Кіріспе

Химиялық қосылыстар мен азоттан тұратын топтар, бос электрон жұбымен (:N)

Химияда аминдер (/ə/'/m//i://n//, /'/æ//m//i://n/, '/eɪ//m//iː//n/) – бос электрон жұбы бар негізгі азот атомын қамтитын қосылыстар мен функционалдық топтар. Аминдер формальды түрде аммиактың (NH3) туындылары болып табылады, онда бір немесе бірнеше сутек атомы алкил немесе арил тобы сияқты алмастырғышпен ауыстырылған (олар тиісінше алкиламин және ариламин деп аталады; екі түрлі алмастырғыш бір азот атомына бекітілген аминдер алкилариламин деп аталуы мүмкін). Маңызды аминдерге аминқышқылы, биогенді аминдер, триметиламин және анилин жатады. Аммиактың минералдық емес туындылары да амин деп аталады, мысалы, монохлорамин (NClH2). Азот атомы карбонил тобына тіркелген және R\sC(\dO)\sNR′R″ құрылымына ие қосылыстар амидтер деп аталады және аминдерден химиялық қасиеттерімен өзгешеленеді.

Атау беру ережесі

Аминдер бірнеше тәсілмен аталады. Әдетте, қосылысқа "амино-" префиксі немесе "-амин" жұрнағы беріледі. "N-" префиксі азот атомындағы алмасуды көрсетеді. Көптеген амино топтары бар органикалық қосылыс диамин, триамин, тетрамин және т.б. деп аталады. Төменгі аминдер "-амин" жұрнағымен, ал жоғары аминдер "амино-" префиксі функционалдық топ ретінде қолданып аталады. Алайда, IUPAC мұндай атау жүйесін ұсынбайды, керісінше алканамин түрін, мысалы, бутан-2-амин деп атауды ұсынады.

Физикалық қасиеттері

Сутекті байланыстар бастапқы және екіншілік аминдердің қасиеттеріне елеулі әсер етеді. Мысалы, метил және этил аминдер стандартты жағдайларда газ күйінде болады, ал тиісті метил және этил спирттері сұйық күйінде. Аминдерге тән аммиактың иісі бар, ал сұйық аминдердің иісі ерекше "балықтың" және жағымсыз иісімен сипатталады. Азот атомында H+ ионымен байланысып, R3NH+ аммоний ионын құрайтын бос электрон жұбы болады. Осы мақалада бос электрон жұбы N-нің үстінде немесе жанында екі нүктемен көрсетілген. Бос электрон жұптарының қатысуымен сутекті байланыс пайда болғандықтан, қарапайым аминдердің суда ерігіштігі артады. Аммоний қосылыстарының тұздары суда ерігіштігі бойынша әдетте мынадай ретпен орналасады: біріншілік аммоний (RNH3+) > екіншілік аммоний > үшіншілік аммоний (R3NH+). Кішкентай алифалық аминдер көптеген еріткіштерде жақсы ерігіштік көрсетеді, ал үлкен топтары бар аминдер липофильді болады. Ароматты аминдер, мысалы, анилин, олардың бос электрон жұптары бензол сақинасына конъюгацияланғандықтан, сутекті байланысқа түсуге бейімділігі төмендейді. Олардың қайнау температурасы жоғары, ал суда ерігіштігі төмен.

Спектроскопиялық идентификациялау

Әдетте амин функционалдық тобының болуы массалық спектрометрия, сондай-ақ ЯМР және ИК спектроскопиясы сияқты әдістердің жиынтығы арқылы анықталады. 1H ЯМР сигналдары үлгіні D2O-мен өңдеген кезде аминдерде жоғалады. Инфрақызыл спектрінде біріншілік аминдер екі N-H жолағын, ал екіншілік аминдер бір жолақты көрсетеді.

Алкил аминдер

Алкил аминдерде тетраэдрлі азот орталықтары қалыпты жағдай. C N C және C N H бұрыштары 109° идеал бұрышқа жуықтап келеді. C N арақашықтығы C C арақашықтығынан сәл қысқа. Триалкиламин үшін стереоорталықтың азотының инверсия энергиясының кедергісі шамамен 7 ккал/моль құрайды. Бұл өзара ауысу, күшті желге бұрылған ашық қолшатырға теңеуге болады. NHRR' және NRR′R″ типіндегі аминдер хиральды болып табылады: азот орталығы жалғыз электрон жұбын есепке алғанда төрт топқа ие. Инверсия кедергісі төмен болғандықтан, NHRR' типіндегі аминдерді оптикалық таза күйде алу мүмкін емес. Хиральды үшінші аминдер үшін NRR′R″ тек R, R', және R″ топтары циклді құрылымдарда, мысалы, N-субституцияланған азиридиндерде (квартерлі аммоний тұздары ажыратылуға жатады) шектелген кезде ғана ажыратылады.

Ароматты аминдер

Ароматты аминдерде ("анилиндер") азот, көбінесе, арил тобымен жалғыз электрон жұбының конъюгациялануына байланысты дерлік жазық болады. С–N қашықтығы сәйкесінше қысқарады. Анилинде С–N қашықтығы С–С қашықтығымен тең.

Электрондық әсерлер

Индукциялық әсерлерге байланысты, аминнің негізділігі аминдегі алкил топтарының саны артуымен бірге күшейеді деп болжануы мүмкін. Бірақ, сольватация әсерлері индукциялық әсерлерге кері бағытталғандықтан, бұл корреляциялар күрделі. Сольватация әсерлері ароматты аминдердің (анилиндердің) негізділігін анықтауда басым рөл атқарады. Анилиндерде азоттың бос электрон жұбы сақинаға таралып, негізділіктің төмендеуіне әкеледі. Ароматтық сақинадағы қосымша топтар мен олардың амино топқа шағылысқан орналасуы да негізділікке әсер етеді, бұл кестеде көрсетілген.

Сұлтану әсерлері

Еріту аминдердің негізділігіне маңызды әсер етеді. N-H топтары сумен, әсіресе аммоний иондарында күшті өзара әрекеттеседі. Осының салдарынан, аммиактың негізділігі еріту арқылы 1011 есеге артады. Аминдердің ішкі негізділігі, яғни ерітудің маңызды емес болған жағдайы, газ фазасында бағаланды. Газ фазасында аминдер органикалық топтардың электрон беретін әсерінен күтілетіндей негіздік қасиеттерді көрсетеді. Осылайша, үшіншілік аминдер екіншілік аминдерге қарағанда негіздірек, ал екіншілік аминдер біріншілік аминдерге қарағанда негіздірек, ал аммиак ең аз негізді болып табылады. pKb (судағы негізділік) реті осы реттілікке сәйкес келмейді. Анилин газ фазасында аммиактан негіздірек, бірақ сулы ерітіндіде он мың есе аз негізді. Апротикалық полярлы еріткіштерде, мысалы DMSO, DMF және ацетонитрилде еріту энергиясы су және метанол сияқты протикалық полярлы еріткіштердегідей жоғары емес. Осы себепті, бұл апротикалық еріткіштерде аминдердің негізділігі негізінен электрондық әсерлермен анықталады.

Биологиялық белсенділік

Аминдер биологияда кең таралған. Аминқышқылдарының ыдырауы аминдерді босатады, бұл шіріген балықтың триметиламин иісімен ең жақсы танылады. Эпинефрин, норадреналин, допамин, серотонин және гистамин сияқты көптеген нейротрансмиттерлер аминдер болып табылады. Протонталған аминотоптар (–NH3+) – ақуыздарда, әсіресе лизин аминқышқылында ең көп кездесетін оң зарядталған топтар. Аниондық полимер ДНҚ әдетте түрлі аминге бай ақуыздармен байланысады. Бұдан өзге, лизиннің терминалды первикалық аммоний тобы полипептидтердегі басқа аминқышқылдарының карбоксилдік топтарымен тұздық байланыстарды құрайды, бұл ақуыздардың үш өлшемді құрылымын анықтайтын маңызды факторлардың бірі.

Амин гормондары

Амин қышқылдарының өзгеруінен туындаған гормондар амин гормондары деп аталады. Әдетте, амин қышқылының бастапқы құрылымы өзгертіліп, –COOH немесе карбоксил тобы алынып тасталады, ал –NH3+ немесе амин тобы сақталады. Амин гормондары триптофан немесе тирозин амин қышқылдарынан синтезделеді.

Газды өңдеу

Сулы моноэтаноламин (MEA), дигликоламин (DGA), диэтаноламин (DEA), диизопропаноламин (DIPA) және метилдиетаноламин (MDEA) табиғи газ және мұнай өңдеу процестері ағынынан көмірқышқыл газын (CO2) және күкірттекті сутекті (H2S) жою үшін өнеркәсіпте кеңінен қолданылады. Олар сондай-ақ, жану газдары мен түтін газдарынан CO2-ні кетіру үшін де қолданылуы мүмкін, сондай-ақ парниктік газдардың таралуын азайтуға да қабілетті. Бұл процестер "тәттілендіру" деп аталады.

Эпоксидті смолаларды қатайтатын заттар

Аминдер жиі эпоксидті шайырларды қатайтуға пайдаланылады. Оларға диметилэтиламин, циклохексиламин және 4,4-диаминодициклохексилметан сияқты түрлі диаминдер жатады. Реакция амин азотындағы жұптасқан электронның эпоксидті шайырдың оксиран сақинасындағы ең сыртқы көміртек атомын шабуы арқылы жүзеге асады. Бұл эпоксид сақинасының кернеуін азайтады және реакцияның негізгі күші болып табылады.

Қауіпсіздік

Аз молекулалық салмақты қарапайым аминдер, мысалы этиламин, 100-1000 мг/кг аралығында ғана әлсіз уытты болады. Олар теріні тітіркендіреді, әсіресе олардың кейбіреулері тері арқылы оңай сіңіп кететіндіктен. Аминдер – қосылыстардың кең класы, және осы кластың күрделі өкілдері өте күшті биологиялық белсенділікке ие болуы мүмкін, мысалы, стрихнин.