Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Талапрагада Субба Роу ((తల్లాప్రగడ సుబ్బారావు) (6 шілде 1856 - 24 маусым 1890) – индуистік түбірлері бар теософ. Алғашқыда ол Үндістанның сот жүйесінде Вакил (Плидер) ретінде жұмыс істеді. Оның негізгі ұстаздары Грант пен Лэйн болды, олар оның Вакил лауазымына орналасуына көмектесті, бұл кезде ол өте табысты мамандық болды. Дегенмен, Субба Роудың заңға деген қызығушылығы, оның философияны қызығушылықпен оқуымен салыстырғанда, әсіресе екі адаммен кездескеннен кейін артық болды. 1882 жылы ол Хелена Петровна Блаватская мен Генри Стил Олкотты Мадрасқа (қазіргі Ченнаи) шақырды, оларды Адьярды Теософиялық қоғамның тұрақты кеңсесі етіп бекітуге көндірді. Алайда, бұл кездесуге дейін Субба Роу тіпті жақын достары мен туыстарына да эзотерикалық немесе мистикалық біліммен таныс болған жоқ. Осы кездесуден кейін ғана ол Бхагавад-гитадан, Упанишадтардан және Үндістанның көптеген басқа да қасиетті мәтіндерінен кез келген сұралған бөлімдерді жатқа айта бастады. Ол, әрине, бұл мәтіндерді сол тағдырлы кездесуге дейін ешқашан оқымаған, және Блаватская мен Дамодар К. Маваланкармен кездескенде, оның бұрынғы өмірлерінен барлық білімі қайта оянғаны айтылады.
Tallapragada Subba Row(తల్లాప్రగడ సుబ్బారావు) (July 6, 1856 – June 24, 1890) was a Theosophist from a Hindu background and originally worked as a Vakil (Pleader) within the Indian justice system. His primary instructors in this field were Messrs. Grant and Laing, who saw to his establishment as a Vakil, a profession which became highly profitable for the time that he held it. However, Subba Row's interest in the law paled when compared to the way he devoured philosophy, especially after an event in which he met two particular individuals. In 1882, he invited Helena Petrovna Blavatsky and Henry Steel Olcott to Madras (now Chennai), where he convinced them to make Adyar the permanent headquarters for the Theosophical Society. Prior to this meeting however, Subba Row was not known for any esoteric or mystical knowledge, even by his closest friends and parents It was only after meeting the pair that he began to expound on metaphysics, astounding most of those who knew him. Upon this meeting and thereafter, Subba Row became able to recite whatever passage was so requested of him from the Bhagavad Gita, Upanishads, and many other sacred texts of India. He had, apparently, never studied these things prior to the fateful meeting, and it is stated that when meeting Blavatsky and Damodar K. Mavalankar, all knowledge from his previous lives came flooding back.
Адьярдағы теософия
Субба Роу бастапқыда индуистер емес адамдарды оқытуда қиындықтарға тап болды. Ол кезде оның нақты сенімі бойынша, индуистік білім Үндістанда қалуы керек еді, және оны шетелдіктерге тарату дұрыс емес. Тіпті, осы кедергіні еңсергеннен кейін де, ол өз рухани өмірі туралы тіпті анасы мен жақын достарынан да жасыратын. Егер ол сөйлесіп отырған адам мистицизмді терең түсінбесе, ол үшін бұл тақырып көтерілмейтін еді. Содан кейін көп жыл бойы Субба Роу Үндістанда теософияны орнатуға зор үлес қосты және "Құпия ілімнің" алғашқы нұсқасы оған берілгенге дейін тырысқан еңбегін жалғастырды. Ол бастапқыда қолжазбаны түзетуге келіскен, бірақ оны оқығаннан кейін, одан бас тартты. Оның пікірінше, осы еңбекте соншама қателіктер бар еді, оны түзетудің орнына, жаңадан кітап жазу оңайырақ болар еді.
Subba Row had initial problems with instructing non Hindus. It was his distinct belief at the time that Hindu knowledge should remain with India, and not be extended to foreigners. In fact, even after passing over this hurdle, he was still especially private regarding his spiritual life, even to his mother and close friends. Unless the person he was speaking to had a deep understanding of mysticism, it was a fairly mute topic for him. For many years then, Subba Row was instrumental in establishing Theosophy in India, and continued to work hard until the first draft of the Secret Doctrine was given to him. It was his initial compulsion to edit the manuscript when it had been proposed, but upon reading it, he utterly and completely refused to have anything to do with it. It was his opinion that the work contained so many mistakes that he might as well be writing a completely new book were he to edit it.
Құлдырау
1888 жылы Т. Субба Роу Дж.Н. Кукпен бірге Теософиялық қоғамнан кетіп қалды. Оның көптеген мүшелермен, сондай-ақ ХПБ-мен арадағы шиеленіс көтере бергендіктен, оны сақтап тұру мүмкін болмады. Осыдан кейін ол тері ауруына ұшырады, бұл ауру 1890 жылы Мадрастағы Теософиялық қоғамның бас кеңсесіне жасаған соңғы сапарында қайнап жаралар түрінде көрінді. Ақырында ол сол жылы осы аурудан қайтыс болды, 1890 жылдың 24 маусымында дүние салды. Ол өзінің гуруы шақырғанын және оның кетер уақыты жеткенін айтты. Хинду дәстүрі бойынша, ертесі күні оның денесі өртеліп, күліне айналдырылды.
In 1888, T. Subba Row resigned from the Theosophical Society along with J. N. Cook. Tensions between himself and many of the members, as well as with HPB, had grown too stressful to maintain. It was only slightly thereafter that he contracted a cutaneous disease, a sickness which manifested itself in an outbreak of boils in 1890 during his last visit to the Theosophical Society's headquarters in Madras. Eventually he would succumb to the disease that year, and died on June 24, 1890, saying that his guru had called him, and that it was time for his departure. He was cremated the morning after as per Hindu tradition.
Есте қаларлық шығармалары
Оның адамзатқа қалдырған көптеген есте қаларлық еңбектерінің ішінде "Бхагавад-гитаға" түсініктемелері, "Эзотерикалық жазбалар" және екі томдық "Жинақталған жазбалары" бар. Т. Субба Роудың жинақталған жазбалары, Хенк Дж. Спиренбург жинаған және түсіндірген, 1- және 2-томдар. Point Loma Publications, 2001, 2002.
Among the many memorable works he left to humanity, they include his commentaries on the Bhagavad Gita, Esoteric Writings, and his Collected Writings in two volumes. T. Subba Row Collected Writings, Compiled and Annotated by Henk J. Spierenburg, Volume 1 en 2. Point Loma Publications, 2001, 2002. and