Кіріспе

Уильям Харвар Паркер (8 қазан 1826 - 30 желтоқсан 1896) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің, кейін Конфедерация штаттарының Әскери-теңіз күштерінің офицері болған. Оның "1841–1865 жылдардағы теңіз офицерінің естеліктері" атты автобиографиясы, желкенді кемелер дәуірі аяқталып, бу машиналары мен темір кемелер пайда бола бастаған 19 ғасырдың ортасындағы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне ерекше түсінік береді.

Ерте өмір және Әскери-теңіз флотына кіру

Ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келді, Комодор Фоксхолл А. Паркердің ұлы және Сара Джей Боггардус (т. 1794), Роберт Богардустың қызы (1771–1841). Комодор Фоксхолл А. Паркер кіші – оның ағасы болды. Уильям Х. Паркер 15 жасында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің мичманы болды. Ол өзінің өмірбаянында алғашқы кемесіне қарай бара жатқанда әкесінің қолын ұстағанын еске алды. Паркер 1841 жылғы 19 қазанда, 15 жасқа толғаннан кейін мичман қызметіне тағайындалды. Оның алғашқы міндеті USS North Carolina кемесіне жіберілді, және ол 27 қазанда Нью-Йорк қаласында кеме тоқтағанда бортына келді.

Кадрлық круиздер

1842 жылдың сәуірінде Паркерге алғашқы теңіз бұйрықтары беріліп, ол Колумбқа баяндады. Колумб 1842 жылдың 29 тамызында теңізге шығып, Гибралтарға бет алды, күзде сол портқа жетіп, қысын сол жерде өткізді. 1842 жылдың көктемінде Колумб Тулонға тоқтаған Маон портына барды. Содан кейін кеме Гибралтарға оралып, 1843 жылдың маусым айында Мадейраға, одан кейін Гатаға (Кабо-Верде) бағытталды. 1843 жылдың шілде айының басында Колумб Рио-де-Жанейроға аттанды. Колумб 1843 жылдың 29 шілдесінде Рио-де-Жанейроға жетіп, екі ай портта болғаннан кейін Буэнос-Айреске жол тартты. Буэнос-Айресте Паркер Хуан Мануэль де Росаспен жеке кездесіп, оны "қатыгез, мұңсыз диктатор" деп тез мойындады. 1844 жылдың ақпан айында Колумб Рио-де-Жанейроға оралды, ал наурыз айында Америка Құрама Штаттарына қайта оралуға аттанды. 1844 жылы Нью-Йоркке келген кеме тізгінге қойылды. Паркерге үш айлық демалыс берілді, содан кейін 1844 жылдың қыркүйегінде Филадельфияда тоқтаған Потомакқа баяндады. Потомак 1844 жылдың қараша айында Норфолкке, содан соң Гаитидегі Порт-о-Пренс қаласына қарай жүзіп кетті. 1944 жылдың желтоқсан айында кеме Жамайкадағы Порт-Рояльге, содан кейін Гаванаға бағытталды. Паркер кемесінің Морро қамалынан соққан қатты желдің салдарынан жағаға отырып қалуға асығысқандағы жағдайды Гаванада еске алады. Қысты Гаванада өткізгеннен кейін Потомак Америка Құрама Штаттарына қарай жүзіп, 1845 жылдың ақпан айында Пенсаколаға жетті. Осы кезде АҚШ Мексика-Америка соғысына дайындалып жатты, ол әлі жарияланбаған болса да, АҚШ пен Мексиканың әскерлерін жұмылдыруға итермеледі. Паркер өзінің өмірбаянында 7-ші жаяу әскер полкінің Мексикаға басып кіруге дайындықпен Флоридада жинала бастағанын еске алады. 1845 жылдың ақпанында Потомак Веракруске жүзіп, жаз бойы Мексика жағалауында артиллериялық жаттығулар жасады. 1845 жылдың тамызында кеме Пенсаколаға қайтып келді, содан кейін күрделі жөндеу жұмыстары үшін солтүстікке, Норфолкке жіберілді. Кеме Норфолкке 1845 жылдың 20 желтоқсанында жетіп, экипаждың көп бөлігі басқа қызметтерге ауыстырылды. Мидсмандық жылдарында Паркер екі рет сары қызбамен ауырады. Бірінші рет 1846 жылдың жазында, ал екінші рет 1847 жылы болды. Паркердің жеке байқауы бойынша, сары қызбаның себебі масалар еді.

Мексика-Америка соғысы

1846 жылдың ақпан айында Паркер USS Potomac экипажына қайта қосылуға өтініш берді және капитан Джон Х. Ауликтің басшылығымен мичман болып тағайындалды. Паркер Ауликтің көмекшісі болды, ал оның өмірбаянындағы ескертулер капитанның экипажға өте қатал болғанын көрсетеді. 1846 жылдың наурыз айында Potomac Мексикаға қарай жүзіп, Веракрус маңындағы Сакрифисиос аралының жағасына бекітілді. Кеме коммодор Дэвид Коннердің басшылығындағы үлкен блокадалық эскадрильяға тағайындалды. 1846 жылдың мамыр айында Potomac Бразос-Сантьягоға көшіп, әскерлерін Point Isabel жағасына түсірді. Паркер осы жерде Пало-Альто шайқасына куә болды, онда тағайындалған теңіз күштері Винфилд Скоттың алға жылжыған әскерлерін қолдаған батареяларды құрды. Пало-Альтодағы шайқастан кейін Potomac Веракрусқа қайта оралды және Грин-Айлендке шығып, Веракрус блокадасын қолдады. Паркер алғашқы нақты шайқасқа қатысқанда, ол Антигуа өзенінде кеме суымен толтыру тобында болды. Мексика армиясының шағын күші шабуыл жасағанда, Паркердің тобы, сондай-ақ АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің бөлімі мексикалықтарды ығыстырып, аз шығынмен шектелді. Бұл шайқас Мексика соғысының жалпы барысында маңызды емес деп есептелді, бірақ АҚШ әскери-теңіз күштерінің Мексика жағалауында азық іздеуден гөрі Техастан су тасымалдауға көшуіне себеп болды. 1846 жылдың соңында Potomac Веракрусқа шабуылға дайындалып жатқан үлкен теңіз күштерінің бір бөлігі болды. Паркер флоттың флагманы Камберлендтің тұйықталып қалғанына куә болды. Кейін Камберлендтің орнына Raritan келді. Паркер өзінің өмірбаянында сол кездегі эскадрилья командирлерінің бірі (Мэтью С. Перри) тұйықталуға коммодор Дэвид Коннерді кінәлады деп еске алады, бірақ Коннер өз қызметінен босатылмады, тек өзінің туын Raritan-ға ауыстырды. 1847 жылдың 24 ақпанында Буэна-Виста шайқасынан кейін көп ұзамай АҚШ әскери-теңіз күштері 4-ші жаяу әскер полкінің алғашқы бөлімдерін түсіре бастады. 9 наурызда бүкіл американдық басқыншы күштердің негізгі бөлігі түсіріле бастады. Осы кезеңде Паркер сол кездегі лейтенант Улисс С. Грантпен және капитан Джозеф Э. Джонстонмен кездесіп, сөйлесті. 1847 жылдың 22 наурызында Веракрус шайқасы басталды. Күн бұрын Potomac-қа тағайындалған эскадрильяның басшылығы коммодор Мэтью Перриге ауысты. 23 наурызда Перри жағалау батареяларын орнату үшін жағалауға бірнеше теңіз бөлімдеріне бұйрық берді. Паркер Potomac-тан жағалау батареясына тағайындалды, барлық батареялар капитаны Александр Слайделл Маккензидің жалпы басшылығында болды. Әскери жағалау батареясының байланыс офицері капитан Роберт Ли болды. Веракрус қаласын бомбалау кезінде Паркердің тізесіне оқ тиіп, жеңіл жарақат алды, сондай-ақ жаудың оғынан бас жарақат алған атысшының өлімін көрді. Паркер сонымен қатар, кейін Конфедерация армиясының маңызды офицері болған Чарльз М. Фаунтлеройдың өте батыл әрекетіне куә болды. Бір аптадан кейін Веракрус берілгеннен кейін Паркер Potomac кемесіне оралды, ол Веракрусқа қарап тұрған бекініс жанында тоқтады. 1847 жылдың маусым айының басында Potomac коммодор Перридің басшылығымен Spitfire кемесінде Альварадо аймағын басып алу үшін кетіп қалды. Қаланың лейтенант Чарльз Г. Хантерге берілгенін анықтаған Перри Хантерді биліксіз әрекет еткені үшін сөкпеді (кейін Перри қалаға күшпен кіріп, барлық мал мен жабдықты басып алуды жоспарлағандығы белгілі болды). Перри содан кейін эскадрильясын Туспанды басып алуға бастап, одан кейін Табаско экспедициясы деп аталған жоспарды жасады. 1847 жылдың 16 маусымында Паркер экспедицияға қатысу үшін USS Raritan кемесіне ауыстырылды және Табасконы басып алу үшін жағалауға жіберілген теңіз пионерлерінің құрамында ерікті болды. Паркер қалаға келгенде, оның бір жұп булы канонерлік қайықтарға берілгенін көрді, содан кейін Raritan-ға оралды, ол Норфолкке (Виргиния) бағыт алды. Raritan 1847 жылдың шілде айының соңында Норфолкке келді, ал Паркер үшін Мексика соғысы аяқталды. Мексика шығанағындағы қақтығыс 1847 жылдың қыркүйегінде Мексика қаласының құлауымен аяқталды, ал келесі жылы 1848 жылдың ақпан айында бейбіт келісімге қол қойылды.

Әскери-теңіз академиясы және Африка қызметі

1847 жылдың тамызында Паркер USS Raritan кемесінен бөлініп, демалысқа жіберілді; ол қыркүйекте АҚШ Әскери-теңіз академиясына барудан бұрын Бостон қаласындағы әкесіне барып қайтты. Академия сол кезде небәрі бірнеше жылдық тарихқа ие болғандықтан, және студенттердің көп бөлігі теңіз қызметінен келгендіктен, Паркер келесі жазда бітіруге жоспарланған жоғары деңгейдегі оқу бағдарламасына орналастырылды. Әскери-теңіз академиясының бастығы сол кезде командир Джордж П. Апшур болды, ал Паркердің теңіз соғысы бойынша негізгі оқытушысы лейтенант Джон А. Дальгрен болды (кейін контр-адмирал атанды). Паркер Академияда болған аз ғана уақытында екі дуэльге куә болды, олардың бірі Бладенсбургтің дәстүрлі дуэль алаңында, ал екіншісі академияның аумағында өтті. Дуэль жасау сол кезде заңсыз болды, және оған қатысқандар президент Джеймс Полк бұйрығымен академиядан қуылды; үш жылдан кейін Закари Тейлор екі қууды жойды. 1848 жылдың 1 шілдесінде Паркер емтиханды сәтті тапсырғаннан кейін Әскери-теңіз академиясының түлегі деп жарияланды және «Мичман» атағы берілді. 1848 жылдың тамызында Паркер Constitution кемесіне бұйрық алды, бірақ оны Yorktown соғыс шлюпына ауыстыруды сұрады, ол Африка суларында құл саудасына қарсы күресу міндетін орындауға дайын тұрды. Паркер қыркүйек айында Yorktown кемесіне келді, ал кеме 1848 жылдың 22 қарашасында Африкаға бет бұрды. Паркер өзінің өмірбаяннда саяхаттың өте қиын теңізде болғанын және Паркердің теңізшілік мансабындағы сирек кездесетін жағдайдың бірі ретінде, ол қатты теңіз ауруына шалдыққанын еске алады. 1848 жылдың желтоқсан айында Yorktown Мадейраға жетіп, содан кейін Кабо-Вердеге жүзіп кетті. Айдың қалған бөлігін мұнда өткізді, содан кейін 1849 жылдың қаңтарында Yorktown Порто-Праяға (қазіргі Прая) келді. Осы жерде Yorktown кемесіндегі бірнеше офицерлер ауыстырылып, Паркер Актілік капитан болып тағайындалды. Содан кейін Yorktown Гамбия өзенінің жағасында орналасқан Батерстке жетіп, кеменің рулін жөндеу жұмыстарын жүргізді. 1849 жылдың ақпанында Yorktown Либерияға келді, онда ол ішкі джунглиде тұратын бірнеше жергілікті тайпаларға қарсы Либерия шабуылына бақылаушы ретінде қатысты. Осы жерде Паркер Либерия президенті (Джозеф Дженкинс Робертс) кездесті, ол Yorktown кемесінде құрметті қонақ ретінде саяхаттады. 1849 жылдың қарашасында Yorktown Монровияға келді және осы портта қысты өткізді. 1850 жылдың қаңтарында Yorktown Палмас мысығына дейін жүзіп, содан кейін Гвинея шығанағындағы бірнеше портқа бару үшін сапарлады. Оларға Аккра, Элмина және Кейп-Кост қамалы сияқты порттар кірді. 1850 жылдың ақпан айында Yorktown Уидаға бет алды, ол сол кезде Дагоме Корольдігінің құрамына кіретін қала болды. Жол бойында Yorktown Арчибальд Макмердоның басқаруындағы британдық бриг және капитан Эндрю Х. Футтың басқаруындағы Перри кемесімен кездесті. 1850 жылдың маусым айында Yorktown Порто-Праяға қайтуға дайындық жасады. Кеме 1 шілдеде Фуншальға тоқтады, осы жерде кеме Тәуелсіздік күнін тойлады. Содан кейін кеме Порто-Праяға жүріп, 1 тамызда Канар аралдарына жөнелді. Паркер өзінің өмірбаяннда кеме экипажының осы кезде өте жақсы көңіл-күйде болғанын, Африкаға екі адам ғана қайтыс болғаннан кейін, екеуі де Паркер «Африка қызуы» деп атаған аурудан қайтыс болғанын айтады. 1850 жылдың 30 тамызында Yorktown Лас-Пальмасқа келді, содан кейін Боа-Виста портына және Сент-Яго аралына қарай жалғасты. 4 қыркүйекте кеме Майо (қазіргі Майо) аралына қарай жүзіп, 1850 жылдың 6 қыркүйегінде жартасқа соқтығысты. Екі күн ішінде кеме аударылып, жоғалып кетті, бірақ экипаж азық-түліктің көп бөлігін түсіріп алып, ешқандай жарақат алмады. USS Yorktown экипажы бір айдан астам уақыт Майо аралында өмір сүрді, Паркер бұл уақытта демалудың қалыпты жағдай екенін еске алады, ал экипаж «асқар жарыстарында демалып, ойнағаннан» басқа ештеңе істемеді. 8 қазанда Дейл экипажды алуға келді, олар Портсмутқа ауыстырылды, ол Норфолкке жүзіп, 1850 жылдың желтоқсанында келді.

1850-ші жылдар

1851 жылдың жазында Паркер үш ай демалыс алып, содан кейін Вашингтонға баяндады, одан кейін жағалауды зерттеу міндеттерін орындауға тағайындалды. Паркер жаздың қалған бөлігінде Вашингтонмен бірге Нантакет аралдары бойымен, Блок-Айленд және «Ешкімнің жері» деп аталатын аймақтарды зерттеумен айналысты. Вашингтонның саяхаты 1851 жылдың қазан айында кеме Нью-Йоркке тоқтауға кеткенде аяқталды. Ұжым босатылып, қайта тағайындалды, ал Паркер Вашингтон теңіз кемелерінде әкімшілік міндеттерді орындады. 1852 жылдың көктемінде Паркерге Бостонға баруды бұйрық берілді, онда ол АҚШ теңіз флотында алғашқы винттік кеме болған Принстонға баяндауға бұйрық алды. Кемеге баяндалып, оны «көктемді сәтсіздік» деп болжаған Паркер тұрақты желкенді кемеге ауысуды өтінді. Паркердің сезімдері біршама болжамды болды, өйткені Принстон бірнеше айдан кейін үлкен апатқа ұшырады, оның бірі қаруы жарылып, онда болған бірнеше жоғары лауазымды адамдар қаза тапты. Паркер 1852 жылдың шілдесінде «Циан» кемесіне баяндады, ол кезде кеме Джордж Н. Холлинстің қолбасшылығында болды. Кеме жүзіп шығар алдында Паркер Бостонда тұрып, сол кездегі жетекші мистиктердің бірі Маргарет Фокспен танысуға мүмкіндік алды. Фокс Паркерді психик мамандығы үшін теңіз күштерінен бас тартуға көндіруге тырысты, бірақ Паркер әжуалы түрде ұсыныстан бас тартты. 1852 жылдың тамызында «Циан» Гаванаға қарай жүзіп, Паркердің пікірінше, кеме мастерінің қабілетсіздігіне байланысты Абако аралдарының жанында жағаға құлап қалды. Кеме кейіннен Гаванаға келді, содан кейін Пенсаколаға жабдықтар мен азық-түлік алу үшін жүзіп барды. Пенсаколада кеме Гаванаға қайтуға бұйрық алды, ал бұл сапарда кеме соншалықты бақытты болмады және Баия Хонданың жанында жағаға тірелді. Нәтижесінде, желкен шебері ауыстырылды және Паркер «Циан» кемесінің міндетін атқарушы шебері болды. Кеме бірнеше күннен кейін лейтенанттарының біреуін ауыстырған кезде Паркер міндетін атқарушы лейтенант болып тағайындалды. Осы кезеңде Паркер Фултон кемесімен сапар шегіп жүрген АҚШ вице-президенті (Уильям Р. Кинг)пен кездесті. Содан кейін «Циан» Ки-Вестке жөнелтілді, онда үлкен егеуқұрттардың шабуылына байланысты «зарарсыздандыруға» орналастырылды. Кеме қысты Ки-Вест қаласында өткізген соң, 1853 жылдың көктемінде Москито жағалауындағы Грейтаунға қарай жүзіп кетті. Мұнда «Циан» 70 күн бойы американдық пароход компанияларын қорғады, ол аймақта пираттар мен Грейстаунда тұратын жауыз қала тұрғындары жиі кездесетін. (Бұл қала 1854 жылы Никарагуадағы АҚШ елшісін бірнеше күн бойы тұтқынға алғаннан кейін бомбаға ұшырап, жойылды). Жаздың соңында «Циан» Грейтауннан шығып, Пенсаколаға жабдықтар алу үшін барды, содан кейін солтүстікке, Портсмутқа, Нью-Гэмпширге қарай кетті. Кеме коммодор В. Б. Шубриктің қол астында болды, содан кейін балық аулауды күзету міндеті жүктелді. Осы мақсатта кеме Истпортқа (Мэйн штаты) және Сент-Джонға (Нью-Брансуик штаты) жөнелтілді. 1853 жылдың күзінде «Циан» Фанди шығанағы мен Кансо бұғазын аралап, Сент-Лоуренс шығанағына кірді. Саяхатын қыркүйекте аяқтап, «Циан» Нью-Гэмпширге оралды, содан кейін Филадельфияға жөндеуге барды. 1853 жылдың қазан айында Паркер әскери қызметке жіберіліп, теңіз академиясында оқытушы болып тағайындалды. Паркер 1853 жылдың қазанынан 1857 жылдың күзіне дейін АҚШ теңіз академиясында оқытушы болып қызмет етті. 1853-1855 жылдары математиканың доценті, ал 1855 жылы навигация және астрономия профессоры болды. 1853 жылдың желтоқсанында Паркер Маргарет Гриффинге үйленді, екеуі Паркердің өліміне дейін некеде болды, бірақ олардың балалары болмады. 1855 жылдың жазында Паркер теңіз академиясының оқытушысы ретінде курсанттарды оқыту саяхатына нұсқаушы ретінде қатысты. «Пребл» кемесі көктемде Аннаполиске қайтып оралғанға дейін Истпорт, Кейп-Код, Портленд және Бостон порттарына барды. 1855 жылдың қыркүйегінде Паркер АҚШ теңіз флотында лейтенант атағына көтерілді. 1857 жылдың күзінде Паркер теңіз академиясынан бөлініп, «Мерримакқа» баяндады, ол сол кезде командир Роберт Б. Хичкоктың қол астында болды. 1857 жылдың 17 қазанында «Мерримак» Бостоннан Бразилиядағы АҚШ министріне (Ричард Киддер Мид) жаңа қызметіне сапар шегеді. 1957 жылдың желтоқсанында Рио-де-Жанейроға келді, содан кейін жаңа жылдың басында Тынық мұхитына кіру үшін Хорн мүйісін айналды. 1858 жылдың ақпан айында «Мерримак» Чилидің Талкауано қаласына келді, содан кейін Чинча аралдарына жүзіп барды. Ақпан айының соңында кеме шағын жағалау қаласы Каллаоға кіріп, экипажқа жағалауға рұқсат берді. Паркер Лимаға саяхаттауға мүмкіндік алды, онда Лизардо Монтеро Флорес басшылығымен аяқталып жатқан «қандай да бір төңкеріс» куәсі болды. 1858 жылдың наурыз айында «Мерримак» Панамаға жүзіп, Паркер Панама каналы бір күні салынатынын болжады. Перико аралында тоқтағаннан кейін «Мерримак» Тынық мұхитына шығып, 1858 жылдың қыркүйегінде Гавайи аралдарына (қазіргі Гавайи) жетті. Кеме қазан айына дейін Гонолулуде тұрды, содан кейін Орталық Америкаға қайта оралды. 1858 жылдың желтоқсанында «Мерримак» Никарагуадағы Эль-Реалехоға келді және үш ай бойы осы портта тұрды, осы уақытта Паркер Никарагуа президентімен кездесті. Наурыз айында кеме Панамадан қайтып келді, онда ол жаңа эскадрилья командирі, коммодор Джон Б. Монтгомериге бағындырылды; содан кейін кеме 1859 жылдың маусымында Вальпараисоға бағыт алды, қазан айына дейін осы станцияда қалды, одан кейін «Мерримак» «Ланкастер» кемесімен ауыстырылды. Кеме АҚШ-қа қайта оралды, қарашада Рио-де-Жанейрода тоқтады. Осы кезде экипаж Джон Браунның шабуылы туралы хабардар болды және Паркердің өмірбаяндық еңбегіне сәйкес, ол Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы азаматтық соғыс сөзсіз болатынына көз жеткізді. 1859 жылдың желтоқсанында «Мерримак» Норфолкқа жетті, кеме жөндеуге жіберілді және экипаж босатылды. Саяхат барысында Паркер «Теңіз артиллериясы бойынша нұсқаулық» (Нью-Йорк, 1862) атты теңіз нұсқаулығын жазып, француздық нұсқаулықты «Теңіз тактикасы» деп аударды.

Вирджиния штатының және Конфедеративтік штаттардың әскери-теңіз флоты

1861 жылы АҚШ-тың тарауына байланысты Паркер ағайындары әртүрлі жолдарға түсті. Фоксхолл А. Паркер кіші, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қалды, ал Уильям Вирджиния штатының Әскери-теңіз күштеріне қосылу үшін «оңтүстікке» кетті, және 1861 жылдың маусымында Конфедерациялық Штаттардың Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Ол 1862 жылға дейін CSS Beaufort атты канонерлік кемені басқарды, 1862 жылдың 7-8 ақпанында Роанок аралы шайқасына және 1862 жылдың 8-9 наурызында Хэмптон-Роудстағы шайқастарға қатысты. Мамыр айының ортасында ол Дрюри Блаффтағы батареяларға Одақтың соғыс кемелері шабуыл жасаған кезде қызмет етті. Бірнеше айлық жағалаудағы қызметтен кейін, бірінші лейтенант Паркер Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына жіберілді, онда ол CSS Palmetto State темір кемесінің басқарушы офицері болды және 1863 жылдың қаңтарында Одақтың блокадалық кемелеріне шабуылға қатысты. 1863 жылдың қазан айында ол Вирджиния штатының Джеймс өзенінде орналасқан CSS Patrick Henry кемесінде орналасқан Конфедерациялық Штаттардың Әскери-теңіз академиясының бастығы болды. Ол сонымен қатар CSS Richmond темір кемесін де басқарды. 1865 жылдың сәуір айында Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Конфедерация астанасы эвакуацияланғанда, ол Әскери академияның мичмандарын құлап бара жатқан үкіметінің архивтері мен қазынасын күзетуге жетекшілік етті.

Соғыстан кейінгі іс-шаралар

Америка Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Уильям Х. Паркер Тынық мұхиты почтасының пароходының капитаны болды, содан кейін Мэриленд ауыл шаруашылығы колледжінің президенті болды (кейіннен Колледж-парктегі Мэриленд университеті деп аталды). Паркер басқа жеке колледждер армия үлгісіндегі топтар құрған сияқты (мысалы, Вирджиния Техникалық университетінің кадеттер корпусы), теңіз кадеттер корпусын құруға тырысты. Колледжде оқушылар саны азайған кезде және Паркер колледж атауын өзгертуге ұсыныс жасағаннан кейін, ол отставкаға келуі сұралды, ол 1882 жылы өте ойсырап келісті. Келесі жазда Паркерді апачилер басына оқ атты. Ол аман қалды, бірақ бір көзін жоғалтты. Оқтың миына тым жақын болғандықтан, дәрігерлер оны шығара алмады, ол қалған өмірі бойы онымен өмір сүрді. 1882 жылғы қазанда ол адмирал Торнтон Дженкинстің қызы Нети Т. Дженкинске үйленді, Паркер де, Дженкинс те кейін сол жерде қайтыс болды. Паркер соңғы жылдары алкоголизмнен зардап шекті, бірақ бұл оны 1886 жылғы маусымда Кореяға министр (АҚШ-тың Кореядағы елшісінің алдыңғы лауазымы) болып тағайындалуына кедергі болмады. Толық уәкілдік етуші Джордж Клейтон Фолк Паркерді "ұсынылмайтын маскүнем" деп танығаннан кейін, бір жылдан аспайтын уақыттан кейін ол лауазымынан алынды. Паркер Вашингтонға оралып, зейнеткерлікке шығып, жазумен айналысты.

Өлім

Паркер 1896 жылдың 30 желтоқсанында 70 жасында күрт қайтыс болды.

Әскери-теңіз қызмет өтілі

24 жылдық мансабында Паркер үш түрлі әскери-теңіз флотында қызмет етті (АҚШ Әскери-теңіз флоты, Вирджиния штатының Әскери-теңіз флоты және Конфедерация Әскери-теңіз флоты) және әртүрлі типтегі және өлшемдегі бірнеше әскери кемелерде міндет атқарды. Олардың ең ірісі – 74 зеңбірекке ие «Солтүстік Каролина» әскери кемесі, ал ең кішісі – 85 футтық «CSS Beaufort» канонерлік қайығы болды. Құрлықтағы қызметтеріне АҚШ Әскери-теңіз академиясында үш рет тағайындалу (біреуі студент ретінде, екеуі оқытушы ретінде), Вашингтон Әскери-теңіз базасындағы әкімшілік қызметі, сондай-ақ Америка Азаматтық соғысының алғашқы айларында Конфедерация армиясының әртүрлі базаларына тіркелген теңіз офицері ретінде атқарылған міндеттер кірді. Паркердің соңғы қызметі Конфедерация Әскери-теңіз академиясының командирі болды. Паркердің қызметі әскери наградалар жүйесі құрылғанға дейін болғандықтан, оның жалғыз ресми наградалары – 1850 жылдардағы дипломатиялық әрекеттері үшін АҚШ Мемлекеттік хатшысының мақтау қағазы және Роанок аралы шайқасындағы оқ жаудырғандығы үшін Конфедерация Конгресінің алғысы. Азамат соғысындағы қызметі оған Азамат соғысы кампаниясының медаліне құқық береді, бірақ бұл медаль Паркер қайтыс болғаннан кейін құрылды. Паркердің барлық флотыдағы ең жоғары тұрақты шені – лейтенант шені болды. Алайда, «Бофорт» кемесінің командирі болған кездегі фотосуреттер Паркердің командир белгісін таққанын, ал Конфедерация Әскери-теңіз академиясының басшысы болған кезде капитан деп аталғанын көрсетеді. Осылайша, практикалық тұрғыдан алғанда, Паркердің белсенді қызметтегі ең жоғары шені – капитан болды.

Азамат соғысына дейінгі қызмет тарихы

Күні Шен Әскери бөлім Кеме класы Портқа кіру/Қызмет жасы 19 қазан 1841 ж. Мичман АҚШ ТМЖ Бастапқы тағайындама 15 27 қазан 1841 ж. АҚШ ТМЖ USS North Carolina 74 зеңбірек соғыс кемесі Нью-Йорк қаласы Сәуір 1842 ж. АҚШ ТМЖ USS Columbus 74 зеңбірек соғыс кемесі Махон, Тулон, Гибралтар Маусым 1843 ж. Мадейра, Кабо-Верде 16 29 шілде 1843 ж. Рио-де-Жанейро Ақпан 1844 ж. Буэнос-Айрес, Рио-де-Жанейро 17 Қыркүйек 1844 ж. АҚШ ТМЖ USS Potomac 42 зеңбірек фрегаты Нью-Йорк қаласы Қараша 1844 ж. Норфолк, Порт-о-Пренс, Порт-Ройал 18 Ақпан 1845 ж. Пенсакола, Вера Cruz 20 желтоқсан 1845 ж. Норфолк 19 мамыр 1846 ж. Вера Cruz, Пойнт-Изабель 24 ақпан 1847 ж. Вера Cruz, Альварадо 20 16 маусым 1847 ж. АҚШ ТМЖ USS Raritan 42 зеңбірек фрегаты Табаско 1 шілде 1847 ж. Гавана, Норфолк Қыркүйек 1847 ж. АҚШ ТМЖ АҚШ Теңіз академиясы Студент Аннаполис Тамыз 1848 ж. Мичман АҚШ ТМЖ USS Yorktown 16 зеңбірек шлюп Мадейра, Кабо-Верде 21 қаңтар 1849 ж. Мичман (Әрекет етуші капитан) Порто-Прая, Банжул 22 қараша 1849 ж. Либерия, Монровид 23 қаңтар 1850 ж. Кейп-Пальмас, Аккра, Эльмина, Кейп-Кост Касл Ақпан 1850 ж. Уида Маусым 1850 ж. Фуншал Тамыз 1850 ж. Лас-Пальмас, Боа-Виста, (кеме құлауы) Шілде 1851 ж. Мичман АҚШ ТМЖ USS Washington 1 зеңбірек бриг Нантакет, Блок-Айленд 24 қазан 1851 ж. АҚШ ТМЖ Вашингтон теңіз кемежайы Әкімшілік қызметі Вашингтон, Колумбия округі 25 шілде 1852 ж. АҚШ ТМЖ USS Cyane 18 зеңбірек шлюп Гавана, Пенсакола Тамыз 1852 ж. Мичман (Әрекет етуші лейтенант) Гавана, Ки-Уэст Сәуір 1853 ж. Грейтаун 26 тамыз 1853 ж. Портсмут, Истпорт, Сент-Джон Қыркүйек 1853 ж. Фанди шығанағы, Святого Лаврентия шығанағы Қазан 1853 ж. Мичман АҚШ ТМЖ АҚШ Теңіз академиясы Оқытушы Аннаполис 27 маусым 1855 ж. АҚШ ТМЖ USS Preble 16 зеңбірек шлюп Истпорт Портленд, Кейп-Код, Бостон 28 қыркүйек 1855 ж. Лейтенант АҚШ ТМЖ АҚШ Теңіз академиясы Оқытушы Аннаполис Қыркүйек 1857 ж. АҚШ ТМЖ USS Merrimack 40 зеңбірек фрегаты Рио-де-Жанейро, Талькахуано, Чинча аралдары, Каллао, Сэндвич аралдары, Панама, Эль-Реалехо, Вальпараисо 30 желтоқсан 1859 ж. АҚШ ТМЖ АҚШ Теңіз академиясы Оқытушы Аннаполис 32