Кіріспе

Уильям Хендрикс (12 қараша 1782 – 16 мамыр 1850) – американдық саяхатшы, 1816–1822 жылдар аралығында Өкілдер палатасының мүшесі, 1822–1825 жылдар аралығында Индиана штатының үшінші губернаторы және 1825–1837 жылдар аралығында АҚШ Сенатының Джексонға қарсы мүшесі болған. Ол отбасының көптеген мүшелерін саясатқа баулыды және Индиана штатындағы ең ірі саяси туысқандықтардың бірін құрды. Ол сондай-ақ Индиана губернаторы және АҚШ вице-президенті болған Томас Эндрюс Хендрикстің інісі болды. Хендрикс округі оның құрметіне аталған. Оның губернаторлық мерзімі штаттың қаржысын жақсартуға жұмсалды, бұл кейіннен ірі ауқымды ішкі жақсартулар жасауға мүмкіндік берді. Штаттың мемлекеттік мектеп жүйесінің негізгі құрылымын қалыптастыру және астананы Коридоннан Индианаполиске көшіру де оның мерзімінде жүзеге асты.

Отбасы және шыққан тегі

Хендрикс 12 қараша 1782 жылы Пенсильвания штатының Вестморленд округіне қарасты Лигониер аңғарында Абрахам мен Энн Джеймисон Хендрикстің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі қоғамдағы белгілі бір тұлға және штат заң шығарушысы болған. Ол Томас Хендрикс пен Джон Хендрикстің ағасы, вице-президент Томас Эндрюс Хендрикстің інісі және Уильям Хендрикс кішінің әкесі болды. Ол Лигониер аңғарындағы қарапайым мектепте оқыды, онда Джонатан Дженнингс пен Уильям Уикпен бірге оқыды, олар кейіннен оның жақын саяси одақтастарына айналды. Төменгі сыныптарды бітіргеннен кейін Хендрикс 1810 жылға дейін Джефферсон колледжінде (қазіргі Вашингтон және Джефферсон колледжі) оқыды. Колледжді бітірген соң ол батысқа, Огайо штатына көшіп, ағасы Обадия заң практикасымен айналысатын жерге барды және қысқа мерзімге оның үйінде тұрды. Ол оның жанында қысқаша заңды оқыды және адвокаттыққа қабылданды. 1810-1812 жылдары ол Цинциннатиде заң оқығанда мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді және қарындасы Энннің үйінде тұрды. Ол адвокаттыққа қабылданғанға дейін сол жерде тұрды.

Индиана аймағына көшіп бару

1813 жылдан кейін ол Индиана территориясындағы Мэдисон қаласына көшіп барды. Мэдисон оның өмірінің соңына дейін туған үйі болды. Сол жердегі алғашқы күндері ол Цинциннатиден әкелген баспаханасын орнатып, аймақтағы екінші газет – «Батыс бүркіті» газетінің иесі атанды. Оның газеті және қолдаған көзқарастары оған жергілікті қоғамда жылдам танымалдыққа қол жеткізуге көмектесті. Сол кезде құлдыққа қарсы шығыс бөлігі, аумақтық үкіметті бақылау үшін құлдыққа жақтас батыс партиясымен күресте болды. «Батыс бүркіті» құлдыққа жақтас «Винсенс Күнi» газетіне қарсы күресіп, шығыс жақтағы қоныс аударушылардан айтарлықтай қолдау алды. Кейіннен ол губернаторлық мерзімінде Индиана штатының заңдарын алғаш рет жүйелеу үшін баспаханасын пайдаланды. Хендрикс Кентукки штатының Хардин округындағы Энн Паркер Полға үйленді. Ол Мэдисон қаласын құрған полковник Джон Полдың қызы еді. Олардың тоғыз баласы болды. Уильям Хендрикс кіші штат заң шығарушысы болды. Екі ұлы Америка Азамат соғысында қаза тапты, ал тағы екеуі нәресте шағында қайтыс болды. Энн күйеуінен отыз жеті жылға артық өмір сүрді және 1887 жылдың 12 қыркүйегінде Мэдисон қаласында қайтыс болды.

Аумақтық заң шығарушы

1813 жылы ақпанда Хендрикс Винсендегі аумақтық заң шығарушы жиналыстың хатшысы болып сайланды. 1816 жылы ол Коридон қаласында өткен штаттық конституциялық конвенцияға ресми емес делегат ретінде қатысты. Аумаққа келгеніне екі жыл болмаса да, ол осылайша танымал болғандықтан, конвенцияның хатшысы қызметін атқарды. Ол Джонатан Дженнингс, Дэннис Пеннингтон және тағы басқалармен бірге құлдыққа конституциялық тыйым салуды қолға алды. Конвенциядағы оның іс-әрекеттері оның іскерлік қабілеті мен саяси дағдысын одан әрі нығайтты.

Әкім

1822 жылы Хендрикс Индиана штатының губернаторы лауазымына бәсекелессіз сайланды және Джонатан Дженнингстің орнын басты; Дженнингс өз кезегінде Хендрикс конгресске өкілдігіне ие болды. Хендрикс 18 340 дауыстың 100% -ын алып, Индиана тарихында осындай үлкен артықшылықпен жеңген жалғыз губернатор атанды. Ол 1822 жылдың 5 желтоқсанында қызметке кірісті. Губернатор болып тұрғанда ол Дэвис Флойдтан сатып алған Коридон қаласындағы Губернатордың резиденциясында орналасты. Ол 1822 жылдан 1825 жылға дейін губернатор болып қызмет етті. Астанасы Коридон қаласында болған соңғы губернатор осы болды. Хендрикс 1822 жылы Индиана заңдарын бірінші рет жүйеледі, соның нәтижесінде Индиана кодексі құрылды. 1824 жылы Индиана штатының Пендлтон қаласының жанында Сеника отбасы бір топ адамдар тарапынан өлтірілді, солтүстік Индианадағы жергілікті тұрғындар мен орталық Индианадағы қоныстар арасындағы шиеленіс тез арада қақтығысқа ұласты. Губернатор Хендрикс тайпаның бейбітшілігін сақтап, оларға әділдік орнатуды мақсат етіп, қылмыскерлерді ұстап, сотқа беруге бұйрық берді. Бір қылмыскер қашып кетті, ал қалғандары ұсталды және барлығына өлім жазасы берілді. Қылмыскерлердің бірі кәмелетке толмағандықтан, кейіннен губернатор Джеймс Б. Рей оны кешірді. Губернатор Хендрикс оның кешірім туралы өтінішін қабылдамады және жазалау арқылы жергілікті тұрғындарға өзінің ізгі ниетін көрсетуді көздеді. Бұл Америка Құрама Штаттарында түпкілікті американдықты өлтіргені үшін ақ адамның алғаш рет өлім жазасына кесілуі болды. Оның губернатор ретіндегі соңғы әрекеттерінің бірі – астананы Коридоннан Индианаполиске көшіруге келісім беру болды. Штат халқының көп бөлігі тұратын оңтүстікте астананы қалдыру туралы қызу пікірталас болды. Индианаполис ең жақын елді мекеннен 97 шақырым (60 миль) қашықтықта және шекараның шетінде орналасқан. Қысымға қарамастан, Хендрикс 1824 жылдың соңында бұл шешімге қол қойды.

Сенатор

1825 жылдың 14 ақпанында Хендрикс губернатор лауазымынан босап, заң шығарушы органмен сол лауазымға сайланғаннан кейін АҚШ сенаторы болды, бұл сайлауда Бас сот судьясы Айзек Блэкфордты жеңді. Вице-губернатор Ратлифф Бун бұрын отставкаға кеткендіктен, губернаторлық Джеймс Б. Рейге, Сенат президентінің міндетін уақытша атқарушысына берілді. 1825 жылы Конгресске оралған Хендрикс Джексонға қарсы болды және батыстың ішкі жақсартуларын қаржыландыру үшін федералды қаражатты қолдады. Ол 1831 жылдан 1837 жылға дейін жолдар мен каналдар комитетінің төрағасы болды және Сенатта Уабаш және Эри каналын қаржыландыруды қолдаған Индиана конгрессмені Ратлифф Бунмен бірге жұмыс істеді. 1836 жылы Сенатқа қайта сайлануға тырысқанда сәтсіз болды. Ол 1836 жылы виг Оливер Х. Смитке жеңілгеннен кейін 1825 жылдың 4 наурызынан 1837 жылдың 3 наурызына дейін Сенатта қызмет етті. Хендрикс сондай-ақ 1829 жылдан 1840 жылға дейін Индиана университетінің басқармасында сенімді адам ретінде қызмет етті.

Кейінгі өмірі

Жиырма тоғыз жыл бойы үзбей мемлекеттік қызметте болғаннан кейін, Хендрикс 1839 жылы Мэдисон қаласындағы жеке өміріне қайта оралды. Өмірі барысында ол үлкен мүлік жинады, оны басқаруға және заңгерлікпен айналысуға кірісті. Мэдисон аймағында ірі жер иесі болғандықтан, ол көптеген үйлер салып, оларды жеке адамдарға жалға берді. Кейінгі жылдары оларды сатуға келмейтіні үшін сынға ұшырады және осы тұрғыда аристократтық мінез танытты деген айыптамаларға да іліккен еді. 1850 жылдың 16 мамырында отбасының мазартасын салуын қадағалап жүргенде күрт ауырып қалды. Сол күні дүниеден өтті және Фэрмаунт зиратында жерленді. Оның қазасына орай "Индиана газеті" газетінде былай деп жазылған: "Губернатор Хендрикс көп жылдар бойы штаттағы ең танымал адам болды. Ол алты жыл бойы Конгресте штатының жалғыз өкілі болды, әр сайлауда үлкен артықшылықпен жеңіске жетті, және осы органның ешбір мүшесі, мүмкін, ол өкілдік еткен штатының мүдделеріне осылай мұқият назар аударған немесе оған сеніп тапсырылған жеке және жергілікті мәселелерді осылай ұйымдастыруға тырысқан жоқ. Ол бірде-бір хатты жауапсыз қалдырмады, сұраған жағдайда кез келген мемлекеттік мекемеге немесе құжатқа барып, оны тексерді; әдемі мінез-құлқымен ол ұзақ жылдар бойы халықтың құрметіне ие болды."