Менделеевтің болжамды, табылмай қалған элементтері
Mendeleev's predicted elements
Менделеевтің периодтық кестесінде болжанған, бірақ табылмай қалған элементтер: экабор, экаалюминий, экасилиций, экамарганец және олардың қасиеттері. Химиялық ашулар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бірінші периодтық кестеде бар болуы болжанған, бірақ әлі табылмайтын элементтер
Elements predicted to exist but not yet found on the first periodic table
Дмитрий Менделеев 1869 жылы химиялық элементтердің периодтық кестесін жариялады, ол элементтерді ең жеңілден ең ауырға дейін орналастырғанда, кейбір реттелілікпен пайда болатын қасиеттерге негізделген. Менделеев периодтық кестесін ұсынғанда, кестедегі бос орындарды байқап, сол кездегі белгісіз элементтердің осы бос орындарды толтыруға лайықты қасиеттері бар екенін болжады. Ол оларды эка бор, эка алюминий, эка кремний және эка марганец деп атады, олардың атомдық массалары тиісінше 44, 68, 72 және 100 болды.
Dmitri Mendeleev published a periodic table of the chemical elements in 1869 based on properties that appeared with some regularity as he laid out the elements from lightest to heaviest. When Mendeleev proposed his periodic table, he noted gaps in the table and predicted that then unknown elements existed with properties appropriate to fill those gaps. He named them eka boron, eka aluminium, eka silicon, and eka manganese, with respective atomic masses of 44, 68, 72, and 100.
Префикстер
Дмитрий Менделеев өзінің болжалған элементтеріне уақытша атаулар беру үшін санскрит тіліндегі 1, 2 және 3 сандарының атауларынан алынған эк '/iː//k//ə// /, dvi немесе dwi және tri префикстерін қолданды. Бұл префикстер болжалған элементтің оның кестесіндегі сол топтағы белгілі элементтен бір, екі немесе үш орын төмен екендігіне байланысты таңдалды. Мысалы, германий 1886 жылы табылғанға дейін экасилиций деп, ал рений 1926 жылы табылғанға дейін двимәнганец деп аталды. Эка префиксін Менделеевтің өзінен басқа да теоретиктер қолданды. Франций табылғанға дейін экацезий, ал астатин экаяод деп аталды. Кейде эка кейбір трансурандық элементтерді атау үшін әлі де қолданылады, мысалы, эка радий – унбинилий. Алайда, қазіргі IUPAC ресми практикасы элементтің атомдық нөміріне негізделген жүйелі элемент атауын уақытша атау ретінде пайдалану болып табылады, себебі бұл префикстер периодтық кестедегі орнына сүйенуді қажет етеді.
To give provisional names to his predicted elements, Dmitri Mendeleev used the prefixes eka '/iː//k//ə// /, dvi or dwi , and tri , from the Sanskrit names of digits 1, 2, and 3, depending upon whether the predicted element was one, two, or three places down from the known element of the same group in his table. For example, germanium was called eka silicon until its discovery in 1886, and rhenium was called dvi manganese before its discovery in 1926. The eka prefix was used by other theorists, and not only in Mendeleev's own predictions. Before the discovery, francium was referred to as eka caesium, and astatine as eka iodine. Sometimes, eka is still used to refer to some of the transuranic elements, for example, eka radium for unbinilium. But current official IUPAC practice is to use a systematic element name based on the atomic number of the element as the provisional name, instead of being based on its position in the periodic table as these prefixes require.