиясының бастауы болды. "Ескі гвардия" 1963 жылдың қараша айында президент Джон Ф. Кеннедидің мемлекеттік жерлеу рәсіміне көрсеткен қолдауы үшін ұлттық назарға ілікті. Кеннедидің жерлеу рәсімінен басқа, "Ескі гвардия" Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея және Вьетнам соғысының белгісіз сарбаздарының, сондай-ақ президенттер Герберт Гувердің, Дуайт Д. Эйзенхауэрдің, Линдон Б. Джонсонның, Рональд Рейганның және Джеральд Р. Фордтың мемлекеттік жерлеу рәсімдерін де қолдады. "Ескі гвардияның" қолдауымен мемлекеттік жерлеу рәсіміне қатысқан басқа да тұлғалар: генерал Джон Дж. Першинг, генерал Дуглас Макартур, вице-президент Хьюберт Хамфри және "Құрмет медалімен" марапатталған сенатор Дэниел Инуйе. Әскери және мемлекеттік жерлеу рәсімдерін қолдаудан өзге, 3-ші жаяу әскер Арлингтон ұлттық зиратындағы Белгісіз сарбаздың қабіріне күзет жасағын ұйымдастыру және жоғары дәрежелі шет елдік қонақтар үшін Ақ үйге салтанатты күзет жасау міндетін де алды.

Бағынышты батальондар

3-ші жаяу әскер дивизиясының 3-ші батальоны 1963 жылдан 1994 жылы таратылғанға дейін Аляскадағы Форт Ричардсон және Форт Уэйнрайт базаларында орналасқан, Регулярлы армияның 6-шы жеңіл жаяу әскер дивизиясының құрамындағы 205-ші жеңіл жаяу әскер бригадасының (Жеке) үш жеңіл жаяу әскер батальонының бірі болды. 205-ші жаяу әскер бригадасының штаб-пәтері Миннесота штатындағы Форт Снеллингте орналасқан, оның таратылуына дейін. Ол 1994 жылдың 25 тамызында таратылды. 3-ші батальон 5-ші IBCT/4-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында Форт Карсон базасында қайта құрылуы жоспарланған. Бірақ армия 45 бригадада тоқтатылғандықтан, қайта құрылу жоспары орындалмады. 5-ші батальон 1967 жылдың 24 қарашасында белсенділенді және Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында 6-шы жаяу әскер дивизиясына бағындырылды. 1968 жылдың 24 шілдесінде 6-шы жаяу әскер дивизиясымен байланысы үзіліп, 1969 жылдың 21 шілдесінде Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында таратылды. 6-шы батальон 1967 жылдың 24 қарашасында белсенділенді және Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында 6-шы жаяу әскер дивизиясына бағындырылды. 1968 жылдың 24 шілдесінде 6-шы жаяу әскер дивизиясымен байланысы үзіліп, 1969 жылдың 1 ақпанында Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында таратылды. 7-ші батальон 1967 жылдың 24 қарашасында белсенділенді және Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында 6-шы жаяу әскер дивизиясына бағындырылды. 1968 жылдың 24 шілдесінде 6-шы жаяу әскер дивизиясымен байланысы үзіліп, 25 шілдеде Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбелл базасында 6-шы жаяу әскер дивизиясы таратылғанмен бірге таратылды.

Вьетнамдағы 2-ші батальон (1966-1970)

1966 жылдың 1 маусымында 2-ші батальон Джорджия штатының Беннинг фортында құрылып, 199-шы жеңіл жаяу әскер бригадасына (199-шы LIB) бекітілді. 199-шы LIB 1966 жылдың желтоқсан айында Оңтүстік Вьетнамға орналастырылып, III корпус аймағында операциялар жүргізді. 1969 жылдың 3 шілдесінде, "Toan Thang III" операциясы кезінде Лонг Хан провинциясында 2-ші батальонның D компаниясы патрульдеу кезінде Вьетнам Халық армиясының 33-ші полкінің шабуылына ұшырады. Нәтижесінде тоғыз сарбаз қаза тапты, олардың ішінде Майкл Флеминг Фолланд болды. Ол өз денесімен жаудың қол гранатасын жауып, осы ерлігі үшін қаза болғаннан кейін "Құрмет медалімен" марапатталды. 199-шы LIB 1970 жылы АҚШ-қа қайтып оралды, ал 2-ші батальон 1970 жылдың 15 қазанында Беннинг фортында таратылды.

4-ші батальон Вьетнамда (1967-68)

The 4th Battalion of The Old Guard was officially activated at Schofield Barracks, Hawaii, on 1 July 1966, and commanded by LTC Harold J. Meyer. The battalion initially consisted of Headquarters and Headquarters Company and A Company, comprising one officer/five enlisted personnel and twenty-one enlisted personnel respectively. By 31 December 1966, the battalion strength had increased to 37 officers, two warrant officers, and 492 enlisted personnel. Upon reactivation, the battalion utilized facilities formerly occupied by elements of the 25th Infantry Division. From 1 July 1966 to 10 September 1966, the battalion conducted preparation for Basic Unit Training, as most of the Old Guard's lower enlisted personnel had never served with a regular unit. The non-commissioned officers, however, were highly experienced, with many recent returns from Vietnam. During its preparation for service in South Vietnam, the 4th Battalion was assigned to the 11th Infantry Brigade. On 15 August 1967, the 11th Infantry Brigade adopted the "light Infantry" concept. By selecting one rifle platoon and personnel from the weapons platoon from each line company, an additional line company, Delta, was added to the battalion. Furthermore, by removing the 4.2" mortar and reconnaissance platoons and the ground surveillance section from the former headquarters company, a combat support company, Echo, was created. With these two changes, the revised strength authorization totaled 44 officers, 1 warrant officer, and 886 enlisted personnel. On 7 July 1967, the battalion held a farewell review for its departing commander, Lieutenant Colonel Meyer, and simultaneously Major C. Hartsfield assumed interim command of the battalion. On 20 July, the battalion welcomed Lieutenant Colonel Alvin E. Adkins as its new commander. Adkins had previously served in World War II, the Korean War, and the Vietnam War. On 25 December, personnel of the advance party, including LTC Adkins, the company commanders, and additional key staff members departed by aircraft for South Vietnam. Shortly thereafter, at 23:30 on 5 December, the main body left Honolulu pier 40 aboard the General W. H. Gordon. After 14 days at sea, the main body arrived at Qui Nhon harbor and proceeded by vehicle convoy north along Highway 1 to Đức Phổ Base Camp and a base of operations known as Carentan. In-country training and combat operations commenced immediately. Throughout the remainder of 1967, the battalion conducted search and destroy missions outside Carentan and to the west of Đức Phổ. On 16 March, Company B was landed by helicopters near Mỹ Khê, Quảng Ngãi Province, and participated in the killing of between 347 and 504 civilians in the My Lai Massacre.

The 4th Battalion of The Old Guard was officially activated at Schofield Barracks, Hawaii, on 1 July 1966, and commanded by LTC Harold J. Meyer. The battalion consisted initially of Headquarters and Headquarters Company and A Company, containing one officer/five enlisted men and twenty one enlisted men respectively. By 31 December 1966, the battalion strength had increased to 37 officers, two warrant officers and 492 enlisted men. When the battalion was reactivated, it utilized facilities formerly occupied by elements of the 25th infantry Division. During the period of 1 July 1966 through 10 September 1966, the battalion conducted preparation for Basic Unit Training since most of the Old Guard's lower enlisted personnel had never served with a regular unit. The non commissioned officers, on the other hand, were greatly experienced with many recent returns from Vietnam. During its preparation for service in South Vietnam, the 4th Battalion was assigned to the 11th Infantry Brigade. On 15 August 1967, the 11th Infantry Brigade adopted the "light Infantry" concept. By selecting one rifle platoon and personnel from the weapons platoon from each line company, an additional line company, delta, was introduced to the battalion. Further by removing the 4.2" mortar and reconnaissance platoons and the ground surveillance section from the former headquarters company, a combat support company, Echo, was created with these two changes to the battalion, the revised strength authorization totaled 44 officers, 1 warrant officer and 886 enlisted men. On 7 July 1967, the battalion conducted a farewell review for its departing commander, Lieutenant Colonel Meyer and simultaneously Major C. Hartsfield assumed interim command of the battalion. On 20 July, the battalion welcomed Lieutenant Colonel Alvin E. Adkins as its new commander. Adkins had previously served in World War II, the Korean and Vietnam Wars. On 25 December, personnel of the advance party, including LTC Adkins, the company commanders and additional key staff members departed by aircraft for South Vietnam. Shortly thereafter at 23:30 on 5 December the main body left Honolulu pier 40 on the General W. H. Gordon. After 14 days at sea, the main body arrived at Qui Nhon harbor and proceeded by vehicle convoy north along Highway 1 to Đức Phổ Base Camp and a base of operations known as Carentan. In country training and combat operations commenced immediately, throughout the remainder of 1967 the battalion conducted search and destroy missions outside Carentan and to the west of Đức Phổ. On 16 March, Company B was landed by helicopters near Mỹ Khê, Quảng Ngãi Province and participated in the killing of between 347 and 504 civilians in the My Lai Massacre.

Танымал мәдениетте

Тас бақтары – 1987 жылы түсірілген американдық драмалық фильм, режиссері Фрэнсис Форд Коппола, Николас Проффиттің осы аттас романы негізінде түсірілген. Басты рөлдерде: Джеймс Кан, Анжелика Хьюстон, Джеймс Эрл Джонс және Д. Б. Суини. 1968 және 1969 жылдары өтетін фильм, Вьетнам соғысының мәнін "Ескі гвардия" мүшелерінің көзімен қарастыруға тырысады. Бұл – ел ішінде орналасқан, элиталық әскер бөлімшесі, олардың міндеттеріне президентті сүйемелдеу және Арлингтондағы әскери салтанаттар кіреді.