Фаял аралындағы Фетейра қалысының тарихы мен географиясы
Feteira (Horta)
Фетейра – Азор аралдарындағы Фаял аралының Хорта муниципалитетіндегі аймақ. 1899 тұрғыны бар, Кальдейра жанартауының төменгі бөлігінде орналасқан. Жасыл шөптерге толы жер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фетейра – Португалияның Азор аралдарындағы Фаиал аралында орналасқан Хорта муниципалитетінің оңтүстік бөлігіндегі азаматтық аудан. 2011 жылы халық саны 1899 адамды құрады, ал ауданы 14,46 км². Ол Кальдейра жанартауының оңтүстік баурайында, жағалау бойында жатыр. Фетейра атауы португал тіліндегі "папоротник" сөзінен шыққан және "көптеген папоротниктер өсетін жер" дегенді білдіреді; атаудың шығу тегі, бұл аймақты алғашқы отарлаушылардың папоротниктерге толы күйде тапқандығымен байланысты болуы мүмкін.
Feteira is a civil parish in the southern part of the municipality of Horta, on the island of Faial in the Portuguese archipelago of the Azores. The population in 2011 was 1,899, in an area of 14.46 km2. It occupies the southern foothills of the Caldeira Volcano, along the coast. The name Feteira is derived from the Portuguese word for "fern", and indicates a "location of [many] ferns"; the name likely refers to the original colonists' discovery of this area covered with ferns.
Тарих
Алғашқы тұрғындар Рибейра да Граньяның төңірегіндегі аймақты, Лахиня мен Понта Фурада жағалауын мекендеді. Олар өздерінің алғашқы қауымдастығын жағалау бойында, бірақ биік жерде құрды. Фетейра шіркеуі – Киелі Рухқа арналған, аралдағы ең көне шіркеулердің бірі. Тарихқа сіңіп кеткен оның құрылыс мерзімі қазірге дейін белгісіз, бірақ киелі орынға жасалған алғашқы сілтемелер 1562 жылға қатысты. Сол жылы жергілікті тұрғындар шіркеуге жоғары салық төлеуге мәжбүр болды. 1568 жылдың 30 маусымында король Д. Себастьян Фетейра халқының тілегімен тәждің араласуын қадағалаған жарлық шығарды. Шіркеуіне қатысты тарихшы Гаспар Фрутуозо оның үш бөлімі, бес бағанамен тірелген және екі жағында шағын шіркеулер болғанын айтты. Бұл жақсы пропорцияланған (35 метр ені бар) ғибадатхана болды. Қауымда 15 ғасырға жататын Әулие Петрге арналған шағын шіркеу де болды. 1597 жылы ол ағылшын қарақшыларынан тоналып, өртеліп жанып кетті. Бұл шіркеу паломниктік орын және халықтық діни мерекелер өткізілетін жер болды. Күтімсіздік пен ұмытылу салдарынан ол уақыт өте келе тасталып кетті. Қарақшылықтың жиі кездесуіне байланысты, тұрғындарды қорғау үшін құмды-қиыр жағалау бойында шағын бекіністер салынды. Олар Файал аралының төңірегіндегі қорғаныс жүйесінің бір бөлігі болды, ол көбінесе жеткілікті әскер және артиллерияның жетіспеушілігінен зардап шекті. Бұл бекіністер уақыт өте келе, теңіздің және дауылдың әсерінен құлдырап, жойылды. Бүгінде осы қорғаныс орындарының қираған қалдықтарынан із де қалмаған. 1862 жылы экономикалық және әлеуметтік қиындықтарға байланысты, сондай-ақ саяси көшбасшылардың талаптарды қанағаттандырудағы әлсіздігінен аралдың бірнеше қалаларында жаңа салықтарға қарсы көтеріліс болды. Фетейра тұрғындары да наразылыққа қосылды.
The early inhabitants colonized the area around Ribeira da Granja, along the coast near Lajinha and Ponta Furada. They built their first community along the coast, although on higher ground. The Church of Feteira, consecrated in honor of the Holy Spirit, is one of the older churches on the island. Lost to history, its date of construction is currently unknown, although the first references to the sanctuary refer to 1562. In that Year, the local residents were forced to pay higher taxes to the parish. On June 30, 1568, King D. Sebastião passed a provision in favor of People of Feteira who sought the Crown's intervention. Relating to its church, the historian Gaspar Frutuoso mentioned that it had three naves, supported by five columns, with arterial chapels on either side. It was a temple of good proportions (35 m in width) with a single bell tower. The parish also had a nearby 15th century chapel dedicated to Saint Peter. In 1597, it was sacked and burned by English pirates. The chapel was a place of pilgrimage and popular religious festivities. Due to lack of attention and care, over time it was abandoned. Because of a history of piracy, there were small forts along the rugged coastline for the protection of the residents. They were part of an overall system of defenses around the island of Fayal, which suffered most of the time from lack of sufficient manpower and artillery. These fortified outposts decayed with time and the erosive action of the sea and tempests. Today, the ruins of these defensive positions have disappeared. Following economic and social hardship in 1862, and weakness of political leaders to satisfy their demands, an uprising occurred in 1862 in several of the island's towns over the imposition of new taxes. The people of Feteirs adhered to the protests.
География
Ол Хорта қаласының батысында орналасқан, аймақтық E. R.1 1a тас жолының оңтүстік жалғасы және ішкі аймақтағы солтүстік муниципалды жолмен байланысты. Ангустиас және Кастело Бранконың көршілес приходтары арасындағы жағалау жазығында ауыл шаруашылығы жерлері басым, ал жағалауы Атлант мұхитының әсерінен пайдалғанған лава тастары мен тік жарлардан тұратын тасты аймақ. Приходтағы ең биік нүкте – Кангейро шыңы, теңіз деңгейінен шамамен биіктікте, Кабесо Гордо кратерінің жиегінен төмен орналасқан. Қаланың оңтүстік шекарасын белгілейтін жағалау жарларының биіктігі теңіз деңгейінен аспайды. Лава ағындары күрделі геоморфологиялық құрылымдарды қалыптастырды, олардың ішінде Лажинья аймағы (шығыс шекарасында) ерекше көзге түседі. Толқын қозғалысы мен ағыстар осы аймақты ойып, жағалауда аркалар жасады және Руа да Алемге жақын жерлерде E. R. 1 1a тас жолын қиып өтті. Үзіліс-үзіліс болатын арналар мен шағын маусымдық өзендер приходты екіге бөліп, Ribeira do Granjo, Ribeira do São Pedro және Ribeira de Fonte do Rego сияқты ауыл шаруашылығымен айналысатын әртүрлі елді мекендер мен аудандардың өсуіне көмектеседі. Осы су арналарын Сан-Педро, Порсейрао, Игрежа, Сан-Педродағы екінші көпір (приходтың төменгі бөлігінде) және Понте-Новада бес көпір кесіп өтеді. Осы табиғи тосқауылдардан бөлініп, приход Кабесо Гордо жанартауының беткейлеріндегі жайылымдар мен ормандық жерлерді байланыстыратын жолдар мен жолдар бойында орналасқан әртүрлі орталықтарда дамыды. Осының нәтижесінде, аймақтық тас жол (Feteira de Baixo, Caminho do Meio және Alto da Lajinha кіретін), Feteira-ны Flamengos-қа жалғастыратын тағы бір жол (Cruz da Portela, Caminho das Terças және Lameiro Grande кіретін), Flamengos-қа қарай ішкі аймақты кесіп өтетін екінші жақ жол (Cimo de São Pedro, Atalaia, Grotas, Fonte do Rego және Cimo do Granjo кіретін) және Ангустиастан басталып, Курластан Cruz da Portela арқылы Portela мен Grotas-қа, содан кейін Fonte do Rego-ға дейін жететін артерияларды кесіп өтетін жолдар бойында шағын аудандар мен қауымдастықтар қалыптасты.
It is located west of the center of the city of Horta, connected by the southern extension of the regional E. R.1 1ª roadway and a northern municipal road in the interior. Farmlands dominate the coastal plain between the neighbouring parishes of Angústias and Castelo Branco, while the coast is a rocky area formed by rugged lava stones and cliffs undercut by the Atlantic Ocean. The highest point in the parish is the peak of Cangueiro, approximately above sea level, below the crater rim of Cabeço Gordo. The coastal cliffs, which mark the southern border of the town, are at most above sea level. Lava flows formed intricate geomorphological structures, highlighted by the area of Lajinha (on the eastern border). Wave motion and currents have carved this region forming coastal arches, and undercutting the E. R. 1 1ª at points near the Rua da Além. Intermittent creeks and small seasonal streams bisect the parish., supporting the growth of various settlements and neighbourhoods, involved inagriculture, including (from west to east): Ribeira do Granjo, Ribeira do São Pedro and Ribeira de Fonte do Rego. Five bridges cross these water courses at São Pedro, Porceirão, Igreja, a second one in São Pedro (at the lower part of the parish) and Ponte Nova. Bisected by these natural barriers, the parish developed in various nuclei associated with the roads and pathways that interconnected the pasturelands and woodlots along the flanks of the Cabeço Gordo volcano. Consequently, small neighbourhoods or communities developed along: the regional roadway (that included Feteira de Baixo, Caminho do Meio and Alto da Lajinha), another route that connected Feteira to Flamengos (that included Cruz da Portela, Caminho das Terças and Lameiro Grande), a second lateral road that included Farrobim do Sul and intersected the interior towards Flamengos (that included Cimo de São Pedro, Atalaia, Grotas, Fonte do Rego and Cimo do Granjo), and a roadway that bisected these arterials starting in Angústias (from Courelas, across Cruz da Portela, to Portela and Grotas, to Fonte do Rego).
Экономика
Ауыл шаруашылығы – негізгі табыс көзі. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл аймақ картоп өндіріп, апельсин мен лимон бақтарын күткен, сондай-ақ көп мөлшерде бидай мен жүгері егілген. 1886 жылғы құжаттарда картоп егілгендігі көрсетілген. Бұл өнімдердің көп бөлігі экспортқа жөнелтілген, бірақ шағын көшпелі банан егістіктері жергілікті тұтыну үшін өсірілген. Бұл дақылдар маңыздылығын сақтап келеді, бірақ қазіргі уақытта мал және сүт өнеркәсібі агробизнес саласының басты көзі болып саналады (бірақ сонымен қатар қозы да өсіріледі). Балық шаруашылығы және қағаз өнеркәсібі де жергілікті экономиканы қолдауға үлес қосты. Дегенмен, экономикалық қиындықтар, әсіресе аймақтық саясат, 1862 жылдан бері осы салалардағы жұмыскерлер санының азаюына себеп болды.
Agriculture is the primary source of income. Historically, the parish has cultivated potatoes, supported orange and lemon orchards, as well as large quantities of wheat and corn. Documents for 1886 indicate a cultivation of of potatoes. Most of these crops were cultivated for export, although small itinerant banana fields were cultivated for local consumption. These continue to important crops, but currently, the cattle and dairy industry is generally accepted as the primary source of agro business (although some lambs are raised). The fishery and paper industries have also supported the local economy. Yet, economic difficulties, in particular regional politics, have seen a decrease in people participating in these activities, since 1862.
Мәдениет
Киелі Рухпен байланысты мерекелерден өзге, жылдық күнтізбеде тағы да діни және әлеуметтік шаралар бар, олардың ішінде тамыз айының соңғы апта соңында тойланатын Лурдтағы Біздің Анамыздың (Nossa Senhora de Lourdes) мерекесі де бар.
In addition to the feast days associated with the Holy Spirit, there are other religious and secular events that mark the annual calendar, including the feast day of Our Lady of Lourdes (Nossa Senhora de Lourdes), which is held on the last weekend of August.