Кіріспе

Санкт-Петер және Санкт-Пол базиликасы – Чехияның Прага қаласындағы Вышеград бекінісінде орналасқан неоготикалық шіркеу. Богемия королі Вратислав II 1070–1080 жылдары құрған роман стиліндегі базилика 1249 жылы өртенген, содан кейін готикалық және одан соң неоготикалық стильде қайта жаңартылған. Базиликаның кіреберісінің үстінде әсерлі тас мозаика орналасқан, ал оның 58 метрлік екі мұнарасын Праганың орталығындағы Влтава өзені бойынан оңтүстікке қарай төбеден көруге болады. Шіркеудің артында үлкен саябақ пен Вишеград зираты жатыр, онда көптеген белгілі чехтар, соның ішінде жазушы Карел Чапек және композитор Антонин Дворжак мәңгілікке көшіп кеткен. 2003 жылы Рим папасы Иоанн Павел II бұл шіркеуді базилика мәртебесіне көтерді.

Сыртқы

Қазіргі ғимараттың өзі неоготикалық базилика болып табылады. Ол 1887 және 1903 жылдар аралығында салынған. Алғашқы бас шебер Жозеф Мокер болды, бірақ ол құрылыстың ортасында қайтыс болды. Оны оның серіктесі Франтишек Миш аяқтады, ол Мокердің бастапқы жоспарларынан фасад пен мұнаралардың дизайнын өзгертті. Шіркеудің негізгі бөлігі екі қанатты дәліздері бар кемеден, үлкен хордан, киелі орыннан және апсидадан, сондай-ақ сакристия мен Пана Мария Шанковская – Рампадағы Анамызға арналған шағын ғибадатханасы бар екі бүйір бөлмеден тұрады. Трансепт жоқ. Құрылымдық тұрғыдан алғанда, ғимарат өте тік, төбесі қиылыспен жабылып, сәнді әйнектер арқылы күн сәулесі кіреді. Қазіргі шіркеуден шығысқа қарай бірнеше метр қашықтықта, зираттың сыртында ескі готикалық шіркеудің апсидасының бастапқы іргетастары қазылып алынды. Ескі апсида мен жаңа апсида бірдей стильде салынған; екеуі де тіректерімен нығайтылған және тіректерінің саны бірдей. Батыс фасады үш вестибюль, екі мұнара және мұнаралар арасындағы үшбұрышты қалқадан тұрады. Басты есіктің жоғары жағы Иса мен оның апостолдарының бейнесімен әсемделген. Олардың астында бас періште Михаил, періштелердің көмегімен жұмаққа шақырылған адамдар мен күнәнің азабынан қиналғандар арасында тұрады. Қалқа бетінде базиликаның атымен аталатын әулиелер Петір мен Пауылдың мүсіндері, періштелер мен Иса бейнеленген. Әулие Пауыл мен Петір базиликасының тағы бір қызықты ерекшелігі – мұнаралардың ішкі қуыс болуы. Олардың тар тесіктері мұнаралардың жоғарғы бөлігін жеңіл және әдемі етеді, бұл Вишеград кешеніндегі жол бойындағы ағаштарда гүлдейтін каштан гүлдерінің конустық пішінін еске салады. Мұнаралар (және олардың арасындағы үшбұрышты қалқа) бойында және жоғарғы жағында гүлдің жапырақтарына ұқсайтын тікшелермен әсемделген, осылайша олардың гүлге ұқсастығын одан әрі күшейтеді.

Интерьер

Тарих интерьердегі тақырыптық тұрғыдан басым элемент болып табылады; өнер тарихы, христиандық және Чехия жерлерінің тарихы – декорацияның барлық жақтарын қамтиды. Өнер тарихының бір бөлігі ретінде шіркеу готика, модерн және тіпті барокко туындыларының көрмесіне ұқсайды. Ғимараттың дизайнымен қатар, бас алтарь, мінбар және бүйірлік капеллалардағы барлық кіші алтарлар да нео-готикалық стильде жасалған. Олардың бәрі кішкентай мұнаралармен және терезелердің ою-өрнектерімен күрделі түрде безендірілген. Тіпті кіреберіс үстінде орналасқан орган да батыс мұнараларындағыдай қуыс мұнаралармен жабдықталған. Сонымен қатар, әр капеллада готикалық жаңғыру суреттері бар. Витраждардың тақырыбы – готикалық сәулет тарихы; әрбір витраж әртүрлі готикалық немесе нео-готикалық шіркеу алдындағы Исаны бейнелейді. Готика стиліне жасалған құрметтің аяқтау нүктесі – сол жерде тұрған алғашқы готикалық шіркеудің солтүстік бөлігінің шығыс жағындағы үлкен фреска. Сурет үшін алынған түпнұсқа сурет J.F. Hammerschmidt-тің «Gloria et majestas sacrosanctae, regiae, exemptae et nullius diaecesis Wissehradensis ss. Apostolorum Petri et Pauli» кітабынан (1700 жыл) алынған, бірақ оның сәулеттік дәлдігі күмәнді, себебі ол готикалық шіркеу салынғаннан кейін 100 жылдан астам уақыт өткен соң жасалған романтикалық гравюра. Әр капеллада 16 ғасырға жататын үлкен барокко суреттері де бар, бұл шіркеу тарихының тағы бір бөлігімен байланысты; сол жердегі соңғы ғимарат 18 ғасырдың бірінші тоқсанында салынған барокко шіркеуі болды. Онда мұнаралар болмаған, бірақ фасады өте әсем болған, көптеген иондық бағаналармен безендірілген. Қабырғалардың, бағаналардың және төбелердің кез келген бөлігі суретші Франтишек Урбан мен оның әйелі Мари Урбанова Захрадницкаяның Альфонс Мухадан шабыттанған әсем әшекейлерімен жабылған. Аты-жөні белгісіз қанатты әйелдер кемеден шығатын аркаларды жағалап, аркадалардың күмбезді бөліктерін толтырады. Бағаналардың бойымен және әр суреттің шекарасында гүлдік өрнектер мен түрлі-түсті ленталар жүреді. Ішкі кеңістіктің барлығын жабатын жарқын жасыл және қоңыр түстер орманның ішінде жүргендей сезім тудырады. Кеменің төбесі күңгірт жасыл, көлеңкедегі шатыр сияқты. Тіпті шіркеу қызметтерін тыңдау үшін отыратын қоңыр ағаштан жасалған орындықтар да емен жапырақтарымен әшекейленген.