Питер Барнс (1931-2004) – ағылшын драматургі, сценарийші. «Үстем тап» пьесасы мен киносы үшін танымал. Өмірбаяны, білімі, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын драматургі және сценаристі (1931–2004)
English playwright and screenwriter (1931–2004)
Питер Барнс (10 қаңтар 1931 – 1 шілде 2004) – ағылшын драматургі және сценаристі, «Оливье» сыйлығының иегері. Оның ең танымал туындысы – «Билеуші топ» пьесасы, ол 1972 жылы фильмге түсірілді, және осы рөлі үшін Питер О’Тул «Оскар» сыйлығына ұсынылды.
Peter Barnes (10 January 1931 – 1 July 2004) was an English Olivier Award winning playwright and screenwriter. His best known work is the play The Ruling Class, which was made into a 1972 film for which Peter O'Toole received an Oscar nomination.
Ерте мансап
Барнс Глостерширдің Страуд қаласындағы Марлинг мектебінде білім алып, Корольдік әуе күштерінде әскери қызметін өтеді. Кейін ол қысқа мерзімге Лондон округтік кеңесінде жұмыс істейді. Жұмысынан көңілі толмаған Барнс теологияны хат арқылы оқып, Британ мұражайының оқу залын күнделікті кеңсесі ретінде пайдалана бастайды. Осы кезеңде ол кино сыншысы, әңгіме редакторы және сценарийші болып жұмыс істейді. Ол Нотингем ойын үйінде тұңғыш рет көрсетілген "The Ruling Class" (1968) барокколық комедиясымен сыншылардың жоғары бағасын және кассалық табысқа жетеді. Бұл пьеса сол кездегі театр үшін ерекше жаңалық болған анти-натуралистік көзқарасымен танымал еді. Тәнтігер Харольд Хобсон оны өзінің буынындағы ең жақсы дебюттік пьесалардың бірі деп атады.
Barnes was educated at Marling School in Stroud, Gloucestershire and performed his national service with the Royal Air Force. He then worked briefly for London County Council. Bored with his job, Barnes took a correspondence course in theology and began to visit the British Museum Reading Room, which he used as an office on a daily basis. During this period he worked as a film critic, story editor, and a screenwriter. He achieved critical and box office success with his baroque comedy The Ruling Class (1968), which debuted at the Nottingham Playhouse. The play was notorious for its anti naturalistic approach, unusual in theatre at the time. Critic Harold Hobson deemed it to be one of the best first plays of its generation.
Кейінгі өмірі
Кейінгі жылдары Барнс өзінің назарын кино, радио және теледидар саласына көбірек бұрды. Ол АҚШ теледидары үшін бірнеше өте сәтті мини-сериалдар жазды, олардың ішінде «Араб түндері», «Мерлин» және «Нұхтың кемесі» болды. BBC Radio 3 үшін ол «Barnes's People» атты монологтар сериясын жазды, оған көптеген белгілі актерлер тартылды: Лоренс Оливье, Джон Джилгуд, Алек Гиннес, Пегги Эшкрофт, Джуди Денч және Ян МакКеллен. Оның ABC және NBC телеарналарындағы мини-сериалдары рекордтық көрермендер жинап, сол кездегі ең танымал туындыларға айналды. Барнс 1990 жылдары тарихи комедиялар жазуын жалғастырды. Олардың қатарында «Sunsets and Glories» (1990), «Dreaming» (1999), Лондонның Вест-Эндінде қойылған, және «Jubilee» (2001) бар. Барнстың аяқтаған соңғы пьесасы – «Балалар», ол қарт әке болу тәжірибесіне негізделген. Джон Ирвин Альфред Молинамен бірге 1930 жылдардағы Римдегі кино индустриясы туралы «Ай мен жұлдыздар» фильмін түсірді. Оның «Noonday Demons» пьесасының қайта қойылымын танымал театр суретшісі Джон Непьер сахналады. Барнстың теледидар мини-сериалдары жыл сайын мерекелік сүйікті ретінде көрсетіледі.
In his later years Barnes turned his attention more in the direction of films, radio, and television. He also wrote several hugely successful mini series for U. S. television, including Arabian Nights, Merlin and Noah's Ark. For BBC Radio 3 he wrote a series of monologues entitled Barnes's People, for which he attracted a large number of well known actors: Laurence Olivier, John Gielgud, Alec Guinness, Peggy Ashcroft, Judi Dench, and Ian McKellen. His television miniseries for ABC and NBC were the most popular of the day with record audiences. Barnes continued writing historical comedies throughout the 1990s. These include Sunsets and Glories (1990), Dreaming (1999) which transferred to London's West End, and Jubilee (2001). The last play that Barnes completed was Babies, which is based on his experiences as an elderly father. John Irvin directed his The Moon and the Stars with Alfred Molina about the film business in 1930s' Rome. A revival of his Noonday Demons was produced by renowned theatre designer John Napier. Barnes television miniseries are shown yearly as holiday favourites.
Жеке өмір
Барнс екі ұл мен екі қыз өкілі болды, ол екі рет үйленді – 1958 жылы Шарлотта Бекке, ал 1995 жылы Кристи Хорнға. Барнс 2004 жылдың 1 шілдесінде инсульттан көз жұмды.
Barnes, who had two sons and two daughters, married twice – in 1958 to Charlotte Beck and in 1995 to Christie Horn. Barnes died of a stroke on 1 July 2004.