Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия құстарының түрлері
Species of New Zealand bird
Малхербтің қақарикісі – Жаңа Зеландияға тән шағын попугай, онда ол апельсин маңдайлы қақарикі немесе апельсин маңдайлы какарики деп аталады. Әлемнің қалған бөлігінде оны Малхербтің парақорсы деп атайды, себебі ол түр ретінде танылған кезде "апельсин маңдайлы парақор" атауы Орталық Американың Eupsittula canicularis түрі үшін қолданылып жүрген. Оңтүстік аралдағы бірнеше аңғарлар мен төрт жағалау аралдарына ғана шектелген, оның саны 1990 жылдары шамамен 200-ге дейін азайды және IUCN оны жоғары қауіпті түр деп санайды.
Malherbe's parakeet is a small parrot endemic to New Zealand, where it is known as the orange fronted parakeet or orange fronted kākāriki. In the rest of the world it is called Malherbe's parakeet, as when it was recognised as a species, the name "orange fronted parakeet" was already used for Eupsittula canicularis, a Central American species. Restricted to a few valleys in the South Island and four offshore islands, its population declined to around 200 in the 1990s, and it is considered critically endangered by the IUCN.
Таксономия
Cyanoramphus туысы Жаңа Зеландия мен оны қоршаған аралдарға ғана тән және Cyanoramphus-тың ата-тегі 500 000 жыл бұрын Жаңа Каледониядан Норфолк аралы арқылы Жаңа Зеландияға тараған деген болжам бар. Бұл құстың жіктелуіне қатысты пікір таластар болды: ол жеке түр ме, әлде ұқсас сары басты қақпаққұс (C. auriceps) түсінің бір түрі ме? 1800 жылдардың соңында орнитологтар оны ерекше түр деп есептеген, бірақ 20 ғасырдың екінші жартысында оны көбінесе түс өзгерісі ретінде қарастырды; тіпті 1990 жылы Жаңа Зеландия орнитологиялық қоғамы оны C. auriceps-тің бір түрі деп тізімдеді.
The genus Cyanoramphus is endemic to New Zealand and surrounding islands and it has been proposed that the ancestor of Cyanoramphus dispersed from New Caledonia to New Zealand via Norfolk Island 500,000 years ago. Controversy has surrounded the classification of this bird; is it its own species or a colour morph of the similar yellow crowned parakeet (C. auriceps)? During the late 1800s ornithologists considered it to be a distinct species, but during the latter half of the 20th century it was often considered a colour morph; as recently as 1990, the Ornithological Society of New Zealand listed it as a form of C. auriceps.
Сипаттама
Малхербтің қанаты - орташа мөлшердегі, шамамен 20 сантиметр ұзындығындағы попугай. Денесі негізінен ашық көк-жасыл түсті, қанаттарындағы негізгі қауырсын жамылғысы және қанат шеттерінің алдыңғы бөлігі ашық көк түсті. Сары басында ерекше (және анықтамалық) қызғылт сары жолағы бар, бірақ бұл жас құстарда жоқ, олардың басы толығымен жасыл. Қызғылт сары жолақ құс 2-5 апталық болғанда пайда бола бастайды. Оңтүстік аралда бұл попугай негізінен Nothofagus/Fuscospora (бүк) орманында ғана кездеседі, сондай-ақ альпілік және субальпілік шабынды және ашық матагури бұталарынан да мәліметтер бар. Мод аралындағы бір зерттеуге сәйкес, бұл попугай көбірек жапырақ жамылғысы бар, төменгі өсімдік және жер жамылғысы аз жерлерді ұнатады. Дегенмен, бұл түр осы типтегі орманмен ғана шектелмейді, және оның саны артқан сайын басқа да мекендеу орындарын жиі пайдалана алады.
Malherbe's parakeet is a medium size parrot, approximately 20 centimetres long. Its body is primarily a bright blue green, with azure blue primary covert and leading edge feathers on its wings. It has a distinctive (and diagnostic) orange frontal band on its yellow crown, but this is absent in juvenile birds, which have fully green heads. The orange frontal band begins to develop when the bird is 2–5 weeks old. In the South Island, the parakeet is predominantly found only in Nothofagus/Fuscospora (beech) forest with some reports from alpine and subalpine tussock and open matagouri shrubland. On Maud Island, one study found that the parakeet prefers areas with greater canopy cover and lower understory and ground cover. The species is not restricted to this type of forest, however, and as its population density increases it may make more use of other habitats.
Мінез-құлық
Құстар көбінесе азық іздеп, қанатын тазалап, демалыс күйінде байқалады. Олар ормандардың жоғарғы қабатын ұнатады, бірақ C. auriceps-ке қарағанда төменгі қабаттарда жиірек кездеседі.
The parakeet is most often observed foraging, preening, and resting. They prefer the upper stratum of forests, but also frequent lower strata more often than C. auriceps.
Өсіру
Малхербтің көкпарлары бір жұпты құрып тіршілік етеді және жыл бойы ұялай алады, бірақ көбеюдің ең жақсы кезеңі желтоқсан мен сәуір аралығында болады. Олар негізінен ересек бук ағаштарының табиғи қуыстарында немесе ойыстарында ұялайды. Жұмыртқа саны шамамен 7, ал инкубация кезеңі 21–26 күнге созалады. IUCN бойынша түрдің жағдайы аса қауіпті. 2013 жылы Ходон өзені аңғарында 70–200 жеке дараққа дейін табылды, бірақ олардың саны азайып бара жатыр. Сондай-ақ, экзотикалық түрлердің шабуылдарынан да қауіп бар. Аң аулау тоқтатылған және олардың мекені қорғалады, бірақ мекендердің фрагментациясы Малхербтің көкпарына қауіп тудыруы мүмкін. Жасыл маңдайлы көкпардың арнайы ұялау ортасы оның жойылу қаупін арттырады.
Malherbe's parakeets are monogamous and able to nest year round, but peak breeding is between December and April. They primarily nest in natural hollows or cavities of mature beech trees,
Clutch size is around 7 eggs with an incubation period of 21–26 days. and Critically Endangered by the IUCN. The Hawdon River valley houses the largest population, with 70–200 individuals reported in 2013, but numbers are apparently decreasing. and predation from exotic species. Hunting has ceased and their habitat is protected, but habitat fragmentation may also continue to threaten the Malherbe's parakeet. The specialised nesting habitat of the orange fronted parakeet increases its vulnerability to extinction.
Қорғау
Жаңа Зеландияның 1953 жылғы «Жабайы табиғат туралы» заңына сәйкес, Малхербтің қанаты мүлдем қорғалған. Бұл түр сондай-ақ Құрып бара жатқан жабайы фауна мен флора түрлерімен халықаралық сауда туралы конвенцияның (CITES) II қосымшасына енгізілген, яғни халықаралық экспорт/импорт (бөліктері мен туындылары қоса алғанда) реттеледі. Жыртқыштарды басқару – осы түрдің азаюын тоқтатудың негізгі стратегиясы. Жекелеген ұялар да металл қабықшалармен оралып, жыртқыштардан қорғалады; бұл бағдарлама табысты болды және 2003 жылдан бері 153 ұяның тек біреуі ғана жыртқыштардың шабуылынан жойылды. 2005-2007 жылдар аралығында Фиордленд жағалауындағы Чалки аралына барлығы 45 құс босатылды. Жергілікті популяция 2009 жылы 150 жеке құсқа дейін, ал 2011 жылы 100-200 жеке құсқа дейін өсті, бірақ 2013 жылы 50-150 жеке құсқа дейін азайды.
Malherbe's parakeet is absolutely protected under New Zealand's Wildlife Act 1953. The species is also listed under Appendix II of the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES) meaning international export/import (including parts and derivatives) is regulated. Predator management is the main strategy to reverse this species' decline. Individual nest sites are also protected from predators using metal tree trunk wraps; this has been a successful programme and only one nest out of 153 has been lost to predators since 2003. A total of 45 birds were released between 2005 and 2007 on Chalky Island, off the coast of Fiordland. The local population had increased to 150 individuals in 2009, and 100–200 by 2011, but had declined to 50–150 individuals in 2013.