Хэтти Кэрроллдың қайғылы өлімі туралы ән

Кіріспе

"The Lonesome Death of Hattie Carroll" – американдық музыкант Боб Дилан жазған тақырыптық ән. 1963 жылғы 23 қазанда жазылған бұл ән Диланның 1964 жылғы "The Times They Are a Changin'" альбомында жарық көрді. Ән 51 жастағы афроамерикалық бар қызметкері Хати Кэрролдың (туған аты Кертис; 3 наурыз 1911 – 9 ақпан 1963) Мэриленд штатының Чарльз округындағы бай, ақ темекі шаруаларының отбасынан шыққан 24 жастағы Уильям Деверьо "Билли" Занцингер (7 ақпан 1939 – 3 қаңтар 2009) тарапынан өлтірілуінің негізгі фактілерін баяндайды, сондай-ақ Занцингердің шабуыл жасады деген айыптан кейін алты айға округтік түрмеге кесілуі туралы мәлімет береді. Әннің мелодиясы көбінесе "Мэри Гамильтон" атты халық әнінен алынған. Әннің мәтіні 1960 жылдардағы расизмге жасалған сын. Кэррол 1963 жылы қаза тапқан кезде Чарльз округындағы мейрамханалар, шіркеулер, театрлар, дәрігерлер кабинеттері, автобустар және округтік жәрмеңкелер сияқты қоғамдық орындарда нәсілдік бөлініс қатаң сақталған еді. Чарльз округының мектептері 1967 жылға дейін біріктірілмеді.

Өлім

Әннің негізгі оқиғасы 1963 жылдың 9 ақпанының таңғы сағаттарында Балтимордағы Эмерсон қонақ үйінде өткен ақ галстук киген Спинстерс балында болды. Занцингер ойыншық таяқпен мас күйінде Эмерсон қонақ үйінің кем дегенде үш қызметкеріне: келіншекке, официантқа және 9 тамызда сағат 1:30 шамасында 51 жастағы бармен Кэрроллға шабуыл жасады. Ән бойынша, Кэрролл "он бала туған", бірақ басқа деректерде 8-ден 11-ге дейін бала саны айтылады. Ол қара нәсілді әлеуметтік клубтың президенті болған. Занцингер сол түні Эмерсон қонақ үйіне келмей тұрып-ақ мас болған, ал 6'2" бойындағы Занцингердің қолданған таяғы 25 центтік ойыншық еді. 1963 жылдың 6 қыркүйегінде Кэрроллды ұрғаннан кейін, ол өз әйеліне шабуыл жасап, оны жерге құлатқан. Сот үкімі жарияланғаннан кейін, New York Herald Tribune газеті оған осылай шартты жаза берген себебінің, ол негізінен қара нәсілділер тұратын мемлекеттік түрмеде зорлық-зомбылыққа ұшырауы мүмкін екенін ескергенін болжады. Занцингер қылмыс орнынан 113 шақырым қашықтықта орналасқан Вашингтон округінің түрмесінде, салыстырмалы түрде қауіпсіз жағдайда жазасын өтеді. Қыркүйек айында Herald Tribune газетінде Занцингердің: "Мен көп қарды сағынып қаламын" деген сөзі келтірілген. Оның сол кездегі әйелі Джейн: "Бұл жерде ешкім қараларға Биллидей жақсы қарамайды" деген пікірін білдірген. Ән Занцингердің байлығы мен байланыстарын осы жазаның қысқа мерзімділігімен салыстырады. Әннің өзектілігіне қарамастан, Дилан оны 2009 жылдың мамыр айынан бері концерттерде орындап келеді. Оның тікелей орындаулары The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue (2002; 1975 жылдың 21 қарашасында жазылған), The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall (2004; 1964 жылдың 31 қазанында жазылған) және Live 1962 1966: Rare Performances From The Copyright Collections (2018; 1963 жылдың 26 қазанында жазылған) альбомдарында жарияланған. 2019 жылы 1975 жылғы Rolling Thunder Revue турнесінен алынған әннің бес тікелей орындалуы The Rolling Thunder Revue: The 1975 Live Recordings жинағында шықты. Chronicles: Volume One еңбегінде Дилан "Хэтти Кэрролдың жалғыз өлімі" әнін, Бертольд Брехт пен Курт Вайльдің шығармаларымен танысқаннан кейін оның ертедегі әндеріне әсер еткен әндердің тізіміне қосады. Ол "Пират Джени" (немесе "Қара жүк кемесі") әнінің сөздерін жазып, Брехт-Вайль әнінің әсерін түсіну үшін зерттегенін айтады. Дилан былай деп жазады: "Вуди ешқашан осындай ән жазған емес. Бұл наразылық немесе өзекті ән емес, онда адамдарға деген сүйіспеншілік те жоқ. Мен әнді бөлшектедім және оны ашып тастадым – бұл еркін өлеңдік ассоциация, құрылымы және белгілі бір мелодиялық үлгіге немқұрайды қарауы оны маңызды етуге, оның өткірлігін беруге мүмкіндік берді. Сондай-ақ, әннің сөздеріне өте қолайлы қосымшасы болды". Әдеби сыншы Кристофер Рикс осы әнді "Диланның ең ұлы әндерінің бірі" деп санайды, ал "The Times They Are A Changin" альбомындағы жазбасын "мүсіндей" деп бағалайды. Ол Диланның әндері туралы кітабында мағынасын және поэзиялық құрылымын талдап, оған жеке тарау арнады. "Бірақ одан жақсы ән жазу мүмкін емес". Диланның "Хэтти Кэрролдың жалғыз өлімі" әнінде кем дегенде екі қателік бар. Занцингерді бірінші дәрежелі кісі өлтіру емес, екінші дәрежелі кісі өлтіру үшін ұстаған. Дилан сонымен қатар Занцингердің тегін "Занцингер" деп қате жазып, дұрыс айтпайды. Ол Мэриленд штатының Чаптико қаласындағы Бакалавр Үміті деген жерде тұрған. Федералды салық бойынша берешегінен басқа, Занцингер Чарльз округіндегі Патуксент Вудс және Индян Хед деп аталатын екі қауымдастықтағы меншігі бойынша округтік салықтан 18000 доллардан астам қарыз болған, оларды кедей қара нәсілділерге жалға берген. 1986 жылы, салық органы оған қарсы шешім шығарған жылы Чарльз округі сол мүлікті тәркіледі. Дегенмен, Занцингер жалға алуды жалғастырып, жалға алу бағасын көтерді және тіпті жалға алу ақысын төлемеген жалға алушыларды сотқа берді. Ол 19 айға түрмеге қамалып, 50000 доллар айыппұл төледі. Түрмедегі жазасының бір бөлігін ол еңбекпен босату бағдарламасында өтеді. 2001 жылы Занцингер Down the Highway, the Life of Bob Dylan үшін Ховард Соунспен ән туралы сұхбаттасты. Ол әнді "толық өтірік" деп бағалап, "Ол менің өміріме ешқандай әсер етпеді" деп мәлімдеді, бірақ Диланға деген жеккөрушілігін білдіріп: "Ол ешкімге есеп бермейтін бала; ол жер бетіндегі қоқыс мүшесінің қоқысы сияқты. Мен оны сотқа беріп, түрмеге жабатын едім". Уильям "Билли" Занцингер 2009 жылдың 3 қаңтарында 69 жасында Мэриленд штатының Шарлотт Холл қаласында қайтыс болды.

The main incident described in the song took place in the early hours of February 9, 1963, at the white tie Spinsters' Ball at the Emerson Hotel in Baltimore. Using a toy cane, Zantzinger drunkenly assaulted at least three of the Emerson Hotel workers: a bellboy, a waitress, and — at about 1:30 in the morning of the 9th — Carroll, a 51 year old barmaid. According to the song, Carroll "had borne 10 children", though other accounts range from 8 to 11 She was president of a black social club. Already drunk before he got to the Emerson Hotel that night, the 6'2" Zantzinger The cane was a 25 cent toy. After striking Carroll, he attacked his own wife, knocking her to the ground September 6, 1963. After the sentence was announced, the New York Herald Tribune conjectured he was given a sentence that short to keep him out of the largely black state prison, reasoning his notoriety would make him a target for abuse there. Zantzinger served his time in the comparative safety of the Washington County county jail, some 70 mile (113 km) from the scene of the crime. In September, the Herald Tribune quoted Zantzinger on his sentence: "I'll just miss a lot of snow." His then wife, Jane, was quoted saying, "Nobody treats his niggers as well as Billy does around here." The song juxtaposes Zantzinger's wealth and connections with the brevity of that sentence. Despite the song's topical nature, Dylan has continued to perform it in concert as of May 2009. His live audience renditions of it appear on the albums The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue (2002; recorded November 21, 1975), The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall (2004; recorded October 31, 1964), and Live 1962 1966: Rare Performances From The Copyright Collections (2018; recorded October 26, 1963). In 2019, five live performances of the song from the 1975 Rolling Thunder Revue tour were released on the box set The Rolling Thunder Revue: The 1975 Live Recordings. In Chronicles: Volume One, Dylan includes "The Lonesome Death of Hattie Carroll" in a list of his early songs which he feels were influenced by his introduction to the work of Bertolt Brecht and Kurt Weill. He describes writing out the words of "Pirate Jenny" (or "The Black Freighter") in order to understand how the Brecht–Weill song achieved its effect. Dylan writes: "Woody had never written a song like that. It wasn't a protest or a topical song and there was no love for people in it. I took the song apart and unzipped it—it was the free verse association, the structure and disregard for the known certainty of melodic pattern to make it seriously matter, give it its cutting edge. It also had the ideal chorus for the lyrics." Literary critic Christopher Ricks considers the song to be "one of Dylan's greatest" and the recording on The Times They Are A Changin' to be "perfect". He devotes an entire chapter to it, analyzing both the meaning as well as the prosody in his book on Dylan's songs as poetry. "But here is a song that could not be written better." Dylan's song ("The Lonesome Death of Hattie Carroll") contains at least two inaccuracies. Zantzinger was not booked for first degree murder, but for second degree murder. Dylan also misspells and mispronounces Zantzinger's surname as "Zanzinger". in Chaptico, Maryland, called Bachelor's Hope. In addition to federal tax delinquencies, Zantzinger fell more than $18,000 behind on county taxes on properties he owned in two Charles County communities called Patuxent Woods and Indian Head, shanties he leased to poor blacks. In 1986, the same year the IRS ruled against him, Charles County confiscated those properties. Nonetheless, Zantzinger continued to collect rents, raise rents, and even successfully prosecute his putative tenants for back rent. He was sentenced to 19 months in prison and a $50,000 fine. Some of his prison sentence was served in a work release program. In 2001, Zantzinger discussed the song with Howard Sounes for Down the Highway, the Life of Bob Dylan. He dismissed the song as a "total lie" and claimed "It's actually had no effect upon my life", but expressed scorn for Dylan, saying, "He's a no account son of a bitch; he's just like a scum of a scum bag of the earth. I should have sued him and put him in jail." William "Billy" Zantzinger died in Charlotte Hall, Maryland, on January 3, 2009, at the age of 69.