Кіріспе

Дисгерминома – гермдік жасушалар ісігінің бір түрі; көбінесе қатерлі және әдетте жұмыртқалық безде кездеседі. Егер гистологиясы бірдей болса да, жұмыртқалықта пайда болмаған ісік басқаша аталады: ұрықта – семенома, орталық нерв жүйесінде немесе дененің басқа аймақтарында – герминома. Дисгерминома барлық жұмыртқалық ісіктерінің 1%-дан кемін құрайды. Дисгерминома көбінесе жасөспірім және ересек жаста дамиды; шамамен 5% жасы жетпеген балаларда кездеседі. 50 жастан асқанда дисгерминома өте сирек болады. Пациенттердің 10%-да дисгерминома екі жұмыртқалықта да, ал тағы 10%-да екінші жұмыртқалықта микроскопиялық ісік табылады. Жыныс бездерінің аномалиясы (жыныс бездерінің дисгенезі және андрогенге сезімталдық синдромы салдарынан) дисгерминома даму қаупін арттырады. Көптеген дисгерминомалар сарысудағы лактат дегидрогеназасы (LDH) деңгейінің жоғарылауымен байланысты, ол кейде ісік маркері ретінде қолданылады.

Белгілері мен симптомдары

Олар гиперкальциемиямен тығыз байланысты. Макроскопиялық тексеруде дисгерминомалардың сыртқы беті тегіс, түйінді (бұдыршақты), ал кесімінде жұмсақ, ет тәрізді, кремі түсті, сұр, қызғылт немесе қоңыр болып көрінеді. Микроскопиялық тексеруде көбінесе бастапқы герм жасушаларына ұқсайтын біртекті жасушалар табылады. Стромада лимфоциттер жиі кездеседі, ал пациенттердің шамамен 20%-ында саркоид тәрізді грануломалар анықталады. Метастаздар ең көп лимфа түйіндерінде кездеседі.

Диагностика

LDH ісіктік маркерінің деңгейі 95% жағдайда жоғарылайды.

Емдеу

Дисгерминомалар, басқа да семинатоздық ұрықтық жасушалық ісіктер сияқты, химиотерапия мен сәулелік терапияға өте сезімтал. Осы себепті емделген науқастардың ұзақ мерзімді өмір сүру, тіпті толық жазылу мүмкіндігі өте жақсы. Химиотерапияға жауап бермейтін дисгерминомаларға арналған мақсатты емдеулер зерттелуде.