Жапон қару жасаушысы Кижиро Намбу және оның мұрасы

Кіріспе

Жапондық қару-жарақ конструкторы (1869–1949)

Кидзиро Намбу (南部麒次郎) – жапондық қару-жарақ конструкторы және Жапон императорлық армиясының карьералық офицері. Ол осы кезеңде жапон әскери қаруын ірі өндіруші "Намбу" қару-жарақ өндіру компаниясын құрды. 1914 жылы "Құдайға арналған қазына" орденінің 2-дәрежесімен марапатталды. Көптеген қару конструкцияларының авторы болғандықтан, Намбу "Жапонияның Джон Браунингі" деп сипатталды.

Өмірбаян

Намбу 1869 жылы Сага аймағында (қазіргі Сага префектурасы) Набешима кланының бұрынғы самурай қызметшісі болған кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Анасы оның тууынан кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал әкесінің қаржылық қиындықтарына байланысты, оны жергілікті саудагерге тәрбиелеуге берді. Қырақты еңбек пен нық қадамдарының арқасында 20 жасында Жапон императорлық әскери академиясының екінші сыныбына қабылданды. 23 жасында артиллерия лейтенанты болды. 1897 жылы Намбу Токио арсеналына тағайындалды, онда ол белгілі қару жасаушы Нариакира Арисаканың жетекшілігімен 30-типті мылтық жобасымен, содан кейін 26-типті револьвермен айналысты. Кейін майор дәрежесіне көтеріліп, жапон әскері үшін жартылай автоматты тапанша жасау тапсырылды. Бұл 8 мм-лік тапанша, әйгілі Намбу тапаншасының алғашқы үлгісі болды және 1902 жылы аяқталды. Намбу 1907 жылы 7 мм-лік кішірек және жеңіл үлгісін жасады. Бұл жоба сол кездегі Армия министрі Тераучи Масатаке тарапынан мақталып, бірақ өндіріс құнына байланысты Жапон армиясы оны өндіріске енгірген жоқ. Үлкен үлгісі Жапон императорлық теңіз күштерінің арнайы теңіз десанттық күштері қабылдады, ал кіші үлгісі жеке тұтынушыларға сатылды. 14-типті тапанша 1902 жылғы үлгінің жетілдірілген нұсқасы болды, өлшемдері мен қасиеттері жағынан ұқсас. Ол сержанттарға берілді, ал офицерлер өздерінің жеке қаруларын сатып алуға міндетті болды; ол қолданыстағы ең көп таралған жеке қаруға айналды. Тапаншалардың көп бөлігі Токио арсеналында, ал қалған аз бөлігі Токио Гасу Денкиде өндірілді. 14-типті тапаншалардың өндірісі 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін жалғасты. Барлық үлгілер бойынша өндірілген жалпы саны шамамен 200 000 данаға бағаланды. Намбу армиялық мылтық жасау зауытында (кейін Кокура арсеналы деп аталды) жұмыс істеген кезінде 1914 жылы 3-типті ауыр пулеметті, ал 1922 жылы 11-типті жеңіл пулеметті жасады. 1922 жылы Намбу генерал-лейтенант болып тағайындалды және Токио артиллерия арсеналының басшысы болды. 1923 жылы армияның қару-жарақ жүйесін қайта ұйымдастырды және Армияның жарылғыш заттар арсеналының және Армияның ғылыми зерттеу институтының командирі болып тағайындалды. 1924 жылы ол әскери қызметтен зейнетке шықты. 1927 жылы Токиода «Намбу қару-жарақ өндіру компаниясын» құрды, Окура заибацудан қаржылық қолдау алды. Намбу жапон армиясы мен теңіз күштерінен жеке қару, жеңіл пулеметтер мен ауыр пулеметтерге, сондай-ақ көптеген шетелдік үлгілерді сынау және бағалауға көптеген келісімшарттар алды. Бұған 92-типті ауыр пулемет, 94-типті 8 мм-лік тапанша, II-типті пулемет, 100-типті автоматтары және 99-типті жеңіл пулеметтің лицензиялық өндірісі кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Намбу компаниясының барлық қару-жарақ өндірісін тоқтату туралы хабарлады; алайда оның мекемелері американдық оккупациялық билік органдарына қарастырылып, полиция үшін және содан кейін соғыстан кейінгі Жапон Ұлттық қауіпсіздік күштері үшін (Shin Chuo Industries деген атпен) жабдықтар өндіруді жалғастырды. Намбу 1949 жылдың мамыр айында қайтыс болды, ал оның компаниясы жапондық дәлдік жабдықтарын өндіруші Minebea Co. компаниясына қосылды.

Nambu was born as the younger son to a former samurai retainer of the Nabeshima clan, in Saga domain in 1869 (present day Saga prefecture). His mother died soon after he was born, and as his father had financial difficulties, he was sent out to be raised by a local merchant. Through hard work and determination, he secured a place in the 2nd class of the Imperial Japanese Army Academy at the age of 20. At age 23, he was commissioned a lieutenant of artillery. In 1897, Nambu was assigned to Tokyo Arsenal, where he was assigned to work under noted weapons designer Nariakira Arisaka on the Type 30 rifle project followed by the Type 26 revolver. He was then promoted to major and ordered to develop a semi automatic pistol for the Japanese military. This design, an 8mm pistol, was the earliest version of the famed Nambu pistol, and was completed in 1902. Nambu built a smaller and lighter 7mm version in 1907. The design was praised by then Army Minister Terauchi Masatake, but the Japanese army did not place it into production due to production costs. The larger version was eventually adopted by the Imperial Japanese Navy's Special Naval Landing Forces, and the smaller version was sold commercially to private customers. The Type 14 pistol was an improved version of the 1902 version, similar in dimensions and performance. It was issued to non commissioned officers, while commissioned officers were expected to purchase their own side arms; it became the most common sidearm in use. Most of the pistols were produced by the Tokyo Arsenal with a smaller number manufactured by the Tokio Gasu Denky. Production of Type 14s lasted until the end of World War II in 1945. Total production numbers are estimated at approximately 200,000 for all variants. During Nambu's tour at the Army Rifle Manufacturing Plant (later renamed the Kokura Arsenal) he developed the Type 3 Heavy Machine Gun in 1914 and the Type 11 Light Machine Gun in 1922. In 1922, Nambu was promoted to lieutenant general and placed in charge of the Tokyo Artillery Arsenal. He reorganized the army arsenal system in 1923 and was named Commander of the Army Explosives Arsenal and Army Institute of Scientific research. In 1924, he retired from active military service,

Nambu founded the Nambu Arms Manufacturing Company in Tokyo in 1927, with financial backing from the Okura zaibatsu Nambu received many contracts from both the Japanese army and navy for side arms, light machine guns and heavy machine guns, and also for testing and evaluation of many foreign designs. This included the Type 92 Heavy Machine Gun, Type 94 8 mm Pistol, Type II machine pistol, Type 100 submachine gun and licensed production of the Type 99 Light Machine Gun. At the end of World War II, Nambu announced that his company would cease all weapons production; however, his facilities were sequestered under the American occupation authorities and continued to produce equipment (under the name Shin Chuō Industries) for the police and subsequently for the post war Japanese National Safety Forces, the predecessor to the current Japanese Self Defense Force. Nambu died in May 1949, and his company was absorbed into the Japanese precision equipment manufacturer Minebea Co.