Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бейбітшілік шіркеулері (Kościoły Pokoju, Friedenskirchen) Төменгі Силезиядағы Жавор және Свидница қалаларында, Польшада орналасқан. Бұл 17 ғасырға жататын шіркеулер, олар 1648 жылғы Вестфалия бейбіт шартының құрметіне аталған. Шарт Силезия лютерандарына қала қабырғаларынан тыс жерде үш шіркеуді ағаш, саз және сабаннан салуға рұқсат берді, бірақ олар мұнарасыз және шіркеу қоңырауларысыз болуы керек еді. Салуға бір жыл мерзім берілді. Глоговта салынған үшінші Бейбітшілік шіркеуі 1758 жылы өртеніп кетті. Шіркеулердің сыртқы түрі сол кездегі діни шектеулерге байланысты қарапайым болып көрінеді, ал ішкі жағы барокко стилінде әсем безендірілген. Жавор шіркеуінің ішкі жағы Ескі және Жаңа өсиеттерден Киелі кітап көріністерін бейнелейтін 180 суретпен әсемделген, ал Свидница шіркеуінде апокалиптикалық көріністермен қатар айналағы аймақтың панорамасы да бар. 2001 жылдан бері қалған екі шіркеу ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілді: Свидницадағы Қасиетті Үштік шіркеуі және Жавордағы Бейбітшілік шіркеуі.
The Churches of Peace (Kościoły Pokoju, Friedenskirchen) in Jawor and Świdnica in Lower Silesia. Poland, are 17th century churches, named after the Peace of Westphalia of 1648. The treaty granted the Lutherans of Silesia to build three churches from wood, loam and straw outside the city walls, without steeples and church bells. The construction time was limited to one year. The third Peace church, erected in Głogów, burned down in 1758. The exterior of the churches look austere due to the religious restrictions of the time, while their interiors are ornately decorated in Baroque style. The interior of the Jawor church is decorated with 180 paintings, depicting Biblical scenes from the Old and the New Testament, while the church in Świdnica features apocalyptic visions as well as the panorama of surrounding area. Since 2001, the two remaining churches are listed as UNESCO World Heritage Sites:
Holy Trinity Church of Peace in Świdnica
Church of Peace in Jawor
Тарих
Физикалық және саяси шектеулерге қарамастан, үш шіркеу Еуропадағы ең үлкен ағаштан жасалған діни ғимараттардың біріне айналды, бұл жаңа құрылыс және сәулеттік шешімдердің арқасында мүмкін болды. Жауордағы Киелі Рухқа арналған шіркеу ұзын, кең және биік, оның сыйымдылығы 5500 адамға жетеді. Оны Вроцлавтан (бұрынғы неміс Бреслау қаласы) архитектор Альбрехт фон Себиш (1610–1688) салған, және 1655 жылы бір жылдан кейін аяқталды. Шіркеу ішіндегі 200 картинаны 1671–1681 жылдары Георг Флегель салған. 1672 жылғы Мартин Шнайдердің әшекейлі құрбандық алтарі, ал 1664 жылғы Легницадан (бұрынғы неміс Лейгниц қаласы) Дж. Хоферихтердің түпнұсқа органы 1855–1856 жылдары Адольф Александр Луммертпен ауыстырылды. Сол кезде қала шамамен бір ғасыр бойы протестанттықтар басым болған Пруссия патшалығының құрамында болды. Тағы 100 жыл өткен соң, 1945 жылы Потсдам келісімі нәтижесінде қала қайтадан Польшаның құрамына кірді. 1945 жылы Польшаға өткен протестант шіркеулерінің көпшілігі католик шіркеулеріне айналғанымен, екі Бейбітшілік шіркеуі әлі де лютерандық қауымдастықтарына қызмет етеді. Глоговта (бұрынғы неміс Glogau қаласы) салынған ұқсас шіркеу 1758 жылы өртеніп кетті, бірақ Свядиницадағы Киелі Үштікке арналған шіркеу Жавордағыдай сақталды. Екеуі де Польша-Германия ынтымақтастығы арқасында қалпына келтірілді және 2001 жылы ЮНЕСКО-мен мойындалды.
Despite the physical and political constraints, three of the churches became the biggest timber framed religious buildings in Europe due to pioneering construction and architectural solutions. The church in Jawor, dedicated to the Holy Ghost is long, wide and high and has capacity of 5,500. It was constructed by architect Albrecht von Saebisch (1610–1688) from Wroclaw (then German Breslau) and was finished a year later in 1655. The 200 paintings inside by were created by Georg Flegel in 1671–1681. The ornately decorated altar, by Martin Schneider, dates to 1672, the original organ of J. Hoferichter from Legnica (then German Liegnitz) of 1664 was replaced in 1855–1856 by Adolf Alexander Lummert. By that time, the town had been part of the majority Protestant Kingdom of Prussia for about a century. Another 100 years later, in 1945, the town became again part of Poland, as a result of the Potsdam Agreement. Although most of the Protestant churches taken over by Poland in 1945 became Catholic, the two Peace Churches still serve their Lutheran parishes. The similar church, erected in Głogów (then German Glogau) burned down in 1758, but the one in Świdnica, dedicated to the Holy Trinity, survived like the one in Jawor. Both were restored by a Polish–German cooperation, and recognized by UNESCO in 2001.