Кіріспе

АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының генералы, генерал-майор Джарвис Д. Линч (1933 жылдың 17 ақпанында туған), 1991 жылы Теңіз жауынгерлері корпусының жалдама әскерлер депосының бас қолбасшысы / Шығыс жалдама аймағының бас қолбасшысы лауазымынан зейнетке шықты, Паррис аралы, Оңтүстік Каролина.

Алғашқы жылдар

Нью-Джерси штатының Глассборо қаласында туған Линч 1951 жылы Глассборо орта мектебін бітірді.

Әскери мансап

Ол 1956 жылдың маусымында АҚШ Әскери-теңіз академиясынан бакалавр дәрежесін алып, Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Сонымен қатар, 1973 жылы Америка университетінің менеджмент технологиясы бойынша магистр дәрежесін алды. 1957 жылдың наурыз айында Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Базалық мектепті бітіргеннен кейін, ол Гавайидегі 1-ші батальонға, 4-ші теңіз жауынгерлеріне тағайындалды. 1957 жылдың желтоқсанында бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1959 жылдың мамырында Лос-Анджелеске (Калифорния) ауыстырылып, 1962 жылдың мамырына дейін офицерлерді іріктеу тобының офицерлік іріктеу офицерінің көмекшісі болып тағайындалды. 1961 жылдың қазанында капитандыққа көтерілді. Линч 1962 жылдың шілдесінде Окинавадағы 3-ші теңізшілер дивизиясының операциялар офицерінің көмекшісі болып бір жыл қызмет етті. 1963 жылдың тамызында АҚШ-қа оралғаннан кейін екі жыл бойы Калифорния штатының Пендлтон лагерінде 2-ші жаяу әскердің оқу полкінің аға тактикалық нұсқаушысы және бас нұсқаушысы болып қызмет етті. 1965 жылдың шілдесінде ол АҚШ-тың Әскери-теңіз академиясына нұсқаушы және роталық офицер ретінде оралды. Анаполисте жүргенде, ол 1966 жылдың қазанында майор дәрежесіне көтерілді. 1967 жылдың тамызынан 1968 жылдың маусымына дейін ол Квантикодағы Теңізшілер корпусының командалық және штабтық колледжіне қатысып, дипломды үздік бітірді. Ол Оңтүстік Вьетнамға 26-шы теңіз жаяу әскерінің 2-ші батальонының (сондай-ақ 2/26 батальондық десант тобы) және кейіннен арнайы десант күштері Альфаның операциялық офицері болып ауысты. 1969 жылдың тамызында Вашингтон қаласындағы бас штабтың штаб-пәтерінде Линч G 3 дивизиясының жоспарлар мен бағдарламалар бөлімшесінде жоспарлау офицері болып қызмет етті. 1972 жылдың қаңтарында ол мектепке оралып, Вашингтондағы Америка университетінен магистр дәрежесін алды. 1973 жылдың шілдесінде мектепті бітіргеннен кейін Линч подполковник болды. Ол Квантикодағы Теңізшілер корпусының жауынгерлік даму және білім беру командалығында оқу орталығы, жауынгерлік қызметті қолдау бөлімінің нұсқаушысы және бастығы болып тағайындалды. 1977 жылдың сәуірінен 1978 жылдың маусымына дейін Линч Ньюпорттағы (Род-Айленд) Әскери-теңіз колледжіне оқуға түсіп, оны үздік бітірді. Келесі айда ол Окинавадағы III теңіз десанттық-амфибиялық күштерінің операциялық офицері болып қызмет атқару үшін Қиыр Шығысқа оралды. Сол жылдың желтоқсан айында полковник болып тағайындалды. Линч Нью-Орлеанға хабарласып, 1979 жылдың тамызында 8-ші теңізшілер корпусы округінің директордың орынбасары болып тағайындалды. 1981 жылы маусымда ол Нью-Орлеандағы 8-ші теңізшілер корпусы округінің 18-ші директоры болды. Ол осы қызметте 1983 жылдың маусымына дейін қызмет етті, содан кейін штаб бастығы ретінде міндеттерді атқару үшін Тынық мұхит теңіз флотының штаб-пәтеріне, Х. М. Смит лагеріне, Гавайиге барды. Осы қызметте жүріп, 1985 жылы ақпанда бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. 1985 жылы 18 маусымда ол осы дәрежеге көтерілді және 1985 жылы 15 шілдеде Норвегияның Осло қаласына жақын орналасқан Солтүстік Еуропалық қолбасшылықтың одақтас күштер штабының штаб-пәтерлер жөніндегі көмекшісі болып тағайындалды. Линч 1987 жылы 18 қыркүйекте Солтүстік Каролина штатындағы Лежун лагерінде 2-ші күшті қолдау тобының (Рейн) қолбасшы генерал болып тағайындалды. 1988 жылы 5 мамырда генерал-майор дәрежесіне көтерілді. "Корпусты құру" кітабына сәйкес, Линч теңізшілердің оқу-жаттығу лагерінде қатал және нақты жаттығуды ұнататын. Оның философиясы "Мен қанды немесе сынған мұрынды елемеймін" деген болатын. Ол әрқашан "тұтқындар жоқ" деп қол қоятын.

Әскери қызметтен кейінгі өмір

1995 жылы Линч АҚШ Әскери-теңіз институтының "Жылдың ең көрнекті авторы" атағын алды. 1988 жылы жарияланған "Жер миналары, жалған және басқа да құбылыстар" атты мақаласы, жалғасып жатқан жер миналары дауы туралы мәселені қарастырды және Әскери-теңіз институтының "Proceedings" журналында жарық көрді.