Бразилиялық миссионер Эустахиус ван Лиесхуттың өмірі мен қажырлы қызметі
Eustáquio van Lieshout
Эустахиус ван Лиесхоут – Бразилияда миссионерлік қызмет атқарған голланд дін қызметкері. 1890 жылы туып, 1943 жылы қайтыс болған. Католик отбасында өсті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эустакио (Еустахиус немесе Еусташе) ван Лиешут (3 қараша 1890 жыл - 30 тамыз 1943 жыл) - Бразилиядағы голланд миссионері, Иса және Мәриямның қасиетті жүректері конгрегациясының дін қызметкері және священник.
Eustáquio (Eustachius or Eustache) van Lieshout (November 3, 1890 – August 30, 1943) was a Dutch missionary in Brazil, and a religious and priest of the Congregation of the Sacred Hearts of Jesus and Mary.
Өмір
Ол 1890 жылғы 3 қарашада Брабант провинциясындағы Арле Рикстелде Хуб ван Лиешут болып дүниеге келді, он бір баланың сегізіншісі еді. Оның отбасы өте католик шаруа отбасы болған. 1919 жылы дінтану оқуын аяқтағаннан кейін, 1919 жылдың тамызында дін қызметкері ретінде қабылданды. Оның алғашқы міндеті – өзінің ордені үшін жаңадан келгендерге көмектесуші ұстаз болды. Содан кейін ол Оңтүстік Голландиядағы Маасслюис және Роэлофарендсвен қалаларына жіберілді, онда ол көптеген бельгиялық босқындарға рухани қызмет көрсетті. Оның еңбегін бағалап, Бельгия королі оны Леопольд орденімен марапаттады.
He was born Huub van Lieshout on November 3, 1890 in Aarle Rixtel in the province of Brabant, the eighth of eleven children. His family was a very Catholic rural family. Upon completion of his theological studies in 1919, he was ordained a priest in August 1919. His first assignment was as assistant novice master for his order. He was then assigned to the towns of Maassluis and Roelofarendsveen in South Holland, where he provided pastoral care for the many Belgian refugees. In recognition of his work, the King of Belgium knighted him in the Order of Leopold.
Бразилиядағы мансабы
Ван Лиешут, тағы екі Пикпус діни қызметкері және үш ер бауырлас, жергілікті епископтың көмек сұрауына жауап ретінде Бразилияға жіберілді. 1925 жылдың 12 мамырында Рио-де-Жанейроға келді және 15 шілдеде Ромариядағы Агуа-Суха қаласының пасторы болып тағайындалды. Ол пастор болып қызмет еткен Агуа-Суха приходының тұрғындары Багагем өзенінің жағалауында алтын іздеумен айналысты. Бұл адамдар терең католик болғанымен, күнделікті өмірінде католиктік мінез-құлықты көрсетпеді. Ван Лиешут оларды өзгертуді өзінің миссионерлік мақсаты деп санады және уақыт өте келе, қауымдағы адамдар ізгі өмірге ұмтылысын арттырды. 1935 жылы діни басшылары оны Поаға жіберді. Ван Лиешуттың ауысуы туралы хабар тарағаннан кейін, қала халқы оның кетуіне қарсылық көрсету үшін қан төгілмейтін көтеріліс ұйымдастырды. Дегенмен, ол басшыларының бұйрығымен жаңа приходқа бағынды. Жаңа орнында ол Candomblé дінінің кең таралған әдет-ғұрыптарына қарсы күресті. Киелі Жозефтің арқасынан оның берген баталары мен ауруларды емдеуі шағын ауылды қасиетті орынға айналдырды. Өлген кезде оның денесінен тәухидтік тілсіз тікенді темір зәңгіл табылды, ол оның етіне сонша терең сіңген еді, оны жыртып тастамай алу мүмкін емес еді. Оған көптеген кереметтер жатқызылады. Алғашқыда ол Бело-Оризонтедегі Санто-Доминго шіркеуіне жерленді. Бірақ 1949 жылы Бело-Оризонтедегі Иса мен Марияның қасиетті жүректері шіркеуіне қайта жерленді.
Van Lieshout, along with two other Picpus priests and three lay brothers, was sent to Brazil, in response to an appeal for help by a local bishop. He arrived in Rio de Janeiro on 12 of May 1925 and had to wait until the 15th of July when he was appointed pastor for the town of Agua Suja in Romaria. The inhabitants in parish of Agua Suja, where he served as a pastor, were occupied in searching gold along the shores of the river Bagagem. These people being deeply Catholics didn't meet the Catholic behavior in their common life. Van Lieshout saw his apostolic aim to change them and, with the course of time, he managed to do this because people in his parish gradually acquired the taste to the virtuous life. In 1935 he was sent by his religious superiors to Poá. After news spread of van Lieshout's transfer, the population of the town started a bloodless uprising to stop him from leaving. Nevertheless, he left in obedience to his superiors for his new parish, where he worked to oppose the widespread practice of Candomblé. His blessings and cures of the sick through the intercession of St. Joseph made the little village a noted center of pilgrimage. At his death, on his body was found a penitential pointed iron chain, buried so deep in his flesh that it could not be removed without tearing the flesh. Miracles are attributed to him. At first he was buried at the church of Santo Domingo, Belo Horizonte. But then he was reinterred at the church of the Sacred Hearts of Jesus and Mary, Belo Horizonte in 1949.
Қасиетті деп жариялау
Эустакио ван Лиешут 2003 жылғы 12 сәуірде Папа Иоанн Павел II-нің (батылдық ерліктері туралы жарлық) арқасында қастерленді. 2005 жылғы 19 желтоқсандағы Папаның рескриптісі оның шаفاعәтіне байланысты туған кереметтің анық екенін жариялағаннан кейін, ван Лиешут 2006 жылғы 15 маусымда Бело-Оризонтеде, сол жылғы Корпус-Кристи мерекесінде, Бело-Оризонте архиепискобы Вальмор де Оливейра де Азеведо басқарған қызметте мақұлданды. Бұл шараға Папа Бенедикт XVI атынан әрекет ететін Қасиеттілердің істері жөніндегі Конгрегация префекті кардинал Хосе Сараива Мартинс төрағалық етті.
Eustáquio van Lieshout was venerated on April 12, 2003 by Pope John Paul II (decree of heroic virtues). Following a papal rescript of December 19, 2005, which declared authentic a miracle attributed to his intercession, van Lieshout was beatified in Belo Horizonte on June 15, 2006, the Feast of Corpus Christi that year, at a service led by the Archbishop of Belo Horizonte, Walmor de Oliveira de Azevedo. It was presided over by Cardinal José Saraiva Martins, Prefect of the Congregation for the Causes of Saints, acting on behalf of Pope Benedict XVI.