Британния II: Рим провинциясының тарихы мен орналасуы
Britannia Secunda
Британния II провинциясы: Римдік әкімшілік реформаларында құрылған, Йоркширде орналасқан болуы мүмкін. Тарих, археология, Рим империясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британия Секунда немесе Британия II (латынша "Екінші Британия") – 3-ші ғасырдың соңында Диоклетиан реформалары барысында құрылған "Британиялар" диоцезінің провинцияларының бірі. Ол, шамасы, 296 жылы Констанций Хлор узурпатор Аллектті жеңгеннен кейін құрылған және шамамен 312 жылғы Рим провинцияларының Верона тізімінде еске алынған. Оның орналасқан жері мен астанасы әлі анық емес, бірақ ол Британия I-ге қарағанда Римнен қашықтау болған сықылды. Қазіргі кезде көптеген ғалымдар Британия II-ні Йоркшир мен Солтүстік Англия аумағында деп санайды. Егер осылай болса, оның астанасы Эборакум (Йорк) болған болар еді. NOTOC
Britannia Secunda or Britannia II (Latin for "Second Britain") was one of the provinces of the Diocese of "the Britains" created during the Diocletian Reforms at the end of the 3rd century. It was probably created after the defeat of the usurper Allectus by Constantius Chlorus in AD 296 and was mentioned in the c. no – c. 312 Verona List of the Roman provinces. Its position and capital remain uncertain, although it probably lay further from Rome than Britannia I. At present, most scholars place Britannia II in Yorkshire and northern England. If so, its capital would have been Eboracum (York). NOTOC
Тарих
Римдіктер Британияны жаулап алғаннан кейін, ол Камулодуннан (Колчестер) бастап, содан кейін Лондоннан (Лондон) губернаторы Клодий Альбиннің бүлігінен кейінгі Северан реформаларына дейін бір провинция ретінде басқарылды. Бұл реформалар аумақты Британия Жоғарғы және Британия Төмен деп бөлді, олардың астаналары Лондон және Эборакум қалалары болды. Диоклетиан реформаларының бастапқы кезеңдерінде Британия Караузий көтерілісінің бөлігі ретінде Аллектостың Британия империясының билігінде болды. 296 жылы Констанций Хлор аумақты қайтарып алғаннан кейін, Британия епархиясы (викарийі Лондон қаласында) құрылды және Галлия префектурасының құрамына кірді. Британия үш, төрт немесе бес провинцияға бөлінді.
Following the Roman conquest of Britain, it was administered as a single province from Camulodunum (Colchester) and then Londinium (London) until the Severan Reforms following the revolt of its governor Clodius Albinus. These divided the territory into Britannia Superior and Britannia Inferior, whose respective capitals were at Londinium and Eboracum. During the first phases of the Diocletian Reforms, Britain was under the control of the Allectus's Britannic Empire as part of the Carausian Revolt. At some point after the territory was retaken by Constantius Chlorus in AD 296, the Diocese of the Britains (with its vicar at Londinium) was formed and made a part of Prefecture of Gaul. The Britains were divided among three, four, or five provinces,
Осы соңғы британ провинцияларының орналасқан жері мен астаналары белгісіз, бірақ *Notitia Dignitatum* Британия II-нің губернаторының (praeses) жоспарлы әскерлік шенде болғанын көрсетеді, сондықтан оның Лондон қаласында орналасқан болуы ықтимал емес. 314 жылғы Арль синодына қатысқан епископтардың тізімі анық бұрмаланған. "Nomina Episcoporum, cum Clericis Suis, Quinam, et ex Quibus Provinciis, ad Arelatensem Synodum Convenerint" ("Арль синодына келген епископтардың және олардың қай провинциядан келгендерінің тізімі") – Тэкерінің *Consilia* еңбегінен алынған.
The placement and capitals of these late British provinces are uncertain, although the Notitia Dignitatum lists the governor (praeses) of Britannia II as being equestrian rank, making it unlikely to have been based in Londinium. The list of bishops who attended the 314 Council of Arles is patently corruptefn|"Nomina Episcoporum, cum Clericis Suis, Quinam, et ex Quibus Provinciis, ad Arelatensem Synodum Convenerint" ["The Names of the Bishops with Their Clerics who Came Together at the Synod of Arles and from which Province They Came"] from the Consilia in Thackery
Камден
Уильям Камден Секунданың Уэльсте орналасқанын айтты, бұл 18-шы ғасырдың ортасынан 19-шы ғасырдың ортасына дейін қабылданған, бірақ кейін ол алаяқтық екені анықталды. Батыс Англияның Приманың бір бөлігі екенін көрсететін жазулардың табылуынан кейін бұл кеңінен жобаланбады, астанасы Кориний болған болуы мүмкін.
William Camden argued for a placement of Secunda in Wales this was generally accepted from the mid 18th to the mid 19th century before being revealed as a fraud. It has been generally discounted since the discovery of inscriptions showing western England was part of Prima, with a possible capital at Corinium.
Валенсия
Аммиан 369 жылы граф Феодосий "жаудан" қайтарып алынған жерлерден Валентия провинциясын құрған немесе қайта құрғандығын жазды (оның тағы да Әкімшілік лауазымдар тізімінде расталған). Оның орналасқан жері ғалымдар арасындағы пікірталас мәселесі болып табылады, бірақ кейбіреулер оны Лугавалиум (Карлайл) маңындағы Адриан қабырғасында деп санайды. Егер осылай болса, ол 4-ші ғасырда бұрын Эборакумнан басқарылған аумақтан құрылған болар еді. Басқалары оны Адриан қабырғасы мен Антонин қабырғасы арасында немесе Уэльсте Дева (Честер) аймағында орналастырады; екі жағдайда да, аумақтың бір бөлігі бұрынғыдай қайта ұйымдастырылмас бұрын Эборакумнан басқарылған болуы мүмкін.
Ammianus records that in the year 369 Count Theodosius established or refounded the province of Valentia (further attested in the List of Offices) from lands recaptured from "the enemy". Its location is a matter of scholarly debate, but some place it at Hadrian's Wall in the area around Luguvalium (Carlisle). If so, it would have been formed at some point in the 4th century out of territory formerly administered from Eboracum. Others place it between Hadrian's Wall and the Antonine Wall or in Wales in the area around Deva (Chester); in both cases, some of the territory also may have been formerly administered from Eboracum prior to the reörganization.