Кіріспе

Хант класы - Корольдік теңіз күштерінің эскортты эсминецтерінің класы. Алғашқы кемелерге 1939 жылдың басында тапсырыс берілді, және бұл класс Екінші дүниежүзілік соғыста, әсіресе Ұлыбританияның шығыс жағалауында және Жерорта теңізіндегі конвойлерде кеңінен қолданылды. Олар британдық түлкі аулауларының құрметіне аталған. Қазіргі заманғы Хант класының ГРП корпусты минаға қарсы күрес кемелері Корольдік теңіз күштерінде Хант атауларының сақталуын қамтамасыз етеді.

Тарих

Корольдік теңіз флоты екі түрлі эсминец қажеттігін анықтады: флоттық жұмыс үшін ауыр артиллерия және торпедалық қару-жарақпен жабдықталған үлкен кемелер, және эскорттық міндеттер үшін тағы бір тип. Ескі флоттық эсминецтерді эскорт жұмысына бөлуге болатын болғанымен, олар бұл міндетке қолайсыз болды және жаңадан салынған кемелер оларды алмастырды. Флоттық эсминецтер жылдамдық үшін жобаланған, ал олардың машиналары конвой жылдамдығында тиімсіз болды, бұл олардың қашықтығын қысқартты. Олардың корпусының пішіні төмен жылдамдықта жақсы теңізге шыға алмайтындықтарына себеп болды, үстіміздегі қосымша жабдықтар да бұл мәселені ушықтырды. Осы мәселелерді шешу үшін модификациялар қажет болды. Эскорт кемелері ауыр қару-жарақтан және флоттық типтегі жылдамдықтан бас тарды, бірлік құнын төмендету және жаппай өндіріске, сондай-ақ қажетті жағдайларға оңай бейімделу үшін. Бұл жаңа "жедел эскорт кемесі" кейіннен "эскорт эсминеці" деп жіктеліп, 86 Hunts кемесі құрылысы аяқталды, олардың 72-сі Корольдік теңіз флотына қабылданып, қалған 14-і одақтас теңіз флотына берілді: Bolebrooke, Border, Catterick, Hatherleigh, Modbury, Bramham және Hursley – Грекия Корольдік теңіз флотына, Bedale, Oakley (i) және Silverton – еркін поляк теңіз флотына, Glaisdale, Eskdale және Badsworth – Корольдік Норвегия теңіз флотына, ал Haldon – еркін француз теңіз флотына.

Дизайн

Хант эсминецтері 1938 жылғы эскорт-шоптың үлгісі бойынша салынды. Олардың ұзындығы 80 метр, салмағы 1190 тонна, бұрандалы турбиналары және QF Mark XVI зеңбірегінің үш Mark XIX екі еселенген орнатылысы болды. Хант класы осы қару-жарақпен, сондай-ақ төрт еселенген QF 2 фунт Mark VII орнатылысымен бірдей ұзындықтағы корпусқа, бірақ 8 фут (2 м) кішірек енімен және жоғарытқыш қуатымен жабдылды. Олар фрегаттарға қарағанда, қазіргі заманғы эсминецтер сияқты, Адмиралтейство стандарттарына сәйкес салынды. Бұл жобаның үлкен қиындықтар тудырғаны анық болды. Олар тым қысқа және тар болды, ашық мұхит суларында жұмыс істеуге жеткіліксіз, Солтүстік және Жерорта теңіздерімен шектелді. Бұл құрбандық талаптарды орындау мүмкіндігін беру үшін қабылданды. Арматураның жұмыс жүктемесі жоғары жобалау бөліміндегі қатаң талаптар нәтижесінде жобалауда үлкен қателіктерге әкелді. Толық есептер жүргізілген кезде ауырлық орталығы күтілгеннен жоғары болды және ені кеңейтілді. Алғашқы кемелер аяқталып жатқанда, конструкциясы 70 тоннаға дейін артық салмақты, тұрақсыз екені анықталды, бұл олардың тұрақтылығын қауіпті түрде төмендетті. Алғашқы жиырма кеме құрылысының дамығандығы соншалық, 4 дюймдік "Х" зеңбірегін алып тастап, 50 тонна тұрақты балласт қосу қажет болды. Бұл кемелер I типті топқа айналды және бірнеше 2 фунттық зеңбіректер түтік артынан "Х" позициясына ауыстырылды. I типті кемелердің конструкциялық кемшілігі корпусты ұзындығы бойынша бөлу және 2½ фут секция қосу арқылы түзетілді, бұл ені 31 фут 6 дюймге дейін көбейтілді және жобаланған қару-жарақ тасымалдауға жеткілікті тұрақтылық шегі болды. Бұл кемелер II типті топқа айналды, сондай-ақ дөңгелек үйдің бетінен алға қарай созылатын компас платформасы бар көпірдің қайта қаралған дизайны болды. 1939 жылғы ТЖК аясында 36 Хант эсминецтеріне тапсырыс берілді, олардың үшеуі түпнұсқалық (I типті) жоба бойынша салынды. Торпедалық зарядты сақтау тереңдігі I типтегі 40-тан 110-ға дейін көтерілуі мүмкін болды. 1940 жылғы құрылыс бағдарламасына торпедалар қажет деп шешілді. Келесі 27 кеме қайта қаралған жоба бойынша, III типті топта, Жерорта теңізіне арналған. Олар "Y" зеңбірегін 21 дюймдік торпеда түтіктері үшін құрбан етті, нәтижесінде жарық шамдар артқы палубаға ауыстырылды. III типті Хант эсминецтерін оңай анықтауға болады, өйткені олардың түтігі көлбеу, ал алдыңғы мачтасында шатыр жоқ. Олардың 14-іне тұрақтандырушы қанаттары алынып тасталды (немесе бірінші кезекте орнатылмаған) және қосымша мазут сақтауға пайдаланылды. Соңғы екі Хант тәуелсіз ұрпақтан шыққан және соғыстан бұрын Джон I. Торникрофт және компания дайындаған жеке жоба бойынша салынған. 1938 жылы Адмиралтействоға ұсынылып, қабылданбаған, 1940 жылы өзгертілген дизайн қабылданды. Олар IV типті деп аталды. Олардың корпусының дизайны жаңаша болды, алдыңғы бөлігі U пішіндес, екі буынды және ортаңғы бөлігі шаршы бұрылыспен. Бұл форма кеменің қару платформалары ретінде жақсару үшін баласт немесе тұрақтандырғыштардың қажетісіз төмен жылдамдықтың тиімділігін арттыруға және тәлкекті азайтуға арналған; сынақтар 2% -ға дейін толық жоғалту кезінде будың тиімділігін 8% -ға арттырды. Басқа ерекшеліктері кеме ұзындығының көп бөлігін созылатын ұзын соқпақ болды, бұл ішкі баспана кеңістігін ұлғайтты (оның жетіспеуі ұзын экипаждармен соғыстағы кемелерде көптен бері бар проблема болды) және экипажға кемемен толықтай қорғанышпен күресуге мүмкіндік берді. "Х" зеңбірегі қазір жоғары палубадағы баспананың орнына қақпақ палубасында тұрды. Құрылымы үш торпедалық жиынтықты алып жүруге жеткілікті болды, бірақ олар да қақпақ деңгейінде болғандықтан, оқу аппараты төменгі палубада қашықтан орнатылуы керек болды. Қару-жарақтар көпірдің қанаттарында 20 мм Оерликон зеңбіректерімен және ортасында 0,5 дюймдік екілік Викерс автоматтарымен толықтырылды. Бұл тез арада тиімді емес екендігі анықталды және Оерликон зеңбіректері үшін Mark V қос орнатылысымен ауыстырылды. Бұл екі кемедегі экипаждарға берілген қорғау деңгейі соғыс кезінде пайдалы болып табылды, онда экипаждар жиі қатаң ауа райы жағдайында ұзақ уақыт бойы әрекет станцияларында жабылып тұрды, ал дизайн - бұл тұйық жол болса да - соғыстан кейінгі эскорт дизайнына әсер етті. II типті және IV типті Бриссендендерден басқа барлық Хант класының үшұңғылысында тұрақтандырушы перделер болды. Кейіннен олар III типті кемелердің көпшілігінде алынып тасталды, бұл 63 тоннаға дейін май қоймасын ұлғайтуға мүмкіндік берді.

Өзгерістер

Хант класы өте қанағаттанарлық конструкция болды, бірақ кез келген маңызды модификацияларға рұқсат беретін шектеулі қосымша сусыруға ие болды. Барлық кемелерге қолжетімді болған кезде, көпір қанаттарына бір жұп Оерликон зениттік пулеметі қосылды, ал негізгі қару үшін көпірде орналасқан Rangefinder Director Mark I-ге 285 типті радар орнатылды. Әуе шабуылы туралы ескерту беретін 286 типті радар мачта басына орнатылды, кейіннен 291 типпен ауыстырылды, ал Котсвольд, Сильвертон, Блеасдейл және Уэнслидейл кемелеріндегі іздеу шамдары сантиметрлік нысананы анықтауға арналған 272 типті радармен ауыстырылды. Шығыс жағалауында конвойлерді сүйемелдеу жұмысына тағайындалған барлық I типті кемелер, II типті Avon Vale, Blencathra және Liddesdale, сондай-ақ III типті Bleasdale және Glaisdale кемелері E қайықтарына қарсы күресу үшін бір QF 2 фунттық "боу-чейзер" пулеметімен жабдықталды. Көптеген III типті кемелер кейіннен бір Оерликон пулеметін Mark V екі орынды қуатты орнатумен алмастырды, ал кейбіреулеріне руль үйінің алдында және кормада бір-бірден екі 40 мм Бофорс пулеметі қосылды.